CHAPTER 03
Philippines..
Atlas took a deep breathe after he went outside of the airport and waiting for a cab. Sino bang mag-aakala na babalik siya ulit dito sa Pilipinas? It's been a month since his parents passed away from a plane crash going to Spain for a one week vacation. Pero nauwi lang 'yon sa isang trahedya na hindi niya akalain na mangyayari sa totoong buhay dahil sa pelikula lang niya 'yon napapanood. All of the 110 passengers and 7 crews died on that accident and no survivor. At isa ang balitang 'yon sa gumulantang sa buong Europa at maging sa buong mundo.
Pero iba ang nakikita na dahilan ni Atlas kung bakit nangyari ang lahat ng 'yon, dahil para sa kanya namatay ang kanyang mga magulang dahil sa mga kagaguhan na pinag-gagawa niya. Mukhang ang mga ito ang naging kapalit ng mga kalokohan na ginawa niya habang nasa loob siya ng seminaryo. At nasa huli talaga ang pagsisisi dahil wala ni isa sa mga magulang niya ang nakaligtas kaya naman napag-pasyahan niyang iwan ang seminaryo. He booked a ticket going back here in Philippines without saying goodbyes on those people in seminary who treated him like a family. He escaped and now planning to do what he want in life, hindi siya maglalagi doon dahil unang-una ay hindi naman talaga niya gustong maging pari. At isa pa wala na ang magulang niyang pipilit sa kanya na manatili pa doon. He's free now and already quit on his vocation, he's free on priesthood and will not think anymore about it.
Present..
"Here's your order Sir, enjoy your meal po!" masaya kong sabi sa lalakeng regular costumer na namin sa loob ng isang buwan sa restaurant na pinapasukan ko. Laging sizzling menu ang inoorder niya at tuwing gabi siya dito naghahapunan.
"Thank you Camilla.." Atlas gave her his payment and added some tip. He's been here in Philippines for almost 3 months, and everything is going well. He got a job on a company who paid him a good amount, kahit naman kase may kagaguhan siyang taglay ay may matino naman siyang natapos. He took engineering way back in Italy and after two years of working and practicing his course there his parents sent him to seminary and enrolled him on theology class. He was twenty six years old that time and stayed on the seminary for four years.
The Bachelor of Theology degree is a a four year degree program providing students with vocational training for ministry on a college level. The program offers a solid grounding in Bible, doctrine, and the practices of ministry within a strong Evangelical Reform environment. And of course he made it, he fulfilled his parents dream to got that course. Pero wala talaga eh, hindi niya talaga magugustuhan kailanman ang maging pari.
"Naku thank you sa pa-tip Sir!" Nakakatuwa talaga pagsilbihan ang costumer na 'to dahil galante lagi mag-tip. Kaya lagi kaming nag-uunahan mg mga kasamahan ko sa pagkuha ng order niya eh. Aba minsan lang ako makatagpo ng ganitong costumer no, 'yong bang galante na at pogi pa. Hindi naman maikakaila sa itsura nito na hindi ito purong Filipino at may lahi nga kaya natutuwa talaga ako kapag nagti-tip siya. Pinakamababa kong nakukuha mula sa kanya ay 500 pesos na katumbas na ng isang araw na sahod ko dito.
'Your welcome Camilla, anyway patapos na ang duty mo hindi ba?''
"Opo Sir maya-maya po." Hanggang alas otso ng gabi ang duty ko dito, hindi naman ako regular employee at nagpa-part time lang. Nag-aaral kase ako at mamaya nga ay may pasok ako ng alas nuwebe ng gabi hanggang alas onse. Nasa ikatlong taon na ako sa kursong Tourism balak ko kase makapag-trabaho sa barko pagkatapos kong mag-aral. Kaya kahit mahirap pagsabayin ang pagta-trabaho at pag-aaral ay ayos lang dahil alam ko isang araw ay matutupad ko din ang mga pangarap ko sa buhay.
"Sige sumabay ka na lang sa akin mamaya." Sabi no Atlas.
"S-Sir?"
"Sabi ko sumabay ka na sa akin mamaya pag-out mo." Ulit uli ni Atlas.
"N-naku Sir, hindi na po, ayoko po." Tanggi ko agad.
Atlas silently laugh because of her initial reaction, she's always like this every time he will say that. "Hihintayin kita ha?"
Ano bang dapat kong sabihin? Eh lagi niya akong inaaya ng ganyan? Syempre ayoko naman sumama sa kanya dahil baka may kung ano siyang gawin sa akin. "Sige Sir, babalik na ako sa kusina." Pag-iiba ko na lang usapan.
Napailing na lang si Atlas habang sinusundan ng tingin ang dalaga, he had sex with random girls here in Philippines since he went here. Maybe he had four or five hooked up, but there was someone who caught his eyes. 'Yong bang parang ito lang ang gusto niyang angkinin at wala ng iba pang babae, and to think na halos three weeks na din siyang hindi nagpupunta sa mga bar para makakilala ng mga babae na puwede niyang maikama. Pero mailap ito sa kanya at lagi siyang iniiwasan. And that woman is no other than Camilla.
Biyernes nga pala ngayon! Pero alas otso naman na din ng gabi kaya hindi na din rush hour pero bakit ang hirap sumakay ng jeep? Halos fifteen minutes na ako dito pero puro puno pa din ang mga dumadaan na sasakyan.
"Hop in." Atlas said after he stop his car in front of Camilla, she was standing on the waiting shed and he knew she was waiting for a jeepney.
"Hala, kayo po pala Sir!" Nagulat ako ng mapag-sino ko ang bumati sa akin, si Sir Atlas!
"Drop the Sir, come on sumakay ka na at ihahatid na kita."
Napatingin muna ako sa paligid, tulad ko madami pa din naghihintay ng masasakyan. Pero kase parang hindi ako komportable na sumama sa kanya.
"Come on Camilla, male-late ka sa klase mo." Sabi pa ng binata.
"S-Sige na nga S-sir.." Kailangan ko din kase talaga magmadali ngayon dahil may exam kami, binuksan ko na ang pintuan sa harap ng sasakyan at sumakay doon.
Sa isang Unibersidad sa Maynila hinatid ni Atlas ang dalaga. The first thing he bought when he came here was a house and a car kaya naman gamit na gamit niya itong nabili niyang sasakyan at buti na lang mero'n siya nito dahil hindi siya marunong mag-commute. But he can't still not understand the traffic here in the Metro, na uubos talaga sa oras mo kapag natapat ka sa traffic.
"Maraming salamat Sir, thank you po talaga." Sabi ko paglabas ng sasakyan niya. Wala naman kaming pinag-usapan habang nasa biyahe kami at basta niya lang tinanong kung saan daw ako bababa.
"Your welcome Camilla, wala naman akong pasok bukas kaya ayos lang." Sabi pa ni Atlas, she's looking differently with her school uniform compared on the all black he wear on the restaurant she's working on.
"Ingat po kayo, thank you ulit!" Muli kong paalam, hindi ako na-late dahil may sampung minuto pa ako. At oo sa tingin ko hindi naman siya masamang tao.
Complete on Patreon and vip group! Want to read this stories? Dm me on my fb page! (Maribelatenta stories)
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co