Kabanata 8
Kabanata 8
Kiss me
Naging maayos naman ang sumunod na buwan. Hindi na naulit iyong ginabi ako. Nakakahiya naman kung uulitin ko pa.Sa eskwelahan may kumakausap na sa akin. Hindi ko alam kung bakit. Pero masaya ako na hindi na tulad nang dati.
"Hi Maria!"Lumapit sa akin si Monica.Isa siya sa mga kaklase ko na kumakausap na din sa akin. Hindi naman siya masama sa akin noon.Tinigil ko ang pagliligpit nang gamit ko. I smiled to her. She's friendly naman nahihiya lang daw siya nung una dahil hindi daw ako namamansin.
"Hello." Sagot ko dito. Kung noon hindi masyadong presentable ang uniform ko ngayon nasisigurado kong malinis at presentable na.Magmula sa bag,sapatos at hanggang sa mga gamit pang eskwela.
"Uuwi kana?" Tanong niya.Ngumiti ako at tumango.Patuloy lang kami sa pag kuwentohan hanggang palabas ng school. May sumusundo sa akin sa tuwing labasan na.Habang palapit kami sa gate may lumapit sa amin.
"Ah hello Maria.Uuwi kana?"Ngumiti ako at tumango dito.Siniko ako ni Monica nang makalabas na kami kaya tinignan ko siya .
"Mauna na ako ah? Nandiyan na sundo ko."Ngumiti ako nang nagpaalam na siya at binalingan si Rupert. Isang fourth year high section student.
"Oo eh!Uuwi na ako, Ikaw?" Lumingalinga ako sa paligid kong nandiyan na ba ang sundo ko pero wala pa naman.
Kumamot ito sa kanyang batok. "Uuwi na rin. Pwede ba akong humingi nang cellphone number mo?" He blushed and looked away na tila nahihiya.
"Uh wala pa kasi akong cellphone eh." Sinuli ko na kasi iyong hiniram ko kay Red kahit gusto na niyang ibigay iyon sa akin. Hindi ko parin tinanggap. Hindi rin naman ako gumagamit ng cellphone sa bar noon.
"Pero sa susunod na buwan meron na." Pambawi ko dahil nag ipon ako galing sa pera na binibigay ni Marco sa akin buwan buwan.
"Sige sana bigyan mo ako nang number mo ha?."
Tumango ako. "Oo naman!".Pero halos mapapitlag ako nang may tumigil na SUV sa aming gilid at bumaba ang salamin nun.
"Get in." Maawtoridad na utos ni Marco sa akin.
Shit!hindi naman ako magkandaugaga agad at binalingan si Rupert."Ah aalis na ako ah.." Paalam ko hindi na pinansin ang kuryusidad sa mata niya. Hindi lang siya pate narin ang iba napansin na ang sasakyan ni Marco.Pumasok ako sa loob ng kotse.Sobra ang kabog nang puso ko lalo na't mukhanv badtrip ngayon si Marco. Kanina naman okay lang naman ang tibok ng puso ko. Ngayon ang bilis bilis na ng tibok nito. Kapag nandiyan siya talaga kinakabahan na ako at hindi mapakali.
Naging tahimik naman siya sa byahe hanggang makarating kami sa condo. Ni hindi ako makatingin sa kanya.Fresh pa sa utak ko ang nangyari noong nakaraang buwan. Hinalikan niya ako.Naghalikan kami. Ang huli niyang sinabi hindi ko magawang limutin.Pero sa mga nag daan na araw hindi ko nalang pinansin lalo nang naging normal naman lahat.
Sa Lunes at Biyernes gigising ako nang maaga para makapagluto nang agahan. Tapos ihahatid niya ako sa eskwelahan.Pero kung busy siya ang driver ang sumusundo sa akin. Pagdating ko sa hapon maglilinis agad at magluluto para sa hapunan. Ganon lang .Naging seryoso naman siya sa lahat. Pagka pasok namin agad kong hinubad ang sapatos ko at umupo sa sofa.Sa gilid nang mata ko nakita ko siyang hinubad ang coat niya at nilapag sofa.
Hindi ko maiwasang tignan iyong mga galaw niya. Natulala ako sa pagtingin sa kanya. Iyong galaw niya kasi parang masinop at lalaking lalaki. Parang hindi ka magsasawang tignan ang bawat galaw niya.
"How's School?" Napapitlag ako sa tanong niya nang umupo siya sa sofa sa harap ko. Tinutupi niya ang long sleeve niya hanggang siko.
Napatikhim ako at pinagpatuloy ang pag hubad ng sapatos."Hmmm okay lang naman.."
"Walang problema?"
Umiling ako. "Wala naman.." Agad akong tumayo.. "G-Gusto niyo nang kape?" Tanong ko agad para maka alis. Hindi na inabalang naka uniporme pa ako.Umiling siya. Iba talaga ang dating sa akin nang mga seryoso niyang mata eh. Parang ang daming gustong sabihin pero hindi ko makuha kung ano. Hanggang ngayon aaminin ko ay naiilang pa talaga ako. Sino ba namang hindi?
"Come here.." Utos niya sa paos na boses. Tinapik niya ang katabing sofa para doon ako umupo.Agad kumalabog ang dibdib ko sa kaba. Well palagi naman. Kapag nandiyan siya hindi talaga ako mapakali.Pigil ang hininga akong umupo sa tabi niya at pinagsiklop ang dalawa kong palad sa kandungan.
"B-Bakit?"
He sighed and stood up.Pumasok siya sa kanyang study room na malapit dito sa sala. Nangunot ang noo ko nang lumabas siya at may dala dalang isang paper bag na brand nang latest Iphone ngayon.Kumalabog agad ang dibdib ko ng iabot niya sa akin iyon.
"H-Huh? ano ito?"
"That's yours" Abot niya sa akin at unti unti ko iyong tinanggap.Shit! Halos manginig ako nang sinilip ko ang loob. Naka box pa ang cellphone na Iphone.Ang saya ko! Mula pa noon pinangarap ko lang ito. Sa china phone okay na nga lang ako eh.
"Use that.." Sabi niya at umupo sa tabi ko."Mahirap kapag hindi ka makontak." Dagdag niya.Sobra naman ang ngiti ko. Habang minamasdan ko iyon nang kinuha ko.Habang siya naman napapangiti sa reaksyon mula sakin.
"Salamat talaga.Babayaran ko nalang". Tinignan ko siya. "Pwede rin na wag mo nalang ako bigyan nang sweldo ko para pambayad ko dito."Hindi naman pwedeng tanggapin ko lang ito nang libre.He chuckled and bit his lips. He's really handsome in a dangerous way. Talagang gwapo siya sa brutal at supladong mukha. Mai-intimidate ka talaga sa presensya niya.
"Come here.." He said huskily at nilahad ang kaliwang kamay sa akin.Agad naman akong nabigla. Napakurap kurap ako at sa huli tumayo ako at tinanggap ko iyon.Nabigla ako nang hilahin niya ako para makaupo sa kandungan niya.Halos hindi maabot nang paa ko ang sahig. He's really huge.
"Binili ko iyan para gamitin mo. Text me anytime you want.." Sabi niya sa akin at hindi naman ako makatingin nang diretso sa kanya. Ang hininga niya ramdam ko na tumatama sa aking pisngi.
I nodded. "P-Pero mahal ito.." Sabi ko na halos malagutan ako nang hininga nang ibaon niya ang mukha sa aking leeg. He sniffed my neck.Hala! Ang baho ko. Pawisan ako kanina. Nakakahiya.
"Hmmmm..Just use it. No more buts." Ang boses niya na puno nang maawtoridad ang nagpatikom sa akin.
Napilitan akong tumango. "Nakalagay na diyan ang number ko. Sana wala akong makitang number ng lalaki diyan.." He wrapped his hand on my waist.
Hindi na ako nagsalita dahil sa nerbiyos.He tucked some of my hair.
"May nanliligaw na ba sayo ,hmmm?" Paos niyang tanong na agad kong ikinailing.
"Wala naman."
"Sa school?"
Napakurap kurap ako. May mga lalaki naman na mas naging mabuti na sa akin ngayon kumpara noon."Wala talaga kaibigan lang.."
"Yung kanina?" Sa loob nang ilang buwan ngayon lang siya nag tatanong nang ganito. Shit! I'm not use to this. Mas sanay ako na tahimik siya at misteryoso. Pero kahit naman ngayon kahit nagsasalita parang kakabahan ka na.
"Uhh si Rupert? wala iyon kaibigan lang iyon. Nagtanong lang ng number ko eh wala naman akong cellphone kanina." Wala sa sarili kong sagot dito.Sabay dungaw sa kamay na hawak ang cellphone. Pero ramdam ko ang paghigpit nang yakap niya sa akin.Kinabahan agad ako.
"Uh magbibihis muna ako." Paalam ko.
Pero mas lalo lang humigpit ang yakap niya.Hindi ko maproseso ito lahat. Sobrang kakaiba.
"Stay " Bulong niya sa tenga ko habang binaon sa laking leeg ang mukha niya. Ramdam ko ang pagod niya. Siguro madami siyang ginawa sa opisina.
"Uh." Kinalas ko ang yakap niya para maharap ko siya. I smiled on him. Kita ko agad ang pag pasada niya ng tingin sa kabuuang mukha ko.
"Mamasahiin ko lang .." Tinuro ko ang noo niya at sentido.He nod and bit his lips.
Medyo lumiyad ako at inabot ang sentido niya at minasahe iyon. Maalam naman ako pagdating dmsa ganito Isa na kasi ito sa raket ko nang nasa kalye pa ako.Naramdaman ko agad ang pagpulupot ng kamay niya sa baywang ko. Habang ang hininga niya ay nasa leeg ko.Sobrang kaba man hindi ko nalang pinansin.
"Ayos lang ba?" Tanong ko tukoy ang masahe..
He groaned."Hindi.."
Napatigil ako agad sa pagmasahe at tinignan siya."Huh? Bakit? Pangit ang masahe ko?"
He shooked his head and bit his lips sexily.Marahas niyang kinalas ang necktie niya. "You want me to relax?"
Napatango nalang ako habang natulala sa kanya. "Kiss me " Paos na utos niya na ikinabigla ko.Kumalabog bigla ang dibdib ko.
"K-kiss?"I was so shocked!
He shooked his head. "Uh nothing.Dont mind me.I'm just tired." Sabi niya Tinignan ko siya. Sobrang kabog nang puso ko. Kung tutuusin ang isang halik hindi pa makakabayad sa lahat nang tulong na binigay niya sa akin kahit na hindi niya ako ka ano ano.
Wala sa sariling kinulong ko sa aking palad ang kanyang mukha. He stiffened a bit. Ramdam ko ang pagtusok sa aking palad ng balahibo sa kanyang panga na sinadyang inahit.I closed my eyes and bent to kiss him .Pero hindi ko sadya na sa gilid mismo nang labi niya iyon lumapat. Sa pisngi sana iyon eh.Ramdam ko ang pag bigat ng hininga niya.Nagmulat ako sa pagkaka pikit at medyo lumayo pero binawi niya agad ang mukha ko at itinuko ang noo sa aking noo.
I smiled awkwardly.Tumatama sa aking mukha ang hininga niya.
"Okay na ba?"tanong ko at ngumiti.His thumb reached for my lips and he touched it. Halos mapapikit ako sa sari saring emosyon na dala sa isang haplos lang nun.
"Hindi pa.." He licked his lips. Ang mata niya nasa labi ko lang.
"B-Bakit?" Pero nabigla ako nang isang kabig lang ulit ay lumapat na umang labi ko sa kanya. Pero ngayon iba na. Sa labi niya na iyon lumapat.
Parang hindi na nakapagreak ang sistema ko at nanatili akong nakapikit. I let him savoured my lips and kissed me. Sa ngayon hindi ko na inisip ang mga maling bagay. Hindi ko ito maisip na mali dahil sa lahat na tulong na binigay niya kulang pa ito.Kung ang katawan ko minsan nang nahihipuan nang mga lalaking bumabayad dahil nangangailan ako ng pera. Sa punto ngayon it's different. He's my first kiss. Hindi niya ako binabastos sa paraang ayaw ko. Kung hinahalikan man niya ako ngayon gusto ko ito.
Ilang minuto din na halikan at huling pagkagat at sipsip sa labi ko tumigil na siya.He smiled devilishly.His nose touched mine. Magkalapat ang noo at nagtatamaan ang aming hininga.Nakaupo ako sa kandungan niya habang ang kamay niya nasa batok ko ang isa naman nakapulupot sa aking baywang.
"Promise me.I'll be the one who can kiss you. Please." He asked breathlessly.Dahan dahan akong tumango.Iba na itong nararamdaman ko. Feeling ko may sariling mundo ang sistema ko na gusto ko siyang makita,makapiling at mahalikan.Oo sayo lang. Sa ngayon hindi ko pa alam ang lahat na kahihinatnan nito. Siguro sa susunod malalaman ko na ang sariling damdamin.Sa ngayon mahirap pang magsalita.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co