Blank Part-26
#unicode
Krystal သတိရလာတော့ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်....သို့သော် မီးအလင်းရောင်ကြောင့် မ်က္လုံးစူးကာ ပြန်မှိတ်လိုက်သည်
ခဏကြာတော့ ကြိုးစားကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်
"Mrs.....သတိရလာပြီလား.....အဆင်ပြေရဲ့လားရှင့်....."
Nurseမွာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တဲ့ Krystalကို စိတ်ပူလာ၏
"ငါ့....ကလေးလေးရော ..."
"သူက အခု ကလေးတွေထားတဲ့အခန်းထဲမွာပါ ခဏကြာရင် တွေ့ရပါလိမ့်မယ် "
Nurse ပြန်ဖြေလိုက်သည်
Krystal အခန်းထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ေတာ့ Nurseက လွဲပြီး ဘယ်သူမွ မရှိပေ.....
သူမ အခုသိလိုက်တာ တစ်ခုက သူမ တကယ်အခက်အခဲဖြစ်နေတဲ့အချိန် သူ့ယောင်္ကျားက ဘေးနားမှရှိမနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်
"ခဏ ထပ်ပြီး အိပ်လိုက်ပါအုံး ရှင် အိပ်ဖို့လိုအပ်သေးတယ်... "
Krystal ဘာမှပြန်မဖြေဘဲ စောင်ကိုခြုံကာ မျက်ရည်တွေကိုသုတ်ပြီး အိပ်လိုက်သည်.....
~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~ ~~~~~~~
သူမ လက်မောင်းပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ကလေးလေးကို ကြည့်ပြီး Krystal ပြုံးနေတယ်...နောက်ဆုံးတော့ သူ့သမီးလေးကို အပြင်မွာ တွေ့ခွင့်ရပြီလေ.....
Yoonieမွာ Yoongနဲ့ တူတာများသည်.....Krystal ကလေးကို သေချာကြည့်ရင်း မျက်ရည်တွေ ကျလာသည်.....
"Yoonie...သမီးကို သူ လက်ခံမွာပါ....လက်ခံမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...."
Krystal ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ ဆေးရုံက ဆင်းလာသည်.....
Yoongကတော့ ဆေးရုံတက်နေရတဲ့ အချိန်အတောအတွင်း လာမကြည့်တဲ့အပြင် အခုဆေးရုံက ဆင်းတော့လည်း လာမကြိုပေ....
Krystal အိမ်ထဲကို ၀င်တော့ တစ်အိမ်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် Maid တစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်
"Yoong ဘယ်မွာလဲ.. ...."
"Parisကို လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်လောက်က အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ထွက်သွားပါတယ် မမလေး..."
"Fine...."
Krystal maidတွေ ရှေ့မှာ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ပေမယ့် အခန်းထဲရောက်တော့ ကလေးကို ကုတင်ပေါ်တင်ပြီး....
"Yoonie....သနားစရာကောင်းတဲ့ ငါ့သမီးလေး...သမီးကို ၀မ်းသာအားရကြိုဆိုမယ့် အဖေတောင် မရှိရှာဘူး...."
Krystal ဆေးရုံက ပြန်လာပြီး ခဏအိပ်လိုက်သည်....
နိုးလာတော့ သူတို့ကို ရပ်ကြည့်နေတဲ့ Yoongကို တွေ့လိုက်ရသည်.....
"Yoong...နင် ပြန်ရောက်ပြီလား....."
"Omm..."
"ငါနင့်ကို သတိရနေတာ........"
Yoong ခေါင်းညိတ်ပြီး
"ငါလည်း နင့်ကို သတိရပါတယ်....."
Krystal အရာအားလုံး ပြန်အဆင်ပြေပြီ ထင်နေပေမယ့် Yoonie တစ်ယောက် နို်းလာပြီး အော်ငိုပါလေရော.....
Krystal ချက်ချင်းဘဲ ကလေးကို ပွေ့ချီပြီး ချော့လိုက်သည်
Yoong ကလေးငိုသံကြောင့် အရူးတစ်ယောက်လို နားကိုပိတ်လိုက်သည်......ကလေးက ပိုငိုလေ သူ့ခေါင်းတွေ ပိုပိုကိုက်လာလေဖြစ်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေ၏
မှန်ထဲကို ကြည့်လိုက်တော့ သူနဲ့တူတဲ့တစ်ခြားလူတစ်ယောက်လို့ဘဲ သူ့ကု်ိယ်သူ မြင်ယောင်နေတယ်....သူ့ကိုယ်သူ ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာ သတိထားမိပေမယ့် အချိန်မမွီတော့ပေ....
"တိတ်တိတ်လေး နေလို့မရဘူးလား....."
Yoong သူ့ဆံပင်သူ ဆောင့်ဆွဲပြီး အော်လိုက်သည်
Yoongအော်သံကြောင့် ကလေးမှာ လန့်ပြီး ပို၍အော်ကာငိုလေ၏
"ငါပြောနေတယ် တိတ်တိတ်နေစမ်း....."
Yoong စားပွဲခုံပေါ်က ပစ္စည်းတွေ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်....
"Yoong....."
"Fuck....သောက်ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း...."
"ဘာဖြစ်လို့လဲ.. ..သူက အခုမွ ကလေးဘဲ ရှိသေးတယ်....သူနင်ပြောတဲ့ စကားတွေ နားမလည်ဘူးလေ.....သူနားလည်တာ တစ်ခုက သူလုပ်နိုင်တာ တစ်ခုက ငိုဖို့ဘဲ ဘာဖြစ်လို့လည်း ဘာတွေမှားသွားလို့လည်း ကိုယ့်ကလေးငိုသံတောင် မခံနိုင်ဘူးလား ဘာတွေဆတ်ဆတ်ထိမခံနိုင်ဖြစ်နေတာလည်း "
"Stop it Kry..ငါ အစကတည်းက ဒီကလေးကို ငါ့သမီးလို့ သတ်မှတ်မထားခဲ့ဘူး....သူတည်ရှိမလာဖို့ဘဲ မျှော်လင့်ခဲ့တာ.."
*ဖြန်း*
Yoong ကို Krystalပါးရိုက်လိုက်သည်
"နင်က အသည်းနှလုံးမရှိတဲ့ ကောင်ဘဲ..... "
Yoong ဒူးထောက်ချလိုက်သည်....ခုန သူလွှင့်ပစ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲက မိတ်ကပ်ဘူးက မှန်ကြဲစတွေပေါ် သူဒူးထောက်ချလိုက်သည်
သို့သော် နာကျင်မှုနဲ့ သွေးတွေကို ဂရုမထားဘဲ
"Omm ဟုတ်တယ် ငါက အသည်းနှလုံး မရှိတဲ့ကောင်ဘဲ ငါ့အသည်းနှလုံးကို မင်းယူသြားတဲ့နေ့ကစပြီး ငါဘယ်သူ့ကိုမှ ချစ်မရတော့တာ....."
"နင်က စောက်ရူးဘဲ...."
Yoongရဲ့ သွေးတွေကို လျစ်လျူရှုဖို့ ကြိုးစား ရင်း Krystalပြောလိုက်သည်
"ငါ့အချစ်ကို သေချာနားမလည်ဘဲ ငါ့ကို စောက်ရူးလို့ မပြောပါနဲ့ဟာ.... "
Krystal ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ကလေးကိုပွေ့ချီကာ အခန်းထဲက ထွက်သွားလိုက်သည်....
#tbc
#zawgyi
Krystal သတိရလာေတာ့ မ်က္လံုးကုိ ဖြင့္လုိက္သည္....သို႔ေသာ္ မီးအလင္းေရာင္ေၾကာင့္ မ်က္လုံးစူးကာ ျပန္မွိတ္လုိက္သည္
ခဏၾကာေတာ့ ႀကိဳးစားကာ မ်က္လံုးဖြင့္လုိက္သည္
"Mrs.....သတိရလာၿပီလား.....အဆင္ေျပရဲ႕လား႐ွင့္....."
Nurseမွာ ဘာမွျပန္မေျပာႏုိင္တဲ့ Krystalကို စိတ္ပူလာ၏
"ငါ့....ကေလးေလးေရာ ..."
"သူက အခု ကေလးေတြထားတဲ့အခန္းထဲမွာပါ ခဏၾကာရင္ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္ "
Nurse ျပန္ေျဖလုိက္သည္
Krystal အခန္းထဲကုိ တစ္ခ်က္ျကည့္လုိက္ေတာ့ Nurseက လြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မ႐ွိေပ.....
သူမ အခုသိလုိက္တာ တစ္ခုက သူမ တကယ္အခက္အခဲျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူ႔ေယာကၤ်ားက ေဘးနားမွ႐ွိမေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္
"ခဏ ထပ္ၿပီး အိပ္လုိက္ပါအုံး ႐ွင္ အိပ္ဖုိ႔လုိအပ္ေသးတယ္... "
Krystal ဘာမွျပန္မေျဖဘဲ ေစာင္ကုိျခံဳကာ မ်က္ရည္ေတြကုိသုတ္ၿပီး အိပ္လုိက္သည္.....
~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~ ~~~~~~~
သူမ လက္ေမာင္းေပၚမွာ ႐ွိတဲ့ ကေလးေလးကုိ ၾကည့္ၿပီး Krystal ျပဳံးေနတယ္...ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူ႔သမီးေလးကုိ အျပင္မွာ ေတြ႔ခြင့္ရၿပီေလ.....
Yoonieမွာ Yoongနဲ႔ တူတာမ်ားသည္.....Krystal ကေလးကုိ ေသခ်ာၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ေတြ က်လာသည္.....
"Yoonie...သမီးကုိ သူ လက္ခံမွာပါ....လက္ခံမယ္လုိ႔ ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္...."
Krystal ရက္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ေဆး႐ုံက ဆင္းလာသည္.....
Yoongကေတာ့ ေဆး႐ုံတက္ေနရတဲ့ အခ်ိန္အေတာအတြင္း လာမၾကည့္တဲ့အျပင္ အခုေဆး႐ုံက ဆင္းေတာ့လည္း လာမႀကိဳေပ....
Krystal အိမ္ထဲကို ၀င္ေတာ့ တစ္အိမ္လုံး တိတ္ဆိတ္ေနေသာေၾကာင့္ Maid တစ္ေယာက္ကို ေမးလုိက္သည္
"Yoong ဘယ္မွာလဲ.. ...."
"Parisကုိ လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးရက္ေလာက္က အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ထြက္သြားပါတယ္ မမေလး..."
"Fine...."
Krystal maidေတြ ေ႐ွ႕မွာ ဘာမွမျဖစ္သလုိ ဟန္ေဆာင္ေပမယ့္ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကေလးကုိ ကုတင္ေပၚတင္ၿပီး....
"Yoonie....သနားစရာေကာင္းတဲ့ ငါ့သမီးေလး...သမီးကုိ ၀မ္းသာအားရႀကိဳဆုိမယ့္ အေဖေတာင္ မ႐ွိ႐ွာဘူး...."
Krystal ေဆး႐ုံက ျပန္လာၿပီး ခဏအိပ္လုိက္သည္....
ႏုိးလာေတာ့ သူတုိ႔ကို ရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ Yoongကုိ ေတြ႔လုိက္ရသည္.....
"Yoong...နင္ ျပန္ေရာက္ၿပီလား....."
"Omm..."
"ငါနင့္ကုိ သတိရေနတာ........"
Yoong ေခါင္းညိတ္ၿပီး
"ငါလည္း နင့္ကို သတိရပါတယ္....."
Krystal အရာအားလုံး ျပန္အဆင္ေျပၿပီ ထင္ေနေပမယ့္ Yoonie တစ္ေယာက္ ႏို္းလာၿပီး ေအာ္ငုိပါေလေရာ.....
Krystal ခ်က္ခ်င္းဘဲ ကေလးကုိ ေပြ႔ခ်ီၿပီး ေခ်ာ့လုိက္သည္
Yoong ကေလးငုိသံေၾကာင့္ အ႐ူးတစ္ေယာက္လုိ နားကုိပိတ္လုိက္သည္......ကေလးက ပုိငုိေလ သူ႔ေခါင္းေတြ ပိုပိုကုိက္လာေလျဖစ္ၿပီး အ႐ူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေန၏
မွန္ထဲကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူနဲ႔တူတဲ့တစ္ျခားလူတစ္ေယာက္လုိ႔ဘဲ သူ႔ကု္ိယ္သူ ျမင္ေယာင္ေနတယ္....သူ႔ကုိယ္သူ ပုံမွန္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆုိတာ သတိထားမိေပမယ့္ အခ်ိန္မမွီေတာ့ေပ....
"တိတ္တိတ္ေလး ေနလုိ႔မရဘူးလား....."
Yoong သူ႔ဆံပင္သူ ေဆာင့္ဆြဲၿပီး ေအာ္လုိက္သည္
Yoongေအာ္သံေၾကာင့္ ကေလးမွာ လန္႔ၿပီး ပုိ၍ေအာ္ကာငုိေလ၏
"ငါေျပာေနတယ္ တိတ္တိတ္ေနစမ္း....."
Yoong စားပြဲခံုေပၚက ပစၥည္းေတြ လႊင့္ပစ္လုိက္သည္....
"Yoong....."
"Fuck....ေသာက္ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း...."
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ.. ..သူက အခုမွ ကေလးဘဲ ႐ွိေသးတယ္....သူနင္ေျပာတဲ့ စကားေတြ နားမလည္ဘူးေလ.....သူနားလည္တာ တစ္ခုက သူလုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုက ငုိဖုိ႔ဘဲ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဘာေတြမွားသြားလုိ႔လည္း ကုိယ့္ကေလးငုိသံေတာင္ မခံႏုိင္ဘူးလား ဘာေတြဆတ္ဆတ္ထိမခံႏုိင္ျဖစ္ေနတာလည္း "
"Stop it Kry..ငါ အစကတည္းက ဒီကေလးကုိ ငါ့သမီးလုိ႔ သတ္မွတ္မထားခဲ့ဘူး....သူတည္႐ွိမလာဖုိ႔ဘဲ ေမ်ွာ္လင့္ခဲ့တာ.."
*ျဖန္း*
Yoong ကို Krystalပါး႐ုိက္လုိက္သည္
"နင္က အသည္းႏွလုံးမ႐ွိတဲ့ ေကာင္ဘဲ..... "
Yoong ဒူးေထာက္ခ်လုိက္သည္....ခုန သူလႊင့္ပစ္ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေတြထဲက မိတ္ကပ္ဘူးက မွန္ကြဲစေတြေပၚ သူဒူးေထာက္ခ်လိုက္သည္
သုိ႔ေသာ္ နာက်င္မႈနဲ႔ ေသြးေတြကုိ ဂ႐ုမထားဘဲ
"Omm ဟုတ္တယ္ ငါက အသည္းႏွလံုး မ႐ွိတဲ့ေကာင္ဘဲ ငါ့အသည္းႏွလုံးကုိ မင္းယူသြားတဲ့ေန႔ကစၿပီး ငါဘယ္သူ႔ကုိမွ ခ်စ္မရေတာ့တာ....."
"နင္က ေစာက္႐ူးဘဲ...."
Yoongရဲ႕ ေသြးေတြကုိ လ်စ္လ်ဴရႈဖုိ႔ ႀကိဳးစား ရင္း Krystalေျပာလုိက္သည္
"ငါ့အခ်စ္ကုိ ေသခ်ာနားမလည္ဘဲ ငါ့ကုိ ေစာက္႐ူးလုိ႔ မေျပာပါနဲ႔ဟာ.... "
Krystal ဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ဘဲ ကေလးကုိေပြ႔ခ်ီကာ အခန္းထဲက ထြက္သြားလုိက္သည္....
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co