Chapter51
Chapter 51
Iingatan
Sumasabay ang salpukan ng aming katawan sa lakas ng ulan sa labas. Tila nakikipagtagisan ang init ng aming katawan na magkalapat sa lamig ng hangin.
Binalot ng ungol ko,marahas na paghinga ni damon at pag ungot ng kama sa sahig ang apat na sulok ng kwarto.
"Ah! Damon!" hiyaw ko at halos pumasa ere na ang aking paa nang ilagay niya sa kanyang balikat ang aking magkabilang hita. Kaya halos 'ramdam na 'ramdam ko ang kahabaan niya na lumalabas pasok sa akin.
"Damn!" Siniil niya ako nang halik at binilisan pa ang pag ulos.
"Oh god." singhap ko habang naghahalikan kami.
He sucked , moulded and pinched my nipples.
Dinig ko ang ngitngit ng kama sa sahig bahagya pa itong bumabangga sa dingding sa uluhan.Nangapa ako nang makapitan at nahagip ng kamay ko ang lampshade at bumagsak iyon sa sahig at agad napira piraso. Napamura ako dahil baka magising si mama! Gosh!
He pinned my bith wrist.Dalawang kamay niya ang nakahawak sa pulso ko na pinapako sa kama.
I opened my eyes and I saw him. Nakapikit ang mata niya at kagat ang labi na tila nasasarapan. Bawat bitak nang walong abs niya ay nag gagalawan sa bawat ulos.
Umiigting ang bawat muscles niya sa katawan.
"I'm cumming baby.." anas niya sa tainga ko.
Ilang minuto akong natulala sa kisame habang siya ay busy sa paglilinis sa akin. He walk confidently like a Calvin Klein model. Naka brief lang siya at naglakad pabalik sakin. This time,may dala siyang bagong panty ko at isang malaking t shirt.
His eyes were serious pero nakitaan ko iyon nang pananantya.
"Sit please." utos niya.
Pagod akong umupo nang hinawi niya ang kumot sa katawan ko. I gasped softly. Dahil hanggang ngayon may hiya parin ako na nararamdaman kapag hubad ako at walang saplot.
Pinunasan niya ng bimpo ang pawis ko at may kinuhang wipes at binuka ang aking hita.
"A-Ako na." nauutal ako dahil balak niyang linisan ang pagkababae ko.
He stop for awhile then sighed pilit na binuka muli ang hita ko.
"Damon . . .n-nakakahiya."
"Ilang beses ko na yang nakita Zandria. Natikman ko pa nga." Pilyo niyang sinabi at halos uminit ang pisngi ko.
"Well. You have a pinkish and tight pussy baby. No need to be shy." dagdag niya na ikinalaglag ng panga ko bago ako makasagot binuka na niya ang hita ko at nilinisan iyon. Wala akong nagawa kundi pumikit na lang dahil inis at hiya.
This man! Ugh!
Nakasuot na ako nang t shirt at panty pero walang short. I rolled my eyes mentally. Alam ko na kaya walang bra at short dahil may balak na naman ito mamaya.
Tinitigan ko siyang nilinisan ang bubog ng bumagsak na lampshade. Bukas na ang ilaw at nakita kong alas onse na ng gabi.
Nakaupo ako sa sofa sa harap nang kama at kinakain ang french fries ,burger at mango shake na dala niya. Nasayang ang ice cream na dala niya dahil natunaw iyon.
After a minute naupo na siya sa tabi ko at naka t shirt na siya at naka khaki pants na suot niya kanina. He hugged me tight habang kumakain pa din ako.
"Umuwi ka na bukas." panimula niya.
"Why?" takang tanong ko.
"Baka nakakalimutan mong asawa kita Zandria."
Natahimik ako. Speaking of asawa. Pamilya kami pero hindi pa kumpleto dahil wala pa kaming anak at nawalan kami ng anak.
"I'm sorry.." anas niya at binaon ang mukha sa aking leeg.
"Sobrang natakot ako ng sinabi ko ang mga kataga na iyon saiyo.Sana mapatawad mo ako Zandria. First time kong makaramdam ng ganoon ka sakit.I'm sorry for being selfish. Dahil sa kagustuhan kong maging ama pate ikaw nasaktan ko dahil nasasaktan ako. I know it's my fault.Asawa mo'ko dapat alagaan kita ng mabuti-"
I put my point finger on his lips to shut him up. I smiled weakly.
"You're forgiven Damon. We're family. Hindi tayo titibay kung walang pagsubok. These one is a part of the struggles. Hindi tayo makaka move on kung hindi tayo magpapatawad. So let's close this page and jump to another and make a new story."
Lumalam ang mata niya na nakatingin sa akin pumula iyon. Bigla siyang tumingala at pumikit.
"Hindi ko matandaan kung kailan ba ako naging mabuti para pagpalaan ng katulad mo Zandria. You're such angel. . . my angel."
Lumayo siya at may kinuha sa kanyang bulsa at nakitang kulay pulang box iyon. Alam ko na agad ang ibig sabihin nito.
He caressed my cheeks gently.
"My angel can you be my angel forever and guide the evil inside me?" He chuckled.
"Marry me again,baby.This time , I'll love you even more. Lalawakan ko ang pagkakaintindi ko sa lahat wa'g lang maulit to. Hinding hindi na kita sasaktan."
Kinagat ko ang nanginginig kong labi at hinayaan ang luha na dumaloy. Agad niya iyong pinunasan.
"Y-Yes." sagot ko at tumango.
"I'll marry you again and I'll be your angel forever."
Agad niya akong siniil ng halik pero huli na. . . I saw his tears. I saw his freaking tears. My Damon tears.
Ang halik na iyon ay nasundan ng mapupusok na tagpo. That night he took me again.
Kinakabahan ako na nag apply bilang secretary ng isang Rotomoulding Company.
How I wish Damon won't know about this. Ayaw na ayaw niya kasi akong pagtrabahuin pero bagot na bagot na ako sa bahay.
"Good morning." Bati ko sa lalaking nasa aking harapan. Binaba pa nito ang gradong salamin upang masdan akong mabuti.
Seryoso niyang binasa ang pinasa kong papeles ko.
"So you've must be Damon's wife huh." Umiling iling pa ito. Napalunok ako sa kanyang sinabi at tumango na lamang.
"Yes Sir Cervantes."
"I can't believe this. Ang kompanya ng asawa mo ay nangunguna sa bansa then why are you here? For a secretary?" hindi ito makapaniwala base sa mukha palang.
"Uhm. I think that's a personal question sir. I'm sorry." palagay ko kasi masyado na iyong personal. Ang importante nag aapply ako at kung tatanggapin ba ako.
Sir Ronal Cerventes chuckled.
But then his phone rang. He excused himself for a minute para sagutin ang tawag. Then my eyes roamed around his office. Walang panama sa opisina ni Damon. Pero ang importante makapagtrabaho ako. Napaayos ako ng upo ng bumalik siya sa swivel chair at tumikhim.
"Please stay here for a while. Someone's coming." seryoso nitong sabi at parang kinakaban. Dahil wala naman akong alam kaya naghintay nalang ako.
Ilang minuto pa at may kumatok.
"Come in." sabi ni Sir Cervantes.
"Cervantes." sabi nang baritonong boses na pamilyar na pamilyar sa akin. Kaya halos malagutan ako ng hininga . Hindi ko siya kita dahil nakatalikod ang upuan ko sa pinto.
"Damon Montemayor." Sir Cervantes chuckled at tinignan ako. Halos mapamura ako. Paano niya nalaman?
"What's with the call and visit ,Damon?" Nakangisi si sir Cervantes.
"My men told me that my wife is here so. . ." he shrugged.
Halos hindi ako makaangat ng tingin at kinurot kurot ang daliri pero napatigil ng hawakan iyon ni Damon. May ilan pa silang pinag usapan at nag permiso na agad na umalis ako.
Nandoon ako para mag apply tapos sinundo ako ng asawa ko?
Padabog akong pumasok sa bago niyang Aston Martin . Agad 'rin siyang umikot at pumasok. Akmang isusuot niya sa akin ang seatbelt ng sinampal ko siya sa pisngi.
His jaw dropped. Umigting ang panga niya. Nakitaan ko ng galit ang mata niya pero agad iyong nawala.
"What the fuck? Anong nagawa ko?"
inosenteng tanong niya. Hindi na ako nakapigil at sinampal ko ulit siya.
"Bullshit." malutong na siyang nagmumura.
Agad namuo ang aking luha. Nataranta siya.
"I-I need a job! You fucking ruined it! A-and how dare you hired someone para bantayan ako?!"
"Zandria!look ilang beses na natin napag usapan to di'ba? And about the men, I hired them for your safety."
"Safety your ass! --" napahinto ako ng nalanghap ang kakaibang amoy.
"Anong amoy yan?!" I shrieked.
Nangunot ang noo niya tila napapantastikuhan sa galaw ko.
"Baby, anong amoy? That's lemons spray. Dati na yan di'ba."
"No! Ang baho! Tanggalin mo!" halos maiyak na ako ng muli kumulo ang tyan ko at nasapo ang bibig para mapigilan ang masuka.
"H-how?!" sikmat niya pero sasampalin ko siya sana pero agad niyang nasalo.
"Ano ba!" sigaw ko.
Pero ngumisi ang loko at tiningnan ng taimtim ang mukha ko. Napapamura ito at agad binuhay ang makina.
"Saan mo'ko dadalhin?" tanong ko ng umiba ang aming daan.
Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan. "Kahit sinampal ako nito mahal ko 'to." aniya at hinalikan ulit ang kamay ko.
"Damon ,I'm starving." ungot ko.
Napamura ulit siya. "Punta muna tayo sa isang OB." nakangiti siya ngayon.
My eyes widened. "Ano?"
"I think you're pregnant. God! I feel it!"
Napaawang ang labi ko ng maalala mula noong may nangyari samin sa bahay at hanggang ngayon hindi na ako nadatnan.
Omg.
"This time hindi na kita papabayaan. Iingatan kita at ang baby natin."
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co