FABH 18
“ Totoo Lisa. I am so sorry. Akala ko talaga na titigil na si Ruchelle kasi nga nakita namin na gustong gusto ka ni Anton. And you know...Anton namana p-playboy dati pero sayo lang talaga siya nagkagusto ng husto. ”
I nodded. Nasasaktan ako at kinakabahan. Akala ko hindi ako darating sa punto na sa mga libro at pelikula ko lang nababasa at nakikita.
“She's a traitor huh?" Sabay simsim ko sa juice.
Huminga ng malalim si Indigo. Nasa mga mata niya ang pag aalala.
"Alam kong magbabago ang lahat dahil sa sinabi ko but.. I'd rather tell you the truth than lie to you. Tsaka, hindi rin talaga kaya ng konsensya ko."
Sumasakit na naman ang ulo ko. Kahit sa pag uwi ay binabagabag parin ako nito. I cooked us dinner even if I am mentally exhausted. Tumawag rin si mommy kung ayos lang daw ba ako. Alam ko naman na normal lang iyon na kamustahin ako ni mommy but it sounds different for me.
I will know anyway.
I cooked chicken curry and fried fish for our dinner. Nilagay ko na iyon isa isa sa mesa.
"Ma'am! Naku! Ang laki ng paso mo!"
Hindi ako napamulagat sa inanunsyo ng katulong kundi nagulat ako sa lakas ng boses niya. Napatingin ako sa aking kamay at malaki nga ang paso ko. Ang naalala ko lang kanina ay napaso ako ng kawali dahil wala akong hawak na basahan. Ngayon ko lang natitigan ng mabuti na namumula na ang kamay ko ng husto.
Sobrang manhid ko na ba na kahit ang sariling sugat ko hindi ko maramdaman?
"Kukuha lang akong med kit ma'am!"
I just nodded to our maid at umupo. Tinulungan ako ng katulong na ayusin at gamutin ang aking sugat. Ilang beses niya na ring sinabing ipa doktor ko pero ayoko. Mababaw lang naman ito.
Alas otso, alas nuebe hanggang sa naging alas dyis ay wala parin si Anton. My heart was clenching so bad that time. Ang daming ideya na pumapasok sa isipan ko. Kahit pag reply ay hindi niya magawa? Damn him!
Iniwan ko ang pagkain sa mesa at pumanhik na sa kwarta. Halos kukonti lang ang nakain ko.
Ganito ba talaga kapag kasal na?
Lumapit ako sa bintana at nakita ang makapal na pagbuhos ng ulan. Unti unting nilamig ang kwarto. Pinuno ko ng tawag ang cellphone ni Anton pero cannot be reach na. Nasa punto na ako na gustong tawagan ang kanyang parents ng bumukas ang pintuan ng kwarto.
My heart beat fast. Si Anton , sa mukha palang ay tila pagod na. Ang titig niya sa akin ay maingat at punong puno ng emosyon. I swallowed and closed my eyes.
"Sorry. I was bombarded with work."
I nodded coldly. "Yeah, that's why hindi ka nagrereply sakin."
Agad niyang hinubad ang kanyang polo. He put his tux first on the rack and look at me darkly.
"I'm sorry baby-"
"I cooked for you pero hindi natin nakain iyon ng sabay. I texted and called you but there's no reply from you," mahinahon kong sabi. Iniwasan ko siya dahil ayokong hawakan niya ako.
Umigting ang panga niya. He's topless and wasted on my front. I don't mind.
"Anton, magdadalawang buwan palang tayong kasal but I am already tired." unti unti nang uminit ang gilid ng aking mga mata. Kinain niya ang aming distansiya at hinawakan ako sa baywang.
Alam kong pagod siya. Pero hindi ko na kayang ipag sawalang bahala ang lahat ng nasa isip ko. I want to shout my unsaid words!
"Lisa, I'm sorry. Sorry if you don't like what I've done. There's just a lot of problems at work. I promise I will make it up-"
"Bakit hindi mo sinabi sakin ang tungkol sainyo ni Ruchelle?" putol ko sa kanya. Ayoko nang tagalan ang paninikip ng dibdib ko.
He stilled for a moment. I got him. He licked his lips like he's so problematic.
"Baby... That's one of my problem now."
"Bakit hindi mo sinabi sa akin? Akala ko isa siyang kaibigan Anton! Bakit hindi mo sinabi sa akin sa una palang?"
I pushed him. Patuloy ko siyang tinutulak kahit na hindi naman siy natitinag.
"Lisa coz' she's nothing to me. She's not a big deal for us. Ikaw lang ang kinabaliwan ko ng ganito. Baby please." he pleaded.
Umiling ako. "I am so sick of our marriage Anton. Parang nagpakasal lang ako pero nag iisa parin. Parang wala akong kasama! Parang nag iisa nalang ako lagi!"
He hugged me. Yung' yakap na biglaan kaya bumagsak ako sa kanyang dibdib. Taas baba ang aking dibdib. Ang yakap niya ay parang hindi na ako makakawala.
"Calm down," his voice croaked. Ang kamay niya ay hinagod hagod ang aking likod at unti unti akong kumalma dahil doon.
"I- I was a jerk." he admitted. Alam ko naman na ganon na siya dati. Nakita ko kung paano niya pinaglaruan ang mga babae noon.
"She's being clingy to me." pagpatuloy niya. Mas lalo kong hindi natanggap na tinraidor ako ng isang kaibigan.
"Hindi ko sinabi dahil una palang wala akong pakealam sa kanya. It was all just physical-"
"She definitely love you Anton."
He cupped my face. Naghahanap ang titig niya sa aking mga mata.
"Baby, don't give up on me what ever happens. Remember that. Ipaglalaban ko ang pagmamahalan nating dalawa. Kahit sinuman ang babanggain ko , gagawin ko."
Kinabahan ako. Hindi ko makuha ang mga ibig niyang sabihin. Nalilito ako. I think that I'm on the edge of something...We're on the edge of something.
Marami kaming pinag usapan. Nakita ko rin na ang cellphone ay lowbat. Ako pa ang nagcharge nun. He really tired , I can see it pero hindi siya nawalan ng oras sa akin ng gabing iyon. Lahat nasabi niya. Iyong mga hindi ko alam noong hindi pa kaming dalawa.
"Ilang taon ka pala ng navirginize ka kung ganon?" inis kong tanong ng isiwalat nya lahat ng nagawa niya ng naging broken hearted siya sa akin noon. Damn!
"13."
I rolled my eyes. Magtataka pa ba ako? Magtataka pa ba ako kung sa kama palang ay masa satisfied kana ni Anton.
KINABUKASAN ay hindi pa rin buo ang pag iisip ko. Nakukulangan ako. Isang halik ang iginawad sa akin ni Anton bago siya tutulak patrabaho.
"My schedule today is hectic but I will surely answer all your calls." he assured. Umiwas ako at tumango.
"Okay.."
"Did I make you tired last night?" he asked huskily. Kinagat ko ang labi at hindi na sumagot. Isang mabigat na pag singhap ang kanyang ginawa at hinalikan ako sa labi.
Umalis na si Anton kaya nagsimula akong mag yoga. Planking lamang ang aking nagawa kasi pakiramdam ko parang hindi kaya ng aking katawan ang mga sobrang exercise. Tinitigan ko ang paso ko sa kamay na hindi ko na binigyan ng pansin at sinabi pa kay Anton.
Nasa hardin ako sa likuran ngunit nasa malilim na banda nakalatag ang aking mat sa yoga ng tumunog ang aking cellphone.
Pinunasan ko ang aking leeg na tagaktak sa pawis at sinagot iyon.
"Yes mommy?"
"Anak!" hiyaw ni mommy sa kabilang linya. Nataranta agad ako.
"Mom! What's wrong?"
"Your dad is in trouble! Pinagbabantaan siya ng pamilya Magsaysay at baka mapatumba ang kompanya! All our assets backout dahil sa Magsaysay na iyon!"
"What? Mom, don't worry much about it. Di'ba mas malala pa ang mga kakumpetensiya nila daddy noon? Pero nalampasan-"
"This one is different. M-May kasalanan rin ang daddy mo! Dapat kasi ang anak ni Mr. Magsaysay ang ikakasal kay Anton but Anton marry you instead! It made them furious-Oh gosh!" naputol ang anumang sasabihin ni mommy na tila ba dapat hindi niya iyon sinabi sakin.
Natameme ako. So, ito ang ibig sabihin ni Anton?
"So what mommy? Masisira ba kami ni Anton dahil diyan?" puno ng tamang ang aking boses pero dumaloy ang aking luha. "Hinding hindi ako papayag mommy."
Suminghap si mommy sa kabilang linya at pinatay ko na iyon. Nasapo ko ang aking noo ng makaramdam ng pagkahilo at nawalan ng malay.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co