ela
Ela, 18 yaşında annesine çok bağlıydı ve annesini 13 yaşında kanser yüzünden kaybetti o zaman ve annesinin ölümü onu hayattan koparmıştı. Ela resim çizmeyi çok seviyordu küçükken annesiyle çogunlukla resim çizerledi.rüya büyüdükçe dahada içine kapandı babasıyla bile çok az konuşuyordu bir gün ela okula geldi ders zili çalmıştı herkez sınıfta yerlerini almış ve öğretmen sınıfa girdi
''çocuklar beni dinleyin bugün yeni bir arkadaşınız geldi okulumuza''
dedi sınıfa girdi gözüme ukla bi tip gibi geldi ,etrafa baktım bütün kızlar bi tuhaf oldu yanındaki arkadaşlarını kovuyorlar
bu ukala için en yakın arkadaşlarını yanından kovmaya değermi
adı gökhanmış kızlar avını görmüş çita gibiydiler hepsinin gözlerini pörtlemiş bi şekilde gökhana bakıyorlardı taner hoca
''hoşgeldin gökhan hadi biryere otur ''dedi.
gökhanda etrafa bakındı ve benim yanıma oturdu
''merhaba ben gökhan''dedi elini uzatarak
''bende ela''
dedim uzattıgı eli karşılıksız bıraktım yavaşça indirdi elini yan sıradaki kızları duyabiliyordum
''biz dururken neden elanın yanına oturdu.''
''aman ela gibi sesizleşmesinde''
diye bir sürü şey dediler ama kafama takmadım bir süre sonrada sustular zaten gökhanda hiç konuşmuyordu ilk günü oldugundan herhalde .zil çaldı herkez dışarı çıktı ben çıkmadım gökhanda sınıfta kaldı
''Ela sen neden dışarı çıkmıyorsun''
dedi.
''Canım istemiyor''
'' seni sevenlerle vakit geçir sen onları unuttugun için onlarda seni unutur'' dedi
.şiir gibi konuşmuştu cevap vermedim gökhanda bu sesizligimden rahatsız olmuştu ağızını açar gibi oldu bi ara ama konuşmadı zil çaldı herkez girdi sınıfa.gökhan kalktı yanımdan arka sıradaki erkekler onu çagırdı yanlarına gitti aradan biraz zaman geçti çıglık sesi koptu hemen arkama döndüm gökhan batunun yakasını tutmuş havaya kaldırmış ve az önce burnuna yumruk atmış belli burnu kanıyor
''Ne diyorsun lan sen ''
sinirden köpürdügü belli
'Bırak onu''
Bagıran batunun sevgilisi gökhqn ona baktı ve batuyu sertce yere bıraktı ve sınıftan çıktı diger derslere girmedi eve gitti heralde okul çıkışı yanımdan bi araba geçti camı açtı bu gökhandı
''Ela bin seni evine bırakayım''dedi.
aldırmadım cevap vermeden yoluma devam ettim tekrarlasada cevap vermedim oda gitti. eve ıslak yağmurun altında gittim babam işten gelmişti ama birşey demedi oda alıştı tabi yukarı çıktım üstümü değiştirdim aşağı indim babam bi fotoğrafa bakıp ağlıyordu sesizce yaklaştım ona
''ah karıcım sen gittikden sonra kızımız çok değişti benimle çok az konuşuyor korkuyorum bi gün onu bırqkıp gitmekten yalnız başına zalim dünyada bırakmaktan''
gözlerim dolmuştu yukarı çıktım babama farkettirmeden gerçekten annem ölünce çok değişmiştim ağlamamak için savaş verdim ama olmadı titrek aldıgım nefeste aktı bi damla göz yaşı ve ardındqn digerleride geldi biraz agladım sonra iç çekişleri, saatlerce boş duvara bakıp durdum düşündüm düşündüm en sonunda uyuyakalmışım
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co