10. Erwin
"Ah! Sige, isagad mo pa!" Kumapit ako sa poste para suportahan ang sarili. Sa sobrang bilis umulos ni Jun ay hindi ko na magawang makatayo nang maayos dahil sa sarap at panginginig.
Kinakana nya ako habang nakatayo kami sa sala, nakatalikod ako sa kanya. Ngunit sobrang lakas nyang bumayo.
"Lasapin mo burat ko! Ah, shit." umulos siya saka isinabit ang isang paa nya sa isang stall na upuan bago ako binarurot sa ganong posisyon. Mas malalim, mas mabilis. Umiikot na ang mga mata ko. "Lalabasan na ako! Ayan na!"
Linabasan na sya at sumirit sa aking loob.
Kanina pa ako nilabasan dahil kanina pa kami nagsimula. Pang-ilan ko na nga, ngunit sya ay ngayon pa lang. Ibang klase.
Lumaypay akong nahiga sa sahig.
"Aalis ka na?" untag nya kalaunan nang nakabihis na kami.
"Ulol, naka-ilang rounds na tayo." natatawang bulaslas ko.
"Haha, pasensya na." Hinalikan nya ako sa pisngi.
Napangiti ako. Limang araw na kaming naglalabing-labing ni Jun. Tinotoo nya ngang araw-arawin ako. Hehe. Syempre nong una hindi ako nag-expect. Akala ko ay parang si Mateo at Rafael lang na biglang manlalamig pagkatapos naming mag-tukaan. Si Arnel ay hindi ko masisisi dahil may pamilya dito sa Sitio Kalasag at priority nya yon.
Pero sina Mateo at Rafael, bago pa nila ako natikman, alam kong wala silang mga kasintahan. Lalo na si Mateo na dakilang single, pero bigla nalang nagka-jowa. Kasalanan ko bang mag-expect na masundan ang ginawa namin? Sila ang nagsabing susundan nila eh.
Liars.
Pero iba si Jun. Dakilang mapag-totoo sa sinabe nya.
Ito ngayon, araw-araw may dilig. Hehe.
"Tara," sabay kaming lumabas ng bahay nya. Dito kami palaging nagi-engkwentro. Hindi naman kami napapansin ng iba dahil ang bahay at talyer ni Jun ang pokus ng shots ko buong linggo kaya kahit pabalik balik ako dito ay ayos lang.
Lumabas kaming magkasabay. Dumiretso sya sa talyer nya habang ako ay pumunta nang palengke para mamili ng groceries. Uuwi pa kase ako, kaya kailangan ko mamili. Nakangiting tinahak ang daan.
Kinabukasan ay nakatanggap ako ng text kay Mayor Baste. Kaya tinext ko si Erwin para ihatid ako sa city hall. Sa totoo lang, kinakabahan din ako kausap siya dahil alam kong malapit sila ni Jun. Baka kako alam nyang nagkakanaan kami.
Pero wala akong balak na sabihin sa kanya iyon kahit ganun pa. Pero sana... sana... basta. Hehe.
Mainit ang hapon habang nakatayo ako sa gilid ng daan, hinihintay si Erwin sa usapan naming pagkikita. Ang init ng araw ay tila hindi nauubusan ng lakas, sumisingaw mula sa sementadong kalsada at humahaplos sa balat ko na parang nagpapahiwatig ng isang mabagal na hapon sa Sitio Kalasag.
Ilang minuto pa lang akong naghihintay nang marinig ko ang tunog ng kanyang tricycle mula sa malayo. Palapit nang palapit, at nang huminto siya sa harapan ko, bumungad agad ang malapad niyang ngiti at ang pawisang katawan niyang laging amoy langis at araw. Tila walang kahit anong bagay na kayang sirain ang araw niya, palaging may dalang lakas na parang gusto niyang ipasa sa bawat taong makakasalubong niya.
"Noah, pre!" masigla niyang bati habang bumababa ng tricycle. "Kanina ka pa ba rito? Mukhang natutunaw ka na sa init, ah."
Ngumiti ako, sabay punas ng pawis sa noo ko gamit ang likod ng kamay. "Medyo nga. Tangina, sobrang init ngayon."
"Eh 'di sana sumilong ka muna, pre," sagot niya, sabay hubad ng sumbrerong suot niya at ginamit ito para paypayan ang sarili. "Pero buti't nandito ka na rin. Malapit na ang pyesta. Kaya siguro pinatawag ka ni mayor, ano?"
Napangiti ako habang sinundan ang galaw niya. Palagi siyang ganito, parang laging handang magpasaya o magpakulo ng kahit anong usapan.
Napangiti ako habang iniisip ang imahe ng masayang mga tao sa kalye, ang liwanag ng mga ilaw sa gabi, at ang tunog ng tawanan at musika.
"Oo, ganun na nga," sagot ko.
Tumango siya, sabay hithit sa sigarilyo niya. Wala na siyang sinabing iba, pero parang hindi niya rin kailangang magsalita. May kung anong bigat ang katahimikan namin na pareho naming piniling hindi basagin.
Habang umuusok ang sigarilyo niya, sumandal siya sa tricycle niya at tumingin sa akin. "Noah, ang dami mong oras kay Jun nitong mga nakaraang araw, ah. Parang doon ka na nakatira."
Eto na nga ba ang sinasabe ko.
Napangiti ako, iniwas ang tingin. "Trabaho lang, pre. May project kasi ako, diba? Kaya madalas akong dumaan sa talyer."
"Project, ha?" tugon niya, sabay kindat. "Baka naman mas marami kang ginagawa sa bahay niya kaysa sa talyer."
"Ulol," sagot ko, sabay tawa para hindi niya makita ang pagkapahiya ko. At alam kong kahit anong gawin ko, hindi ko maitago iyon sa mga taong tulad ni Erwin na matanong at mahilig manuri.
"Sige, sabe mo e," sabi niya habang itinatapon ang sigarilyo sa lupa at inapakan iyon. "Kapag nagka-fiesta, paniguradong mabi-busy ka dahil madaming magaganap pag nagkataon."
"Yanga eh."
Habang nag-uusap kami, dumaan si Mang Rudy, sakay ng kariton niyang puno ng kahoy na panggatong. Binigyan niya kami ng maikling tango bilang bati bago dumiretso sa kabilang kalsada. Napaisip ako sa sinabi ni Erwin kanina tungkol sa fiesta at kung paano nito binubuhay ang buong Sitio. Parang lahat ng tao ay nagkakaroon ng bagong lakas, kahit pa sobrang init ng araw o kahit pa minsan, mabigat ang buhay.
"Tara na," yaya niya at pinaandar nang muli ang makina ng tricycle. Nakasakay na ako kaya pinaandar na niya iyon patungo sa destinasyon ko.
Pagdating namin sa munisipyo, agad akong bumaba at nagpasalamat kay Erwin. "Salamat, pre. Hintayin mo na lang ako saglit kung wala ka namang gagawin."
"Walang problema," sagot niya, umupo sa gilid ng tricycle habang pinahid ang pawis sa noo. "Sige na. Alis."
Mabilis akong pumasok sa opisina ni Mayor. Pinakilala na ako ni Kapitan Noel sa kanya noong isang linggo, kaya't hindi na bago ang presensya ko sa mga staff doon. Napakaaliwalas ng opisina, may mga palamuti na ring inilagay bilang paghahanda para sa fiesta.
"Mayor," bati ko nang marating ang mesa niya.
"Ah, Noah! Ang bilis mo ah," bati niya. Naka-polo shirt siya na bahagyang nakabukas ang itaas na butones, halatang presko sa mainit na panahon. Hindi maipagkakailang magandang lalake rin si Mayor kahit na may katandaan na. Nasa kwarenta na kase ito.
Simpleng usapan lang ang naganap. Pinag-usapan namin ang mga aktibidad, ang mga detalye sa parada, at ang ilang kuha ng larawan na kailangan nilang gamitin para sa souvenir program. Gusto nila ng candid shots, yung buhay na buhay ang espiritu ng Sitio Kalasag.
Nagbigay din ako nong mga samples na kuha ko mula sa dating piyesta doon sa lugar namin.
Pagkatapos ng ilang minuto, nagpaalam din ako agad. "Sige po, Mayor. Babalik na lang ako kapag ready na yung initial layout ng mga photos."
"Salamat, Noah. Galingan mo, ha," sabi niya bago bumalik sa pag-aasikaso ng papel sa mesa.
Paglabas ko, nakita ko si Erwin na tahimik pa rin sa tabi ng tricycle niya, may hawak na bote ng malamig na tubig na iniinom. Agad niyang ibinaling ang atensyon niya sa akin.
"Ang bilis ah," sabi niya. "Tapos ka na?"
"Oo," sagot ko habang isinasabit ang camera strap sa balikat. "Salamat ulit, ha."
"Tara," alok niya.
Muli akong sumakay sa tricycle niya, at ilang minuto lang ay nasa bahay na ako. Nagbayad ako. Ngunit sa halip na agad siyang umalis matapos akong ihatid, bumaba siya mula sa motor at tumayo sa harapan ng bahay ko.
"Wala ka bang iniinom diyan? Tubig o kahit anong malamig?" tanong niya.
Napatawa ako, hinanap ang susi ng bahay sa bulsa ko. "May tubig ako. Pasok ka na lang saglit."
Sumunod siya habang binubuksan ko ang pintuan. Agad siyang naupo sa lumang sofa sa sala ko habang ako naman ay nagtungo sa kusina para kumuha ng malamig na tubig. Bumili na ako ng second hand na sofa. Baka kase pumunta rito si Jun at dito masipang magpalipas ng gabi. Alam niyo na, nagre-ready na ako.
Ngunit habang binubuksan ko ang ref, ramdam ko ang bigat ng presensya niya kahit nasa sala siya. Paniguradong tinitignan ako nito.
Pagbalik ko sa sala, iniabot ko sa kanya ang baso ng tubig. Tinanggap niya ito, ngunit imbes na uminom agad, tumitig siya sa akin nang diretso, na para bang sinusukat ang bawat galaw ko.
"Nasabe na ba 'to sayo ng iba, Noah? May kung ano talaga sa presensya mo na nanghahatak, sa totoo lang," aniya.
Napakunot ang noo ko, nagtataka sa ibig niyang sabihin. "Ano'ng ibig mong sabihin?"
Uminom muna siya bago sumagot, pinupunasan ang bibig gamit ang likod ng kamay niya. "Ewan ko. Parang may kung anong bagay sa'yo na hindi ko maintindihan. Madali kang magustuhan ng tao. Basta. "
Napalunok ako, ramdam ko ang kakaibang tono ng boses. Umupo ako sa tabi niya, bahagyang inilalayo ang camera ko mula sa katawan ko.
"Siguro dahil mabait ako?" sagot ko, pilit na ginagawang magaan ang usapan.
Ngumiti siya, ngunit may halong seryosong titig ang mga mata niya. "Mabait nga. Pero parang may ibang nagagawa ka sa mga tao sa paligid mo. Hindi ko masabe eh. Kapag nakakausap kita, may kung ano sa loob ko na ayaw nang tumigil kausapin ka. Hindi ko alam kung ano 'yon. Pero nakwento sa akin ni Jun na ganoon din siya."
Tahimik ako. Hindi ko alam kung paano sasagutin iyon. Hindi ko rin naman alam ang sagot sa tanong niya eh. Malay ko ba? Hindi ko naman alam ang pakiramdam na makasama ang sarili ko, wala naman akong clone? Lol.
Bago pa ako makapagsalita, inilapag niya ang baso sa maliit na mesa sa harapan namin at tumingin ulit sa akin.
"May tanong ako, Noah," aniya, mababa ang boses, parang nag-aalangan. "Minsan mo na bang naisip na hindi ka lang basta napapansin ng mga tao? Na may epekto ka talaga sa kanila?"
Napaisip ako. Noong nakatira ako dati sa lugar na pinagmulan ko, normal naman ang lahat. Normal ang pakitungo ng lahat sa akin. Ngunit simula nong lumipat ako dito sa Sitio Kalasag, pakiramdam ko nga ay nag-iba talaga ang mga tao sa akin. Pero hindi ko rin sigurado dahil baka ganito lang talaga ang mga tao dito sa Sitio Kalasag.
Approachable. Mababait. Lahat sila magaan ang pakikitungo sa akin. Pero hindi ko naman tinuring na kakaiba yon? Pero bakit parang big-deal sa kanila na mabait sila sa akin? Hindi ba normal? E parang mabait din naman sila sa iba.
"Parang wala naman ako napapansin na kakaiba," pag-amin ko. Pero hindi rin ako sigurado talaga.
Tumango siya, saka bumuntong hininga. Ngunit kalaunan ay umiling, saka ngumisi. "Ibig sabihin, may saltik talaga ako."
Bago pa ako makapagsalita, tumayo na siya. Saka pinasadahan ang labi ng kanyang dila. "Ibig sabihin, normal lang na malibugan kami ni Jun kapag nakakausap ka namin."
Namilog ang mata ko.
Tumigil ang lahat sa paligid nang lumapit si Erwin sa akin. Parang bumagal ang oras habang nararamdaman ko ang presensya niyan malaki, malakas, at parang kayang lamunin ang buong kwarto. Amoy ko ang halong langis ng tricycle at natural na init ng katawan niya.
May kung anong kilabot na dumaan sa akin, pero hindi malamig. Mainit. Mahirap ipaliwanag. Pero pamilyar, dahil ganito ang pakiramdam kapag nalilibugan ako.
Bumagsak ang mga mata ko sa mga kamay niyang magaspang. Malaki, halata ang mga ugat sa braso niya, at parang kayang yakapin ang buong mundo.
Nilapat niya ito sa magkabilang balikat ko, banayad pero mabigat. Napatingin ako sa kanya, at nakita ko ang mga mata niya. Diretso, hindi tumitinag.
"Para kang putahe na nakahain sa mata ko," bulong niya, mababa, parang naglalagay ng bigat sa pangalan ko.
Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.
"Bakit?" mahina kong sagot. Halos hindi ko makilala ang boses ko sa sobrang kaba.
Tahimik siya, hindi sumagot. Bagkus, dahan-dahan siyang yumuko, inilapit ang mukha niya sa akin. Ramdam ko ang init ng hininga niya sa balat ko. Malapit. Sobrang lapit na parang sasabog na ang sistema ko sa tensyon. Hindi pa siya humahalik, pero nararamdaman ko na.
Nang maglapat ang labi niya sa akin, napapikit ako. Ninamnam ko ang labi ni Erwin. Masarap, mainit. Taena, ang sarap lumaplap.
"Ang sarap mong kainin," sambit nya kalaunan.
Habang magkalapat ang mga labi namin, unti-unti kong naramdaman ang kamay niyang humawak sa gilid ng baywang ko. Ang paghaplos niya ay hindi nagmamadali, parang sinisiguro niyang dama ko ang bawat galaw. Napasandal ako sa malambot na kutson ng sofa, ngunit hindi niya ako binitiwan.
Ramdam ko ang init ng katawan niya habang inilalapit niya pa ang sarili sa akin. Tumigil siya sandali, ngunit hindi niya inalis ang labi niya sa akin. Naramdaman ko ang bigat ng kamay niya na dahan-dahang itinaas ang suot kong damit. Nagmulat ako, pero hindi siya nagpatinag. Sa halip, tinitigan lang niya ako nang malalim.
Hinubad niya ang sando ko, at naramdaman ko ang pagdausdos ng tela sa balat ko.
Hindi siya nagmadali. Banayad ang bawat galaw. Nang tuluyan na niyang maalis ang sando ko, inilapit niya ang mukha niya sa leeg ko.
Dama ko ang init ng labi niya sa balat ko, dumadausdos mula sa ilalim ng tainga ko pababa sa balikat. Ang mga kamay niya ay bumaba sa likod ko, dinadama ang linya ng gulugod ko na tila sinisigurado niyang wala akong tinatago sa kanya.
"A-Ah... Erwin..." Napapikit ako, ramdam ang kakaibang init na sumasakop sa akin. Bawat galaw niya ay parang sinadya, pinag-isipan, pero hindi nagmamadali. Nang bumalik siya sa mga labi ko, ramdam ko ang bigat ng katawan niya habang bumigay ako sa bawat galaw niya.
Umalis sya saka hinubad ang suot na hapit na damit. Tumambad sa akin ang matipunong katawan na madalas kung makita dahil madalas niyang hubarin sa byahe. Napako ang paningin ko sa kanyang mukha. Pinag-aralan dahil malapitan ito sa akin ngayon.
Moreno at maskulado, ay may bahid ng pawis sa ilalim ng manipis na liwanag ng ilaw. Mayroon siyang one-day stubble na bumagay sa panga niyang matigas at parang hinulma ng mga taon ng hirap at tiyaga.
Hindi na ako nagdalawang isip at hinubad ko na lahat ng saplot sa katawan. Naghubad rin siya sa kanyang sarili at itinira ang suot na brief.
Lumunok ako. Kitang kita ko ang hulma ng sawa sa loob niyon. Hindi na ako magpatumpik-tumpik pa at hinubad na rin ang natitirang saplot. Bumungad sa akin ang burat niyang maganda ang kurba at malaki ang ulo. Ang katabaan ay hindi maitago. Taena.
Panibagong burat na naman ang matitikman mo, Noah.
"Chupain mo-" Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya dahil agad ko itong hinawakan at parang hayuk na sinubo at nilasap. "Ah-tang..."
Sinubo ko nang pulido, walang mintis. Dineepthroat. Masarap. Sunod kong pinagka-abalahan ang ulo nito na malaki. Dinilaan at kinawit kawit ang dila sa butas.
Tuloy-tuloy ang kanyang ungol ngunit wala akong pakialam. Marinig na nang iba pero hindi ko na sila papansini.
Nakabalandra na sa akin ang maskuladong tricycle driver na palagi kong nakakausap, aalalahanin ko pa ang mga chismusang dadaan? Bahala sila.
Nilasap ko ang bayag ni Erwin. Sinubo sa bibig at niluwa. Sinalit salit. Tumingin ako sa kanya hahang sinusubo kong muli ang kahabaan niya. Nakataas ang kanyang mga braso kaya nakikita ko ang kanyang mga kili-kili, biceps, dibdib at tiring na utong, abs, saka karug. Sarap ng view. Dagdagan mo pa ng nakangisi at puno ng libog na itsura nya, gwapong gwapo. Pinoy na pinoy.
Ilang sandali lang ay umupo siya sa sofa at ako ay lumuhod. Ngunit kinuha niya ang aking balikat saka inangat ako. Naglaplapan kami.
Nanigas nang todo ang aking tite sa ideyang nalalasahan niya ang sariling burat sa bibig ko.
Ang labi ni Erwin ay parang nasusunog. Marahas ngunit hindi magaspang, ang bawat galaw niya ay puno ng pananabik. Pinasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko, parang gustong sakupin ang lahat ng espasyo, nilalaro ang bawat sulok. Halos mawalan ako ng hininga sa lalim ng halik niya.
Hinawakan niya ang bewang ko, at parang isang balahibo lang ang bigat ko nang buhatin niya ako, pinaupo sa kandungan niya. Ang mga kamay niya, malalaki at mahigpit ang pagkakahawak, ay gumapang sa likuran ko, dinadama ang bawat kurba. Ang init ng palad niya ay parang gumuguhit sa balat ko, kahit pa manipis lang ang sando ko.
"Ang kinis mo," bulong niya, habang ang mga labi niya ay gumapang pababa sa leeg ko. Dinila-dilaan niya ito, sinisipsip ang balat na parang gusto niyang iwanan ang marka niya.
"Ngh... s-sige lang, Erwin..." Napakapit ako sa balikat niya, ramdam ko ang bawat galaw ng matigas niyang braso sa ilalim ng aking mga kamay. "Ha... ang tigas mo... sarap mo... oh..."
Sinunggaban niya ang kaliwang utong ko, dinilaan ito bago sipsipin nang mariin.
"Ahh, Erwin..." ungol ko, nanginginig habang naramdaman ko ang ngipin niya na bahagyang kumagat sa sensitibong bahagi.
Habang abala siya sa dibdib ko, naramdaman ko ang tarub niyang tumutulak sa puwerta ko. Mainit at matigas, ramdam ko ang bawat pintig nito sa pagitan ng hita ko.
Napakagat-labi ako habang idiniin niya ito sa akin, parang sinasadya niyang iparamdam kung gaano na siya ka-gigil.
Natigil siya kalaunan. Pumuwesto si Erwin sa gilid ko, itinulak ang hita ko pataas habang ang kanyang bibig ay naglakbay pababa sa katawan ko.
Naramdaman ko ang mainit niyang dila sa puson ko, dinidilaan ang linya ng karug ko, bago siya tuluyang bumaba. Dinama ko ang init ng bibig niya habang isinubo niya ang tite ko, walang alinlangan, walang pag-aalinlangan.
Halos mawalan ako ng ulirat. Hindi ko mapigilang kumapit sa buhok niya, pilit na idinidiin pa siya sa akin. Pero imbes na magreklamo, lalo pa niyang sinarapan ang ginagawa niya.
"Ahh, tangina, Erwin..." halos pasigaw kong ungol habang ang dila niya ay paikot-ikot sa ulo ng kahabaan ko. Parang gusto niyang kainin ako nang buo.
Ang dambuhala niyang burat, mataba at matikas, ay parang bakal na tumutok sa mukha ko. Hindi ko napigilang abutin ito, sinubukan kong isubo kahit kalahati lang, pero halos mabilaukan ako. Ngunit chinupa ko sya nang chinupa. Randam ang tekstura nito sa aking bibig.
Ang amoy na pawis at precum. Amoy ng maskuladong palaging bilad sa araw. Jusko. Salamat at pinagpala ako.
Ngunit hindi siya nagpatinag. Hinawakan niya ang bewang ko, itinaas nang bahagya ang balakang ko, at lalong sinarapan ang pagchupa niya sa akin.
"Sa k-kama tayo..." untag ko nang mapagod ako sa posisyon namin. Nabinyagan na ang sofa hehe.
"Sige," turan niya bago ako binuhat. Para bang ganoon ako kagaan para sa kanya. Tinuro ko ang direksyon ng kwarto ko na hindi rin naman mahirap hanapin dahil iyon lang ang kwarto. Haha.
Hinila niya ako papunta sa kama, halos padapa niya akong itinulak dito habang ang katawan niya ay pumuwesto sa likuran ko. Ang kamay niya, magaspang ngunit may kontrol, ay gumapang mula sa likod ko pababa sa puwet ko. Napakagat-labi ako nang maramdaman kong pinisil niya ito, parang minamasa ang laman.
"Puta, ang tambok ng puwet mo," aniya, sabay hampas nang marahan gamit ang palad niya.
"Ah..." daing ko. Pero sarap ang dinulot sa akin imbes na sakit.
Huminga siya nang malalim bago itutok ang tite niya. "Paluluwagin kita ng kantot ko, pare ko," bulong niya sa tenga ko, ang boses niya ay parang nagbabaga.
"Please..." pakiusap ko.
Dahan-dahan niyang ipinasok ang sarili niya, at halos mapasigaw ako sa laki ng naramdaman ko. Araw-araw na akong kinakantot, pero parang palagi nalang akong masikip. Ganito ba talaga ang pwet?
Hindi niya agad ginalaw ang balakang niya. Sa halip, hinawakan niya ang bewang ko at ginabayan ako para gumalaw.
"Ah... sikip mo. Gumalaw ka, Noah," utos niya, at sinunod ko naman. Ang bawat kilos ko ay parang musika sa katawan niya. Nanginginig ang mga tuhod ko habang nararamdaman ko ang lalim ng pagpasok niya sa akin.
Gumalaw ako, giniling ang sariling butas papasok at palabas. Damang dama si Erwin. Damang dama ang sarap sa kalooban.
Sa bawat galaw namin sa kama, ramdam ko ang bigat ng kamay niya na parang ayaw akong pakawalan. Hawak niya ang balakang ko nang mahigpit, sinasabayan ang bawat galaw ko habang marahan niyang iniangat ang katawan ko para mas lalong madama ang bawat pulgada ng burat niyang sumasagad sa akin.
Ilang sandali lang nang barurutin na nya ako. Mabilis at walang humpay.
"Tangina ka! Ang sarap ng butas mo. Kung alam ko lang, matagal na sana kitang kinantot!" ungol nya na parang denidemonyo. Kumadyot sya nang kumadyot, walang patis. "Oh! Shit na butas. Mas masarap kaysa sa mga butas ng baklang kinana ko!"
Inaabot ng labi niya ang balikat ko. Dinila-dilaan niya ito bago kinagat nang marahan. "Ang sikip mo... ang sarap mong kantutin."
Hindi ako makasagot. Wala nang salitang makakabuo sa nararamdaman ko. Ang katawan ko ay nanginginig sa bawat ulos niya, habang ang buong kwarto ay napupuno ng tunog ng mga ungol namin at ang tunog ng balat na nagsasalpukan.
Huminto siya saglit, hinugot ang sarili niya, at inikot ako paharap. Pumuwesto siya sa gilid ng kama, at hinila niya ako para umupo sa kandungan niya. Ramdam ko ang pawis na dumadaloy sa katawan niya, at ang amoy ng lalaking-lalaki niyang singaw ay lalo lang nagpapalasing sa akin.
Pinatong niya ako sa kanyang tite, ang malalaking kamay niya ay nakasuporta sa baywang ko. Habang dahan-dahan akong gumagalaw, parang lalong sumasarap ang bawat galaw namin. Ramdam ko ang bigat ng dibdib niya na nakadikit sa akin, at ang mga labi niya ay abala sa paghalik sa leeg ko.
"Galaw pa, Noah," utos niya, ang boses niya ay garalgal sa gigil. "Gusto kong makita kung paano ka bumigay sa tite ko."
Humawak ako sa balikat niya para magbigay ng suporta habang mas binilisan ko ang indayog ko. Madiin na madiin ang burat nya ngayon. Halos maabot ang pinakatuktok sa loob ko.
Ang mga braso niya ay mahigpit na nakapulupot sa akin, na parang hindi niya ako hahayaang makawala.
"Tangina, ang sarap mo," bulong niya, habang ang mga labi niya ay gumapang pababa sa dibdib ko. Dinilaan niya ang utong ko, pinaikot-ikot ang dila niya bago niya ito sinipsip.
"Ah, Erwin... Sige pa..." ungol ko, halos mabaliw na sa ginagawa niya.
Ilang beses kaming nagpalit ng posisyon. Ilang beses na rin akong nilabasan. Ngunit hindi pa rin siya napapagod.
Hindi ko na alam kung paano kami nakarating sa bintana, pero nang maramdaman ko ang malamig na hangin mula sa labas, napansin kong nakaupo na ako sa makitid na pasimano nito. Ang mga braso ni Erwin ay mahigpit na nakabalot sa bewang ko, hawak-hawak niya ako na parang wala akong bigat.
"Baka may makakita," usal ko, pero hindi naman talaga ako tumututol. Sa halip, parang mas na-excite ako sa ideya.
"Wala akong pake," sagot niya, ang boses niya ay mababa at puno ng gigil. "Kakanain kita sa harap ng mga chismusa mong kapitbahay."
Hinila niya ang katawan ko papalapit, at naramdaman ko ang matigas niyang burat na muling pumasok sa akin. Napakapit ako sa balikat niya, habang ang mga labi niya ay bumalik sa paghalik sa leeg ko.
Ang malamig na hangin sa labas ay tila hindi kayang patayin ang init na nararamdaman ko sa pagitan namin. Ang pawis niya ay tumutulo sa dibdib ko, at ang bawat ulos niya ay mas malalim kaysa sa huli. Sagad na sagad.
"Ang sikip mo pa rin, tangina," ungol niya, habang ang mga kamay niya ay gumapang pababa sa puwet ko. "Parang ginawa ka para kantutin."
Napakapit ako sa likuran nya at mad dumikit sa kanyang katawan.
Ramdam na ramdam ang matitigas na dibdib at abs. Ilang sandali lang ay pinatuwad nya ako at pinaharap sa bintana. Umulos siya mula sa likod, habang ako ay nakakakita na ng mga bituin sa tirik na tirik na araw.
Hindi ko na nga na-rehistro na nandoon sa kabilang bahay ang pulis na si Lucas dahil sa sarap na nararamdaman ko. Ilang sandali lang nang labasan na ulit ako. Nilabasan na rin si Erwin, ang tamod ay sumirit sa aking kalooban.
Ngunit ang akala kong matatapos na ang salpukan namin, binuhat nya ako saka binato sa kama. Nagsalsal syang muli habang nakatayo, pinapatigas muli ang burat.
Pagkatapos naming bumalik sa kama, tumuwad ako sa harap niya, ang mga kamay ko ay nakatukod sa kutson. Ready na ready na ulit pasukan.
"Buntisin mo pa ako!" libog na libog na bulaslas ko.
Pumuwesto siya sa likod ko, hinawakan ang balakang ko, at dahan-dahang ipinasok ang sarili niya.
"A-ah, Erwin..." garalgal na saad ko, habang napakapit sa sapin ng kama.
"Huwag kang masyadong maingay," biro niya, ngunit alam kong nag-e-enjoy siya sa bawat ungol ko. "A-ah.. sumikip na naman..."
Sa Ramdam ko ang bawat pagpasok niya. Mabagal sa simula, pero unti-unting bumibilis. Ang mga kamay niya ay gumapang mula sa bewang ko, humawak sa balikat ko, at hinila ako pabalik upang mas lalong sumagad ang bawat ulos niya.
Ilang saglit pa, binago niya ang posisyon namin. Hinila niya ako patayo habang ang katawan niya ay nakabalot sa akin mula sa likod. Ang mga braso niya ay mahigpit na nakayakap sa akin, habang ang mga labi niya ay bumalik sa paghalik sa leeg ko.
"Lahat ng parte ng katawan mo, akin ngayon," bulong niya, saka umulos nang umulos. "Akin ka ngayon."
Sa bawat ulos ni Erwin mula sa likod, nararamdaman ko ang paghinga niya sa batok ko, mainit at malalim. Ang braso niya'y mahigpit na nakayakap sa katawan ko, ang bawat galaw ay puno ng kontrol pero may kasamang gigil. Ang kanyang mga kamay ay gumapang mula sa aking dibdib, marahan niyang pinisil ito habang dinidiin niya pa lalo ang bawat pagpasok.
Nagkaroon ako ng pagkakataon para susuhin ang kanyang utong. Sinipsip ko ito at nilasap. Sobrang sarap ng balat nya.
"Shit, Noah..." usal niya habang idinidiin niya pa lalo ang bawat ulos. "Ang sarap mo... taena, hindi ko ito pagsasawaan."
Hindi ko na napigilan ang sariling umungol nang malakas. Ramdam ko ang bawat pulgada ng tite niya, ang init nito na tumutulak at sumasagad sa kaloob-looban ko. Ang pawis namin ay naghahalo na, bawat salpukan ng aming balat ay parang tumutugtog ng sariling musika sa kwartong iyon.
Napahawak ako sa kanyang braso, pilit na pinapaalalay ang sarili ko sa lakas ng mga galaw niya. Ang amoy ng pawis niya, ang bahagyang halimuyak ng langis mula sa tricycle na kumapit sa kanyang katawan, lahat iyon ay parang nagdadala ng kakaibang init sa akin.
"E-Erwin, sige pa..." halos humihingal kong sambit, habang idinidiin niya pa lalo ang kanyang sarili sa akin.
Hindi nagtagal, hinugot niya ang sarili niya at dahan-dahan akong pinatuwad. Hawak niya ang bewang ko habang itinukod niya ang mga kamay ko sa gilid ng kama. Tinaas nya ang aking mga hita, ang tanging sumusuporta sa aking katawan para hindi matumba ay ang mga braso.
Ramdam ko ang bigat ng katawan niya habang pumuwesto siya sa likod ko, ang matigas niyang ari ay muling tumama sa bukana ng puwerta ko.
Dahan-dahan niyang ipinasok ang sarili niya, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking balakang para mas kontrolado niya ang bawat galaw.
"Ah... sobrang inip sa loob mo! Shit ka! Puta ang sarap!" hindi na niya mapigilan ang malalakas na ungol.
Hindi na rin ako makapagsalita dahil sa posisyon ko ay nahihirapan na akong huminga. Pero sarap na sarap ako. Gustong gusto pang idiin ang sarili sa kanya.
Napakagat ako sa labi ko sa sobrang sensasyon. Ang bawat ulos niya ay mas malalim, mas madiin, habang ang bigat ng katawan niya mula sa katawan kong pasuko na ay parang sinasakop ako mula sa likod. Hindi ako makapagsalita. Ang tanging nagagawa ko lang ay umungol at tanggapin ang bawat galaw niya
"Bubuntisin kita! Aanakan kita nang marami!" sambit niya habang mas binibilisan niya pa ang bawat galaw.
Ang pawis niya ay tumutulo na sa likod ko, at ramdam ko ang init ng kanyang katawan na parang umaapoy. "Taena, ang sarap mo talaga! Ooohh... ah..." mas lalo niyang diniin ang bawat ulos niya, ang ritmo ng kanyang katawan ay parang sinasabi na hindi siya titigil hanggang hindi niya nakukuha ang gusto niya.
Bigla niyang hinugot ang sarili niya, at bago ko pa maintindihan ang nangyayari, inikot niya ako paharap sa kanya.
"Umupo ka," utos nya na sinunod ko.
Umupo rin siya kaya magkaharapan na kami. Pinagligkis nya ang aming mga paa saka nya ipinasok ang burat sa butas ko. Sa pagkakataon na iyon, banayad na ang ulos nya sa simula.
Ang bawat ulos niya ay mabagal sa simula, pero unti-unting bumibilis habang ang mga kamay niya ay gumagala sa katawan ko.
"Sarap mo araw-arawin," bulong niya, habang nilalaro ng kanyang dila ang leeg ko.
Napakapit ako sa mga braso niya, pilit na kinakapit ang sarili ko sa lakas ng bawat ulos niya.
Ang ritmo ng kanyang galaw ay parang musika. Mabagal at sensual sa simula, pero unti-unting bumibilis hanggang sa hindi ko na halos maramdaman ang sarili ko.
Ang mga ungol niya ay mas lumalakas, at ramdam ko ang lalim ng kanyang hininga sa leeg ko habang sinasabayan niya ang bawat galaw ng katawan ko.
"Erwin... ang sarap..." halos pahingal kong sambit, habang napapikit ako sa sobrang sensasyon.
Ilang sandali lang nang maramdaman kong lumalaki na ulit ang kanyang burat sa bukana ko.
"Lalabasan na ako... ayan na..." sumirit ang katas nya.
Hindi na ako nakapagpalabas dahil naubusan na yata ako ng tamod
Pareho kaming hingal na hingal na nahiga sa kama.
Natawa siya. "Next time, dalawa kami ni Jun ang kakana sayo nang magkasabay."
Napatingin ako sa kanya. Ngunit hindi na ako nagsalita, bagkus ay ngumiti na lang. Nakumperma ko na, alam nga nya.
Kumain si Erwin nang tanghalian sa bahay. Matapos naming maligo nang sabay sa banyo at muling magsalpukan, nagpahatid ako sa gym dahil doon naman ako kukuha ng litrato sa hapon.
"Dito na ako," paalam ko kay Erwin. Magaan na ang pakiramdam ko sa kanya simula pa lang, pero mas lalong gumaan dahil natikman na namin ang isa't isa.
"Sige sige," tumango siya sa akin saka inikot ang tricycle.
Aalis na sana ko nang marinig ko ang boses ni Erwin na tumawag sa kakilala.
"Uy, magbubuhat ka na naman?"
Napalingon ako sa gawi ni Erwin. Nakatalikod na kase ako at tutungo sana sa gym.
Nangunot ang noo ko nang makita ang lalaking maganda ang katawan at kayumanggi ang balat. Malalaki ang mga braso at namumutok, halatang madalas sa gym.
Maganda ang kanyang gupit na malinis. Matangos ang ilong, manipis ang labi. May balbas na hindi mahaba. Malalaking dibdib at utong na bumabakat sa gray na suot na sando. Naka-suot siya ng sweatpants na pambaba kaya bakat rin ang kanyang pang upo at hita na malapad.
Napako ang paningin ko sa kanyang umbok. Grabe.
Sino 'to?
"Sige, pre, alis na ako," si Erwin na nagpaalam na.
Natigil ako nang tumingin rin sa akin ang lalaki. Nagtama ang paningin namin.
Parang may kung ano sa loob ko ang kumislot nang tumango sya at ngumiti. Saka sya humakbang palapit.
"Ikaw si Noah, diba?" salubong nya. Nang makalapit siya ay naaamoy ko ang natural nyang amoy. Amoy barako, malakas ang dating. Para akong hinihigop ng kanyang prisensya.
Nangatog ang tuhod ko kaharap ko palang sya.
"O-Oo." kabadong saad ko.
Inilahad nya ang kamay, at nang magkamayan kami, ramdam ko ang tigas niyon.
Pinisil nya iyon saka ngumiti. Saka siya nagpakilala.
"Damian ang pangalan ko."
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co