*Hoofdstuk 2
-Hoofdstuk- (2)
Wassup homies,
Jullie moeten weten dat de eerste hoofdstukken nogal saai zijn.
Maar,
Op school word het leuker, dan ontmoet ze iemand.
Btw geweldig dat jullie mijn verhaal lezen.
Ik zou jullie niet langer verstoren, enjoy.
Terwijl ik de douche uitzet pak ik behendig mijn handdoek. Douchen, ik hou van douchen, het is net een massage. Ik wikkel de handdoek stevig om mijn lichaam en stap de douche uit. Ik werd om 2 uur 's middags wakker en besloot om naar de stad te gaan, het is handig om een baantje te hebben, dan denk ik niet zoveel aan hem, en geld is hard nodig in dit huis. Ik loop met de handdoek om me heen gewikkeld naar mijn slaapkamer, ik pak de kleren die ik toen ik wakker werd had klaargelegd op mijn bed. Het is een gewoonte geworden om me aan te kleden voor de spiegel, niet dat ik naar mezelf kijk, het is gewoon normaal geworden voor me. Ik sta voor de spiegel en bekijk mijn kleding, niet te bloot en niet te dik gekleed gewoon normaal. Een zwarte jeans met een zwarte T-shirt, daaronder doe ik mijn half kapotte Vans aan, Ik ben echt toe aan nieuwe schoenen. Ik kleed me aan en kam mijn haren waarna ik ze los over mijn schouder laat vallen, make-up doe ik niet op, mijn uiterlijk boeit me niet meer zo veel. Ik bekijk mezelf in de spiegel, mijn bruine haren passen goed bij mijn broek, en mijn groene ogen matchen goed bij mijn groene Vans. Ik wil mijn kamer net uitlopen tot dat mijn ogen op mijn tekening vallen, mijn hart, ik kijk er even na en loop dan mijn kamer uit. Mijn moeder is pas thuis rond 20.00, ze werkt als schoonmaakster bij het bejaardentehuis, veel verdient ze dus niet. Ik pak mijn jas en bos sleutels en loop de deur uit, natte regendruppels lopen van de bomen en vallen met een 'spatch' neer op de grond het grijzige lucht laat zien dat het herfst is. Ik loop de trap af naar beneden en pak mijn fiets uit de kelder, een simpele derdehands oma fiets, ik had hem gekregen van mijn vriendin en zij kreeg het tweedehands van haar moeder. Ik stap de zwarte oma fiets op en begin met fietsen, de stad is niet zo heel ver dus de weg weet ik wel. Ik kom aan in de stad en zet mijn fiets op slot. Ik loop de stad verder in en zie allemaal winkeltjes, een coolcat, een H&M, een C&A, een Primark , etc. Ik besluit niet bij een kleding winkel een baantje te zoeken maar gewoon een klein eetcafétje, ik besluit om te gaan voor Subway, een lekkere broodjes winkel. Ik loop de winkel binnen en zet gelijk één van mijn maskers op, ik lach nu, ik lijk nu vrolijk en spontaan, alsof ik geen problemen heb, gewoon een gelukkig meisje. Ik realiseer me dat ik niet eens geoefend heb voor mijn sollicitatie gesprek, dom. Ik nader de bestelplek en zie een best wel mooi meisje staan , 17 schat ik haar, haar blonde lokken zitten in een strakke paardenstaart, haar blauwe ogen passen leuk bij het Subway T-shirt. ''hallo'' zeg ik beleefd proberend vriendelijk over te komen en om een goede eerste indruk te hebben. Ze lacht vriendelijk waardoor ik tijd heb om haar naamplaatje te lezen 'Jessica'. ''wat mag het zijn mevrouw?'' vraagt ze vriendelijk, ik glimlach en zeg ''ik kom graag solliciteren naar het vak kassa medewerkster''. Ze glimlacht en zegt ''niet zo beleefd joh'' ik glimlach terug, een neppe glimlach, niet gemeend, ook al lijkt ze me aardig, ik ben niet toe aan vrienden, de enigste die van mijn problemen afweet is mijn rijke vader, die overigens 1 jaar geleden vreemd ging met een of andere hoer. ''kom maar mee naar het kamertje hierachter'' zegt ze vriendelijk, ik knik en loop mee. Ik kom aan in een klein kamertje, de muren zijn grijs en er staat een klein hou tafeltje. Op het tafeltje staat een computer die versiert is met wat foto's en tekeningen. Ik ga zitten op de stoel die me aangewezen word. ''Kunt u dit formulier in vullen'' ik knik en lees de vragen door, het zijn normale vragen zoals 'naam, leeftijd, stad, telefoonnummer'. Ik geef het formulier terug aan Jessica en ze kijkt het even door, ze kijkt me aan met een serieuze blik en stelt een vraag ''waarom denkt u dat u geschikt bent om hier te werken?'' zegt ze. Shit, wat moet ik hier nu weer op reageren, shit. Ik denk na en zeg ''ik heb vroeger stage gelopen bij een snackbar, ook heb ik ervaring met organiseren, zelf heb ik meegeholpen met het organiseren van een groot festival in-'' verder kom ik niet want Jessica onderbreekt me ''je bent aangenomen'' zegt ze blij. Ik kijk haar wantrouwend aan, iedereen vertelde me vroeger dat een sollicitatie gesprek heel wat was, dus niet. Ik glimlach en bedankt Jessica. Ik wil opstaan en haar hand schudden als ik me iets herinner, school. ''Ik zit momenteel in het 5e jaar Havo, zou ik graag op tijden kunnen werken die goed te combineren vallen met het lessenrooster dat ik volg'' ze lacht en zegt ''natuurlijk, zelf zit ik ook ik het 5e jaar Havo'' ik knik nep lachend. Jessica staat op en ik doe hetzelfde, ik schud haar hand vriendelijk en vraag nog om de laatste details voordat ik naar buiten loop.
Is het wel mogelijk dat zei een sollicitatiegesprek mag uitvoeren?, of is het zo'n rijk kind waarvan haar vader het bedrijf runt?.
De vragen gaan door me hoofd, maar waarom, het boeit me eigenlijk niet eens. Ik Loop de stad verder door, gewoon zo'n typische stad, winkels, hangmensen, stelletjes, cafés. Ik loop richting de Mc Donalds op een hamburger te halen als een koppeltje mij voorbij loopt, het meisje is zo gelukkig, te gelukkig, ik heb gewoon zin om heel hun relatie te verpesten. Wow, waar komt dit vandaan, ik ben niet gemeen, ik ben gewoon..., ik ben gewoon jaloers. Jaloers dat hij niet vreemd gaat, jaloers dat zij niet gebroken is, dat zij niet emotieloos is, niet elke keer maskers hoef op te zetten tegenover jongens, ik ben gewoon jaloers, jaloers op haar. Ik duw de gedachtes mijn hoofd uit en denk aan een hamburger. Ik loop de Mc Donalds zwijgend binnen en ga in het korte rijtje staan, wanneer ik aan de beurt ben bestel ik mijn hamburger en neem het nummertje aan, '36' hij staat nu pas op '13', maar mijn hamburger is klein, dus sneller klaar, toch?. Na zo'n 10 saaie minuten zie ik mijn nummertje op het digitale bordje springen en neem mijn hamburger aan, zonder te bedanken loop ik de Mc Donalds weer uit onderweg naar mijn fiets.
Waarom heb ik überhaupt nog een fiets, ik ben 17 ik hoor een verdomde auto te hebben. Ik ont slot mijn fiets en fiets naar huis, de hamburger eet ik thuis wel op.
Het begint al schemerig te worden en zeker ook kouder, ik probeer de rits van mij kapotte winterjas verder omhoog te trekken terwijl ik ruzie maak me mijn fiets, ''blijf is recht stuur'' mompel ik.
* * * *
Vermoeid open ik de voordeur en strompel naar binnen, mijn hoofd schiet naar de klok in de woonkamer, bijna 17.00. Dit betekend dat ik moet koken, ik loop naar de bank en plof er op neer. Morgen is de eerste schooldag, wat betekend dat dit mijn laatste jaar op Havo is, wat betekend dat ik hierna HBO kan doen en door kan gaan naar de universiteit. Ik doe me jas uit en pak de hamburger uit mijn binnenzak, voor ik de hamburger op eet haal ik de augurkjes eruit en prop ze in het hamburger papiertje. Ik eet de hamburger snel op en loop naar de kleine keuken waar ik het papiertje weggooi.
Oke, wat zal ik koken?
Ik open de koelkast en bekijk de inhoud, er is nog wat gehakt en groente, ik open de kast en haal en spaghetti slierten uit, we eten...., spaghetti. Ik pak een koekenpan en wat olie, ik verwarm de olie en gooi het gehakt erbij, vlug snij ik al het groente en gooi het bij de spaghetti, ik kook het water voor de spaghetti slierten en gooi de spaghetti slierten erin, snel gooi ik het spaghetti saus bij het gehakt en groente en klaar is kees, spaghetti al la Vanessa. Gulzig eet ik de zelfgemaakte spaghetti op, ik was de spullen die ik gebruikt heb af en verdwijn naar mijn kamer, de wekker zet ik op 07.00 en ik stel een leuk muziekje in. Met mijn large T-shirt ga ik in bed liggen en val in een droomloze slaap
''H.O.P.E Hold. On. Pain. Ends''
#Vote #comment
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co