Chapter27
Kabanata 27
Halik
Nagising ako sa aking nararamdaman. Sobrang sakit ng aking ulo na masakit din ang katawan. Silaw agad nang araw ang sumalubong sa aking mga mata nang magmulat.My eyes roamed around languidly. In a unfamiliar white room. There's a large flat screen on my front. Sa gilid ay ang malaking sliding door patungo sa veranda.
Agad akong napaupo. Unti unting binalik alaala ang nangyari. May humahabol sa amin! Nagputukan nang baril! Si Mang Cesar ay nakalumpasay sa sahig! Ooh my god! I gasped and stood up. Wala na akong pakealam kung masakit man ang ulo ko. Agad kong nakita ang isang malaking salamin.Nakita ko na may benda ang aking ulo. Ang suot ko ay hindi na ang dati kung alam na uniporme! Ngayon ay naka white dress na ako! The hell!
Halos hindi ako makahinga sa sobrang kaba! Saan si Marco? Ano na ngayon si Mang Cesar?! Mga tanong sa isip ko na hindi masagot.I'm sweating bullets.Sinubukan kong buksan ang doorknob pero nakalock iyon.
"Tulong! May tao ba diyan?!" Sigaw ko at sabay kalampag nang pinto walang pake kung masira man."Tulong!" Sigaw ko kasabay ang pagbagsak nang aking luha.Hindi ko alam kung kaninong bahay ito.Halos isang oras na pagkalampag na walang sagot ay agad akong napaupo sa sahig.Napahilamos ko ang aking palad at tahimik na nanalangin.
"Diyos ko po ... ilayo nyo po ako sa kapahamakan.Sana po walang masamang mangyari kay Marco." Pumikit ako nang mariin.Biglang nag click ang lock nang pinto sa labas.Awtomatiko akong napatayo.Medyo lumayo ako sa pinto para bigyan nang distansya ang kung sino man ang pumasok.
The door opened wide. In my horror. A leaned man , wearing a black tshirt and pants. Like what Marco's always wearing. He is tall. Naka mohawk ang style nang kanyang gupit.And can't deny the truth that he's a well cut and handsome. He smirked as he walk towards me.Agad akong nangilabot sa pwedeng gawin sa akin nang lalaki na ito. Agad akong napaurong.
"S-Sino ka!"? Pilit na sigaw para itago ang aking takot.Namulsa lang siya at tumayo sa aking harap agad may sumunod na pumasok na dalawang babae na naka maid uniform at may nilapag sa lamesita na pagkain , tubig at gamot.I swallowed hard. Hindi ko alam kung para sa akin ba iyan. Baka may lason yan.Agad lumabas ang mga maid at sinarado ang pinto.Umatras ulit ako nang humakbang siya palapit. Parang mabubuwal ako anumang oras.
"Eat."He sighed."I know you're starving. Dalawang araw kang walang malay.".Ano?
"What? Two days??!" Hindi ako makapaniwala. So two days na? Napano na kaya si Marco?
"You heared me right ."
"Nasan si Marco? Sino ka? Bakit ako nandito?" Sunod sunod na tanong ko.
"He's still alive and kicking! " He chucked.
He knows about me and Marco?
"Walang hiya kayo! Anong ginawa niyo kay Mang Cesar? Bakit niyo siya binaril??.
Naniit ang mata niya at kinagat ang labi."That's why Marco is crazy over you,huh?" He smirked.
"Wala akong oras sa mga walang kwenta! Nasan ako? Anong kailangan niyo?" Tanong ko na halos sumigaw na.
"Don't worry about your driver. Ang masamang damo ay matagal mamatay."
"Kaya pala matagal kang mamatay?" Pabalang na sagot ko sa kanya.At sa gulat ko sa isang mabilis na kilos niya lang ay agad niya na akong hinila kaya nabangga ako sa dibdib niya.
I gasped in shocked agad siyang tinulak.Pero hindi ko makalas."Ano ba!! Wag mo akong hawakan!" Piksi ko.
"Hindi mo ako madadala sa ganda mo.. " Ha ? Ano daw? He leaned closer to me. Our nose were almost touch.I gulped when his eyes bored down on my lips.
"Mukhang mas lalala yata ang away namin ngayon'' He bit his lips sensually kaya nag iwas ako nang tingin.
"Please, maawa kayo.. hindi ko alam kung bakit niyo to ginagawa.. Please.. ibalik niyo ko kay Marco.." I begged.
Bigla siyang lumayo at pinakawalan ako. "Kumain kana. " sabi niya at huminto sa hamba nang pinto.Pero agad akong tumakbo doon upang hindi niya tuluyang mabuksan. Hinila ko ang braso niya.
"Please pakawalan mo ko!" Hinawakan niya ang kamay ko at dahan dahang kinalas ang pagkakahawak ko sa kanya.
"Just follow my rules. Shut up and stay." Agad niyang sinasarado at nadinig ko ang pag lock nun.Napaupo ako sa sahig at napasabunot sa sariling buhok.Dammit! Wala akong ediya kung bakit nila ito ginawa sa akin! Mga kaaway ba sila ni Marco ? Bkit sila magka away ? Anong rason? May utang ba si Marco sa kanila? Imposible dahil maraming pera si Marco!
Lumipas pa ang tatlong araw na hindi ako nakalabas nang kwarto. Ganon padin araw araw. Kung sa pag kain ay hindi naman ako nagugutom . Kung sa mga damit ay madami ang lalaking yun na binili sa akin. Hindi lang talaga ako nakakakabas dito. Tanging tv lang ang ibangan ko.Minsan ang taohan niya naman ang naghahatid nang pagkain sa akin.Sobra sobrang nagungulila ako kay Marco. Halos mabaliw na ako sa kakaisip sa kanya.
Bumuhos ang luha ko nang biglang bumukas ang pinto. Nasa kama ako at yakap ang unan. Wala akong pake kung makita man ako nang taohan nang lalaki na iyon na lumuluha. Hindi ko alam ang pangalan nun. Wala akong planong alamin. Wala akong balak.
Kahit na hindi nila ako sinasaktan . But still they kidnapped me. Sapat na rason na iyon na kamuhian siya.Kaya ba takot na takot si Marco na gabihin ako at mag isang lumakad? Dahil baka may kumuha sa akin na kaaway niya?
"Kain na daw po kayo ma'am sabi ni Sir." Nilkapag niya sa mesa ang pagkain.Lihim akong nag isip nang paraan na makalabas dito. By hook or by crook ,gagawin ko lahat para makalabas dito.Tinignan ko ang ang pinto nakaawang iyon.Sa gilid nang flatscreen tv may vase.
I smirked mentally. "Ahhh!!!! Tinuro ko ang ilalim nang kama. "May ahas sa ilalim! Please kunin mo!!" I screamed so bad.Please gumana ka!
"Ano? Ahas?!" Agad siyang nagpanic at kinuha ang mop sa likod ng pinto.
"Kunin mo!" Tili ko at tumayo sa gilid kunwari natatakot.Agad siyang lumuhod at yumuko para kunin ang ahas. It's my time.Agad kong kinuha ang vase at agad na pinukpok sa kanyang ulo. Agad siyang napa ungol sa sakit at nasapo iyon pero nawalan din nang malay.
God! Patawarin niyo po ako.Agad akong lumabas nang silid na iyon. Sobrang kaba ko na bawat kilos ko ay nanginginig ako. Pero binalewala ko lahat iyon at tinahak pababa ang hagdan na nakita. Walang lingon akong tumakbo . Kasabay nun ang pag ingay nang parang serena nang bombero. Damn! Napalinga linga ako sa dingding.
Bawat sulok nun ay may CCTV. Baka nakita ako!Mabilisan kong tinakbo ang pinto nang tanggapan. Walang ka tao tao dito. Hindi ko ma explain kung gaano kalaki ang bahay na ito na
puro puti lahat ang interior.
Basta takbo lang ako nang takbo.Pagkalabas ko ay agad akong luminga. Kasabay nun ang pagdapo nang tingin ko sa isang lalaki na maitim at malaki.
Agad nun hinagis ang kanyang sigarilyo."Nandito siya!!" Sigaw niya.My eyes widened. Nakita ko ang malaking gate. Shit! Wala nang ibang daan.Hingal na hingal na ako sa mga oras na ito. Parang gustong gusto ko na mabuwal.Bago pa sakin tumakbo ang lalaki ay tumakbo na ako tungo sa malaking itim na gate. Pero bigla akong napahinto nang bumukas iyon at unti unting nakita ko ang papasok na black na SUV.
Shit! Naulos ako sa kinatatayuan.Agad lumabas doon ang lalaking kumidnap sa akin . Ang lalaking amo nila.Umigting ang panga niya nang makita ako. Agad dumapo ang mata niya sa aking paa na walang tsinelas.Napulunok ako.
May sinenyas siya sa isang lalaki habang kinalas niya ang kanyang necktie at hinubad ang coat at binigay sa isang maid na lumapit sa kanya.Agad akong hinila nang lalaki kaya agad lumagapak ang palad ko sa mukha nito.
"Huwag mokong hawakan!!" Sigaw ko sa kanya sabay piksi.Sobrang pula ang kanyang mukha.
Agad humalakhak ang lalaking amo nila."Damn.." Umiling iling pa siya na tila nagustuhan iyon.
"Ako na.." Sabi niya sabay hawak sa aking pulso at hinila ako.
"Okay po sir Logan."
Logan? Logan ang pangalan niya?
"Bitawan mo ko!" Binawi ko ang pulso pero hindi iyon mabawi. Pagkapasok ay agad naming nakita ang lalaking pinukpok ko nang vase kanina.Ginagamot nito ang ulo niya.Yumuko siya nang dumaan si Logan hila ako pabalik sa taas. Nakita ko din na may iba pang nandoon. Agad akong napairap. Malapit na sana akong makalabas eh! Busshit.
Tila walang pake naman si Logan sa kanila tuloy tuloy lang ang hila niya sa akin. Nilagpasan namin ang kwarto kung saan ako nakulong at pumasok sa kwartong pang lalaki.Bumalot agad sa akin ang amoy nang aircon at lamig.Agad kong binawi ang kamay ko. At matalim siyang tinignan.
"I am in the middle of my negotiation at tinawagan akong tumakas ka." Seryosong sabi niya at inisa isang kinalas ang nakabutones na polo.
Agad akong napaurong at napalunok.
"Bakit mo sinasabi? Anong pake ko sa trabaho mo?!" Maldita na sabi ko.He smirked at agad bumalandra sa akin ang kanyang makisig na katawan nang tinapon niya sa kama ang kanyang long sleeve.
"Wala kang pake? Kahit na si Marco ang ka negosasyon ko??" His lips rose. Agad kong nakita na putok ang itaas na kilay niya at gilid nang labi niya.
"Anong ginawa mo sa kanya? Walang hiya ka!" Agad ko siyang sinugod nang nasampal pero nahawakan na niya iyon bago dumapo at sa isang kilos lang ay agad niya akong tinulak sa kama. Agad siyang dumagan sa akin nang sinubukan ko ang umahon. Agad niyang hinawakan ang magkabilang pulso ko at itinaas iyon nang kanyang isang kamay.
He locked me using his big hand. His body caged me."Your boyfriend is a monster. He's still breathing for fuck sake. Ako pa nga ang napuruhan eh." He said cockily.
I can smell his breathing. Halos maduling ako sa sobrang lapit niya."B-Bitawan moko.." Halos sasabog na ako sa kaba.He bit his lips. Kinagat niya ang mapulang labi niya.Yeah. He's frigging handsome but I don't care!
"I said.. shut up and stay right?" He whispered.Agad akong umiwas nang tingin.His hand cupped my face so I could face him.Tinignan ko siya nang matalim.
Hinding hindi ko siya mapapatawad pag may nangyari kay Marco.
"Alam mo ba ang ginagawa ko sa mga lumalabag sa akin?" He huskily asked.Inirapan ko siya. Walang balak na sumagot.
Ang kalahati nang kanyang katawan ay nakadagan sa akin."Bitawan moko!"
Umiling siya."You need your punishment.".Huh? Seriously?Magsasalita pa sana ako pero agad nang dumapo ang labi niya sa labi ko. My eyes widened. Marahas ang bawat halik niya sa akin at hawak ang panga ko upang mahalikan ako nang tama.Fuck.Kinagat ko ang labi niya. Agad siyang napaungol at huminto.
He looked at me seriously. Kita ang dugo sa labi niya dahil sa kagat ko. "Bakit m-mo ginawa iyon?!" Garagal na sabi ko. Agad namuo ang luha sa mata.Dammit! Si Marco lang ang nakakahalik sa akin! He kissed me again pero iniwas ko na ang labi ko.
He heaved a sigh."Alam kong papatayin ako ni Marco sa oras na malaman niyang hinalikan kita. Pero kaya kong lumaban mahalikan kalang ulit." Agad siyang tumayo at lumabas nang sabihin niya iyon.I am not safe here anymore.Kailangan ko nang makatakas! Sana matagpuan na ako ni Marco. Alam kong hinahap na niya ako!
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co