Chapter39.
Kabanata 39
You want to fuck?
He's dangerous.
He's intimidating.
And lethal.
Matapos ang mga pangyayaring iyon. Marami ang nangyari sa aking buhay. Nalaman ko na buntis ako kaya ako dinugo. Pero sa kabutihang palad ay safe ang bata. Mula noon hanggang sa nanganak ako sobrang mapag-alaga sa akin si Marco.Hanggang sa dumating ang araw na sinilang ko ang aming anak. Kakaiba iyong saya na naramdaman ko. Walang kasing humpay na kaligayahan. Alam ko na bawat kasiyahan ay binabawi. Sa pag isang taon ni Raphael nadukot siya. Akala ko wala nang panganib. Sa sobrang kasiyahan namin nalimutan ko ang mundo na meron ako ngayon. Nalimutan ko ang panganib na nandiyan palagi. Napabayaan ko ang aming anak at heto ako ngayon at nagdurusa.
Five months since Marco's left. Sabi niya pupunta siyang France for business. Five months no communication. Ngayon nandito ako sa harap ng tv at nakatunganga. My breathing turned ragged. Parang papel na nilulukot at pinupunit ang aking puso.Alam kong kasalanan ko. It's all my fault dahil pabaya ako. Wala akong kwentang ina.
Tinutok ko ang aking paningin sa telebisyon kung saan madaming media at reporters ang naka abang sa pag baba ni Marco sa sasakyan. Bumukas ang pinto nun at niluwa si Marco.Pumintig ang puso ko sa samu't saring emosyon. I missed him.
Pero nawala iyon lahat ng may babaeng bumaba din sa kabilang pinto ng sasakyan.Nancy in her sexy golden gown. She's so beautiful like a queen. Hindi ko nakayanan at pinatay ang telebisyon.
Sa nakalipas na five months.Sinikap kong maging matibay. Five months na wala siya.Seven months din akong nangungulila sa aking anak. Miss na miss ko na sya. It's all my fault.Dalawang buwan palang na nawala noon si Ysmael ay nagkalabuan na kami ni Marco.
Masakit man sa akin ang nakita ay pinilit kong maging matatag. Kinuha ko ang celphone ko at dinial ang number niya.Matagal tagal pa bago niya sagutin. Naiintindihn ko nakita ko naman kung gaano siya ka busy.My heart jumped when he answered my call.
I cleared my throat."Hmm hello?" Mahinang boses na aniya ko.
"Anong kailangan mo?" his voice were cold as ice.
Napapikit ako ng mariin. Nasasaktan.
"N-Nakta ko sa tv.N-nandito kana.Hmm , can we talk? pakiusap."May narinig akong hagikhik ng isang babae at iba pang boses. Hindi ko maikakailang si Nancy iyon.
"In my office.." he answered shortly.
"I need to hang-"
"Marco anong nangyari sa atin? ". I am not numb. I can almost taste the hurt. Tagos kaluluwa ko iyong nararadaman. I am so stressed of everything. I'm on my point that I wanna give up.Pero pag naaalala ko iyong sakripisyo ko ng pinanganak ko si Raphael.Iyong mumunting kamay niya na nakahawak sa aking palad. Nagkakaroon ako ng lakas ng loob.
Natahimik siya sa kabilang linya. "Pinabayaan mo ang anak natin Isabella. Anong gusto mong gawin ko?" Medyo galit ang tono niya.No more sweetness Like before. Noon,parang prinsesa ako. Ngayon hindi na, nakatira ako sa mumurahing dorm. Pero binibigyan niya parin ng pang tustos araw araw. No more body guards, No more drivers.
"My child was kidnapped because of you , Isabella!" He hissed madly.Nasapo ko ang aking mukha at umiyak ng sobra.
"I-I'm sorry Marco. I'm sorry. Pakiusap , bumalik kana sakin oh.Please naman oh! hindi ko na k-kaya."
"Kayanin mo.." parang may ibang pahiwatig ang sinabi niya.
Umiling ako. "M-Mahal na mahal ko kayo ni Raphael, Marco."
"Stop crying.I'll wait in my office. Bye." Then he shut down the call.Nawalang lakas kong binitawan ang aking cellphone at humikbi.Wearing a pink dress at pinuyod ang mahaba kong buhok. Tinahak ko ang pasilyo patungo sa office ni Marco.
May mga pamilyar na bumabati sa akin pero kalaunan ay nag bubulungan pag nakatalikod na ako."Diba, siya ang fiance ni sir Marco? Pero ang chismis ay nag lilive-in daw si Nancy at sir eh."
"Iyon rin ang dinig ko.Kawawa nga si Ma'am Isabela."Yumuko na lang ako at humugot ng malalim na hininga habang naka tayo sa harap ng pinto ng opisina ni Marco. Kumatok ako bago pinihit ang seradula.
"Come in." His baritone cold voice really melted my knees. Binuksan ko ang pinto at pinagsisihan ko iyon. Sana hindi nalang ako dito pumunta.Nakakandong si Nancy sa naka upo sa swivel chair na si Marco. Gusot gusot ang polo ni Marco.They both stop and looked at me.
"May bisita ka pala." aniya ni Nancy. But before she could do anything.My anger run into my veins.I grabbed her hair and pulled her. Sumalampak siya sa sahig.
"Maria!" Pigil ni Marco. Pero imbes na ako ang pigilin si Nancy ang pinigil nito sa kamay kaya malaya akong sinampal siya.
"Ugh!" Nancy screamed in pain.
"Malandi ka! Hayop kayo!" Sigaw ko sa kanya pero natadyakan niya ako sa tiyan kaya napa atras ako. Napaigik ako ng matamaan ako ng makatusok niyang heels sa tiyan.Marco push her on the wall.
"You bitch!" Susugod sana siya sa akin pero hinawakan siya ni Marco sa baywang.
"Marco! A-anong ibig sabihin nito? I am your fiancee!" I shouted with my unstoppable tears.
"Hah!" Nancy scoffed. Iniangat ang kamay."See this , ring? I am Marco's fiancee now hindi na ikaw. Kawawa ka naman."Marco forehead creased at tinignan si Nancy bago tumingin sa akin. Ang sakit sakit na.
"T-Totoo ba?" Basag na boses na sabi ko..
Tinignan niya ako mata sa mata."Yes.." may kinuha ito sa mesa at may sinulat doon. Iniabot sa akin iyon.Nanginginig na kamay na kinuha ko iyon.Thirty million cheque.I bit my lips and cried more.
"I don't wanna see your face anymore. Gamitin mo iyan. Get out in my office and get out in my life." Walang emosyon na sabi niya saakin. Kasing lamig ng yelo ang boses.
Umiling ako.."H-Hindi Marco,paano si Raphael--"
"Kaya ko siyang ipahanap. Wag ka nang magpakita kailan man."Fuck. Hindi lang dignidad ang natapakan sakin kundi pate pagkatao ko. My blood boiled into anger.Pinunit ko ang checke sa harap nila.
"Minahal kita Marco! Kung ginagawa mo ito dahil sa nangyari sa anak natin! Pwes nagtagumpay ka! Nasasaktan na ako ng sobra!" I wiped my tears.
"Gusto mong lumayo ako? Fine! Pero sana lang. Wag kana ring magpakita sa akin. Dahil sa oras na ito. Kakalimutan ko na minahal kita. Kakalimutan ko na nakilala kita. Wag kang mag alala. Hahanapin ko ang anak ko. "Sa ibang pagkakataon mahihiya akong umiyak na parang bata pero iba ngayon.
"Sana wag na wag ka nang magpapakita sakin dahil wala ka nang babalikan na ako Marco." bagsak balikat kong tinungo ang pintuan at sa huling pagkakataon ay nilingon ang taong mahal ko.His eyes were bloodshot. Kakaiba ang pahiwatig ng kanyang mata. Pagod, awa at pagmamahal pero alam kong namamalikmata lang ako.I saw Nancy rolled her eyes on me before I shut the door.
Marco POV.
As Maria close the door.My life started to broke into pieces.Wala na... Wala na..I pushed Nancy harshly on the wall and pinned her neck. Halos hindi na siya makahinga sa aking pagkakasakal sa kanya.
"Marco s-stop!"
"You're a bitch!Kung may mangyaring masama sa pamilya ko! I will skin you alive!".The bitch just grinned!She kidnapped my son! She has all the power! Hawak niya ako sa leeg! Binitiwan ko siya bago sya mawalan ng hininga.
She coughed a blood at napahawak sa leeg. "B-Baka nakakalimutan mong sa isang pitik ko lang! Mamamatay na ang anak mo Marco!"I gritted my teeth and punched the wall. I have to do what she want. At isa na doon ang iwan si Isabella. I grabbed the vase and smashed it on the wall.
Nancy screamed. "Ano ba! Wala na sya ! Wala na kayong pag asa! I am here! I am here for you!"Napasabunot ako sa buhok ko at napaupo sa sofa. Tumabi siya sa akin. She touched my chest. Pinukol ko siya ng matalim na tingin.
"Let's fuck honey."I smirked binalingan ko siya. Hahalikan sana niya ako pero iniwas ko ang mukha. I ripped her tiny dress into pieces.She gasped seductively.
"You want fuck?" I asked hoarsely.
"Uh-uh." She nodded.
"I'll give you fuck."I snapped my fngers at nagsilabasan sa lungga nila si singko, kwatro ,at tres.
"Wh-What's the meaning of this?" Nancy startled.
"You want want fuck right?" Nagsi-apiran sina tres, kawtro at singko sa biyayang binigay ko.They unbuckled their pants at tumalikod na ako at inayos ang aking polo.
I heared Nancy moaned and screamed before I storm out in my office. I am so tired to pretend pero kailangan. I need to follow my Isabella.I need to know that she's fine. Damn it!
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co