Truyen3h.Co

Màu nền Màu tối Mặc định Xám nhạt Xanh nhạt Xanh đậm Vàng nhạt Màu sepia Vàng đậm Vàng ố

Font chữ: Palatino Linotype Bookerly Segoe UI Patrick Hand Times New Roman Verdana Tahoma Arial

Chiều cao dòng: 100 120 140 160 180 200

Kích cỡ chữ:

Chapter 12

"I'm sorry, Boss," malungkot na sabi niya habang ipinupungay niya ang kaniyang mga mata.

I looked away because I don't want to see her cute face. Baka kasi mawala ang pagtatampo ko sa kaniya at bigla na lang siyang yakapin.

"Please, patawarin mo na po ako. Hindi na po mauulit. Hindi ko na po talaga kayo kakagatin sa ilong. Please, huwag mo na pong bawasan ang sahod ko. Pakiusap Boss." pamimilit niya sa akin.

She's so slow. Hindi niya ba alam na gusto kong lagyan niya ulit ako ng band aid sa ilong?

I rolled my eyes at her, and then I noticed how she pouted her lips. I glared at her when she do that. Fuck! She's pouting her kissable lips. Is she tempting me to kiss her?

"Please" nakanguso niyang sabi habang nagpapa-cute sa akin.

Napansin niya siguro na naiinis ako sa kaniya kaya napabuntong hininga na lang siya.

Tumayo siya mula sa pagkakaluhod, at padabog siyang umupo sa sofa. Habang nakanguso siya sa akin at nakatingin.

Damn, can she stop pouting her lips? She's tempting me!

Naiinis na inilagay ko ang Band aid sa ilong ko. I noticed that she looked at the wall clock, and then I heard a growling sound from her tummy.

I want to laugh because I found it so cute. I watched her pouting while she was holding her tummy.

Gulat siyang napatingin sa akin habang nanlalaki ang mga mata. I'm sure she's embarrassed when she noticed me staring at her.

"Hungry?" I asked her while stopping myself from laughing.

She nodded shyly. I stand up and then I get my phone on the table.

"I will give you twenty minutes to get dress. Kakain tayo sa labas." seryosong sabi ko.

Her eyes widen because of disbelief, and then after that, she smiled widely as she thinks about something crazy.

I know what she's thinking. She's thinking about dating right?

"Hindi iyon date, okay? Kakain lang tayo ng almusal sa labas dahil wala tayong lulutuin dito. Tsk" I said while she's pouting.

Sorry to burst your dream, Ms. Buencamino but this is not a date. We will go on date if you'll confess your feelings for me.

Pag umamin ka, date agad tayo. Wala ng paligoy-ligoy pa.

"Ah haha. Bakit may sinabi ba akong date 'yun? Grabe ka naman boss. Maka-bintang ka oh" wika niya habang pilit na ngumi-ngiti.

Mas lalo akong napasimangot. She's in denial. She just has to say that she likes me, and I will tell her that I like her too. I don't want to confess first. It's should be ladies first.

"You just say it a while ago" walang emosyong sabi ko.

Damn, Hera. Pag ako nainip sa kakahintay sayo. Mamadaliin ko na ang lahat sa atin.

Nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. And then she covered her mouth.

I lied to her. Hindi naman talaga niya sinabi na magdadate kami. Talagang alam ko lang na iniisip niya iyon.

And Hera is slow and forgetful. She even believes what I said.

"Eh-ha-ha. Ano--Ay mag gagayak pa nga pala ako. Ha-ha, teka lang huh. Mabilis lang ako" She said and then she runs fast and locked the door of my room.

She's been showering for thirty minutes and when she opened the door of the cr, I busied myself with fixing my necktie.

Nagulat na lang ako noong lapitan niya ako at inalis niya ang kamay kong nakahawak sa neck tie at siya na ang nagtuloy ng pag-aayos noon.

Her face was so near. I can see every detail of her beautiful face. I can feel the loud beating of my heart while staring at her. This is what I want earlier. I want her body to be near to me.

I stared at her intently and then I gulped when my eyes reached her kissable lips. Damn, that soft lips of hers look alluring.

Noong matapos niyang ayusin ang neck tie ko ay lumayo na agad siya sa akin.

I want her to stay like that. I want her near me.

"Ay Pasensya na Boss. Pati paglalagay ng neck tie ay pinakialaman ko pa. He-he" kinakabahang sabi niya.

I didn't answer her. I just stared at her like she was the most precious diamond that I have ever seen. Gusto ko pang malapit siya sa akin.

Napakagat labi siya kaya naman napamura ako sa aking isip.

"Kung makatingin ka naman, Boss. Para mo na akong bubuntisin niyan eh!" wala sa sariling saad niya.

Nanlaki ang mga mata niya noong ma-realize niya kung ano ang sinabi niya.

Damn, Just fucking say that you like me and I will gladly do that.

I promised myself that, I must respect my future girlfriend and have sex when we are married but, the words she said changed my principle.

If you say that you like me, then I will get you pregnant.

Napangisi ako sa narinig. "Later babe. Dadating din tayo diyan." nakakaloko kong sabi habang ngumingiti. Tiningnan ko ang wristwatch ko.

It's the right time to go. We should continue this talk later, I like this kind of talk.

"Pero bago 'yun ay kailangan muna nating kumain para may lakas tayo"

Napanganga siya sa sinabi ko.

"Do you like it?" I asked her while she was eating.

Nakita kong tumango siya nang dahan dahan. We are here in a five-class restaurant and we're having breakfast. It's too quiet here and all we can hear was the smooth collision of the utensils.

"Are you okay?" Nagtatakang tanong ko noong mapansin kong tahimik siya at balisa habang tinitingnan ang paligid.

I know she's not comfortable in this kind of place.

"Yup" maikling sagot niya.

"You look bothered. Ayaw mo ba ng pagkain dito?" kunot noong tanong ko sa kaniya.

I noticed that she gulped first and then she answered me. "Hindi ah. Sa katunayan nga ay masarap talaga ang pagkain. Hindi lang ako komportable" mahinang saad niya.

Tumango tango ako sa kaniya. I can see it.

"You're not comfortable here? Then let's eat somewhere else. May alam pa akong ibang restaurant." sabi ko habang nagpupunas ng bibig.

"Ha? Ano ka ba? Huwag na. Tsaka busog na ako." Nahihiyang sabi niya.

Kung saan niya gusto doon dapat ang masusunod. I'm willing to do all the things that she wants. If she wants to eat somewhere else then I will gladly follow her.

"Tapos na rin akong kumain. Ikaw ba?" tumango lang ako sa kaniya.

We just eat breakfast now and it's supposed to be a brunch because it's quarter to eleven in the morning.

"Let's go? Nakalimutan ko nga palang sabihin na may meeting tayong dadaluhan mamayang 1 pm." Sabi ko habang tinitingnan ang aking relo.

We still have enough time to unwind in my mall. I'm sure I will be stressed later while attending the meeting.

"We still have 2 hours para mag-gala. Where do you want to go? " seryosong tanong ko.

"Uhmm... hindi ko alam. Ikaw ng bahala kung saan mo gusto. Wala kasi akong alam na pasyalan dito sa Cebu. Ikaw na ang--" she stopped talking and then I saw her eyes becomes big.

"Teka, may alam ka bang UK dito sa Cebu?" kumunot ang noo ko sa itinanong niya.

What did she mean? The UK is located in Europe.

"What? What are you talking about, Ms.Hera? Walang UK dito sa Cebu. Nasa ibang bansa ang UK." nalilitong tanong ko.

If she wants me to drive there, we can't.

"Tsk, so stupid," I said while walking.

"Hindi ako tanga, Boss. Alam ko namang nasa ibang bansa ang UK. Ibang UK ang itinatanong ko. UK means UKAY. Gets?" mataray na sagot niya sabay irap.

Mas lalo akong naguluhan sa sinabi niya.

"Ha? Anong Ukay? Nakakain ba iyan?" napatampal naman siya sa noo nang itanong ko iyon.

"Hay! Naku, Onyok," she said while shaking her head.

"Ha? Sino si Onyok?" naguguluhang tanong ko.

"Kapatid mo ba siya?" napatawa siya ng malakas dahil sa sinabi ko.

Naiinis na napatingin ako sa kaniya. What's wrong? Why is she laughing? May nakakatawa ba sa itinanong ko?

"Why are you laughing? May nakakatawa ba sa sinabi ko?" naiinis na sabi ko.

"Ay boss. Natawa lang ako sa itinanong mo, haha. Hindi ko kapatid si Onyok. Artista siya. Akala ko kasi kilala ng lahat si Onyok kaya napatawa ako sayo. Akalain mo nga naman 'yun. Hindi mo pala siya kilala atsaka hindi mo rin alam ang UKAY? Hahaha grabe! Ang mga mayayaman nga naman." natatawang sabi niya.

"Tss! Ang bilis talaga ng karma" masama ang tingin ko sa kaniya habang sinasabi iyon.

"Ang UKAY o Ukay ukay ay bilihan ng mga second hand na damit?" Noong maintindihan ko ang sinabi niya ay napangiwi ako.

She's using second hand clothes? Is that even safe? Maraming bacteria at germs ang mga damit na napapatambak sa ganoon.

"Oh, bakit ganyan ang itsura mo. Mukha kang diring diri. Psh! Mayayaman nga naman" inirapan niya na lang ako atsaka binelatan.

Tumakbo siya nang mabilis papunta sa sasakyan ko. Tumigil siya noong hindi niya nabuksan ang pinto ng kotse.

Sinigawan niya agad ako para buksan ang pinto. Pinindot ko ang remote at pagkatapos ay bumukas iyon.

Mas nauna akong sumakay sa kaniya at narinig kong padabog siyang sumakay.

I didn't talk to her. I want to focused on my driving. Ayokong makipag-usap muna sa kaniya dahil alam kong hindi ko maiiwasan na tapunan siya ng tingin pag nagsasalita siya.

I always wants to see her talking because she's always pouting her lips everytime she talks. Gusto ko laging nakikita siyang nakanguso.

"Boss King, Saan ba tayo pupunta?" Tanong niya sa akin na hindi ko naman sinagot.

"Yuhoo. Boss, where are we going? Yuhoo. King Tyron to earth" hindi ko parin siya pinansin.

Hera, I'm driving. I want to focused so, stop disturbing me. I want my queen to be safe and sound. Dahil pag ako nalingat sa kalsada my posibilidad na sayo ako tumingin at baka mabangga tayo.

"Yuhoo. Where are we going? Tututtut. Dora's house. Where are we going? Di ko alam. Hey!" Kanta niya sa akin para lang pansinin ko siya.

Pinababayaan ko siyang kumanta at nanatili lang akong nasa kalsada ang atensyon.

"Sa mall tayo pupunta" sabi ko.

Hinintay ko siyang sumagot sa akin pero hindi niya ginawa at tahimik lang siya.

Did she fall asleep? But it can't be, she's still talking earlier.

"Hera" mahinang tawag ko.

I can't turn my head just to see her because I'm driving. I can't even take a glance at her.

"Hey! Are you alright?" nag-aalala kong tanong.

"...."

"Hera, Is there something bothering you?" pangungulit na tanong ko sa kaniya.

"...."

"May problema ba?" I asked her with a serious tone.

"...."

"Galit ka ba sakin?" matamlay na tanong ko sa kaniya.

Is she mad at me because I ignored her? Damn, I should have talked to her and opened a topic.

"Pupunta tayong mall mamaya. Ibibili kita ng damit." Sabi ko sa kaniya.

She didn't respond. Kaya mas lalo akong nabahala. Shit! She's really mad at me. What should I do? Magkabati pa ba kami? Knowing her, she's a little bit childish and I know that, pahihirapan niya muna ako bago niya ako maging kabati.

Fuck! I don't want her to be like this. She's giving me the silent treatment.