CHAPTER 18
Hindi maiwasan ni Phoenix ang matawa habang kanina pa nakatingin sa walang imik at parang tulala na si Avyanna. Ganito na ito mula nang umalis sila ng Aurora, sumakay sila sa kanyang private helicopter kaya naman mabilis silang nakauwi dito sa Maynila.
"You're speechless, what's wrong with you kanina ka pa walang imik." Tanong ni Phoenix matapos nilang maghapunan. It's around eight in the evening at hindi siya sanay na hindi nagsasalita si Avyanna.
Tiningnan ko siyang mabuti, wala naman siyang sakit o kaya mukhang may sakit. Hindi din naman siya lasing dahil kanina pa kaming umaga magkasamang dalawa mula dito sa kastilyo niya hanggang sa Aurora at makabalik kami dito. Kaya bakit nasabi niya sa akin kanina na mahal niya daw ako? I'm still wondering why he said that to me, that he love me. Imean I know him very well, o baka naman hindi ko pa siya kilala ng husto kaya niya 'yon nasabi kanina. Pero hindi ko kase talaga inaasahan ang mga sinabi niya sa akin, kung paanong magugustuhan ng isang Phoenix Montecristo ang isang katulad ko. "Let's go, pumunta tayong ospital."
Sabay hawak sa kanyang kamay, baka may kung anong sakit na si Phoenix tapos hindi namin alam kaya nagdedeliryo na ang lalakeng ito.
Sinenyasan ni Phoenix ang dalawang kasambahay na naroon sa dining area para paalisin muna, maging ang apat na bodyguard na laging nakasunod sa kanya. "What are you talking about? anong ospital ang pinagsasabi mo? may masakit ba sa 'yo? masama ba ang pakiramdam mo?"
"Hindi ako, kung hindi ikaw. Hindi ka ba nadulas o kaya naman naumpog ang ulo mo sa sahig o kung saan? Baka epekto 'yan kaya kung anu-anong pinagsasabi mo sa akin kanina kaya kailangan natin magpunta ngayon sa ospital para matingnan ka at para hindi lumala 'yan or worst is baka may namuong dugo na sa ulo mo!"
"Silly.." Hinila ni Phoenix si Avyanna hanggang sa mapa-upo ito sa kandungan niya, tatayo pa nga sana ito pero pinigilan niya. She's over acting right? "So sa tingin mo may diperensya ang utak ko gano'n ba? I'm not sick okay, at lalong hindi rin ako nauntog sa kung saan o kaya nadulas gaya ng sabi mo."
Waaah, wait! Gagi ramdam ko 'yong mahaba niyang titeee sa puwet ko! "Then what happened to you? Are you pranking me? Kase kung nangpa-prank ka lang bibigwasan talaga kita!"
Heto na, dumadaldal na ulit siya. Sa isip-isip ni Phoenix.
"Kung ang iniisip mo ay 'yong tungkol pa rin kanina sa sinabi ko na mahal kita, it's not prank okay? And I'm really admitting my real feeling against you so wala akong sakit at lalong hindi ko kailangan pumunta sa ospital." Pagpapaliwanag ni Phoenix, 'yon pala ang kinakatahimik nito mula kanina pa, tsk.
"S-seryoso ka ba? Sure na sure ba 'yan? Pero bakit ako?" There's a lot of questions on my head but I'm scared to ask him and what will be his answer. Sinabi niya na sa akin kanina na kaya niya daw ako pina-pirma noon tatlong taon na ang nakakalipas ay dahil matagal na daw niya akong gusto. Pero paano mangyayari 'yon? Eh lagi nga kaming asar sa isa't-isa kapag nagkikita kami. O baka naman may pustahan siya at ng kung sino niyang kaibigan? na ganito dapat tapos pinagpupustahan lang nila ako at hinihintay lang nila kung kakagat ba ako sa gusto nila.
Phoenix caressed her face. Bakit ba ang kulit-kulit ni Avyanna? na parang ayaw talaga niyang maniwala sa sinasabi ko na mahal ko siya? na para bang sa pananalita niya ay hindi ko kayang magmahal? na sobrang seryoso ko sa buhay kaya ayaw niyang paniwalaan ang mga sinabi ko. "Hindi kita pipilitin na maniwala sa sinabi ko I will show you that instead."
Show daw, anong show kaya 'to? Wahhh private show? Public show? Anong gagawin niya? "Anong show ba pinagsasabi mo? Don't tell me magkakantunan tayo, my god Phoenix masakit pa ang pekengkay ko!" Reklamo ko sa kanya, oo masarap ang sex pero diyos ko po parang natatamaan na ng titeee niya ang intestine ko!
"Avyanna!" Phoenix scolded her, she's always like this. Always reckless and don't care if someone will hear her.
Tumayo na lang ako dahil naiilang ako sa puwesto namin, para kaseng may tumutusok sa bandang puwetan ko na 'yong ano niya nga. "If you're just playing better stop it Phoenix. Wag mo kong pinagbibiro o pinagloloko naiintindihan mo?"
"Why should I? I'm not a kid or teenagers anymore Avyanna, and I do have all the rights to say those words to you because we were married."
"I still don't believe you, wala ka ngang ginawa kung hindi bwisitin ako noon diba? Tapos ngayon sasabihin mong mahal mo ako?" Nakapameywang na sabi ko sa kanya, akala yata ng higanteng ito madali ako maniwala sa mga pinagsasabi niya.
Huminga ng malalim si Phoenix, he can't really convinced Avyanna to believe him. "Ano bang gusto mong gawin ko para maniwala ka na seryoso ako sa sinasabi ko?"
I put my hands on the chair and look at him, kaunti na lang maniniwala na din talaga ako sa kanya eh. Pero syempre hindi agad-agad! Dapat may patunay! "Wait, paano nga ba? Sige ganito na lang. Maniniwala lang ako sa sinasabi mo kapag binilhan mo ako ng eroplano!"
"C-Come again? Eroplano?"
"Yes, eroplano. Pero hindi laruan ha? I want the real one!" Avyanna said to Phoenix then smirked on him. Alam niyang malabo na bumili si Phoenix ng gano'n, at kahit may pambili pa ito aanhin naman niya 'yon diba?
Phoenix face became serious, then he look at her. How come this young woman infront of him can ask like this on him? At kahit sabihin pa siguro na hindi sila kasal ay wala man lang talagang katakot-takot si Avyanna sa kanya na magsabi ng ganito. "Deal, I'll buy you airplane if that's what you want."
Natawa na ako, hindi ko na talaga alam kung ano ba itong trip ni Phoenix eh. "Okay, gusto ko 'yong may pangalan ko ha? Malaki!" Pagsakay ko pa sa kalokohan niya bago umalis ng dining area.
#Maribelatentastories
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co