Nine
Bandang alas nuebe na kami nang magising ni Namjoon. Ang una naming ginawa nang kami'y mabuhayan ng kaluluwa ay ang maligo at mag-ayos na ng gamit dahil after lunch daw kami ay aalis na. Kaya naman pagkatapos ko rin maligo ay nag-ayos na ako ng gamit ko. Nag stretching na rin ako para maayos ang paglalakad ko. Nakakahiya kasi na paika-ika ako maglakad.
Mag-11am nang matapos kaming mag-ayos ng aming mga sarili. Pumunta na kami ni Namjoon sa buffet para mag brunch, hindi ko na napigilan ang sarili na kumuha nang marami dahil nagugutom na talaga ako. Dalawang plate ang dala ko nang makabalik sa table na laman ang iba't-ibang pagkain.
"Did you had fun?" tanong ni Namjoon habang kumakain kami,
"Kagabi? Oo naman," sagot ko nang hindi nag-aangat sa kaniya ng tingin.
Narinig ko itong humagikhik, "Not the sex, silly. The trip." ani nito at doon ako ay bahagyang nasamid dahil sa hiya. Ano ba naman 'yan Jin. Tanghaling tapat, sex nasa isip mo?!
"Ah... oo, siyempre naman." sagot ko dito nang mag-angat ako ng tingin sa kaniya.
He smiled at me, "I'm glad, let's still spend the rest of the week together, is that okay? Hindi ka pa naman siguro nagsasawa sa mukha ko 'no?" tanong nito at bahagya akong napahagikhik bago umiling.
"Of course not, I enjoy your company so much." sagot ko sa kaniya at mas lumawak ang ngiti niya bago nagpatuloy sa pagkain. Ilang minuto kong pinag-isipan ang gusto kong sabihin bago huminga ng malalim para kumuha ng lakas ng loob.
"I just have something to say before we leave the resort." ani ko na naka-agaw ng attensyon niya.
He smiled at me, "What is it?" he ask,
"Let's leave this resort as boyfriends." turan ko at bahagyang nahulog ang panga niya,
"Wait... you mean... we're boyfriends now? I just started courting you." he asked, amusement present in his voice.
"Ayaw mo--"
"Of course gusto ko! Damn, who wouldn't want that diba?" he cut me off a bit loud which caught some attentions from the others which made the both of us giggle.
"Calm down, may mga napapatingin sa atin. Tsaka... doon din naman ang uwi nating dalawa." I said and his smile grew wider.
"Of course, it's just you and in me in the endgame." he answered which brought butterflies in my stomach.
"Just remember what I said..." I reminded him,
he nods, "I would never leave you."
After our brunch, we head back to the room and took our bags outside. Namjoon checked out of the resort and soon a van fetch us to bring us to the airport.
The whole flight back to Manila, I am asleep, since it's just a two hours flight. Nang makalapag kami sa lupa at makababa na ng eroplano, kumain muna kami ni Namjoon ng miryenda sa isang food stall sa airport bago may sumundo na sa amin na sasakyan.
"Welcome back sir, kamusta ang Siargao?" tanong ng driver,
"Okay lang naman kuya, medyo nakakapagod pero masaya." sagot ni Namjoon at napalingon ako sa kaniya.
"Kilala mo yung driver?" Naguguluhan ko na tanong, nilingon niya ako at napabungisngis, "He's our family driver since I was a kid." sagot niya at nahulog ang panga ko. Akala ko naman service lang niya at hindi niya kakilala, kaya pala parang ang close-close nila sa isa't-isa.
Ilang minuto pangpagbabay bay sa kalsada ay pumasok kami sa malaking, puting gate, at mula sa gate ay natatanaw ko na ang malaking mansion.
Nang tumigil nag sasakyan sa tapat ng mansion ay nahulog ang panga ko. Mas malaki pa 'to sa inaakala ko.
"Welcome to my house." ani niya nang makalabas kami ng van.
"Not really a home, but it gives me shelter." dagdag niya at napalingon ako sa kaniya.
"Ano ang itinuturing mo na home?" tanong ko dito,
Nagkibit balikat siya, "For now... wala pa. Maybe you can be my home." ani nito at napa-iling ako habang siya ay napahagikhik.
Pumasok na kami sa loob at ang unang nakakuha ng attensyon ko ay ang dalawang malaking picture. Isa ay batang lalaki na sa aking sapantaha ay si Namjoon na kasama ang isang babae at ang sa isa ay ang parehong batang lalaki ngunit lalaki naman ang kasama nito.
"Those are my parents, we never had a family portrait, told you they despise each other." turan ni Namjoon sa tagiliran ko.
"Maybe they have a reason?" Hindi ko siguradong turan,
"Well... they are arranged in a marriage, dad lost the girl he really love, while mom... she got pregnant by dad so she have no other choice but to stay." Sagot nito at nahulog ang panga ko bago siya nilingon.
"But mom loves me the most, she did so well on being a mom." ani nito na may kaunti pang pagpiyok.
Agad kong naramdaman ang lungkot sa boses niya kaya agad ko siyang niyakap.
"Tell me, who do I look like among the two of them?" tanong nito kaya habang yakap siya ay nilingon ko ang picture ng magulang niya.
"Walang duda, yung dad mo." sagot ko at humagikhik siya,
"Bakit ayaw mo ba?" tanong ko at umiling siya, "No no, marami kasing nagsasabi. What do you think I got from mom?" tanong niya at napakunot ang noo ko.
"Well.. maybe your heart, kind heart." turan ko at bigla itong humaglapk ng tawa.
"Well that was true! I do have mom's heart!" ani niya at maski ako ay napatawa na rin.
Matapos namin mag-kwentuhan sa receiving area ay dinala na niya ako sa kaniyang kwarto. He said he wants us to sleep together because he feels lonely when he's in their mansion and he wants to cuddle with me in sleep.
Sa kapaguran ko sa flight ay muli akong nakatulog sa malaki at malambot niyang kama.
Nagising ako ng bandang alas otso ng gabi kung saan nag-aaya na siyang maghapunan. Habang kumakain ay saka ko nakikita ang mga tao sa paligid. Mga kasamabahay siguro nila ito, mga naka-uniform pa eh.
"Good morning," bati niya sa akin nang umupo ako sa kama.
"Let's get ready for today, may pupuntahan tayo." ani niya habang naka-upo sa sofa sa kwarto niya. Tumango ako at tumayo na bago kumuha ng damit sa maleta ko. Napansin ko na kakapusin na ako sa damit, kaya matapos kong maligo at mag-ayos ng sarili ay bumaba ako habang si Namjoon ay naliligo.
"Magandang umaga po, nasaan po ang washing machine dito?" tanong ko sa mga kasambahay na natagpuan ko sa kusina.
"Ay ser ikaw pala, ako na po ang maglalaba niyan." ani ng isang kasamabahay, ngumiti ako at umiling.
"Ako na po nanay, nakakahiya naman." sagot ko ngunit umiling ito.
"Hindi po ser, kami na po talaga. Alam niyo po ba ikaw lang ang nag-iisang dinala niya dito. Kahit kailan hindi si sir nagdadala ng kahit sino dito, madalang din yan pumunta dito at kung pupunta man ay matutulala lang siya sa picture ng mga magulang niya at aalis na rin." Pagkekwento nito at bahagyang nahulog ang panga ko.
"Ngayon lang po siya umuwi dito nang masaya, at alam po namin na ikaw ang nagpapasaya kay ser Namjoon. Kaya naman ser ako na po ang maglalaba niyan." ani niya bago kinuha ang mga labahan sa kamay ko.
"Salamat po ng marami, babalik na po ako sa tas, naliligo pa kasi si Namjoon." Pagpapa-alam ko bago pumanhik na sa kwarto ni Namjoon.
Pagbalik ko doon ay hindi na rin kami nagtagal at bumaba na para kumain. Matapos kumain ay sumakay kami sa van at dinala sa isang sementeryo. Doon ko agad napagtanto kung saan kami pupunta.
May hawak na siyang bulaklak at kandila na nasa sasakyan kanina pa, may pinuntahan kaming malaking mala bahay na sa loob ay may dalawang puntod.
"Natasha Ventura... Jovanni Balmores..." basa ko sa mga pangalan sa puntod.
"I didn't know the two of them divorced until they died and their death certificates needs to be done. They were divorced for few months before they died." turan ni Namjoon habang nagsisindi ng kandila.
Napa-upo ako sa pasilyo habang pinapanood siya na magsindi ng kandila.
"Hindi mo ba sila kinakausap?" tanong ko dito nang umupo siya sa tabi ko.
Umiling siya, "Takot ako, na baka sumagot sila. Or magpakita sa panaginip ko." he admits, itinikom ko ang bibig ko at pinipigilan ang sarili na tumawa.
"Pwede ko ba silang kausapin?" tanong ko at tumango siya,
"You can, pero kapag nagpakita sila sayo, hindi ko kasalanan." ani niya at bahagya ko siyang tinapik sa hita.
"Hello po, tito, tita, ako po si Seokjin Fernandez, boyfriend po ng unico hijo niyo. Alam niyo po ba na ang interesting ng life style ng anak niyo, ang dami niyang nagagawa, tapos tahimik lang siya pero kahit tahimik siya... hindi siya awkward na tao. Tapos... tapos nag birthday po siya kahapon! Lumaki po siyang mabuting tao." turan ko at naririnig kong tumawa si Namjoon sa tabi ko.
"Yun lang po tito and tita." dagdag ko at mas lumakas ang pagtawa ni Namjoon.
Hindi rin kami nagtagal sa sementeryo at umalis na. Pumunta kami sa mall at bumili ng mga painting supply dahil gusto daw mag paint ni Namjoon. Kaya naman nang makabalik kami sa mansion niya ay ginugol namin ang buong araw na nag p-paint at kung ano-ano ang mga ginagawa sa pintura na binili namin.
Kinabukasan naman ay nagdilig kami ng mga halaman sa garden nila at nilinis na rin ang mga ito. Inalis ang mga ibang suwi ng halaman at ipinakilaa niya na rin ako sa iba't ibang halaman niya.
Sa mga sumunod na araw ay tinuruan ko siyang magluto. Iyon ang ginawa lang namin nang ginawa sa mga natitirang araw hanggang sa maka-uwi na si papa ng Manila galing sa kaniyang pinuntahan at kinailangan ko nang umuwi.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co