*Hoofdstuk 4
-Hoofdstuk- (4)
Met tergende passen loop ik de grote aula binnen,
School is een hel.
Ik weet dat het pas de eerste dag is, maar het is zo vermoeiend. Ik zoek een plekje helemaal achter in de kantine waar ik mijn tas rustig neerzet. Tijdens de lessen was ik er niet helemaal bij, mij hoofd bleef bij hem, als in mijn ex. Ik snap niet dat ik nog aan hem kan denken, dat haat ik aan mezelf, ik heb een veel te goed hart, het is gevaarlijk, drijft je in een zwart gat. Zuchtend pak ik een broodje uit mijn tas, eten maakt het wel weer goed, hoop ik. Mijn ogen gaan over de leerlingen in de aula, ze lijken allemaal zo blij, zo zorgeloos. De aula zelf ook, hij is oranje met groen geschilderd, de aula staat vol met tafels en stoelen, en vergeet de kantine niet waar je eten kan halen. Nadat ik mijn broodje op heb en al gedronken heb besluit ik mijn kluisje te zoeken. Ik sta snel op en hijs mijn tas over mijn schouder waarna ik de kantine uit loop.
***
''Verdomme!''
scheld ik waarna ik op de grond tegen een muurtje ga zitten, ik loop al 10 minuten te zoeken, en ik weet dat de bel elk moment kan gaan. Oke, ik geef het op, laat dat kluisje maar. Ik kan gewoon met al die boeken lopen, niets ergs aan, toch?
''Wat is je naam beautifull?'' haalt een stem me uit mijn zelf medelijden. Ik kijk voor me en zie een jongen. Hij heeft warrig bruin haar op zijn hoofd, zijn ogen zijn zo mooi, de kleur groen, zijn ogen stralen vrolijkheid, amusement en macht uit. Zijn lippen zo zacht, de mooiste kleur roze, ze lijken hemels. Ik kijk hem emotieloos aan, emotieloos, een manier om mezelf te verbergen, te beschermen. Hij kijkt ongeduldig naar me en stelt de vraag nog een keer, dwingender, waarschuwend. Ik kijk hem nog een keer aan in zijn ogen, het is alsof ze me vasthouden, mijn ziel lezen. Ik sta op en wil weglopen als de jongen mijn arm beet pakt. Ik voel een sensatie tintelingen door me heen gaan, en niet negatief, maar dit kan niet. Emotieloos kijk ik op ''wat doe je?'' zeg ik koud waarna ik mijn arm wegtrek. De jongen bestudeerd mijn gezicht en pakt het blaadje uit mijn hand, te verbaast door zijn actie kijk ik naar wat de jongen doet. ''2e verdieping, kleur rood, kluisje nummer 316'' zegt de jongen. Ik kijk hem nog verbaasder aan.
''alsjeblieft''
zegt hij, waarna hij breed lacht en stralende witte tanden zichtbaar worden.
Dit is niet goed.
Zonder hem te bedanken pak ik mijn spullen en loop ren naar verdieping 2. ''wacht, hoe heet je'' zijn stem is van ver te horen, het geluid slaat zich op in mijn hersens. Maar ik loop door. Ik nader de 2e verdieping en al snel mijn kluisje, ik houd het pasje ervoor en het kluisje opent zich. Net op tijd stop ik mijn boeken erin want de bel gaat.
***
''en dat was dus mijn schooldag'' eindig ik mijn geklaag tegenover mijn moeder. ''ja lieverd, ik zou maar goed je best doen, en vooral je diploma halen, je wilt toch niet hetzelfde werk doen als je moeder'' ik kijk mijn moeder met medelijden aan, ik weet dat ze het moeilijk heeft, en ze probeert me alles te geven, maar het is nu eenmaal te duur. ''mam hoe vaak moet ik nog zeggen dat ik blij ben, blij met wat ik heb, blij dat jij er bent, blij dat ik normaal kan eten en slapen'' ''maar..'' ''nee het is goed mam'' spreek ik haar nogmaals tegen'' ze knikt en glimlacht. ''lieverd ik moet je nog iets vertellen'' zegt ze twijfelend
Oh lord
''uhm ik heb vorige maand iemand ontmoet, en hij heeft me gevraagd om komende vrijdag op diner te komen'' ''oh wat leuk mam!'' zeg ik gemeend. Het is al zo'n tijd geleden dat ze iemand leuk vond, vooral omdat ze heel erg dominant is ''en ze vroegen of je mee wilde''
Bam.
Oke, dit is niet leuk, het was de bedoeling dat zij ging, niet ik. Wat moed ik in vredesnaam doen daar, met kleine kinderen spelen, lief doen, laat staan lachen. Me moeder ziet de twijfeling in mijn ogen waardoor schuldgevoel zich wikkelt in haar ogen. ''lieverd als je niet wilt hoeft het niet perse, ik kan het ook af..'' ''nee, uhm, nee mam het is goed, ik zal komen'' ze lacht en omhelst me ''oke lieverd''. Ik sta op en laat mijn voeten me de weg wijzen nar mijn kamer. Ik ga liggen op mijn bed en speel de dag in mijn hoofd na tot mijn gedachtes bij die jongen vallen. De jongen met zijn mooie ogen.
Wat is zijn naam, ik heb hem niet eens bedankt, niet dat ik het erg vind ofzo maar, ik kon op zijn minst bedankt zegge.., nee. Nee dat kon niet, hij is zeker zo'n player. Dat moet wel, hij was te mooi, en ik weet zeker dat hij dat ook weet over zichzelf.
Ik word uit mijn gedachte gehaald door mijn telefoon die zijn ringtone afspeelt. Vragend kijk ik naar het kleine schermpje.
Wie zou mij nou bellen?
Ik lees onbekend en besluit op te nemen.
''Hallo" vraag ik onzeker. ''hallo met meneer Van Gaal'' ''meneer Van Gaal'' herhaal ik zijn worden vragend. ''Ja de bedrijfsleider van Subway'' ik haal opgelucht adem, de laatste keer dat ik onbekend gebeld werd was het door zo'n hijger, je weet wel iemand die alleen maar gaat hijgen door de telefoon om je bang te maken, heel erg eng dus. ''spreek ik met Vanessa'' ik knik maar bedenk me dat hij me niet kan zien ''ja meneer'' antwoord ik. ''mooizo, wees over een uur bij Subway, een medewerker is ziek en ik had vervanging nodig'' verbaast kijk ik naar voren, dus ik ben gewoon 2e keus, wauw. ''oke meneer'' ''doei'' zegt hij waarnaar hij ophangt, mij niet eens de kans gevend om doei te zeggen. Ik zet mijn telefoon in de oplader en fris mezelf even op, ik draag een spijkerbroek en een normaal blauw T-shirt. Ik haal mijn telefoon uit de lader en snel me naar mijn fiets.
***
''Ah Vanessa daar ben je'' zegt een man, hij heeft een bierbuik en een kal hoofd, hoewel hij een snor heeft van hier tot tokio. ''meneer van gaal is het niet?'' zeg ik beleefd, hij knikt en begeleid me naar het kantoortje ''hier heb je een T-shirt, gebruiksaanwijzing kassa staat er, en je hoeft maar 4 uurtjes te werken'' Ik knik alhoewel 4 uur best lang is. Hij loopt naar een door en overhandigt me een subway T-Shirt en verlaat het kamertje dan. ''blij kalm, het is alleen een idioot'' mompel ik in mezelf. Ik trek het Subway T-shirt snel aan en verlaat het kamertje, ik loop naar de kassa en ga er staan. Ik lees de gebruiksaanwijzing goed door en test het even.
''oh lord''
Zeg ik niet blij als het niet lukt, dit word nog een lange dag.
Oh god.
Mensen ik weet niet eens of tergende een word is, het klonk gewoon zo chique. Haha hoe dan ook.
Ik zal proberen snel weer te updaten, (dat duurt lang).
Maar school is begonnen en ik moet me echt focussen, zo enjoy.
Byee <3
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co