CHAPTER 01
"Magandang umaga Vincent, nandiyan si Ginoo?" Excited kong bati sa lalaking secretary ni Ginoo. Yes, I called Khalil Ginoo because he's an old school. Old school na para bang papilit ang lalaking 'to at hindi pa nakatikim ng sex. Dahil kung makaiwas sa akin ay wagas pa sa wagas! E samantalang beauty and brain ako no. kaya ano pa bang hahanapin niya sa isang babae?
"Kayo po pala Attorney, yes po nandiyan po sa loob ng opisina niya." Ganting sabi ni Vincent, sanay niya ng nakikita ito dito sa Vetiri. At siguro mga anim na buwan na din na panay ito punta dito.
"Goods, so pasok na 'ko ha? Namimiss ko na kasi si Ginoo eh." Masigla kong sabi, Lunes kasi ngayon at dalawang araw ko ngang hindi nakita si Ginoo kaya naman talagang excited ang kiffy ko, ay este excited ako na masilayan ang kapogian niya.
"Sige po Attorney, kayo pong bahala." Napakamot na lang sa ulo na sabi ni Vincent, para kasing hindi niya din ito kayang pigilan kahit pa binibilin ng boss niya na huwag nga itong papasukin. Paano lagi din kasi siya nitong binibigyan ng meryenda, at isa pa. Kapag nangailangan siya ng abogado ay malalapitan niya din talaga ito panigurado.
Hindi na nag-abala pang kumatok man lang si Angelica sa pinto ng opisina ni Khalil at dali-dali na ngayong binuksan 'yon. Pero imbes na ngiti ang salubong nito sa kanya ay sumimangot agad ito ng makita siya.
"What you're doing here Angelica? Nandito ka na naman." Magkasalubong ang mga kilay na sabi ni Khalil, masaya pa naman siya kanina dahil madalas ay pagka-pananghali ito nagpupunta dito. At wala nga ito kanina, kaya sabi niya ay masisimulan niya ang Linggo na 'to ng walang nangungulit sa kanya. Pero heto, talagang naabutan pa siya nito dito sa office niya. Alas kuwatro pa lang din kasi ng hapon ngayon, and usually hanggang alas singko siya ng hapon dito. And Angelica pretty know his schedule.
Aray ko, hindi man lang niya ako namiss? "Makasabi ka naman ng nandito na naman ako, e parang hindi mo naman alam na pumupunta talaga ako dito." Kunwari pang nagtatampo na sabi ko, kahit pa alam ko naman na wala siyang pakialam. Ganyan naman siya palagi, na para bang ikakasira ng araw niya kapag nakita ako, samantalang ako kahit pagod pa ay talagang sinasadya itong opisina niya para lang makita siya.
"Dahil alam kong mangungulit ka lang sa akin, I told you countless time that stop going here in my office. Lugar 'to kung saan ako nagtatrabaho at hanggang maaari ay ayoko ng makulit at pasaway dito." Khalil said seriously that it seems he will never get used to seeing this here in his office. Within just a week, it has come here about three or four times. It's no longer amusing; it's becoming frustrating. If it weren't for the fact that it's a woman, he would have had his two bodyguards handle the situation. However, he has a deep respect for women, especially since he was raised by a single mother.
Naupo ako sa upuan na nasa harapan ng lamesa niya. Ako na lang magkukusa na umupo kasi alam ko naman na hindi niya ako aalukin na maupo dito. Hayyy, kahit masungit ang lalaking 'to, e talagang poging-pogi ako sa kanya. Ganito kasi talaga 'yong mga gusto ko eh, 'yong pogi na medyo antipatiko. Kung ayain ko kaya siya mag-bar tapos lasingin ko? E di magkakaroon na ako ng chance na gapangin siya if ever. "Pag dito sa office mo ayaw mo ng pinupuntahan ka, pero kapag doon sa office ni Kuya Saito sige ka naman ng sige sa pagpunta." Sabi ko nga, akala niya yata hindi ko alam ang tungkol do'n. Pwes alam ko, alam na alam.
"Tsk, at sino naman nagsabi sa 'yo niyan? 'Yong pinsan mong demonyo?" Ani Khalil, dahil wala namang iba na magkukuwento dito kung hindi si Demon lang.
Hinampas ko nga siya sa kamay, "Uy bad 'yon, hindi demonyo si Kuya Demon no." Pagtatanggol ko sa pinsan ko. Ewan ko ba kung bakit nauwi sa palaging pag-aasaran ang pagkakaibigan nila, e dati-dati naman close na close silang dalawa. Okay naman na din si Kuya Demon saka si Nikka Mae, kaya bakit ba laging naiinis pa din 'tong Ginoo ko sa pinsan ko.
"Sa kanya mo lang naman talaga malalaman ang tungkol diyan, saka kaibigan ko si Saito at ayos lang sa kanya na pumunta ako sa Yakimoto." Masungit pa din na sabi ni Khalil.
"Kaibigan mo nga siya, pero ako naman ay magiging ka-ibigan mo." Sabi ko na talagang tinaas-taas pa ang kilay ko habang nakangiti.
Khalil simply shook his head. Angelica might be a lawyer, but he doesn't like her. He just can't stand being around that kind of woman—someone who never seems to tire of talking and chatting endlessly. He knows she likes him, but he never shows any interest in her because she's just not his type. "I'm still working, umuwi ka na Angelica." He said then continue what he's doing. Kung kakausapin niya kasi 'to ng kakausapin ay hindi na siya makakagawa ng ginagawa niya. May tinatapos pa naman siyang design, dahil maliban sa pagiging engineer ay mahusay din siya sa paggawa ng iba't-ibang design ng buildings kaya nga sikat ang pangalan niya at ang construction business niya dito sa probinsiya nila eh.
"Natatamad pa akong umuwi, saka wala din naman akong kasama sa bahay dahil umalis nga sila Mommy. Kaya dito muna ako." Sabi ko ulit, pagod talaga ako sa totoo lang dahil may hearing ako kanina. Pero nawawala talaga ang pagod ko kapag nakikita ko 'tong si Ginoo eh.
"Angelica.." He made his voice very firm and with authority when he called her name. Tumayo din siya mula sa kinauupuan at nag-pameywang dito. Ang kulit talaga eh, feeling at home pa naman ang babaeng 'to kapag nandito sa office niya.
Inirapan ko nga siya, ang sama talaga ng ugali. Buti na lang hindi pa natatanggal 'yong helmet ko. Kung hindi, nunca na maalala ko na gusto ko siya. "Oo na, oo na uuwi na nga. Pero sa isang kundisyon muna."
Napahilamos na lang ng sariling mukha si Khalil dahil talagang may nalalaman pa 'tong kondisyon-kondisyon. "Just leave my office now, please.."
"Aalis muna ako, pero pahawak muna.." Sabi ko nga sabay dakma ng pagkalalake niya.
Shit, damn it! Pagmumura niya sa isip dahil bigla na lang siya nitong dinakma. "ANGELICAAAA!!" Sigaw ni Khalil sa pangalan nito.
020226
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co