Five
"Yoongi! Anong nangyari?!" Sigaw ko kay Yoongi nang pumasok ito ng bahay na umiiyak. Mas lalo akong nagulat nang makita ko ang hitsura nito. Anong nangyari?!
"Yoongi-"
"Nasabi ko kuya, nasabi ko sa kaniya na gusto ko siya." Putol nito sa pagsasalita ko, nanlaki ang mata ko at agad napalapit sa kaniya bago siya niyapos.
"Sige lang, i-iyak mo lang 'yan, nasa bahay ng kaibigan niya si papa. Iiyak mo lang yan, andito ako." turan ko dito bago hinimas ang kaniyang likod. Naramdaman ko ang bigat ng katawan niya kaya mas tinatagan ko ang aking pagkakatayo.
"Yung girlfriend niya kuya, hindi daw yun totoo. Hindi ko alam kung matutuwa ako o hindi. Pero umamin ako kuya, ngayon panigurado na ayaw na niya akong makita. Nandidiri na siya sa akin kuya, bakla ako kuya, madumi akong tao. Walang may gusto sa akin, isa akong salot sa lipunan, makasalanan ako, mapupunta ako sa impyerno-"
"Yoongi tama na! Tama na! Huwag mo pagsalitaan ang sarili mo ng ganiyan!" Putol ko sa kaniya na siyang nakapag-paiyak sa akin. Kung may madumi man sa aming dalawa ay ako iyon. Ano bang pinagsasabi ng kapatid ko at pumapasok ang mga ganito sa isip niya?! Kung iniisip niya na makasalanan siya ay paano pa ako?!
"Hindi ka salot, hindi ka madumi, hindi ka mapupunta ng impyerno. Nagmahal ka lang Yoongi at walang masama doon." Dagdag ko bago mas hinigpitan ang aking yakap. Makita ang kapatid ko an nagkakaganito at marinig ang mga iyon na lumalabas sa kaniyang bibig ay parang pinipiga ang puso ko. Na-aawa ako sa kapatid ko dahil nararamdaman niya ang mga iyon. Iniisip niya ang mga masasamang bagay na iyon dahil lang sa nagmamahal siya.
"Parehas lang tayo ng nararamdaman, parehas lang tayo ng pinagdadaanan, parehas lang tayo na lalaki ang gusto pero sana huwag mo naman tingnan ng ganiyan kasama ang sarili mo. Wala kang masamang ginagawa, Yoongi. Nagmamahal ka lang." Pag-amin ko dito, hindi ko alam kung alam ba talaga niya na may gusto rin ako sa lalaki. Pero mabuti nang nagkaka-aminan na kaming magkapatid. Dahil alam ko na sa mga susunod, kaming dalawa nalang ang makakapag damayan.
"Kuya... may media kanina, may mga camera sila, nakita nila ako. Nalaman nila ang pangalan ko dahil kay Hoseok. Kuya... kuya baka masira yung career ni Hoseok." Nang marinig ko ito ay muli kong naramdaman ang kirot sa aking puso. Inisiip pa rin niya si Hoseok.
"Paano kung guluhin nila tayo kuya? Kuya ang lakas ng media, maaring kumalat agad ang nangyari, kuya natatakot ako..." Turan ni Yoongi sa nanghihinang boses, na-aawa na ako sa knaiya. Hinawakan ko siya sa magkabilang braso bago inilayo sa akin.
"Yoongi tumingin ka sa akin, huwag kang matakot, andito ako, yung mga katrabaho mo, si Jimin, si Jungkook, at... yung partner ko, hindi mo siya kilala pero alam ko na may maitutulong siya. Please, huwag kang matakot, kasama mo kami. Tsaka malay mo, hindi lumaki ang issue, diba?" Is it right to address Namjoon as my partner? O dapat ba na mas sinabi ko nalang kung ano ba talaga kami. Pero hindi na iyon importante, kaibigan niya si Hoseok, magkakilala sila, alam ko na may maitutulong siya.
Binigyn ko si Yoongi ng isang ngiti, "Kahit matatanda na tayo, nakikita pa rin kita bilang Yoongi na iyakin." Pagbibiro ko dito, kahit ang totoo ay bigla akong nalungkot lalo dahil na-alala ko ang mga oras na hindi ko nakasama ag kapatid ko. Lumaki siya ng hindi ko napapanood.
Pinahid ko ang luha sa pisnge niya, "Sige na, magpahinga kana, baka maabutan ka pa ni papa na umiiyak, kumain kana ba?" tanong ko at tumango siya bago pumunta na sa kaniyang silid.
Nasa kwarto na ako ngayon at handa nang matulog, pero ito ako at hawak ang cellphone at nagdadalawang isip kung tatawagan ko ba talaga siya. May parte sa akin na nagdadalawang isip, pero para sa kapatid ko, diba?
Tinawagan ko na ang number niya at hinintay ito na sumagot, "Hello?" turan ko nang sagutin niya ito.
[Hey, what's up?] Garalgal niyang sagot,
Napalunok ako ng laway, "Ahm... tulog kana ba? Pasensya na--"
[No no, I'm at my studio right now, just working. What's up? Why did you call?] Putol niya at utay-utay akong tumango bago napa-upo sa aking kama.
"Ahm... ano, yung kapatid ko... naiipit siya sa sitwasyon ni Hoseok ngayon." Iyon lang ang nasabi ko, hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang nangyayari pero sana ay may alam siya.
[Ah yes, the one in BTV7, I know about that, it's... around the internet, Jin. The face of your brother.] Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang sabihin niya ito.
"H-Ha? Anong ibig mong sabihin?" Kinakabahan kong tanong,
[Well... maraming pictures na ang kumakalat dahil naguguluhan ang media kung sino ang kasama ni Hoseok sa dressing room, they were making accusations and predictions.] sagot niya at napalunok ako ng laway.
"Gaya ng?" Nag-aalinlangan kong tanong.
Narinig ko siyang huminga ng malalim, [Hindi ko kayang sabihin sayo, it's... it's the bad side of showbiz and media, Jin. I know how you love your brother and I know when you find out you'll get hurt.] sagot niya at mas lalong napakunot ang noo ko.
"Ganoon ba kasama?" Nag-aalala kong tanong,
Nag hum ito, [Sadly yes, they are calling your brother names.] sagot niya at utay-utay akong tumango.
"May magagawa ba kayo? Tayo?" tanong ko,
"Ayaw ko lang na mas maipit yung kapatid ko, ayaw ko siyang magulo at masaktan, please?" Pag-mamakaawa ko.
[Yes, we can do something, calm down, okay? I know you're worried, but please calm down, love.] Malumanay niyang turan at utay-utay akong tumango.
"I will, thank you." sagot ko sa kaniya, magpapaalam na sana ako nang magsalita siya.
[Can you go to my studio tomorrow? For the payment? And... a quickie?] Napatawa ako sa huli niyang sinabi.
"Baka naman yun lang talaga ang gusto mo." ani ko nang may bahagyang pagtawa.
[What? Of course not, if hindi naman pwede I totally understand, we can just do the payment tomorrow.] ani nito at napahagikhik pa ako.
"Sige sige, pupunta ako diyan bukas, 8AM?" tanong ko at nag-hum ito.
"Sige sige, bye, goodnight." ani ko,
[Goodnight, love you.] nanlaki ang mata ko bago agad pinatay ang tawag.
Hindi na yun part ng pagiging fubu diba?!
Kinabukasan ay hinatid ko lang si Yoongi sa kumpanya at nag log-in bago umalis na rin para pumunta sa kumpanya nila Namjoon. Nagtanong tanong ako sa mga tao dito kung saan ang kaniyang studio kaya natukyan ko ito.
Kumatok muna ako at narinig ko ang kaniyang 'come in' kaya pumasok na ako.
Nakita ko itong inaayos ang sofa sa kaniyang studio. Pero mas naagaw ng attensyon ko ang kabuoan ng kaniyang studio.
"Ang... astig." bulong ko habang tumitingin sa paligid.
"You like my studio?" tanong niya at tumango ako,
"Sorry medyo madumi, dito ako natulog kagabi." ani niya bago itinabi ang unan niya na nasa sofa.
"Bakit?" tanong ko bago naupo sa sofa.
"May tinatapos lang na kanta ni Hoseok." ani niya at utay-utay akong tumango.
Lumapit siya sa kaniyang bag bago may inilabas doon na cheke, saka niya ito sinulatan at pinunit.
Naglakad ito papalapit sa akin bago ito ini-abot.
"You did a pretty good job sa condo ko. Kukunin ulit kita para sa mga kasunod." ani niya nang tanggapin ko ang cheke.
Nahihiya akong ngumiti, "Salamat, masaya ako na nagustuhan mo. Trabaho ko ang pagandahin ang bahay mo." ani ko bago mas lumawak ang ngiti ko, maski siya ay napangiti.
"By the way, kinausap ko na si tito," he said but he pursed his lips.
"I'm sorry pero wala daw silang magagawa sa nangyari." ani niya at napakunot ang noo ko.
"Huh? P-Pero mas kumakalat na, kaninang madaling araw, mas kumalat na. Kahit ako nakita ko!" Napatayo ako mula sa sofa at agad niya akong hinawakan sa balikat.
"Hey, hey, calm down. Pero wala pa daw silang magagawa. If they speak about it, baka mas lalong lumala. Let's just wait for few days, malay mo mawala rin agad, diba?" ani niya sa malumanay na boses, napatingin ako sa kaniyang mata bago bumuntong hininga at utay-utay tumango.
"Okay, pero I can't help but to worry and stress about it. I may not know much about showbiz pero alam ko na madilim 'yan." ani ko at tumango siya.
"It is, indeed." ani niya bago utay-utay hinimas ang aking pisnge.
Napalunok ako ng laway, "Can you... fuck me right now?" tanong ko at nanlaki ang mata niya.
"Are you sure? Jin, that's so sudden. Baka nadadala ka lang sa nangyayari at nararamdaman mo. You're just stressed." ani niya at umiling ako bago ibinaba ang cheke.
"That's the point, I'm stressed and I want to relieve it." sagot ko at napahagikhik siya.
"Wow, okay, I'm a stress reliever then?" ani niya at parehas kaming napahagikhik habang ang mga kamay niya ay nasa pisnge ko na.
"But it benefits both of us?" I said in a seductive tone, he raised his right brow at me.
The next thing I knew, I am on his table as he fuck me from behind. His microphone is just beside us, his music equipments are scaterred on the table as I grip on the edges of it.
"Ah~ ah~ mhmm~~!" Ungol ko sa bawat paglabas pasok niya. Napa-angat ako ng tingin sa kaniyang computer, may nakaflash dito na producing software at may gumagalaw sa screen.
Napakunot ang noo ko, "N-Namjoon... naka... ah~ naka record!~" Mas napalakas ang ungol ko nang lakas niya ang pagpasok.
"I know love, so I can listen to it every time I miss you." he said before thrusting faster. Napakagat ako sa pang-ibaba kong labi bago mas hinigpitan ang hawak sa lamesa.
It's just 1 round and we decided to stop since both of us needs to go to our own works. He helped me cleaning up myself which gladly didn't end up with another session. After making sure I'm clean, I bid goodbye to him and drove back to my workplace.
As day passes by, I am losing hope on what Namjoon said that it might go away after few days. As time passes by, the issue gets bigger and bigger. Kahit sa kumapanya ay may mga tao pala na nakakagraduate na mga impokrita ay impokrito. Kung hindi ko lang pipigilan ay baka makakasakit na ako ng katrabaho. Ang mga kaibigan ko ang mga nagsasabi sa akin nng tungkol sa nangyayari, napapansin ko naman na hindi ito pinapansin ni Yoongi kaya pinipigilan ko nalang din ang sarili ko sa mga nangyayari.
Nanahimik ako sa aking kwarto nang biglang kumatok si Yoongi, at nang makita ko ito na umiiyak ay agad ko itong pinapasok. Para nanaman akong nasira nang malaman na sinugod siya ng mga tao sa grocery. Kung ano-ano ang tinatawag sa kaniya. Alam ko na kahit tahimik lang ang kapatid ko ay nasasaktan na rin siya. At ngayon ay bumigay na siya, maski ako ay bibigay na rin.
Kaya naman kinabukasan ay agad akong pumunta sa kumpanya nila Namjoon at doon ay muling nagmaka-awa sa kaniya na tulungan ang kapatid ko sa mga nangyayari. Ngayon ang sabi nito ay titingnan daw ulit niya ang kaniyang magagawa. Sana naman ay may magagawa na siya. Hindi ko na kinakaya ang nangyayari sa kapatid ko.
"Jin pinapatawag ka ni boss sa opisina niya." Tinapik ako ni Irene sa balikat ko. Napa-angat ako ng tingin at napakunot ang noo ko.
"Hala ka, may pinatulan kana ba? Sinabunutan mo ba?" tanong ni Dara at napatayo ako mula s aaking kina-uupuan.
"Wala," sagot ko bago naglakad papuntang opisina ni Taehyung na boss namin.
"Good afternoon po sir." Bati ko dito nang pumasok ako at isinara ang pinto.
"Good afternoon mister Fernandez, take a seat." ani nito at tumango ako bago umupo sa harap niya.
"We need to send some of our interior designers in Japan, since you have an experience on working abroad, I think you are suitable for this. But... I know the situation of your brother. Hindi ako chismoso pero nabalitaan ko na mainit siya sa media. What do you think if we let your brother go to Japan to work there for two years para mawala siya sa mata ng media?" Dire-diretso na turan ni Taehyung pero may naintindihan pa rin naman ako.
Napalunok ako ng laway at utay-utay tumango, "I think that's better sir, bukod sa makakaiwas na siya sa media, I know my brother can grow as an interior designer there sir." sagot ko dito at tumango ito.
"Okay, that's good that you agree with me. You can now leave mister Fernandez and I'll discuss this to your brother myself." ani nito at tumango ako. Nagpasalamat ako dito bago umalis an ng kaniyang opisina.
Siguro ay makakabuti naman iyon sa kapatid ko diba? Ilang linggo na siyang laman ng social media, na-aawa na ako sa kaniya, hindi na lumalabas ng bahay ang kapatid ko maliban sa trabaho. At maski dito ay tampulan na siya ng chismis.
Ilang araw ang nakalipas ay nagulat ako nang malaman na may statement nang inilapag sila Hoseok. Nakasaad dito na sinabi ni Hoseok na matalik lang silang magkaibigan ni Yoongi. Ikinwento pa nito ang pagkakaibigan nila mula pagkabata. Hindi na kailangan umalis ni Yoongi! Alam ko na noong una ay iniisip ko na makakabuti kung aalis siya, pero ngayon, baka sakaling mawala na siya sa mata ng media. Pero wala eh, pumayag na siya sa trabaho sa Japan. Siguro ay mas makakabuti talaga ito, ikaka-grow niya ito bilang interior designer.
Nang umalis si Yoongi ng bansa, ay parang lumungkot ang bahay. Maliban sa puro na halaman ang paligid, ako ang nakakaramdam ng pagkamiss sa kapatid ko. Ganito siguro ang nararamdaman niya noong nasa Singapore pa ako. Lalo pa at mas bata pa siya noon.
Nagulat ako nang may biglang mag text sa akin, alas kwatro ng hapon?
Pag tingin ako ay napakunot ang noo ko nang makita ang pangalan ni Namjoon.
from Balmores:
I'm back in the Philippines, let's see each other at the ice cream parlor by 5PM, if okay?
to Balmores:
Sure, I'll be there, see you.
Nasa Pilipinas pala siya? Hindi ba at sumama siya kay Hoseok sa Asia tour nito kaya ilang buwan kaming hindi nakikita?
Tinapos ko ang natitira kong trabaho bago umalis ng opisina bago pa man mag alas singko. Saktong 5PM ay nasa tapat ako ng ice cream parlor at nakita ko na siya sa isang table. Paglabas ko ng sasakyan ay agad niya rin akong napansin at kumaway pa sa akin.
Nang makapasok ay agad akong pumunta sa table kung nasaan siya.
"Kailan ka pa sa Pilipinas?" tanong ko sa kaniya,
"This 3PM lang." sagot niya at bahagyang nahulog ang panga ko.
"Pagod ka pa sa biyahe, dapat magpapahinga pa muna." ani ko at napahagikhik siya. Nagulat ako nang lumapag ang ice cream sa harap ko na alam ko na inorder niya para sa akin.
Nagkwentuhan kami tungkol sa mga nangyari sa Asia tour ni Hoseok. Ang dami niyang kwento na natutuwa akong pakinggan. Lalo na kapag lumalabas yung dimples niya kapag tumatawa siya at ngumingiti.
"I really wish I can be like Hoseok." ani niya habang nagmamaneho kami papunta ng kaniyang condo.
"Fuck this heart, too weak for that shit." ani nito at bahagya akong napapalingon sa gawi niya. Bakas sa boses niya ang lungkot.
"But you're a strong person." I said as I glance at him again and gave hima smile.
"Yeah, but still, I dream to be a performer too. But guess I can only be a producer for now." ani nito at tumango ako.
Dumating na kami sa parking ng condominium building, akala ko ay bababa na siya nang mapansin ko na nakatingin ito sa akin.
"Ano?" Taka kong tanong,
he smiled, "Can I get a welcome sex?" tanong niya at napahagalpak ako ng tawa.
"Sige na sige na, mukhang hindi ka talaga pagod." ani ko bago lumabas ng sasakyan at kasunod na siya. Pumasok na kami ng building at pumunta sa unit niya.
Months without getting to have each other pushed the both of us to our limits that we almost wrecked his whole bedroom from doing it to multiple place with different positions. Wala talaga siyang pagod pero ako ay bumigay na kaya nahiga na kami sa kaniyang kama.
"Hoseok has been planning on making a song for you brother, he wants it to be special." ani nito at napakunot ang noo ko.
"What do you mean?" tanong ko dito,
Huminga ito ng malalim, "Gusto na niyang i-announced sa public na break na sila ni Chungha dahil gusto niyang magka-ayos na sila ng kapatid mo. Nabasa naman na ni Yoongi ang statement diba?" tanong nito, mas ibinalot ko nag aking sarili sa kumot.
"Sabi niya babasahin niya eh, siguro nabasa na niya." ani ko at nag-hum ito.
"He wants to surprise him." ani nito at muling napakunot ang noo ko.
"Saan? Sa Japan?" tanong ko,
"What? Japan? Andito lang naman ang kapatid mo sa Pilipinas diba?" tanong nito at bigla akong napa-upo sa kama.
"Wala, nasa Japan siya, tatlong buwan na ng nakakaraan." sagot ko dito, napa-awang ang labi niya.
"Oh.... right..." ani niya bago ako hinigit pahiga pabalik sa braso niya.
"I missed you." bulong nito habang sinusuklay ang buhok ko.
Napangisi ako, "Ako o katawan---"
"You, Seokjin Fernandez." Putol niya,
Naitikom ko ang bibig ko nang madama na seryoso ang tono ng boses niya, "Stop thinking that I'm just after your body. I settled for being fuck buddies but I really want us to be more than that." Dagdag niya at doon ay naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko.
"Hindi ba talaga pwede? Hindi kita pipilitin pero may I know why you don't want to commit?" tanong niya bago ako niyapos at mas inilapit sa hubad niyang katawan.
Napalunok ako ng laway, "Dahil takot ako na baka masaktan ako sa huli. Malay ko ba kung totoo ang nararamdaman mo para sa akin?" sagot ko at nag-hum ito.
"My feelings for you are true, Jin. I always think of you when I'm out of the country, in those months, I always think of you." sagot niya at naramdaman ko ang pag-init ng pisnge ko.
"Why didn't you contacted me?" tanong ko dito,
"Because I don't know what to say. I wanted to, but I don't know how to. I'm scared that I might just annoy you." sagot niya bago ako hinalikan sa ulo.
Muli akong napalunok ng laway, "Do you want us to put label on our relationship and be more than just fuck buddies?" tanong ko dito habang dinadama ang mga paghagod niya.
Naguluhan ako nang bigla itong napa-upo at maski ako ay napa-upo.
He look at me straight to the eyes, "If we're gonna do that, I want us to have a fresh start."
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co