CHAPTER 66
CHAPTER 66
WARNING: Matured scenes and effects.
NAGISING AKO sa tunog nang umaagos na tubig, malakas at tuloy-tuloy. Nasa kama na ako...kama niya. Napapikit ako nang maamoy ang pamilyar na pabango niya, at saka napangiti habang hinahaplos ang parte ng kama na siguradong hinihigaan niya.
Hindi ko namulatan si Maxrill Won sa tabi ko. Ginala ko ang paningin sa buong kwarto at hindi rin siya nakita. Kumilos ako at naramdaman ang sakit sa bandang ibaba ng ulo ko. Hindi ko maalalang nakatulog ako. Hindi ko lalo maalalang nahiga ako sa kama niya. Saka ako natigilan nang maalala ang nangyari sa pagitan namin kanina lang.
Natakpan ko ang sariling mukha nang tila mapanood ko ang sarili na pinupuno ng ingay ang kabuuan ng kwartong ito. I can clearly remember that every stroke using his hands, lips...and his tongue, intensified my moans and noises due to the intensity of sensation he brings. At first, I thought, I cannot put into words how exactly it felt because it was indescribable. But I can now say that it feels good—way better than good. It was surprising, a surging waves of pleasure, a rollercoaster, it was exciting, exhilarating—it literally stopped me from breathing if not almost, waiting for something to come out from me.
Hindi pa rin ako makapaniwalang naramdaman ko 'yon, at si Maxrill Won ang dahilan.
Ngayon ko lang tuloy naiisip at naalala nang malinaw ang lahat. It was a mixed of emotions, a combination of excitement, nervousness, and self-consciousness. He knew what he was doing down there and he's very good at it. He knows when to amp it up and when to slow it down which made me crazy and enjoy every second of it.
The feeling was really beyond amazing. It felt like my spirit has left my body, and wandered or slept on a cloud. Hindi ko rin malilimutan ang nabasa kong epekto ng mga reaksyon ko sa mga mata niya. Apektado siya na gaya ko. Just thinking about it makes me remember how his lips and tongue felt. Now I feel embarrassed because I can remember how extremely aroused I was earlier.
Napalingon ako sa bathroom nang makitang bukas ang ilaw roon. Dinig ko rin ang shower, at mukhang ang tubig mula roon ang gumising sa akin. Maingat akong bumangon para tingnan kung naro'n si Maxrill Won, nagtataka kung bakit bukas ang pinto at umaagos ang tubig. Hindi ako nagkamali, naro'n nga siya...at may ginagawa.
Umawang ang labi ko nang marahang bumaba ang paningin ko mula sa dibdib niya, paibaba sa tiyan...hanggang sa makita ang kaniyang pinagkakaabalahan.
He was standing in front of the shower, head's up, facing the ceiling with his eyes closed. His one hand wrapped around his manliness slowly stroking it up and down, across its head and back again.
Nakagat ko ang labi nang gumawa siya ng impit na ingay, lalaking-lalaki. Umawang ang kaniyang labi at namumula ang mga pisngi.
"Maxrill Won..." napatitig ako sa hawak niya nang magresulta 'yon ng ginagawa niya.
Ginagawa niya 'tong mag-isa dahil... Napalunok ako at nasalubong ang tingin niya.
Umawang ang labi ni Maxrill Won sa gulat at lalong namula ang pisngi. "Fuck..." dinig kong bulong niya. Mabilis siyang tumalikod at hinila ang towel niya. "I'm..." halatang kabado ang boses niya. "I'm sorry, Dainty." Inis siyang nagbuntong-hininga sa sarili at nasapo ang noo.
Napatitig ako sa likuran niya, wala akong masabi. This man possesses a blend of attractive, well-proportioned physical and facial features and confident demeanor. Beyond his looks, his personality which include qualities like a good sense of humor, thoughtfulness, and the ability to make me feel loved, valued and appreciated, can make every girl fall for him really hard.
Hindi ko napigilan ang sariling kunin ang pagkakataong iyon para tingnan ang kaniyang kabuuan. Bagaman, pakiramdam ko, mas gusto kong makita ang lahat habang nakaharap kami sa isa't isa. Hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam.
"What...are you doing here? I thought you were already sleeping," puno ng hiya ang tinig niya, hindi niya alam kung ano ang unang hahawakan, noo, sentido o labi niya, para maitago ang mukha sa 'kin.
Nakiramdam siya nang manatili akong tahimik, bahagyang tumingin sa gawi ko bagaman hindi nagtama nang deretso ang paningin namin, inaalam kung naro'n pa 'ko.
Napalingon siya nang tuluyan nang tumuloy ako. Umawang ang labi niya habang pinanonood akong lumapit.
"Dainty..." bakas pa rin ang pagkabigla at hiya sa kaniyang mukha. "I'm...sorry," bulong niya, bagay na hindi niya naman kailangang sabihin.
Matagal akong tumitig sa mukha niya, hindi niya talaga malaman ang sasabihin. Humugot siya nang malalim na hininga at nag-iwas ng tingin bago 'yon pinakawalan. Hinarap ko siya dahilan para salubungin niya ang tingin ko.
"What?" namungay ang mga mata niya. "You can wait for me outside..." bumaba ang paningin niya sa labi ko. "Please."
Sa halip na sagutin ay marahan akong nagbaba ng tingin sa labi niya. Naging matunog ang pagsinghap niya nang kumilos ang kamay ko para hawakan siya sa dibdib, na marahang bumababa papunta sa kaniyang tiyan.
Marahang umawang ang labi niya. "What...are you doing?"
Sa halip na sagutin, muli kong sinalubong ang tingin niya. Namumungay man ang mga mata, nabasa ko ang kaniyang pagtataka.
"Dainty..." bulong niya sabay pigil sa kamay ko, nakikiusap na huminto ako bagaman hindi isinawika.
Hindi ako nakinig. Marahan kong pinadausdos ang mga kamay ko sa towel niya. Humigpit ang kamay niyang pumipigil sa kamay ko nang mahulaan ang gagawin ko. Pinakatitigan ko 'yon at namangha nang magbago ang sarili kong pakiramdam. Lalong suminghap si Maxrill Won nang muling kumilos ang kamay ko. Inunahan niya na ako, bago ko pa mahawakan 'yon.
"You...don't have to do this," malambing niyang sinabi saka hinawakan ang pisngi ko. "You're drunk, please go back to sleep. Let's sleep together."
Nag-angat ako ng tingin sa kaniya at marahang kinagat ang labi ko. Lalong namungay ang mga mata niya, naghahalo ang hiya at makamundong pakiramdam sa kabuuan niya.
"Don't look at me like that," matunog siyang lumunok matapos sabihin 'yon.
"I want to..." mahinang sagot ko.
Matagal siyang tumitig sa 'kin, pilit hinuhuluan ang gusto kong sabihin. "You want to...what?" naniniguro ang tinig niya.
Umawang ang labi niya at napatitig sa 'kin nang hindi nagbago ang paraan ko ng pagtitig, at maging ang kilos ko. Matagal na naglapat ang aming paningin at kahit hindi namin tingnan ang kamay kong pababa na roon, pareho na kaming naaapektuhan.
Napapikit si Maxrill Won at napatingala nang tuluyan ko siyang mahawakan. He started breathing heavily the moment I stroked it. His face was burned in embarrassment when our eyes met again.
"Dainty..." sumubok uli siyang pigilan ako pero hindi niya na maitago sa boses at reaksyon ang epekto ko.
"I want to do this," ganting bulong ko, nakikiusap.
I kind of felt it started growing in my palm, pakiramdam ko kulang ang kamay ko. Malayo sa kung paanong sinakop ng kamay niya ang kabuuan ng katawan niyon kanina.
Pinakatitigan ko ang kabuuan niyon. Ang tingnan pa lang iyon, iba na ang idinudulot na pakiramdam sa katawan ko. Maulap na ang isip ko ngayong hawak ko iyon.
Ganito pala ang pakiramdam niyon, hindi ko mapangalanan, hindi ko maipaliwanag. It was smooth, firm, warm and...hard. My lips parted when he started making breathing noises, and just by thinking that I am the reason he was making those noises made me feel amorous.
Hindi ko alam kung paano ang tama. But I copied the way he stroked it earlier. Lalo siyang naapektuhan at sinubukang pigilan uli ang kamay ko. Nagpatuloy ako, at pinanood ang lahat ng reaksyon niya. Kung naitatago niya ang reaksyon sa mukha, hindi 'yon kinayang itago ng katawan niya. Bakas sa dibdib at tiyan niya ang epekto, bumibilis, lalong naging matunog lalo ang paghinga.
"Are you...sure about this?" apektadong bulong niya.
Sinalubong ko ang tingin niya at naapektuhang muli sa reaksyon niya. Nangingibabaw man ang makamundong pakiramdam, hindi nawawala ang kaba ko, siguradong ramdam niya ang panginginig ng kamay ko.
Sa halip na sumagot ay sinalubong ko ang labi niya, gano'n kabilis siyang tumugon. Sinubukan niyang maging mahinahon pero pinalalalim ng makamundong pakiramdam ang mga halik niya.
Ingat na ingat niyang hinawakan ang mga pisngi ko habang paulit-ulit kong ginagaya ang napanood sa kaniya kanina. Sa bawat epekto ng ginagawa ko, naglilikot ang kamay niya. Hindi ko nababasa ang isip niya pero pakiramdam ko, alam ko kung saan niyon gustong pumunta.
"Dainty..." pinutol niya ang halik para tingnan ako. "Are you sure about this?"
"Yes," sagot ko na ang paningin ay nasa labi niya. "I want to do this...gusto kong makita ang epekto sa 'yo."
Umawang ang labi niya, at matunog na lumunok. "Remember what I said last time?" mahina niyang tanong, naliliyong tumitig sa 'kin. Ako naman ang napalunok. "I'm not gonna control myself this time." Humakbang siya palapit at sinalubong ang kamay ko, idiniin niya ang sarili sa palad ko. "I'm not gonna stop myself this time..."
Umawang ang labi ko nang kilabutan. "Maxrill Won..." Paano nangyaring naapektuhan ako ng mga sinabi niya sa makamundong paraan?
"I'm going to own you."
Pinadausdos niya ang mga daliri sa balat ko, marahan at naapektuhan ang bawat parte ng katawan kong madaanan. Hinawakan niya ang kamay kong naroon, at muling sinalubong ang paningin ko. Kumilos ang kamay niya, itinuturo sa 'kin kung paano gawin iyon nang tama—nang mabilis.
Pinaglapat niya ang noo namin at saka siya napapikit nang mariin nang bitiwan ang kamay ko. Hinayaan niya na akong gawin iyon at makita ang epekto sa kaniya ng ginagawa ko. Maingat niya akong isinandal. Saka niya iniharang ang parehong kamay sa pagitan ko habang magkadikit ang aming mga noo. Nakapikit siyang gumawa ng impit na ingay at saka muling sinalubong ng halik ang labi ko. Naramdaman ko siyang kumilos, nag-iingat pa rin, dinidiin ang sarili, sinasalubong ang kamay ko. Nakagat niya ang labi ko at hindi na maipaliwanag ang reaksyon ng kaniyang katawan.
"How does it feel?" apektado nang tanong ko.
Hindi na siya makatingin nang deretso, panay pag-angat ng kaniyang mukha at saka sasalubungin ng halik ang labi ko.
Habol niya ang hininga nang bitiwan ang labi ko, pinanood ko ang lahat ng reaksyon sa mukha niya at pinakinggan ang pigil niyang ingay, at mabilis na naapektuhan. Hinintay ko siyang magmulat, pinagdikit niyang muli ang mga noo namin at saka siya ngumiti.
"I love you," bulong niya.
"How does it feel?" tanong ko, pinanonood ang bawat reaksyon sa mukha niya. "Tell me, Maxrill Won..." gusto kong malaman.
"It feels good, makes me want to touch you down there, too," bulong niya saka lalong diniin ang sarili sa akin.
Sa halip na sumagot ay tumitig ako sa kaniyang mga mata, paibaba sa labi. Natigilan siya at tumitig sa 'kin nang salubungin ko siya ng halik. Nang sandaling pumikit siya ay hawak niya na ako sa magkabilang pisngi. Mabilis akong naapektuhan sa halik niya, 'yon 'yong paraan niyang hinahanap-hanap ko.
Sinalubong niya ang paningin ko at tumitig nang matagal bago kumilos ang mga kamay niya papasok sa top ko. Hinawakan niya ako sa dibdib at apektadong gumawa ng sariling ritmo.
"Is this okay?" bulong niya.
Magkakasunod akong tumango at mabilis na sinalubong ang labi niya. Mabilis na umepekto sa 'kin ang pakiramdam ng palad niya sa balat ko. Mainit at damang-dama ko.
Sinusubukan kong pigilan ang sariling hininga pero tinatraydor ako ng sarili kong pagsinghap, matunog at apektado sa mga kilos niya.
Napapikit ako nang hindi mawala sa isip ko ang gagawin pa niya, ang patutunguhan ng ginagawa namin sa isa't isa. Nakagat ko ang labi at pilit na inalis ang naiisip. Pero nagpaulit-ulit din 'yon sa pagbalik.
Gulat akong nagmulat nang bumaba ang labi niya, panay na ang pagdaing ko, pinupuno ng ingay ang malaking espasyo. Nakakahiya ang ingay ko pero kahit gustuhin ko, hindi ko iyon mapigilan, gano'n katindi ang pakiramdam.
Mula sa pisngi ay halos maipit ko ang mukha niya nang makiliti sa leeg. Nahawakan ko ang batok niya nang maramdaman siya sa pagitan ng balikat ko at dibdib.
Bumilis ang tibok ng puso ko; ang labi niya ay pababa na sa dibdib ko, ang kamay niyang nasa likod ko ay bumababa na rin, at parehong gumagawa ng ritmong pinanghihina ang mga tuhod ko.
Sa pagtindi ng kaba, mas bumilis ang pagkilos ng kamay ko na mas nakaapekto sa mga kilos at reaksyon niya. Mas dumiin ang halik niya, at napadaing ako nang bumaba pa ang mga kamay niya. May kung ano sa katawan kong hinihiling na puntahan ang mga kamay niya. Ayoko mang aminin, ganito pala ang pakiramdam niyon, nakawawala sa sarili. Kahit kontrolado mo ang sitwasyon, katawan mo ang pipili sa kung ano ang magbibigay rito ng satisfaction.
"Don't stop," bumilis ang paghinga niya sa pandinig ko.
He pressed his nose and lips against my neck and breathe deeply. Maingat niyang binuhat ang isang hita ko at idinantay 'yon sa hita niya.
Sabay kaming napadaing nang hawakan niya ang parte ng katawan kong kanina pang naghihintay. Napatitig kami sa isa't isa, gulat at nasorpresa, pero sabay ring nawala sa sarili.
"Maxrill Won..." nanlambot ang mga tuhod ko.
"Fuck, you're so wet..."
Napisil ko ang braso niyang kinakapitan ko. Isang matinding daing ang napakawalan ko sa mas matinding pakiramdam.
Magkakasunod na nagtindigan ang mga balahibo ko. Sinalo niya ang katawan ko at binigyan ako ng pagkakataong ipagpatuloy ang pinagkakaabalahan ng kamay ko.
Pinigilan kong gumawa ng ingay pero maski isang segundo hindi ako nagtagumpay. Naidiin ko ang sarili sa sinasandalan, kumapit ako nang mariin pa sa braso niya. Parang anumang oras, mawawala ako sa balanse dahil sa pakiramdam. Pareho nang abala ang mga kamay namin, at nawawala ako sa konsentrasyon dahil sa dinudulot niyang sensasyon.
Gano'n pala ang pakiramdam no'n, paulit-ulit kong tinawag ang pangalan niya. May suot pa ako roon, ganito na ang epekto. Ayoko siyang huminto. Gusto ko nang higit pa rito. Gusto kong maramdaman ang balat niya sa balat ko. Magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi ito ang aking gusto.
Sinalo niya ang bigat ko nang lalo pa 'kong manghina. Hindi ko na magawang magmulat. Hindi ko na siya magawang tingnan. Pero nagagawa ko siyang sabayan. Ang epekto ng ginagawa ng daliri niya sa akin, mas pinabibilis ang kilos ng kamay ko sa kaniya.
Hinalikan niya ang pisngi ko at pinaabot 'yon sa aking pandinig. "I'm going to make you...," ang huling salitang binulong niya ang lalong nakapagpahina sa 'kin.
Huminto siya sa ginagawa sa akin upang hawakan ang pisngi ko. Nakapikit siyang dumaing at nang magmulat ay tumitig siya sa 'kin. Nabasa ko sa mukha niya ang tindi ng nararamdaman, at nang hindi niya na 'yon mapigilan ay inangkin niya ang mga labi ko at doon inilabas ang lahat.
Naramdaman ko ang mainit na likidong dumaloy sa kamay ko. Noon ko napagtanto ang reaksyon at kilos niya, at naisip na gano'n din marahil ang naging reaksyon at kilos ko kanina nang ako ang nasa ilalim ng kapangyarihan niya.
Nagbaba ako ng tingin sa kamay ko para saksihan ang reaksyon ng katawan ni Maxrill Won. Lalong nagbago ang pakiramdam ko nang makita ang lahat. Sinalubong ko ang paningin niya, sandali naming tinitigan ang isa't isa habang naghahabol siya ng hininga.
Humugot siya ng hininga at hinawakan ako sa pisngi. Tinitigan niya ako sa mga mata. "Are you still drunk?"
Umiling ako. "No."
Mas lumalim ang titig niya, at napatili ako nang bigla niya akong buhatin. He managed to unhook my bra while carrying me. At magkasabay niya iyong inalis kasama ng suot kong nighties bago ako dinala sa kama. I was left with my panties on. He looked at me with admiration, while slowly lying down to bed, and carefully positioning on top of me. I felt his weight, and that hard and huge thing I was holding earlier.
Muli niya pa akong tinitigan bago inangkin ang aking labi. Naghalo ang kaba at excitement ko nang marahang bumaba ang halik na 'yon papunta sa dibdib ko. Ngunit gano'n kabilis na umarko ang likuran ko nang tuluyang maramdaman ang daliri niya sa pagitan ng mga hita ko. He rubbed it lightly on the outside of my undies, teasing me, making me even more wet. Parang kinuryente ang buo kong katawan. Hindi ko na mapigilang gumawa ng ingay at tawagin muli nang paulit-ulit ang pangalan niya.
Bahagya niya akong pinaupo, at isinandal sa headboard. He stared at me while cautiously spreading my legs wider. I badly want to see what he's going to do next, but my back automatically arched in surprise when he slid his manhood at the side of my undies and rubbed it against my clit.
That's when he totally overpowered me. Namilog ang labi ko at hinayaan siyang panoorin akong mabaliw sa pakiramdam. I don't think I can ever return this favor, it feels good—so good, na hindi ko na alam at naisip kung ano ang mga reaksyon at itsura ko. Ang tanging nasa isip ko, at nangingibabaw sa katinuan ko, ay ang pakiramdam niyon. Gusto ko iyon at ayaw ko siyang huminto. Hindi siya pwedeng huminto.
"Open your legs wider," bulong niya habang pinaghihiwalay ang mga hita ko.
Nagmulat ako. "What...are you going to do?"lalong naghalo ang kaba at excitement ko nang unti-unti siyang bumaba. Panay ang pag-arko ng katawan ko habang apektado siyang pinanonood na halikan ang parte kong madaanan ng kaniyang labi.
Hindi siya sumagot at sa halip ay hinalikan ako pababa, hanggang sa muling makarating sa pagitan ng aking mga hita. I can feel his lips and tongue on me again, sipping and draining me. Muli kong pinuno ng ingay ang kwarto, at nang oras na 'yon, malinaw kong natatandaan ang lahat, higit na ang pakiramdam. Hindi ko ipagpapalit ang pakiramdam na dinudulot niya sa 'kin.
Hindi ko nabilang kung ilang beses kong tinawag ang pangalan ni Maxrill Won nang sabayan niya ng labi ang abala niyang mga daliri. Sa isang iglap, nanginig ako sa kapangyarihan niya.
Habol ko ang hininga nang muli niyang halikan ang pisngi ko. "Do you want me to stop?" tanong niya saka muling inangkin ang dibdib ko.
Nakapikit akong umiling. "Don't stop," saka ako nagmulat at hinawakan siya sa magkabilang pisngi.
"What do you want me to do to you?"
Nakapanlulumo ang paghihintay, naghahalo ang panghihina at pag-aasam. "Maxrill Won..." hindi ko akalaing darating ang sandaling makikiusap ako nang ganito.
Ngumiti siya, at pumuwesto sa ibabaw ko. "This is going to hurt..." aniya.
"A little, right?" kabadong tanong ko.
Umiling siya. "It'll hurt...bigtime. I'm not small." Sumulyap siya sa pagitan namin. He's right, he's big. So, it will hurt...bigtime.
Nakatitig kami sa isa't isa nang iparamdam ang dulo ng kapangyarihan niya. Sabay na nanlaki ang mga mata at namilog ang labi ko nang unti-unting maramdaman ang kabuuan niyon. Natakpan ko ang bibig nang maghalo ang sakit at makamundong pakiramdam nang maramdaman siya.
"Fuck..." humahangos siyang dumagan sa akin, pareho kaming naghabol ng hininga.
I can feel him inside me. Ang hirap ipaliwanag ng pakiramdam. I'm painfully filled, that's how it feels. But I still want it. I still want more.
"Are you okay?" bulong niya, habol ang hininga. Tango lang ang naisagot ko. "Do you still want me to continu..."
"Yes...yes...please..." hindi ko na siya pinatapos, ayoko siyang huminto.
"I'm going to move, then," bulong niya at sabay kaming napadaing.
He's right, it hurts. But he didn't say it's going to feel extraordinary too. Hindi ko na nagawang magmulat. Hindi na rin nawala ang pagkakaarko ng likuran ko. Ang pareho kong kamay ay nasa magkabilang balikat niya, naghahandang pigilan siya sa pagkilos oras na hindi ko na kayanin ang sakit.
"Are you okay?" tanong niya nang hindi pa rin ako magmulat.
Pero nagkamali ako. Hindi nagtagal ang sakit. Unti-unting nawala ang sakit at sa halip, napalitan nang mas makamundong pakiramdam.
"Please keep doing exactly what you're doing, don't stop," pakiusap ko habang nakatitig sa kaniya.
He's so gentle, he's taking his time and moving it slowly, making me experience every single bit of pleasure.
"I love it when you're giving me this look,"aniyang tumitig sa 'kin.
"Maxrill Won..." hindi na nagsara pa ang mga labi ko. Hindi na rin huminto pa ang daing at impit na ingay ko.
Nagkamali na naman ako nang isiping hanggang doon na lang ang masarap na pakiramdam. Nang bumilis ang pagkilos niya, nagkulang na ang mga salita sa mundo para pangalanan ang lahat ng naramdaman ko. Sa isang iglap pareho naming niyakap ang isa't isa na para bang naging isa ang reaksyon ng katawan namin.
Namagitan ang katahimikan matapos ang lahat. Bumangon siya, tinapos ang pagligo at nang mailang ay nagpaalam akong maliligo rin. Nasa kama na si Maxrill Won nang lumabas ako.
Sumulyap siya sa 'kin at malalim na bumuntong-hininga nang makitang balot lang ako ng kaniyang roba. Matagal kaming tumitig sa isa't isa, siya ay tila iniisip kung lalapit sa 'kin habang ako ay hinihiling na lapitan niya. Sa huli ay pinagalitan ko ang sarili.
"Are you...alright?" tanong niya.
No... I feel sore. Nanghihina pa rin ang mga tuhod ko. "Yes," ngumiti ako.
Matagal siyang tumitig sa 'kin, inaalam kung nagsasabi ako nang totoo. "You're not in pain?"
"No." Mataray kong sagot.
Bahagyang nangunot ang noo niya. "Hmm?"parang hindi siya naniniwala, tila nainsulto.
Pinagkrus niya ang mga braso at sumandal sa headboard para tumitig sa 'kin. Humugot siya ng hininga at matunog 'yong pinakawalan. Saka niya binasa ang mga labi dahilan na nagdulot ng kakaibang isipin sa 'kin.
"Was I too gentle?" tila hindi niya nagustuhan ang sagot ko, natigilan ako. Tumayo siya at humakbang papalapit sa 'kin.
"May...damit ako sa kabilang kwarto, 'di ba?"iniba ko ang usapan, hindi naitago sa tinig ang kaba, umaasang mapipigilan ko ang aking sarili. "Doon na lang ako magbibihis..." humina ang boses ko nang hindi mawala ang titig niya sa 'kin.
Nang hindi siya tumugon ay mabagal akong kumilos, tumalikod sa gawi niya at marahang naglakad papunta sa pinto.
"Do you want me to join you?" halos ibulong niya.
Nilingon ko siya, at nagsalubong ang aming mga tingin. Sabay kaming napalunok nang muling titigan ang isa't isa; ako ay pinag-iisipan kung papayag sa alok niya, at siya ay hinihiling na pumayag ako.
Kumuyom ang palad ko sa gilid ng roba at magkakasunod na tumango sa kaniya. "Okay," halos mamaos ang boses ko, nakuha ko pa ring ngumiti.
Malalim pa siyang tumitig sa 'kin bago kumilos. Bumaba ang paningin ko sa suot niyang black loose shirt and black pj's.
Lumapit siya sa 'kin at kinuha ang kamay ko. Tiningnan niya ang magkahawak naming kamay at muling tumitig sa 'kin. Nagtindigan ang mga balahibo ko, ramdam kong kakaiba kaming tumitig sa isa't isa ngayon. May tensyong hindi ko maipaliwanag. Na sa halip na mapreskuhan sa pagligo, parang lalong uminit ang pakiramdam.
Nilalaro ng mga daliri niya ang hintuturo ko habang naglalakad kami nang mabagal sa hallway. Ilang hakbang lang ang layo ng kwarto kung nasaan ang mga gamit at damit na binili niya para sa 'kin. Pero ngayon lang kami inabot ng ilang minuto papunta roon.
Muli naming nilingon at tinitigan ang isa't isa nang makapasok. Hindi niya inalis ang paningin sa 'kin nang lumapit ako sa closet para kumuha ng isusuot. Siya naman ay naglakad-lakad sa loob ng kwarto, mabagal, na para bang ngayon niya lang nakikita kung ano ang mga makikita roon.
Nilingon ko siya nang makapili; pulang night dress. Tumitig siya sa napili kong damit saka muling sinalubong ang paningin ko at tumitig.
"Magbibihis...na 'ko," paalam ko. Nanatili siyang nakatitig pero hindi nagsalita. Nang wala akong matanggap na sagot ay pumasok ako sa washroom at magbihis.
Pakiramdam ko, gano'n katagal akong nagpigil ng hininga, magkakasunod akong suminghap nang maisara ang pinto. Tumitig ako sa sarili mula sa salamin matapos maisuot ang pulang nightdress.
Saka ako napatitig sa pinto na naroon sa likuran ko. Sa likod niyon, naghihintay si Maxrill Won at siguradong mas lalalim at diriin ang titig niya oras na makita ako. At sigurado rin ako na hindi na siya makapaghintay.
Napapikit ako nang kumatok siya. Hindi ko alam kung bakit merong parte sa isip ko ang inaasahan na 'yon. Hindi ako sumagot ngunit bumukas ang pinto.
"Can I come in?" tanong niya nang hindi na inaalis ang paningin sa 'kin.
Tumitig din ako at magkakasunod na tumango. "Sure."
Marahan siyang lumapit at tiningnan ang kabuuan ko mula sa salamin. Gaano man niya kaingat na gawin, naramdaman at narinig ko siyang humugot ng hininga, maging nang pakawalan 'yon.
Ngunit ako ang matunog na napigil ang hininga nang hawakan niya ako sa magkabilang balikat. Lalo pa nang i-massage niya 'yon sa mabagal at may ritmong paraan.
Nakapikit akong sumandal sa kaniya, hindi lang ulo at likuran, kung hindi buong katawan. "You must be tired. Do you want something to eat?"
Bigla akong napamulat at sinalubong ang tingin niya. Noon ko lang na-realize na pumasok siya para itanong 'yon. Bakit bigla, dalang-dala ako sa mga hawak niya? Hindi na tulad ng dati ang pakiramdam ng palad niya sa balat ko. Na nawawala ako sa sarili, nawawalan ako ng control, at siguradong nakikita niya 'yon. Nakakahiya.
Lumayo ako sa kaniya. "Sige."
Narinig ko siyang matawa, na para bang nabasa niya ang laman ng isip ko. Sigurado ako na naintindihan niya ang reaksyon ko, ang epekto niya sa katawan at kaluluwa ko.
Tahimik kaming pumunta sa kitchen. Inalalayan niya akong maupo sa wooden, high bar chair. Saka siya pumunta sa kabilang side ng kitchen island. Mababa ngunit malawak at mahaba ang wooden kitchen island. Naka-install na doon ang double sink at cooking hob, simple pero hindi maitatanggi ng disenyo at uri ng materyales ang presyo.
Sumulyap siya sa 'kin saka hinarap ang double door na refrigerator. Naglabas siya ng iba't ibang gulay doon, at sa isang tingin, nahulaan ko na ang kaniyang ihahanda; salad.
Panay ang sulyap niya sa 'kin, maghihiwa o maghahalo man. "Bakit?" tanong ko nang hindi na makatiis.
"Nothing," ngumiti siya at nagbaba ng tingin sa ginagawa. Naghugot ako ng hininga nang hindi mawala ang ngiti sa labi niya na para bang may naaalala siyang nakatutuwa.
"Bakit?"
Muli niya 'kong sinulyapan at mas nangiti. "Bakit what?"
"Bakit ka nakangiti?"
"Because I'm making food, I love foods."
"Favorite food mo ang salad?"
Nakangiti siya nang matigilan, saka sumulyap sa 'kin. "Yeah, it was."
Was? "Iba na ba ang paborito mong kainin ngayon?" Naisip ko na ang posibleng sagot, hindi ko alam kung bakit tinanong ko pa rin 'yon.
Umangat ang gilid ng labi niya at mas tumitig sa 'kin. Nakagat ko naman ang labi sa kahihiyan at nang maisip na pareho kami ng naging kahulugan, sabay kaming natawa sa isa't isa.
To be continued. . .
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co