4. Sayfa
Korktuğumu kabul etmiştim garip garip sesler duyuyordum. Bir takip ediliyormuşum gibi gelmişti etrafıma bakıyordum ama kimse yoktu içimden bir ses izlendiğimi söylüyordu birileri var gibiydi sadece o kişiyi ben göremiyordum. Yürümeye devam ettim, gözlerimi yere indirmiştim, yere bakıyordum aniden birinin omuzuma dokunduğunu hissetim aynı yerde dönüp durdum her yere çok iyi baktım ama kimse yoktu bir an biri ağzımı eterli bir mendille kapatıyordu çırpınmaya başlamıştım.
Angelica:bırak beni
Diaz: rahat dur
Angelica: ah
Diaz: nihayet uyudun
Bayılmıştım beni bayıltan çoçuk beni kollarının arasına almıştı.
Willam: Diaz se ne yaptın?
Diaz: kesin sesinizi
Willam: ama Diaz
Ne olduğunu bilmiyordum bir sürü ses duyuyordum hepsi erkek ve güçlü sesleri vardı özelikle o Diaz denilen çoçuk konuştuğunda çok güçlü ses çıkıyordu bu garipti
Diaz: kesin artık kız uyanıcak
Jac: kız mı sence kız bizim umrumuzdamı?
Diaz: evet olmak zorunda
Kavga ettiklerini duya biliyordum bu çok kötü bir durumdu
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co