10
Kabanata 10
Bagong Yugto
GIO'S POV
Uhaw na uhaw akong pinagmamasdan ang barako na nasa aking harapan, nakatihaya sa malawak na kama, walang saplot.
"Fuck, dalian mo na!" inip na saad ni Lohran. Sinalsal nito ang naninigas na tite na naglalaway na sa precum, habang ang isang pulsuhan ng kabilang kamay ang ginawang unan.
Ang sarap. Hindi naman ako bakla, at mas lalong hindi ako naa-atrak sa katawan ng lalaking maskulado. Ngunit ngayon, iba na ang dinadama ng aking kaibuturan. Libog. Pagkauhaw sa katawan ng barako. Ni Lohran.
Dahan-dahan, ginapang ko ang kinaruruonan ni Lohran. Nang makarating ako sa pwesto ng kanyang balakang, sinipat ko siya habang unti-unti kong kinukuha ang kanyang kargada.
"Ah..." ungol niya nang madampi ng palad ko iyon.
Napangisi ako. Ramdam ko ang mainit na balat at tekstura ng kanyang pagkalalaki. Parang sariling burat ko lang rin naman eh. Ngunit iba sa pakiramdam kapag ibang ari ang hawak mo, para kang napapaso.
Kinulong ko sa aking kamay ang taguro niya pagkatapos tanggalin ang kanyang kamay doon.
Dinig ko ang malalim niyang hininga nang simulan ko siyang salsalin.
"Fuck... sarap... init ng palad mo, Gio," patid na usal ng balahura. Mas ibinuka nito ang binti saka nilagay ang pareho nang pulsuhan sa likod ng ulo, ginawang unan.
Bumuyangyang sa akin ang pareho niyang mabuhok na kilikili kasabay ng pagdungaw ng malalaki niyang biceps.
Pinalad ko ang mga ubak niya sa kanyang tiyan, ramdam ang bawat tigas at pawis roon. Iginapang hanggang sa kanyang dibdib at lapirutin ang ungol doon.
"Ugh... king ina."
"Wala pa kita chinuchupa, nanghihina ka na?" wari ko. Magsasalita sana siya nang pigain ko ang kargada niya.
"Putakte!" napahiyaw siya, lalo na nang simulan kong itaas baba habang hinihigpitan ang kapit.
"Ano, Lohran? Nanghihina ka na ba sa palad ko?" ngising sambit ko, mas binilisan ang pagjakol. Tumatango na ang aking burat na nakalaylay kaya naman idinikot ko 'yon sa kama saka kumadyot nang mahinahon, dinadamdam ang friction sa tela. Hindi ko mapigilang mapaungol. "Ahh..."
"Tangina mo, Gio! Chupain mo na ako!" inip na anas niya. Bahagya pa akong nagulat nang kinuha niya ang likod ng aking ulo saka siya mismo ang nagpasok ng burat sa aking bibig.
"Put-" Hindi na ako nakapagsalita nang mapuno ang aking bibig. Malapad talaga ang kanya, masyadong naibubuka ang bibig ko dahil doon.
Lasang balat, maalat-alat dahil sa precum at pawis, isama mo pa ang natural na amoy ng tite. Ngunit imbes na alisin, dinilaan ko pa iyon sa loob ng bibig ko.
Nagsimula siyang igiya ang kargada sa bibig ko, dahan-dahan na itinataas tapos ibababa sa akin. Ramdam ko tuloy ang kabuohan niya.
Naninibago ako sa pakiramdam. Parang uurong ang loob ko tuwing naaalala ang nangyayari, hindi matanggap ng aking sistema na sumusubo ako ng burat. Ngunit hindi ko maintindihan ang sarili sapagkat hindi ko iyon tinanggal. Bagkus ay paunti-unti, nagugustuhan ko na at nasasanay na ako sa kanyang batuta.
"Ah... ang init ng bibig mo, Gio! Shit!" Patuloy siyang humahalinghing, iginigiya ang ulo ko sa kanyang tarub. Umupo na siya mula sa pagkakahiga saka dinalawa na ang kamay na humawak sa uluhan ko. "Fuck. Hindi ako makapaniwala! Barakong barako ang chumuchupa sa 'kin ngayon! Shit! Oh... sikip mo..."
Patuloy pa siyang humalinghing habang ako ay sinasanay ang tite sa loob ng bibig. Namutawi sa aking paningin ang bulbol niya na lumalayo at lumalapit. Kaya umangat ako ng tingin para silipin ang itsura niya. Ganoon nalang ang ginhawa na namuo sa loob ko nang makita ang sarap na sarap niyang itsura dahil sa ginagawa ko.
Mas inigihan ko pa. Sinagad ko siya dahilan para lumabas ang ilang luha sa aking mga mata.
"Fuck this! Ahhh!" Mas lalong lumakas ang ungol niya.
Iniluwa ko siya nang unti-unti kong naramdaman ang usok sa utak ko, at naghabol ng hininga.
Ngumisi ako. "Ano, ayos ba?"
Tumawa siya. "Hindi halatang baguhan, Gio. Magaling... magaling..." Tinapik niya ang pisngi ko tapos hinawakan niya ang burat saka sinampal sampal doon.
Kinuha ko sa kanya ang kargada niya. Tapos dinilaan ko na parang sorbetes ang ulo bago ko isinubo. Unti-unti na akong nasasanay, parang normal na gawain na sa akin. Tangina.
Hindi ko ginalaw ang itlog niya, kahit batid kong masarap sa pakiramdam kapag nilalasap ang itlog. Ganoon madalas gawin ng mga nakainig ko kapag chumuchupa sila. Hindi ko pa kase maasiwa ang sarili na maglantak ng itlog. Sa susunod ko nalang sasanayin ang sarili.
"Rim kita, Gio," usal niya nang tumigil ako sa pagsubo.
Nanumbalik ako sa realidad. Saka takang tumingin sa kanya. "Rim? Ano 'yon?"
Naguguluhan siyang tumingin sa 'kin. Saka siya tumango. "Oo nga pala, hindi ka pamilyar sa gano'n. 'Di bale, dahil first time mo i-rim, gagalingan ko."
"Ano nga ang rim?" Hindi kase niya sinagot ang tanong ko.
Ngumisi siya, tapos ay kinuha niya ang pagkalalaki saka parang ginawang lipstick ang ulo niyon sa labi ko. "Ibig sabihin ng rim, kakainin ko pwet mo na parang puke."
Namilog ang mata ko. "Gago! Madumi ang pwet ko!"
"Wala 'yan! Sanay na akong kumain ng butas! Dali, upuan mo ako." Humiga siya tapos tinitigan ako ng naghahamon na tingin. Tinaasan niya ako ng kilay. "Ayaw mo ba?"
Tulero akong napako sa posisyon ko. Gagawin ko ba ang sinasabe niya? Papakainin ko ba sa kanya ang pwet ko?
Sa huli, tumayo ako saka pomosisyon. Nag-sixty-nine ang aming posisyon, saka ako muling ibinaba ang sarili sa ibabaw niya - nakabaliktad. Kinuha kong muli ang burat niya saka dinilapan ang katawan. Masarap na iyon sa panlasa ko.
Dama ko ang parehong kamay niya sa aking magkabilaang pisngi ng puwerta.
Ngunit napahiyaw ako nang maramdaman ko ang malamig na dila niya sa butas ko. "Ohhh... gago, ano 'yon!"
Tumayo nang tuwid ang burat ko at tumango iyon sa sobrang sarap ng ginawa ni Lohran. Nang gawin niya ulit ang pagdilap, ngayon ay mas nilasap ang butas ko, dinilaan na para bang puke... pakiramdam ko ay malalagutan ako ng hininga.
Ang sarap sa pakiramdam, parang naginhawaan ako sa mga oras na 'to.
Pinagpatuloy ko subuin ang tarugo ni Lohran habang patuloy rin siyang kainin ang aking lagusan. Ngunit panibagong sarap ang aking naramdaman nang itusok niya ang dila sa butas ko matapos patigasin.
"Oh!" gulantang kong untag. Para akong kinuryente sa sarap. Grabe! Ang sarap ng dila ni Lohran!
Patuloy niyang nilabas-pasok ang dila sa lagusan ko kaya napatigil ako sa ginagawa at pumikit nalang habang ninanamnam ang dila sa loob ko. Nakakakilabot sa sarap!
Nakasuntok ang mga kamao ko habang nakatukod sa kama, ang mga tuhod rin at ganoon din. Ngunit ang aking pwerta ay nakaupo sa mukha ni Lohran. Mas lalo akong nasasarapan tuwing ang kakatubo lang niyang balbas ay tumatama sa pisngi ng puwet ko.
"Tangina..." bulong ko. Ako na mismo ang humahabol sa kanyang dila. "Ganito pala kasarap serbesyuhin sa pwet."
Ilang sandali lang nang maramdaman kong may pumasok sa butas ko. Medyo mahapdi kaya napaigtad ako. "Ano'ng ginagawa mo, Lohr?"
"Chill, baby. Pini-pingger ka." Tapos ay muli niya akong kinain habang nilalabas-pasok ang daliri.
Naghalo ang sakit at sarap sa aking katawan. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Ngunit nang masanay ay dobleng sarap kumpara kanina ang nadama ko.
Dinagdagan pa ni Lohran ng isa pang daliri, tapos ay isa pa.
"Hnghnnn..." patuloy kong halinghing. Ang ginawa ko para mawala sa aking atensyon ang sakit ay chinupa ko si Lohran nang walang patid. Napadaing pa ako nang pinggeren niya ako habang sinusubo ang kargada ko.
Nababaliw na ako. Nawawalan na sa ulirat. Pakiramdam ko anumang oras ay lalabasan ulit ako.
Ngunit iba ang kanyang plano.
"Humiga kana sa kama, babe. Kakantutin na kita," aniya.
"S-Sige," kabadong tugon ko. Ito naman talaga ang pakay niya mula pa kanina.
Alang-alang sa balak ko. Kailangan kong gawin ang ganito nang sa ganoon ay hindi ako mapalayas dito sa mansyon. Kung kinakailangan kong kumapit sa mga anak ni Boss G para gawin 'yon ay gagawin ko... kahit pa ito ang kapalit.
Tumihaya ako habang siya naman ang tumayo. Kinuha niya ang lubricant sa tabi saka pinahid sa aking butas na nagpahiyaw sa akin. Malamig. Pinahid rin niya iyon sa kanyang kabuohan.
Mahaba at malalim na hingal ang mga pinapakawalan ko habang pumoposisyon si Lohran sa aking gitnang binti, tapos ay itinaas nang bahagya ang mga malalaki kong hita saka niya itininutok ang ulo ng burat sa akin.
Ramdam ko ang ulo na bumubundol. Kinakabahan akong hinihintay ang susunod na gagawin niya. Nanginginig sa antisipasyon, takot at gutom sa laman.
"Ipapasok ko na, Gio," paalam niya.
Tumango ako. Desidido na, wala nang atrasan.
Pareho kaming humugot nang hininga nang dahan-dahan niyang ipasok ang ulo sa aking lagusan.
"Ohh..."
"Ahh..."
Pareho kaming umungol nang makalampas sa labi ko sa ibaba.
"Ang sikip mo, Gio..." bulong niya sa malambing na paraan.
Napamaang ako nang dahan-dahan niyang ipasok ang kahabaan niya. "M-Masakit..." reklamo ko, gusto nang umatras. Ngunit nanlalaban ang aking determinasyon.
"Do you want me to stop?" tanong niya.
"Inamo. Um-ingles ka pa! Sagad mo na," anas ko.
At sinunod nga niya. Dahan-dahan, bawat pulgada ay ramdam kong pumapasok sa kailaliman ko. Hanggang maramdaman ko ang kanyang bayag na humalik sa balat ko. Maging ang mga bulbol nya ay nakiliti ang itlog ko.
"Pota..." mahinang usal ko, nagpakawala nang malalim na hininga. Hindi ko matanggap na may nakasalpak na burat sa puwet ko.
Ngunit mas lalong hindi ko matanggap na nasasarapan ako sa pag-entrada niya sa looban ko.
"Magsisimula na akong kantutin ka, baby," paalam niya saka dahan-dahang umulos.
Masakit! Ngunit kaakibat niyon ang sarap! Kaya para akong nahahati sa isipan at katawan. Hindi alam kung saan ang pagpopokusan. Hindi alam ang mararamdaman. Subalit nang dumungaw si Lohran saka halikan ako - lumaban ako - nawala ang atensyon ko sa tite nyang naglalabas pasok sa akin.
Hanggang sa maramdaman ko ang kakaibang sarap.
"Tangina, sumasarap na!" bulyaw ko. Napakapit ako sa magkabilaang braso niyang malaki, habang patuloy siyang umuulos.
"Ohhh... ang init mo, Gio! Shit! Ah! Ah... Putangina. King inang butas 'to! Ang sarap-sarap...."
Madiin na mabagal. Tapos bigla niyang bibilisan at sasagarin.
Nakakabaliw, nakakawala ng wisyo. Nasasarapan na talaga ako. Nasasarapang kantutin ng barako! Tuluyan nang nawalan ng lakas ng loob manlaban sa sarili, nilamon na ng ibayong sarap at kaginhawaan.
Ganito pala ang pakiramdam ng makantot, bulong ng isipan ko.
"Sagad mo pa!" utas ko na ikinagulat ko rin. Ngunit sinunod ako ni Lohran. Mas lalo niyang idiniin ang sarili.
Atras, abante...
Umikot kami habang ako ang nasa ibabaw. Itinaas-baba niya ang balakang ko sanhi para tumaas baba rin ang aking pwerta. Papason at palabas sa tite niya.
Ramdam na ramdam ko ang kahabaan niya sa aking kalooban! Sooobrang sarap...
"Ahhh! Lohran! Takte ka! Sarap ng tite mo!" halinghing ko, nagbobolumtaryo nang magtaas baba sa kanyang tarub na tirik na tirik. Maging ang aking sandata ay tumatalbog sa hangin.
Sinasalubong niya ang bawat ulos ko. "Oh! Gio! Ang sikip ng puke mo! Ah... araw-arawin ko 'to! Shit... malapit na ako!"
Agad kong tinanggal ang sarili sa kanya saka pinagtabi ang mga ari namin saka sinalsal. Hindi naman siya umangal.
"Ah..." patuloy na paghinga ko nang malamim habang sinasalsal ang mga burat namin. "Ito na ako, Lohr... ayan na-"
Sumabog ang tamod ko.
Sumunod ang katas niya.
Hingal na hingal kaming pareho, pagod. Napadantay ako sa kanyang ibabaw.
Kinabukasan ay hindi ako makatingin nang diretso kay Nimbus. Batid kong alam niya ang nangyare sa amin ni Lohran. Inaasar pa nga niya ako ng tingin!
Nnaunudyo siyang sinabayan ako sa pagpapalakad ng kabayo. "Balita, Gio? Sino ang natira? Si Kuya Lohran ba? Hindi pa 'yon nagpapa-bottom eh. Pero kung ikaw, papayag 'yon!"
Nailang ako sa kanya. Kung makapagsalita siya ay akala mo normal lang ang makipagtalik sa lalaki. Lalo na sa trabahador at amo.
Hindi ko siya sinagot. Sumakay ako sa kabayo saka pinatakbo ko 'yon patungo sa parang para i-ehersisyo ito. Hindi ako nagulat nang sumunod si Nimbus sa akin sakay ang kabayo na dala niya kanina.
"Wait! Sorry na! Sorry na!" sigaw niya habang tumatakbo ang kabayo naming pareho.
Unti-unti na akong natututo mangabayo. Ngunit halata pa ring baguhan ako dahil minsan-minsan ay lumiliko ang kabayo kahit hindi ko imaneho ito.
Ngunit kalaunan ay tinaggap ko ang sorry ni Nimbus nang pistihin niya ako hanggang sa loob ng rancho. Inilagay namin sa kanya-kanyang kwadra ang mga kabayo, saka tumungo sa gate para i-lock.
Hindi pa rin nakakabalik si Boss Liam, kaya ako muna ang ipinagbabantay sa rancho. Hindi naman ako mahigpit, kaya naman hindi ko na sinita ang ilang trabahador na hindi ginagawa ang kanilang trabaho, pinagsabihan ko nalang 'yon.
Nakasunod lang sa akin si Nimbus at nagsasalita buong oras. Pinabayaan ko siya.
"Alam mo ba, Gio. Ikaw ang kauna-unahang trabahador ni Dad na pinagkatiwalaan niya sa rancho habang wala si Liam?" kwento niya, nakinig lang ako. Naglalakad na kami pabalik sa mansyon. "Biruin mo 'yon? Hindi ka pa matagal dito ngunit sobrang tiwala na siya sa 'yo?"
Napatingin ako sa kanya. "Bakit? Hindi po ba magandang pangyayari 'yon?"
Umiling siya. "Hindi naman. 'Wag mo masamain. Natutuwa nga ako e! At saka, feeling ko nga ligtas ka e."
Ligtas?
Kinunutan ko siya ng noo, ngunit nginitian lang niya ako. "Siguro ay anak ka sa labas ni Dad?"
Natigilan ako.
Ngunit bago pa man ako makapagsalita, tumawa siya nang malakas. "I'm kidding! Ito naman hindi mabiro!"
Tumakbo siya at naunang pumasok sa mansyon. Iiling-iling akong sumunod doon.
LERWICK'S POV
Pagtapak ko sa lupain kung saan nakatayo ang munting kubo ni Annalise, napabuga ako ng hangin.
Binagtas ko ang daan patungo roon. Nang nasa harapan na ako ng lumang pintuan, kumatok ako. Ngunit walang sumagot.
"Tao po!" magalang na sambit ko. Walang nagbukas ng pinto. Inulit ko ang sinabe ko nang ilang beses, ngunit wala pa rin.
Is she hiding? Ngunit agad kong winalis ang naisip. Imposible, hindi niya ako kilala. Bukod doon ay hindi siya aware na darating ako.
Aalis na sana ako at babalik nalang mamaya, pumihit na paalis... ngunit napatigil ako nang bumukas ang pinto.
"Sino 'yan?" baritonong boses ang bumungad. Paglingon ko, isang matipunong lalaki ang bumungad.
Mayroon itong bigote, ilang balbas na ahit na, saka piercing sa kaliwang talukap ng mata. Pawisan pa ito at mukhang hinihingal.
Rosen.
Himala at magandang lalaki pala ito, hindi nabigyan ng hustisya ang litrato niya na nakalap ko.
Matipuno ang katawan, namumutok ang biceps, at matangkad rin. Sa tansya ko ay halos magka-built sila ni Dad.
Tumikhim ako. "Andyan ba si Annalise?"
Sumama ang mukha niya. "Sino ka? At ano ang pakay mo?"
Ngumiti ako nang matamis. "Ako si Hanz Velasques, isang Legal Representative mula sa Del Mundo & Associates Legal Services. Nandito po ako para ipahatid ang balitang si Annalise Maurello ang naitalagang tagapagmana ng kanyang ama'ng si Don Sebastian Maurello na yumao nakaraang buwan."
Para bang walang naintindihan itong si Rosen sa sinabe ko. Kaya naman napangiti ako. I was about to repeat what I said in a simple terms, when the door opened for the second time.
Iniluwa no'n ang ginang na may kagandahan pa rin kahit batid na ang katandaan. Malalim ang mga mata at para bang isang matinong nilalang... she's not.
"Hello, ikaw po ba si Annalise?" tanong ko. Nagpanggap akong hindi ko siya kilala.
Medyo magulo ang kanyang buhok at mukhang galing rin sa bakbakan.
"Ako nga. Sino sila?" magalang na tugon niya, bakas ang pagtataka sa itsura.
Nang ulitin ko ang tinuran ko kanina, dahan-dahang lumaki ang mga mata niya.
Ngunit hindi pagkagalak, pagkagulo, pagkalito o kalungkutan ang naipinta sa itsura niya... kundi takot.
Hmm.
Batid niyang natunton na siya.
"Dala ko po ang testamento bilang patunay na kayo ang naitalagang tagapagmana ng inyong amang si Don Sebastian, Ginang Annalise..." Inilabas ko ang legal na dokumento mula sa briefcase na hawak saka inilahad iyon sa kanya.
Namumutla siyang binasa iyon. Dahan-dahan siyang napakapit kay Rosen. Mahigpit na kapit.
Para siyang nakakita ng multo matapos mabasa ang nakasulat sa testamento'ng iyon.
Sinipat ko si Rosen, gulong gulo itong tumingin pabalik-balik sa akin at sa kanyang kinakasama nang sampong taon. Mukhang ngayon niya lang malalaman kung sino talaga ang kanyang inanakan.
"Mahal... ano itong sinasabe niya?" Nilingon niya ang namumutlang ginang.
Ngunit imbes na sumagot, hinimatay ito.
Tch. Tapos na ang pagtatago, Annalise. Kailangan mo nang harapin ang buhay na iyong tinalikuran.
And of course, you need to come back in my father's life. He needs to be reminded of his past mistakes. Pero hindi pa ngayon... sa tamang panahon.
I need to make my plan succeed. Sa ganoong paraan ko lang mahahagkan si Nimbus nang hindi nagtatago sa aming ama.
Annalise is the key, and Gio is the lock that holds back the storm.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co