CHAPTER 01
M.A series 01 Marcus Delgado
After 10 years..
"Damn!" Mahinang mura ko ng makita ko ang panganay naming anak na si Luis na natamaan ang kapatid niya sa mukha ng bola habang naglalaro ang mga ito ng basketball, agad ko ang mga ito nilapitan. "Be careful anak, tingnan mo natamaan mo na ang kapatid mo ng bola." Tiningnan ko ang bunso naming si Cloud ng mabuti. Buti hindi malakas ang pagkaka-tama ng bola akala ko kase dumugo na ang ilong nito pag nangyari yun siguradong malalagot ako kay Amara.
"Sorry Dad." Hingi ng paumanhin ng sampung taong gulang na si Luis, ito ang kamukha talaga ni Marcus lalong-lalo na kapag sumimangot.
"Say sorry to your brother not on me." Pinameywangan ko na ito, parang aso't-pusa pa naman ang dalawa kong anak.
"Sorry.." Hingi ng paumanhin ni Luis sa siyam na taong gulang niyang kapatid, ngumiti lang si Cloud na hindi naman nasaktan ng todo.
"Tama na muna ang pag-babasketball, maligo na kayo darating na ang mommy niyo pare-pareho tayong malalagot kapag hindi pa kayo nakaligo." Sabi ko pa, nag-grocery kase si Amara at hindi na nga kami sumamang tatlo para hindi na magtagal pa sa mall.
"Yes Dad!" Nakangiti ng sagot ni Cloud kay Marcus at nauna ng tumakbo palabas ng court kasunod si Luis.
I just stared on my kids who ran going inside of our house, ilang taon na lang magiging kasing tangkad ko na si Luis. Nakuha nito ang tangkad ko at mas kamukha ko kaysa kay Cloud. Sinenyasan ko ang isa kong bodyguard para isara na ang court. Bumili ako lupa dito sa Tagaytay matapos manganak ni Amara sa pangalawa naming anak at tsaka ko pinatayuan ng bahay na gusto naming dalawa ang design. At dahil dalawang lalaki ang anak namin ay nagpagawa talaga ako ng whole covered basketball court, dito naiimbitahan ni Luis ang mga kaklase niya at kaibigan na maglaro ng basketball at iba pang sports.
Ten years being married with Amara is not easy, para din kaming katulad ng ibang mag-asawa. Nag-aaway at nagkakatampuhan but the good thing is hindi kami natutulog na may samaan ng loob. We fix whatever problem that we have. And about her sickness? We manage her lupus sinunod namin lahat ng payo ng doktor niya, all of our bodyguards and helpers at home is aware on do's and don'ts for her until now. At laking pasalamat namin pareho na wala sa mga anak namin ang nakakuha ng sakit niya.
Ilang sandali pa dumating naman na si Amara.
"Hey.." Bati ni Amara kay Marcus na nakaupo sa grandyosong sala nila. Mahilig talaga ang asawa niya sa mga mamahaling bagay. "Where's the boys?"
"Naliligo, katatapos lang namin mag-basketball." Sagot ko at hinila paupo sa aking kandungan si Amara.
"Ako magluto ng dinner? Tulungan mo ako?" Masayang sabi ni Amara, nag-grocery sita good for one week at hindi na niya kailangang lumuwas pa ng Manila para dumayo sa mall ng asawa dahil nagpatayo si Marcus ng mall nito sa Tagaytay mismo limang taon na ang nakakalipas.
Napangiti ako, my wife is very interested now on cooking. Kakapanuod niya 'yan ng mga video sa YouTube. "Sure, what your going to cook?"
"Beefsteak with a twist." Sagot ni Amara, hinawakan niya ang likod ni Marcus. "Basa ang likod mo, dapat nag-shower ka din."
"Wala akong kasama maligo, hinihintay kita." Pabiro kong sabi sa kanya, being still intimate to her until now is one hundred percent the same like what we used before. Sabi ko nga kalabaw lang ang tumatanda, I maybe get older but I manage my health perfectly, ayoko pa mawala sa mundo dahil bata pa ang mga anak namin.
"Pervert.." Napapailing na sabi ni Amara, alam niya na ang mga ganitong galawan ni Marcus. Delgado 'yan eh..
"As always wife, as always." I'm about to kiss her when Cloud saw us.
"Eeewww that gross Dad." Sabi ni Cloud at lumapit muna kay Amara para mag-mano tsaka kinuha ang remote control ng TV sa ibabaw ng lamesa.
Tumayo naman si Amara mula sa pagkakaupo sa hita ni Marcus nahiya siya bigla sa anak. Your getting mean like your father Cloud."
Para po kase kayong teenager ni Daddy." Paliwanag ni Cloud kay Amara, they still not used to see their parents getting sweet with each other kahit laging ganito sina Amara at Marcus sa loob ng bahay nila.
"Naiingit ka lang kamo." Sabi ko sa bunso namin, our youngest is the baby damulag of Amara. "Nasaan na ang kuya Luis mo? Let's have meryenda na."
"Nagbibihis pa po Dad." Sagot ni Cloud habang naghahanap ng cartoons sa Netflix.
Hinila ko si Amara at bumulong dito. "Samahan mo ko maligo, let's have a quickie."
Isang mahinang hampas ang sagot ni Amara, tirik na tirik pa ang araw pero nag-aaya na ang asawa niya. "Magbibihis lang ako Cloud, tapos maliligo lang ang Daddy mo then mag-memeryenda na tayo."
"Okay mom, but please ayaw na namin ng kapatid ni Kuya Luis."
"Cloud.." Tawag ko sa bunso ko.
"Sabi ni Tito Bullet pag magkasama daw po kayo ni Mommy gagawa daw kayo ng kapatid namin. We don't want another siblings Dad." Paliwanag ni Cloud sa ama.
"Don't listen to your Tito Bullet anak, puro kalokohan lang 'yon." Sabi ko naman, siraulo talaga ang lalakeng 'yon kung anu-anong sinasabi sa anak namin.
"I'm serious Dad ayaw na po talaga namin ng kapatid." Ulit uli ni Cloud, tsaka naman lumabas si Luis mula sa kuwarto nito.
"Manood muna kayo dito Luis ng kapatid mo, sa kuwarto lang muna kami ng daddy niyo. Magbibihis lang ako." Ani ni Amara sa panganay nila. She gave birth through cesarean section on their kids kaya naman after nilang makadalawa ni Marcus ay napagpasyahan nila pareho na tama na ang dalawang anak. Marcus really think about her lupus, lalo pa at magkasunod agad sila nagkaanak at isang taon lang ang pagitan ng mga anak nila.
"I can't wait to be inside you wife.." Sabi ko kay Amara ng makapasok kami ng kuwarto, akma ko na itong hahalikan pero umiwas ito agad.
"Later Marcus, mamayang gabi na natin ituloy yang iniisip mo naghihintay ang mga bata sa atin." Sabi ni Amara.
Napasimangot na ako, kaagaw ko na talaga sina Luis at Cloud sa nanay nila. Hinila ko si Amara tsaka niyakap. "Nasabi ko na ba today na mahal kita?"
"Yes, kaninang umaga ng magising ka." Sagot ni Amara, ang laki-laking tao ng asawa niya pero kapag ganito ito ay parang dinaig pa ang mga anak nila kung maglambing.
"And what did you answered?"
"Syempre I love you too.." Amara hugged Marcus even tighter.
"Good, because I love you." Hinalikan ko ang noo nito. "I love you." Ang ilong nito. "Very very much." At labi nito. Finally I have someone like Amara on my side to grow old with, and I'm looking forward on the coming years on our life...
This story is on going and pay to read on Patreon and vip group. Dm me on my fb page to join!
#maribelatentastories.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co