5.bölüm acı
gözlerimi açtıgımda pusluydu heryer daha kendime tam gelememiştim.hastane kokusu burnumu doldurmuştu ahh bu kokudan nefret ediyorum neden böyle kokmalıydı ki . sol yanım agrıyordu hayatımdaki son insan gitmişti gözlerim normale döndü kafamı yana çevirdimde gökhan koltukta uyuyordu dogruldum ve ayaga kalktım ben ayaga kalktıgımda gökhan uyanıp beni tuttu
"Ela dur iyi degilsin"
"Gökhan bırak beni babam ölmüş ben nasıl uyuyim"
"Anlıyorum seni"
"Nasıl anlıyorsun senin ailen yanında"
"Ben kız kardeşimi kaybettim"
"B-ben çok ö-özür dilerim"
"Özür dile diye söylemedim"
" çok üzgünüm"
"Bak ela herkez hayatında birini kaybediyo bende kardeşimi kaybettim daha çok küçüktü ben onu gezmeye çıkarttım ama yola atladı yetişemedim hayatını kaybetti şuan 6 yaşında ölmeseydi okula başlicaktı
gökhana sarıldım ve aglamaya başladım oda aglamaya başladı bi erkegin aglaması güçtür derlerdi yalanmış ilk defa bi erkek omzumda aglıyordu kalbim sızladı gökhan hafiften geri çekildi
Gökhan: işlemleri yaptım ben
rüya: gökhan özür dilerim acını hatırlattım
gökhan:özür dilemene gerek yok
rüya : beni eve götürürmüsün babam bi kutudan bahsetti onu almalıyım
gökhan : peki tamam
konuyu degiştirdim çünki konuşsaydım canı daha fazla acıyabilrdi hemen eve gittik ve odama koştum ama enerjim olmadıgından hızlı degildim babamın odasına girdim . ve çekmecelerine baktım ve bahsettigi kutuyu buldum gökhanda gelmişti yanıma ve kutuyu açtım .
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co