Broken Chains (Montemayor 2nd Generation |)
Chapter 30
As far as I can see, grief will never truly end. It may become softer over time, more gentle, and some days will feel sharp. But grief will last as long as does- forever. It's simply the way the absence of your loved one manifests in your heart. A deep longing, accompanied by the deepest love.
Somedays, the heavy fog may return and the next day, it may recede , once again. It's all an ebb and flow, a constant dance of sorrow and joy, pain and sweet love.
Nakalipas ang limang buwan and it was like yesterday. Walang naka move on sa nangyari lalo na si mommy.
Ito yung' ayaw ko na pakiramdam. Iyong kahit nasasaktan ako, nangungulila ako at gusto kong' umiyak ay kailangan magpatuloy sa buhay. Na nakikita ko ang ibang tao na nagpapatuloy sa pang araw araw na buhay nila habang ako ay nag aalala at sabik sa aking ama na alam ko na alaala na lang ang mayroon ako sa kanya.
Walang oras na hindi ako nananalangin. Nananalangin na sana maayos si daddy 'doon' kahit alam ko na maayos siya kung saan man siya ngayon.
Nagpatuloy ako sa aking pag aaral. Minsan nakausap ko ang mga tita, tito at mga pinsan ko ngunit si Ruby ay hindi.
Thankful ako dahil nandoon si lola Christina at lolo para tignan tignan si mommy.
Alam ko na hindi na tulad ng dati, si Nathan ay mas lalong naging tahimik. Hindi ko na siya minsan maintindihan. Masyado na siyang naging distant sa amin. I don't like it.
Sa loob ng limang buwan ay pabalik balik ako ng Manila para kay mommy. Kaming dalawa naman ni Raphael ay nanatiling kumplikado.
Pakiramdam ko ay natatakot na akong sumugal. Natatakot akong isugal ang tiwala ko.
Doon parin ako tumutuloy kina lola Magda. Si Amy naman ay busy rin sa kanyang pag aaral na halos hindi magtugma ang schedule naming dalawa.
Sa lumipas na buwan ay hirap ako lalo na kapag pumuntang school dahil narin sa may iilang nagtatanong tungkol may daddy. Ni isa sa amin ay walang naglabas ng impormasyon. Nanatiling tikom ang bibig ng buong pamilya pero alam kong tinatrabaho nila tito Damon ng palihim ang mga dapat gawin.
Nakasuot ako ng uniform ng lumabas ng kwarto. Nasanay na ako sa bawat labas ko ay agad lumalapit sakin si Choco. Winawagayway nito ang kanyang buntot na tila ba ako ang kanyang amo.
"Hm, you grow so fast," napuna ko ang paglaki ng asong ito. It licked my hand kaya napangisi ako.
Kadalasan ay hindi ko rin nakikita si lola Magda sa umaga dahil tulog pa.
Nang makalabas ay nakita ko ang makapal na hamog. Ramdam kong' nanuot agad sa aking balat ang lamig.
Mabilis rin akong maka adjust sa pamimuhay dito kaya hinanap ko agad ang susi ng kotse ko sa bag para iyon ang dalhin.
Malaki ang Unibersidad kaya kailangang maaga pa ay nandoon na ako.
I was driving when Raphael called me. Sinagot ko ang tawag niya.
"I'll fetch you in the afternoon. Doon na tayo kakain sa condo. "
Napapikit ako ng marinig ang sinabi niya. Bakit iba ang dating sakin? Bumuga ako ng hangin.
"Okay."
"Your body guard is still around. Don't be hardheaded please."
"Alright."
Dalawa kami ni mommy ay may mga bodyguards sa tulong ni tito Marco. Sa nangyari kay daddy ay mas lalong naging aktibo ang relasyon ng Mondragon sa amin. Kung noon ay close sila ni daddy ay mas lalo na ngayon dahil sa nangyari.
Lahat sila ay naging protective pagdating sa amin at hindi ko sila masisisi.
Huminga ako ng malalim ng makapasok sa Unibersidad. The University has tight security. In the past five months, I gradually got to know my classmates, but it didn't get to the point where I was close to anyone.
"Sapphire Sebrace," Miss Santos took down her eyes glasses. "You've got a perfect score." she smiled at me. Tumayo ako at kinuha ang aking test paper na kakacheck niya lang.
"Keep up the good work."
I nodded and went back to my chair. Agad kong narinig ang bulong bulongan ng mga kaklase ko at pagsipol ng mga lalaki.
Our teacher snapped her fingers. "Now! Listen...."
Nagpatuloy sa klase nang napuna ko ang aking skirt na maiksi. Binalewala ko iyon at naisip si Raphael. It's been a months simula ng magkasama kami. Buwan pa iyon ng namatay si daddy at hanggang ngayon ay puro cellphone ang komunikasyon naming dalawa.
Pakiramdam ko ay sobra ang pag aalala ko para kay Raphael, takot akong matulad siya kay daddy. Kahit na sabihin kong matapang siya at wise ay hindi natin malalaman ang pagkalataon.
Napamura ako sa aking isipan at napapikit ng matindi.
Hindi. Hindi iyon mangyayari kay Raphael.
Kahit buong araw sa school ay hindi ko nakita si Amy at nasanay na ako doon dahil hindi magsakto ngayon ang aming schedules.
Alas tres ng hapon ay lumabas na ako at nakita ang maraming studyante na naglalabasan. Mainit man ay nahahaluan ng lamig ang klima dito sa Tagaytay. Inayos ko ang mahaba kong buhok at ang dalang shoulder bag.
Diretso ang aking paglabas at hindi nakatakas sa aking paningin na nagkabungguan ang dalawang grupo ng mga lalaki dahil sa kakatingin sa akin.
Tinaliman ko sila ng tingin at umiwas. Hindi sadyang dumapo ang mga mata sa isang itim na sports-car, kumalabog ang aking dibdib.
Bumukas ang pintuan ng sasakyang iyon kaya nagmadali na ako sa paglapit.
Raphael took my bag and opened the door for me. Halos ayoko nalang tumingin sa mga nakakita sa amin.
His car was heavy tinted and shining kaya imposible na hindi ito pansinin lalo na siya!
He was wearing a long sleeve and pants. Pansin na pansin ko ang pumuputok na muscles niya. Mabilis ang kanyang kilos para halikan ako ng pigilan ko siya.
I put my point finger on his hot lips.
Fuck!
"No kiss."
Nangunot ang noo niya tila nagtataka sa sinabi ko. "Why?"
"Ayoko lang." I shrugged. "Nagugutom na ako." sabay iwas ko.
He licked his lips at umayos ng upo. Pinaandar niya ang kanyang sports car at bumaling sakin.
"Alright. But once you're full...save your energy."
Nanahimik nalang ako kahit na sabik na sabik rin ako sa kanya. His rough hand held my thigh at halos hindi maalis ang titig ko doon.
Dinala niya ako sa kanyang condo. Tulad ng dati ay nagpa deliver nalang kami ng pagkain. Tulad rin ng dati ay hindi ko maiwasan na hindi maamaze sa paintings na nakasabit sa dingding.
Hindi niya inaalis ang litrato ko doon hanggang ngayon.
Naamoy ko agad ang kanyang pabango na tila ba kinalat sa buong paligid.
Lumapit ako sa veranda at natanaw doon ang kalawakan ng nasa ibaba. Nalungkot ako bigla ng sumagi na naman sa isipan ko si dad.
Fuck!
Parang ayokong tanggapin ang katotohanan na wala na siya. Sa totoo lang ay iniisip ko nalang na nasa Manila parin siya at nandito lang ako sa Tagaytay.
Bumalot sa aking baywang ang bisig ni Raphael. Naramdamn ko na naka topless na pala siya.
"You are crying again." he whispered.
"I miss my dad." I croaked.
Huminga siya malalim at pinatakan ako ng halik sa leeg.
"What do you want me to do huh? I bought you-"
"Ayoko na nga ng mga ganyan e! Ang dami dami mong binibili sakin. Hindi ko pa nga nasusuot iyong binili mong bracelet na punong puno ng diamond!"
Gitil ko sa kanya at pinunasan ang luha ko.
"Kaya ko namang' bilhin yan! I have two blackcards!"
Huminga siya ng malalim at hindi na sumagot.
"Hm, I think I need to babysit today."
Inirapan ko siya at binalik ang tingin sa mga sasakyang naggagalawan sa ilalim.
Without a word, kinandong niya ako at umupo siya sa sofa habang nakaharap ako sa kanya. Napahawak ako sa kanyang balikat upang ilayo ang aking katawan sa kanya.
Dahil doon ay umangat ang skirt ko. He removed my shoes at binalik ang tingin sa akin.
Hinaplos niya ang aking pisngi at inilapit sa kanya.
"I know how rich my baby is." he cocked his head, "But not as rich as me."
Fuck? I know, right?
Hinawakan ko ang panga niya at naramdaman ang mumunting buhok doon.
"Lahat na iyon ay sayo."
Kinagat ko ang labi ko ng marinig ang mga iyon. Bakit siya ganito? Bakit kahit anong gawin ko ay ang matured niyang mag isip?
Tinawid ko ang espasyo sa aming dalawa upang halikan ang labi niya. Agad kong naramdaman ang pagpisil niya sa aking pang upo. Napaungol ako ng malakas ng magsimula siyang hubarin ang blouse ko.
Naramdaman ko ang pagkalat ng init sa buong pagkatao ko. Nang mahubad niya ang blouse ko ay humantad sa kanya ang aking tube na bra.
Kitang kita ko kung paano siya nanabik sa aking mga dibdib. Mabilis niyang hinubad iyon at itinapon.
Napahawak ako sa kanyang braso ng sipsipin niya ang aking dibdib. Umawang ang aking labi habang ginagawa niya iyon. Ang kanyang kamay sa aking puwetan ay dinidiin ako lalo sa kanya.
"F-Fuck!" a curse escaped from me nang isang dibdib ko naman ang sinipsip at dinilaan ang ibabang bahagi ang dibdib ko.
He grunted when I moved my hips above him. At dahil doon ay binaba niya ako sa sofa at siya naman sa ibabaw ko ngayon!
Damn! Nawala ang gutom ko bigla ng makita siyang hinuhubad ng mabilis ang kanyang pantalon. Ni hindi ko na magawang hubaran ang sarili ko dahil gusto kong maramdaman ang haplos niya sa aking balat.
At nangyari nga iyon dahil inangat niya ang aking skirt at tinitigan niya ang pink kong panty.
"Damn wet." he muttered. Halos mamula ako ng yumuko siya para dilaan ako doon. I covered my lips with my hands dahil ayokong marinig niya ang ungol ko.
Pero hindi ko parin napigilan! Ang aking mga hita ay nakasabit sa kanyanh makisig na balikat ay nanginginig. Ang aking dibdib ay namumula sa kanyang kakahalik ay namamawis. Hindi napigilan ng kamay ko at napasabunot nalang sa kanyang buhok.
I don't know how long it last. Parang nababaliw ako sa ginawa niya sa aking katawan ng isabit niya uli ang aking mga binti sa kanyang balikat.
Hindi ko namalayan na wala na akong panty pero nanatili sa aking baywang ang kawawa kong skirt.
Malamlam ang titig ko sa ilalim na parte ng aming katawan habang siya ay titig na titig sa akin. Namumula ang kanyang labi at gusto ko iyong halikan.
"Kiss me, please." I begged. Ang aking hiling ay kanyang binigay at kasaby nun' ang pagpasok niya sa akin.
"A-Ah!" kung sa ibang pagkakataon ay pipigilin ko siyang ipasok ng buo ang kanya sa akin.
Hindi biro ang laki ng kanya at kahit ilang beses na kami nagsex ay hindi iyon naipapasok ng buong-buo pero ngayon gusto ko iyong ipasok lahat.
Fuck? Ganito ko ba siya ka miss ngayon?
Between our kisses I begged him. Iba ang hatid ng hubad naming katawan na magkadikit.
"I want it all." titig na titig ako sa kanya. His drunken eyes never leave mine. Umawang ang labi niya ng sabihin ko iyon.
"You sure?" he asked, huskily. His jaw was clenching as if stopping himself.
I nodded. I touched his jaw gently. "Yes please. Fuck me harder this time, Raphael."
Halos maiyak ako ng kumilos siya agad kahit hindi pa ako tapos magsalita. He spread my legs wider para lang makaadjust ako sa laki niya!
"O-Oh! My God!" I bit my lip when my legs shook. Ang maputi kong hita ay tila ba babasaging bagay na nakasabit sa kanyang matipuno at kulay kayumangging balikat.
"Sigaw kalang. Your wish is my command."
Napaungol akong muli ng mabilis siyang gumalaw sa aking ibabaw. The sofa creaked as he moved fast above me. Ang ungol ko at mabilis niyang hininga ay nagkalat sa buong silid ngunit wala na akong pakealam doon.
~~~
This chapter was already posted on my Vip page. You want to read the rest chapter? Be part of my Vip! Just 200 pesos membership mababasa mo na rin ang ibang novels. Just message me on the link below.
https://www.facebook.com/frezbae.montemayor.9?mibextid=ZbWKwL
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co