Part 12 (Warning)
#Unicode
Chenle ရဲ့ အိမ်သို့ရောက်သောအခါ
"ဟေး မိNing နင်ရောက်လာတာနဲ့ အတော်ဘဲ ငါ့ကား စက်ရပ်သွားလို့ စက်အပ်ထားတာ အခုသွားယူတော့မလို့ လမ်းလျှောက်မသွားချင်လို့ နင်လိုက်ပို့ "
"နင်ဟာလေ ငါ့တွေ့ရင် Taxiများ ထင်နေလားမသိဘူး Jimin ဒီမှာဘဲ ခဏနေခဲ့လိုက်လေနော် ငါသူ့ကားဝပ်ရှော့ဆီ လိုက်ပို့လိုက်အုံးမယ် "
"နင့်သူငယ်ချင်းလား အိမ်မှာလည်း ငါ့သူငယ်ချင်း ရောက်နေတာ Min Sukလေ အဖော်ရတာပေါ့ ခဏဆင်းနေခိုင်းလိုက်လေ "
"အင်း Jimin အိမ်မှာလည်း လူရှိနေတော့ နေခဲ့လိုက်လေနော် ငါတို့ခဏနဲ့ပြန်လာမယ် "
Jiminလည်း NingNingကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး Chenleရဲ့ ခြံထဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်
"ခြံထဲမှာ အေးနေမှာပေါ့ အိမ်ထဲဝင်ထိုင်လေ....NingNing ရဲ့ သူငယ်ချင်းအသစ်ထင်တယ် ကျွန်တော်က NingNingရဲ့ သူငယ်ချင်း Min Sukပါ ဒီကတစ်ယောက်က.... '
"Jimin. ..."
Jimin တိုတိုတုတ်တုတ်ပြောပြီး သူမဝတ်ထားတဲ့ Minjeongရဲ့ ဂျာကင်က Minjeong ကိုယ်သင်းနံ့သင်းသင်းလေးကို ရှူရှိုက်ပြီး စိတ်ထိန်းနေသည်
ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ နှစ်ယောက်တည်းအတူမရှိခဲ့တာ ကျောင်းသားလေးနဲ့တွေ့ပြီးကတည်းပင်...
Jimin စိတ်ထိန်းထားပေမယ့် Min Sukရဲ့ ကိုယ်ရနံ့ကအရမ်းကောင်းလွန်းနေသည်
နေပါအုံး ....ဘာလို့ သူ့အနံ့က.... အရမ်းထူးခြားနေတာလည်း.....ဗိုက်ဆာလာပြီ.... NingNingတို့ကလည်း ပြန်မရောက်လောက်သေးဘူး...ငါ သူ့ကို စားပြီး အစဖျောက်လိုက်ရမလား .....ဝိညာဥ်တစ်ခုဘဲ လိုတော့တာ ငါ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ဆို.....အခုဘဲ လုပ်ရတော့မလား.... ဟင့်အင်း Minjeong က လူတွေကို နာကျင်အောင်လုပ်တာ မကြိုက်ဘူး.... ငါ လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး စိတ်ထိန်း
Jimin စိတ်ထိန်းထားရင်း NingNingတို့ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုစောင့်နေသည်......
Jimin သူ့စိတ်သူထိန်းထားနိုင်လို့ ဘာပြဿနာမှမဖြစ်ဘဲ NingNingနဲ့အတူ မုန့်ဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်
မုန့်ဆိုင်ကို ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း Minjeongကို ပြေးဖက်ချင်ပေမယ့်လည်း Wendyတို့က ရှိနေသောကြောင့် စိတ်ထိန်းထားရသည်
မကောင်းတဲ့စိတ်တွေပျောက်သွားအောင် Minjeongကို ဖက်ထားရမှဖြစ်မယ်
ညနေခင်း ဆိုင်ပိတ်ချိန်ရောက်လို့ Yoonaတို့ဆိုင်ကနေ ပြန်သွားတဲ့အခါ Minjeong မှာ ဆိုင်တံခါးကိုသေချာ သော့ခတ်ပိတ်နေသည်
Jiminမှာ ထိန်းထားရတဲ့ သူမစိတ်ကို လွှတ်ချပြီး Minjeongကို ပြေးဖက်လေသည်
"အယ်...."
Minjeongမှာ ရုတ်တရက် အဖက်ခံလိုက်ရလို့ ရင်ခုန်သွားသည်
"အရမ်းလွမ်းနေတာ Minjeongie "
"ခုန နင်အပြင်သွားတာ သုံးနာရီတောင်မကြာဘဲနဲ့...."
"ဘယ်လိုနေနေဟာ ငါနင့်ကို အရမ်းလွမ်းနေတာ သိလား ငါ့ကို မနမ်းချင်ဘူးလား Minjeong. .."
"ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာ "
"ဟေး ငါ့ကို အဲ့လိုငြင်းတာ ရိုင်းတယ်နော် "
Jimin ပြောရင်း သူမလက်တစ်ဖက်က Minjeongရဲ့ Apron ကြိုးကို ဖြည်လိုက်သည်
Minjeongမှာ Jiminဘက်ကို လှည့်ပြီး
"နင်သိလား Jimin ငါ ဒီနေ့ အိမ်မက်မက်တယ် "
"ငါ့အကြောင်းလား "
Jimin စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မေးတော့ Minjeongမှာ ရှက်ပြုံးလေးပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်
"တကယ်ကို လှပတဲ့ အိမ်မက်လေးသိလား "
"ဟင် ဟုတ်လား "
"ဟုတ်တယ် ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာ.....မနေ့က ငါနင့်ကို လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး နင်က ပြန်လုပ်ခဲ့တာ "
"ဒါမျိုးလား "
Minjeongရဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲဖြုတ်ရင်း Jimin မေးလိုက်သည်
"Hey တံခါးပေါက်နားမှာ အဲ့လိုမလုပ်ရဘူးလေ "
Minjeong က ဆူပေမယ့် Jimin က နားမထောင် Minjeong ဘောင်းဘီအတွင်းထဲသို့ သူမလက်ကလေးက ဝင်ရောက်လာသည်
"Jimin humm.. ဒီမှာ မဖြစ်ဘူးလို့..... Aeriတို့....Aeriဆီမှာ hummm..... ဆိုင်သော့ရှိတယ်.... သူတို့ အချိန်မရွေး ဝင်လာ....ဟဲ့ "
ရုတ်တရက် သူမကို ဆွေ့ခနဲ Jiminက ပွေ့ချီလိုက်သောကြောင့် Minjeong လန့်သွားတယ်
"အပေါ်တက်ရအောင် "
"ဟင့်အင်း အပေါ်ထိတက်ဖို့ ငါမစောင့်နိုင်တော့ဘူး "
Jiminပြောပြီး Minjeongကို ပွေ့ချီကာ မီးဖိုခန်းထဲခေါ်သွားသည်
မီးဖိုခန်းထဲက စားပွဲခုံပေါ် Minjeongကို တင်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားတွေကို Jimin ဆွဲချွတ်လေသည်
"Jimin ဒီစားပွဲခုံကို ငါခုနမှ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားတာ "
"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါပြန်ဆေးပေးမယ် "
Jimin ပြောပြီး Minjeongရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်
Minjeongရဲ့ နှုတ်ခမ်း.... ကို နမ်းရတာ Jimin အရမ်းသဘောကျသည်
ပေါင်မုန့်သားလို နူးညံ့ပြီး စတော်ဘယ်ရီ အရသာလို ချိုမြိန်သည်
Minjeongရဲ့ လည်တိုင်လေးကို နမ်းလိုက်ချိန် ရင်ဖိုစရာ ကိုယ်သင်းရနံ့လေးကိုလည်း ရလိုက်သေးသည်
Minjeongရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့ကို Jimin ရူးခါသွားအောင်ထိ သဘောကျမိသည်
ရှက်ပြုံးလေးပြုံးနေတဲ့ Minjeongကို Jimin နှာခေါင်းလေးရှုံကာ ပြုံးပြပြီး Minjeongရဲ့ ချယ်ရီသီးလေးကို ဖွဖွလေး ငုံထားလိုက်သည်
"Humm Jimin. ...."
Minjeongရဲ့ ဗိုက်သားလေးတွေကို Jimin လက်နဲ့ပွတ်ပြီးဆော့ကစားနေလိုက်သည်
ထို့နောက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး Minjeongရဲ့ Underwear လေးကိုချွတ်လိုက်သည်
"Minjeong ဒီအနံ့လေးကို ငါအရမ်းသဘောကျတာဘဲ....."
"Jimin. ....စကားမပြောဘဲ လုပ်စရာရှိတာ လုပ်တော့ ငါ...."
"ဘာဖြစ်လို့လည်း "
Minjeong သူမကို လိုချင်နေမှန်း Jimin သိလို့ တမင်ရစ်လိုက်သည်
"ငါနင့်ကို လိုချင်နေပြီ "
Minjeongရဲ့ စကားကြောင့် Jimin ပြုံးလိုက်သည်
"Ahhh Jimin. ......"
Jiminရဲ့ လက်ချောင်းလေးက Minjeong private area ထဲ ဝင်သွားတဲ့အခါမှာတော့ Minjeong တစ်ယောက် ကော့တက်လာသည်
"လွမ်းနေတာ Minjeong. ...တစ်နေကုန် ဒီအကြောင်းဘဲ တွေးနေမိတာ နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုပြုစားထားတာလည်း "
"Jimin. ..nah..... ah. ...... "
"ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ပြီး ငါ့ပခုံးပေါ်တင်ထားလိုက်...."
"Ahh oh. ..အဲ့နေရာဘဲ Jimin. ... ahhhhh မရတော့ဘူး ငါ ပြီးတော့မယ် "
Minjeong အထွပ်အထိပ်သို့ရောက်ပြီး ပြီးမြောက်သွားလို့ အမောဖြေနေသည်
"ငါနင့်ကို သဘောကျလွန်းလို့ သေတော့မယ် Minjeongရယ်. .."
"လောလောဆယ် ဒီခုံကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်အုံး မနက်ကျ နှစ်ယောက်လုံးလူမိပြီး သတ်ခံရမယ် '
Minjeongကို Jimin ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိမ်ပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်လာသည်
"ပင်ပန်းနေမှာပေါ့ အိပ်တော့နော် ငါ သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်အုံးမယ် "
အဝတ်အစားမပါတဲ့ Minjeongကို စောင်ခြုံပေးပြီး နဖူးကို Jimin ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်သည်
Minjeongလည်း ပင်ပန်းလွန်းပြီး ခဏအိပ်ပျော်သွားသည်
"Minjeongie မနက်မိုးလင်းပြီ ထတော့...."
စောင်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့ Jimin ကြောင့် Minjeong အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ ညည်းညူလိုက်သည်
"နှစ်မိနစ်လောက် "
Jiminလည်း Minjeongရဲ့ အိစက်နေတဲ့ ပါးလေးနဲ့ လည်ပင်းလေးကို ရွှတ်ခနဲ နမ်းလိုက်သည်
"နှစ်မိနစ် ထပ်အိပ်ချင်ရင် နှစ်ခါအနမ်းခံရပါမယ် "
Minjeong ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးပြီးဆက်အိပ်နေတော့ Jiminက ထပ်နမ်းပြန်သည်
"Jimin ah နင် ဒီလိုလုပ်ရင် ငါအိပ်ရာထဖို့ ပိုခက်ခဲတယ်နော် "
"ဒါဆိုထလေ Ningတို့တောင်ရောက်နေပြီ "
"နင် မနေ့ညက နှိပ်စက်ထားလို့ ငါ မလှုပ်နိုင်ဘူး "
"Bossကလည်း... "
"မသိဘူး ငါခွင့်ယူလိုက်မယ် "
Jimin ကြက်ဥကြော်ရင်း ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သူမပျော်နေခဲ့ကြောင်း သတိရသွားသည်
သူမ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ အမဲလိုက်ပြီး တစ်နှစ်လုံး အိမ်ထဲနေရင်းကုန်ဆုံးခဲ့ရသောကြောင့် ပျော်စရာဆိုတာ မရှိခဲ့ပေ ....ပြီးတော့ ဂျိုဆွန်းခေတ်ကနေ အခုထိ သူမ ပိုင်ဆိုင်ဖူးတာ.... ပစ္စည်းဥစ္စာကလွဲလို့ ဘာမှမရှိပေ...သံယောဇဉ် တွယ်ဖူးတာလည်း မရှိခဲ့ပေ
အခုတော့... ဒီမှာ ဒီ bakery ဆိုင်လေးမှာ
သူငယ်ချင်းတွေကို ကာကွယ်ဖို့ဆို Customer ကိုတောင် နှင်ထုတ်တဲ့ NingNing
ပိုးကောင်တွေကိုကြောက်လို့ ထအော်တတ်တဲ့ Aeri
မြေခွေးမလေးကို အမြဲချီးကျူးပေးတဲ့ Wendy
အသားကြိုက်တဲ့ မြေခွေးမလေးအတွက် ရေခဲသေတ္တာအပြည့် အသားဝယ်ဝယ်ပေးတဲ့ Yoona
ပြီးတော့ ... ဖြူစင်ပြီး သူမကို အချစ်တွေအများကြီး ပေးခဲ့တဲ့ ဂရုစိုက်ပေးတဲ့ Minjeong
တစ်သက်လုံး မြေခွေးမဆိုတာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူတို့နဲ့အတူ နေနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ Jimin တွေးမိနေသည်
Minjeong နဲ့တွေ့ကတည်းက Jimin လူသား မစားရသေးပေ....
လူသား မစားလျှင် သိပ်မကြာခင် သေမယ်ဆိုတာ Jimin သိနေသည်
ဒီလူသားတွေကို မခွဲနိုင်သောကြောင့် အနီးဆုံး ကျောင်းက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို Jimin စားမှဖြစ်မည်
ဒါပေမယ့် Minjeongက လူတွေထိခိုက်တာမျိုး မကြိုက်ဘူးလေ
Jiminက မြေခွေးဖြစ်တော့ လူ့အသားစားရမှဖြစ်မယ်
Jimin တစ်ယောက် အတွေးလွန်နေစဥ် Minjeongက Jiminရဲ့ ပခုံးကိုလာပုတ်သည်
"Jimin ကုန်ကြမ်းလေးတွေဝယ်စရာရှိလို့ နင်လိုက်ခဲ့ပါလား ငါတစ်ယောက်တည်းကျ မနိုင်လို့.... "
"အင်း လိုက်ခဲ့မယ်လေ "
Jiminနဲ့ Minjeongတို့ အပြင်ထွက်လည်နေစဥ် NingNing တစ်ယောက်ကတော့ ငွေကောင်တာမှာ ထိုင်နေတဲ့ Aeriကို အာလူးလာဖုတ်လေသည်
"Jiminက မရှိတော့ နင် မပြန်ရတော့ဘူးပေါ့..."
"အင်း ဟုတ်ပါ့ ငါလည်း အလုပ်သိပ်မရှိတော့ ဒီမှာဘဲဆက်နေလိုက်တာ "
"Minjeong အခုနောက်ပိုင်း Jiminကြောင့် ပြောင်းလဲလာတာနော် အရင်ကလို မဟုတ်ဘဲ ပျော်နေတော့ ဝမ်းသာစရာပါဘဲ...အခုလည်း သူတို့အပြင်မှာ ဒိတ်နေလောက်ရောပေါ့ "
"အင်း ဟုတ်တယ် Jimin ဒီကိုရောက်လာတာ တစ်လကျော်လောက်ဘဲ ရှိသေး "
"တို့ ဒါလေးတွေ ရှင်းချင်လို့"
Aeriတို့ စကားကောင်းနေစဥ် ဧည့်သည်ရဲ့ စကားကြောင့် စကားစပြတ်သွားသည်
"အာ တောင်းပန်ပါတယ် ဧည့်သည် "
"ရပါတယ် ဒါနဲ့ Jiminက ဒီကဆိုင်ရှင်နဲ့ အတူနေတာကြာပြီလား '
ဧည့်သည်ကောင်မလေးရဲ့ စကားကြောင့် Aeriတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ဘာဖြေရမလည်း တွေးနေသည်
"ရှင်က ဘယ်သူလည်းဟင် "
"Joohyunပါ....Jiminက ချောလို့ သတိထားမိလို့ရယ် အဲ့တာကြောင့် မေးကြည့်တာ '
"Aww ဟုတ်တယ်.... Jiminက Minjeongနဲ့အတူနေတာပါ အားနာလိုက်တာ အမရယ် "
NingNingကပြောတော့ Joohyunကပြုံးလိုက်သည်
"မဟုတ်တာ ဖြေပေးလို့ ကျေးဇူးပါနော် "
Joohyunလည်း ပိုက်ဆံရှင်းပြီး ထွက်သွားသည်
"ဧည့်သည် ဖုန်း "
Joohyunရဲ့ ဖုန်း ကောင်တာပေါ်ကျန်ခဲ့လို့ NingNing အမြန်လိုက် ပေးပေမယ့် Joohyunကို ဆိုင်အပြင်ဘက်မှာ မတွေ့တော့ပေ
"သိမ်းထားလိုက် Ning. ..သူ့ဖုန်းပျောက်တာသိရင် ဒီကို လာရှာမှာဘဲ '
Aeriရဲ့ စကားကြောင့် NingNingလည်း ဖုန်းကို သိမ်းထားလိုက်သည်
#tbc
Joohyun က ဘာဖြစ်မယ်ထင်လည်း ဘယ်သူလည်း?
#zawgyi
Chenle ရဲ႕ အိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ
"ေဟး မိNing နင္ေရာက္လာတာနဲ႕ အေတာ္ဘဲ ငါ့ကား စက္ရပ္သြားလို႔ စက္အပ္ထားတာ အခုသြားယူေတာ့မလို႔ လမ္းေလွ်ာက္မသြားခ်င္လို႔ နင္လိုက္ပို႔ "
"နင္ဟာေလ ငါ့ေတြ႕ရင္ Taxiမ်ား ထင္ေနလားမသိဘူး Jimin ဒီမွာဘဲ ခဏေနခဲ့လိုက္ေလေနာ္ ငါသူ႕ကားဝပ္ေရွာ့ဆီ လိုက္ပို႔လိုက္အုံးမယ္ "
"နင့္သူငယ္ခ်င္းလား အိမ္မွာလည္း ငါ့သူငယ္ခ်င္း ေရာက္ေနတာ Min Sukေလ အေဖာ္ရတာေပါ့ ခဏဆင္းေနခိုင္းလိုက္ေလ "
"အင္း Jimin အိမ္မွာလည္း လူရွိေနေတာ့ ေနခဲ့လိုက္ေလေနာ္ ငါတို႔ခဏနဲ႕ျပန္လာမယ္ "
Jiminလည္း NingNingကို ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး Chenleရဲ႕ ၿခံထဲတြင္ ထိုင္လိုက္သည္
"ၿခံထဲမွာ ေအးေနမွာေပါ့ အိမ္ထဲဝင္ထိုင္ေလ....NingNing ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ထင္တယ္ ကြၽန္ေတာ္က NingNingရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း Min Sukပါ ဒီကတစ္ေယာက္က.... '
"Jimin. ..."
Jimin တိုတိုတုတ္တုတ္ေျပာၿပီး သူမဝတ္ထားတဲ့ Minjeongရဲ႕ ဂ်ာကင္က Minjeong ကိုယ္သင္းနံ႕သင္းသင္းေလးကို ရႉရွိုက္ၿပီး စိတ္ထိန္းေနသည္
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္တည္းအတူမရွိခဲ့တာ ေက်ာင္းသားေလးနဲ႕ေတြ႕ၿပီးကတည္းပင္...
Jimin စိတ္ထိန္းထားေပမယ့္ Min Sukရဲ႕ ကိုယ္ရနံ႕ကအရမ္းေကာင္းလြန္းေနသည္
ေနပါအုံး ....ဘာလို႔ သူ႕အနံ႕က.... အရမ္းထူးျခားေနတာလည္း.....ဗိုက္ဆာလာၿပီ.... NingNingတို႔ကလည္း ျပန္မေရာက္ေလာက္ေသးဘူး...ငါ သူ႕ကို စားၿပီး အစေဖ်ာက္လိုက္ရမလား .....ဝိညာဥ္တစ္ခုဘဲ လိုေတာ့တာ ငါ အသက္ဆက္ရွင္ဖို႔ဆို.....အခုဘဲ လုပ္ရေတာ့မလား.... ဟင့္အင္း Minjeong က လူေတြကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တာ မႀကိဳက္ဘူး.... ငါ လုပ္လို႔မျဖစ္ဘူး စိတ္ထိန္း
Jimin စိတ္ထိန္းထားရင္း NingNingတို႔ ျပန္လာမယ့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနသည္......
Jimin သူ႕စိတ္သူထိန္းထားနိုင္လို႔ ဘာျပႆနာမွမျဖစ္ဘဲ NingNingနဲ႕အတူ မုန့္ဆိုင္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္
မုန့္ဆိုင္ကို ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း Minjeongကို ေျပးဖက္ခ်င္ေပမယ့္လည္း Wendyတို႔က ရွိေနေသာေၾကာင့္ စိတ္ထိန္းထားရသည္
မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြေပ်ာက္သြားေအာင္ Minjeongကို ဖက္ထားရမွျဖစ္မယ္
ညေနခင္း ဆိုင္ပိတ္ခ်ိန္ေရာက္လို႔ Yoonaတို႔ဆိုင္ကေန ျပန္သြားတဲ့အခါ Minjeong မွာ ဆိုင္တံခါးကိုေသခ်ာ ေသာ့ခတ္ပိတ္ေနသည္
Jiminမွာ ထိန္းထားရတဲ့ သူမစိတ္ကို လႊတ္ခ်ၿပီး Minjeongကို ေျပးဖက္ေလသည္
"အယ္...."
Minjeongမွာ ႐ုတ္တရက္ အဖက္ခံလိုက္ရလို႔ ရင္ခုန္သြားသည္
"အရမ္းလြမ္းေနတာ Minjeongie "
"ခုန နင္အျပင္သြားတာ သုံးနာရီေတာင္မၾကာဘဲနဲ႕...."
"ဘယ္လိုေနေနဟာ ငါနင့္ကို အရမ္းလြမ္းေနတာ သိလား ငါ့ကို မနမ္းခ်င္ဘူးလား Minjeong. .."
"ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာ "
"ေဟး ငါ့ကို အဲ့လိုျငင္းတာ ရိုင္းတယ္ေနာ္ "
Jimin ေျပာရင္း သူမလက္တစ္ဖက္က Minjeongရဲ႕ Apron ႀကိဳးကို ျဖည္လိုက္သည္
Minjeongမွာ Jiminဘက္ကို လွည့္ၿပီး
"နင္သိလား Jimin ငါ ဒီေန႕ အိမ္မက္မက္တယ္ "
"ငါ့အေၾကာင္းလား "
Jimin စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ေမးေတာ့ Minjeongမွာ ရွက္ၿပဳံးေလးၿပဳံးကာ ေခါင္းညိတ္ျပသည္
"တကယ္ကို လွပတဲ့ အိမ္မက္ေလးသိလား "
"ဟင္ ဟုတ္လား "
"ဟုတ္တယ္ ဒီေနရာမွာ ျဖစ္ခဲ့တာ.....မေန႕က ငါနင့္ကို လုပ္ခဲ့သလိုမ်ိဳး နင္က ျပန္လုပ္ခဲ့တာ "
"ဒါမ်ိဳးလား "
Minjeongရဲ႕ ဂ်င္းေဘာင္းဘီဇစ္ကို ဆြဲျဖဳတ္ရင္း Jimin ေမးလိုက္သည္
"Hey တံခါးေပါက္နားမွာ အဲ့လိုမလုပ္ရဘူးေလ "
Minjeong က ဆူေပမယ့္ Jimin က နားမေထာင္ Minjeong ေဘာင္းဘီအတြင္းထဲသို႔ သူမလက္ကေလးက ဝင္ေရာက္လာသည္
"Jimin humm.. ဒီမွာ မျဖစ္ဘူးလို႔..... Aeriတို႔....Aeriဆီမွာ hummm..... ဆိုင္ေသာ့ရွိတယ္.... သူတို႔ အခ်ိန္မေ႐ြး ဝင္လာ....ဟဲ့ "
႐ုတ္တရက္ သူမကို ေဆြ႕ခနဲ Jiminက ေပြ႕ခ်ီလိုက္ေသာေၾကာင့္ Minjeong လန့္သြားတယ္
"အေပၚတက္ရေအာင္ "
"ဟင့္အင္း အေပၚထိတက္ဖို႔ ငါမေစာင့္နိုင္ေတာ့ဘူး "
Jiminေျပာၿပီး Minjeongကို ေပြ႕ခ်ီကာ မီးဖိုခန္းထဲေခၚသြားသည္
မီးဖိုခန္းထဲက စားပြဲခုံေပၚ Minjeongကို တင္လိုက္ၿပီး အဝတ္အစားေတြကို Jimin ဆြဲခြၽတ္ေလသည္
"Jimin ဒီစားပြဲခုံကို ငါခုနမွ သန့္ရွင္းေရးလုပ္ထားတာ "
"စိတ္မပူပါနဲ႕ ငါျပန္ေဆးေပးမယ္ "
Jimin ေျပာၿပီး Minjeongရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းလိုက္သည္
Minjeongရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း.... ကို နမ္းရတာ Jimin အရမ္းသေဘာက်သည္
ေပါင္မုန့္သားလို ႏူးညံ့ၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီ အရသာလို ခ်ိဳၿမိန္သည္
Minjeongရဲ႕ လည္တိုင္ေလးကို နမ္းလိုက္ခ်ိန္ ရင္ဖိုစရာ ကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးကိုလည္း ရလိုက္ေသးသည္
Minjeongရဲ႕ ကိုယ္သင္းရနံ႕ကို Jimin ႐ူးခါသြားေအာင္ထိ သေဘာက်မိသည္
ရွက္ၿပဳံးေလးၿပဳံးေနတဲ့ Minjeongကို Jimin ႏွာေခါင္းေလးရႈံကာ ၿပဳံးျပၿပီး Minjeongရဲ႕ ခ်ယ္ရီသီးေလးကို ဖြဖြေလး ငုံထားလိုက္သည္
"Humm Jimin. ...."
Minjeongရဲ႕ ဗိုက္သားေလးေတြကို Jimin လက္နဲ႕ပြတ္ၿပီးေဆာ့ကစားေနလိုက္သည္
ထို႔ေနာက္ ဒူးေထာက္လိုက္ၿပီး Minjeongရဲ႕ Underwear ေလးကိုခြၽတ္လိုက္သည္
"Minjeong ဒီအနံ႕ေလးကို ငါအရမ္းသေဘာက်တာဘဲ....."
"Jimin. ....စကားမေျပာဘဲ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ေတာ့ ငါ...."
"ဘာျဖစ္လို႔လည္း "
Minjeong သူမကို လိုခ်င္ေနမွန္း Jimin သိလို႔ တမင္ရစ္လိုက္သည္
"ငါနင့္ကို လိုခ်င္ေနၿပီ "
Minjeongရဲ႕ စကားေၾကာင့္ Jimin ၿပဳံးလိုက္သည္
"Ahhh Jimin. ......"
Jiminရဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေလးက Minjeong private area ထဲ ဝင္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ Minjeong တစ္ေယာက္ ေကာ့တက္လာသည္
"လြမ္းေနတာ Minjeong. ...တစ္ေနကုန္ ဒီအေၾကာင္းဘဲ ေတြးေနမိတာ နင္ ငါ့ကို ဘယ္လိုျပဳစားထားတာလည္း "
"Jimin. ..nah..... ah. ...... "
"ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ျမႇောက္ၿပီး ငါ့ပခုံးေပၚတင္ထားလိုက္...."
"Ahh oh. ..အဲ့ေနရာဘဲ Jimin. ... ahhhhh မရေတာ့ဘူး ငါ ၿပီးေတာ့မယ္ "
Minjeong အထြပ္အထိပ္သို႔ေရာက္ၿပီး ၿပီးေျမာက္သြားလို႔ အေမာေျဖေနသည္
"ငါနင့္ကို သေဘာက်လြန္းလို႔ ေသေတာ့မယ္ Minjeongရယ္. .."
"ေလာေလာဆယ္ ဒီခုံကို သန့္ရွင္းေရး လုပ္လိုက္အုံး မနက္က် ႏွစ္ေယာက္လုံးလူမိၿပီး သတ္ခံရမယ္ '
Minjeongကို Jimin ေပြ႕ခ်ီလိုက္ၿပီး အိမ္ေပၚထပ္သို႔ ေခၚလာသည္
"ပင္ပန္းေနမွာေပါ့ အိပ္ေတာ့ေနာ္ ငါ သန့္ရွင္းေရးလုပ္လိုက္အုံးမယ္ "
အဝတ္အစားမပါတဲ့ Minjeongကို ေစာင္ၿခဳံေပးၿပီး နဖူးကို Jimin ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္
Minjeongလည္း ပင္ပန္းလြန္းၿပီး ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္
"Minjeongie မနက္မိုးလင္းၿပီ ထေတာ့...."
ေစာင္ကို ဆြဲဖယ္လိုက္တဲ့ Jimin ေၾကာင့္ Minjeong အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ညည္းၫူလိုက္သည္
"ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ "
Jiminလည္း Minjeongရဲ႕ အိစက္ေနတဲ့ ပါးေလးနဲ႕ လည္ပင္းေလးကို ႐ႊတ္ခနဲ နမ္းလိုက္သည္
"ႏွစ္မိနစ္ ထပ္အိပ္ခ်င္ရင္ ႏွစ္ခါအနမ္းခံရပါမယ္ "
Minjeong ဘာမွမေျပာဘဲ ၿပဳံးၿပီးဆက္အိပ္ေနေတာ့ Jiminက ထပ္နမ္းျပန္သည္
"Jimin ah နင္ ဒီလိုလုပ္ရင္ ငါအိပ္ရာထဖို႔ ပိုခက္ခဲတယ္ေနာ္ "
"ဒါဆိုထေလ Ningတို႔ေတာင္ေရာက္ေနၿပီ "
"နင္ မေန႕ညက ႏွိပ္စက္ထားလို႔ ငါ မလႈပ္နိုင္ဘူး "
"Bossကလည္း... "
"မသိဘူး ငါခြင့္ယူလိုက္မယ္ "
Jimin ၾကက္ဥေၾကာ္ရင္း ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ သူမေပ်ာ္ေနခဲ့ေၾကာင္း သတိရသြားသည္
သူမ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အမဲလိုက္ၿပီး တစ္ႏွစ္လုံး အိမ္ထဲေနရင္းကုန္ဆုံးခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္စရာဆိုတာ မရွိခဲ့ေပ ....ၿပီးေတာ့ ဂ်ိဳဆြန္းေခတ္ကေန အခုထိ သူမ ပိုင္ဆိုင္ဖူးတာ.... ပစၥည္းဥစၥာကလြဲလို႔ ဘာမွမရွိေပ...သံေယာဇဥ္ တြယ္ဖူးတာလည္း မရွိခဲ့ေပ
အခုေတာ့... ဒီမွာ ဒီ bakery ဆိုင္ေလးမွာ
သူငယ္ခ်င္းေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ဆို Customer ကိုေတာင္ ႏွင္ထုတ္တဲ့ NingNing
ပိုးေကာင္ေတြကိုေၾကာက္လို႔ ထေအာ္တတ္တဲ့ Aeri
ေျမေခြးမေလးကို အၿမဲခ်ီးက်ဴးေပးတဲ့ Wendy
အသားႀကိဳက္တဲ့ ေျမေခြးမေလးအတြက္ ေရခဲေသတၱာအျပည့္ အသားဝယ္ဝယ္ေပးတဲ့ Yoona
ၿပီးေတာ့ ... ျဖဴစင္ၿပီး သူမကို အခ်စ္ေတြအမ်ားႀကီး ေပးခဲ့တဲ့ ဂ႐ုစိုက္ေပးတဲ့ Minjeong
တစ္သက္လုံး ေျမေခြးမဆိုတာ ဖုံးကြယ္ထားၿပီး သူတို႔နဲ႕အတူ ေနနိုင္ပါ့မလားဆိုတာ Jimin ေတြးမိေနသည္
Minjeong နဲ႕ေတြ႕ကတည္းက Jimin လူသား မစားရေသးေပ....
လူသား မစားလွ်င္ သိပ္မၾကာခင္ ေသမယ္ဆိုတာ Jimin သိေနသည္
ဒီလူသားေတြကို မခြဲနိုင္ေသာေၾကာင့္ အနီးဆုံး ေက်ာင္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို Jimin စားမွျဖစ္မည္
ဒါေပမယ့္ Minjeongက လူေတြထိခိုက္တာမ်ိဳး မႀကိဳက္ဘူးေလ
Jiminက ေျမေခြးျဖစ္ေတာ့ လူ႕အသားစားရမွျဖစ္မယ္
Jimin တစ္ေယာက္ အေတြးလြန္ေနစဥ္ Minjeongက Jiminရဲ႕ ပခုံးကိုလာပုတ္သည္
"Jimin ကုန္ၾကမ္းေလးေတြဝယ္စရာရွိလို႔ နင္လိုက္ခဲ့ပါလား ငါတစ္ေယာက္တည္းက် မနိုင္လို႔.... "
"အင္း လိုက္ခဲ့မယ္ေလ "
Jiminနဲ႕ Minjeongတို႔ အျပင္ထြက္လည္ေနစဥ္ NingNing တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေငြေကာင္တာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ Aeriကို အာလူးလာဖုတ္ေလသည္
"Jiminက မရွိေတာ့ နင္ မျပန္ရေတာ့ဘူးေပါ့..."
"အင္း ဟုတ္ပါ့ ငါလည္း အလုပ္သိပ္မရွိေတာ့ ဒီမွာဘဲဆက္ေနလိုက္တာ "
"Minjeong အခုေနာက္ပိုင္း Jiminေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲလာတာေနာ္ အရင္ကလို မဟုတ္ဘဲ ေပ်ာ္ေနေတာ့ ဝမ္းသာစရာပါဘဲ...အခုလည္း သူတို႔အျပင္မွာ ဒိတ္ေနေလာက္ေရာေပါ့ "
"အင္း ဟုတ္တယ္ Jimin ဒီကိုေရာက္လာတာ တစ္လေက်ာ္ေလာက္ဘဲ ရွိေသး "
"တို႔ ဒါေလးေတြ ရွင္းခ်င္လို႔"
Aeriတို႔ စကားေကာင္းေနစဥ္ ဧည့္သည္ရဲ႕ စကားေၾကာင့္ စကားစျပတ္သြားသည္
"အာ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဧည့္သည္ "
"ရပါတယ္ ဒါနဲ႕ Jiminက ဒီကဆိုင္ရွင္နဲ႕ အတူေနတာၾကာၿပီလား '
ဧည့္သည္ေကာင္မေလးရဲ႕ စကားေၾကာင့္ Aeriတို႔ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ဘာေျဖရမလည္း ေတြးေနသည္
"ရွင္က ဘယ္သူလည္းဟင္ "
"Joohyunပါ....Jiminက ေခ်ာလို႔ သတိထားမိလို႔ရယ္ အဲ့တာေၾကာင့္ ေမးၾကည့္တာ '
"Aww ဟုတ္တယ္.... Jiminက Minjeongနဲ႕အတူေနတာပါ အားနာလိုက္တာ အမရယ္ "
NingNingကေျပာေတာ့ Joohyunကၿပဳံးလိုက္သည္
"မဟုတ္တာ ေျဖေပးလို႔ ေက်းဇူးပါေနာ္ "
Joohyunလည္း ပိုက္ဆံရွင္းၿပီး ထြက္သြားသည္
"ဧည့္သည္ ဖုန္း "
Joohyunရဲ႕ ဖုန္း ေကာင္တာေပၚက်န္ခဲ့လို႔ NingNing အျမန္လိုက္ ေပးေပမယ့္ Joohyunကို ဆိုင္အျပင္ဘက္မွာ မေတြ႕ေတာ့ေပ
"သိမ္းထားလိုက္ Ning. ..သူ႕ဖုန္းေပ်ာက္တာသိရင္ ဒီကို လာရွာမွာဘဲ '
Aeriရဲ႕ စကားေၾကာင့္ NingNingလည္း ဖုန္းကို သိမ္းထားလိုက္သည္
#tbc
Joohyun က ဘာျဖစ္မယ္ထင္လည္း ဘယ္သူလည္း?
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co