Chapter 18
Chapter 18
I knocked at her door three times and then I ready my sweet smile while waiting for her to open the door.
Noong binuksan niya ang pinto ay bumungad na agad sa akin ang maganda niyang ngiti.
Malawak ang aking mga ngiti habang hinihigpitan ko ang aking hawak sa isang piraso ng rosas. I can give her a bouquet of roses but I think one roses will be enough. Hindi naman sa nagtitipid ako pero there's a meaning on it.
One rose means she's the only woman I want to cherish forever. One rose means she's the only woman in my life. I don't need another one to be happy. She's enough for me.
"Kamahalan, ang bilis mo ah! Nagmadali ka sigurong makabalik dito. Sus, namiss mo yata agad ako eh." pambungad na sabi niya sa akin habang nakangiti at nakatingin sa hawak kong rosas.
Tumingin lang ako sa kaniya at pagkatapos ay inayos ko ang aking magulong buhok. I noticed that she dropped her jaw. I smirked when I saw that. Damn, I really like it when she's drooling at me.
"Yeah?" matipid na patanong kong sabi. James advised me that girls like a cool men so I need to act cool by answering her with short statements.
I'm acting cool right now. Did she like me being cool?
Ang kaniyang naka-awang na labi ay napalitan ng pag-nguso dahil sa aking itinugon. By the looks on her face, she didn't like what I said.
Damn, James was wrong. My Queen Hera doesn't like me being cool.
Niluwagan niya ang pagkakabukas ng pinto upang papasukin ako. Hindi ko hinintay na papasukin niya ako sa loob ng bahay niya at pumasok agad ako.
"Tyron" mahinang tawag niya sa akin. Kunot-noo akong lumingon sa kaniya kaya napangiwi siya.
Inilahad niya ang kamay niya na para bang hinihingi niya ang dala kong bulaklak. I mentally smirked when I think something silly.
Let's see how would you going to react my Queen.
"Why?" nalukot ang mukha niya dahil sa maikli kong sagot.
"WALA" madiing sabi niya habang iniirapan ako.
I want to laugh hard because of her reaction. She's pissed because she's expecting me to give this flower to her.
She pouted her lips at me. Napailing ako at kinuha ang duffel bag na nasa may upuan.
Mabilis ko siyang nilapitan at walang ano anong hinawakan ko ang kaniyang kamay. Narinig kong napasinghap siya dahil sa gulat. Napatingala siya at tinitigan niya ang aking mukha.
Damn, hindi talaga ako magsasawa na titigan siya ng ganitong malapitan. She's really fucking beautiful.
Napansin ko na napalunok siya at pagkatapos ay napakagat labi siya. Tiningnan ko siya at nginisian. Umiiwas siya nang tingin sa akin.
She looked at the rose in my hands.
Tumikhim ako upang makuha ang kaniyang atensyon. Nagtagumpay ako dahil napatingala siya agad at tumingin sa aking mukha.
I hold her hand and then I kissed it lovingly. Panandalian ko itong binitawan upang ibigay sa kaniya ang isang rosas.
I saw how her eyes twinkled with so much happiness and joy. Damn, it's just a simple rose but It brings joy to her. She's a simple girl who doesn't want expensive things just to please her.
Ikinipit niya ang kaniyang buhok sa tenga habang inaamoy ang ibinigay kong rosas.
"Selemet se reses et se helek! Eng sweet nemen ng kemehelen ke"
I cannot understand what she said so my eyebrows knotted because of that.
"Pardon?"
Napakamot siya sa batok habang tumatawa nang mahina. She smiled at me widely.
"Ang sabi ko, Salamat sa rosas at sa halik." masayang sabi niya.
Isang tipid na ngiti ang ibinigay ko sa kaniya bago ko siya muling hinalikan sa pisngi.
Hindi ko man maipakita sa kaniya ang lubos kong kaligayahan pero ang puso ko ay parang sasabog sa sobrang lakas ng tibok nito. Damn, she's the only woman who can makes my heart react insane.
"Anything for you, my love." Mahinang bulong ko sa tenga niya.
Tumalikod agad ako sa kaniya at pumunta sa pintuan. I smiled widely at the door. I don't want her to see me smiling because I know that she will tease me.
I can feel my cheeks burning up. Damn, what's this? Am I blushing?
"Boss, Aalis na ba tayo?" Masayang tanong niya sa akin.
Pilit kong pinapakalma ang aking puso at noong magawa ko ay humarap ako sa kaniya. I answered her question and then I smiled at her.
"Yes. It's quarter to eight. We're going to be late for our flight. By the way, Are you excited?" Tanong ko sa kaniya.
She smiled at me again and then she nodded. I can see that she's really happy. Well, I'm also happy. I can be with her all the time. I will make this trip to Palawan memorable for both of us.
"Uhmm, medyo excited na nga ako. Ano tara na?" magiliw na sabi niya sa akin.
She told me before that she wants to go to Palawan. It's one of her biggest dreams. It's just a simple dream but I will gladly give her what she wants.
I said that I will be going to visit my resort in Palawan and I want her to come with me for business purposes but It's a lie. I just want her to take a rest and enjoy the beauty of the island.
Gusto kong makita siyang masaya habang natutupad niya ang isa niyang pangarap sa buhay niya.
"Okay! Let's go."
Nakangiti na sabi ko habang tinitingnan siya.
It's time to make my queen happy.
"Tara na!" masiglang pag-uulit niya sa sinabi ko.
Before we go, my sister called me just to inform me that she borrowed my private plane. I told Hera about it but she misunderstood something. She thought that our trip will be canceled.
Sinabi ko sa kaniya na sa leopard ko na lang kami sasakay. She thought that I'm stupid because she thinks that I'm talking about an animal. Well, she's wrong because the leopard that I am saying was my helicopter. It's my helicopter name.
Sa pakikipagtalo niya sa akin ay inakusahan niya akong drug addict.
Salubong ang mga kilay na tiningnan ko siya. Napanguso siya sa akin kaya napailing ako.
"What the Fuck? Stop being silly, Hera. I'm not a drug addict! Damn! You are so stupid!" nanlaki ang mga mata niya noong sinigawan ko siya habang nagmumura.
Hindi ko naiwasang masabihan siyang tanga dahil sa pag-aakusa niya sa akin. I'm not a drug addict. Never in my entire life that I take drugs.
Nakita ko kung paano namuo ang pagkairita niya sa akin.
"Hoy! Hindi ako tanga!" naiinis niyang sigaw sa akin.
Inirapan ko lang siya at muling ibinalik ang tingin sa aking smart phone.
Nag-asaran pa kami ng ilang minuto habang tumitingin ng masama sa kaniya.
"So Childish and fucking slowpoke too!" naiinis na bulong ko.
I didn't say that just to insult her. Sinabi ko iyon dahil masyado akong na-aamused sa kaniya.
That's the reason why I fell in love with her. She can make me happy when she's acting childish. She can also make me amused while she's being slow-minded.
Unti unti kong napansin ang pag-iiba ng kaniyang reaksyon. Malungkot ang mga mata niya habang may konting luha ang nasa gilid ng mata niya.
Mabilis siyang napapikit at napayuko.
Bigla akong nag-alala dahil sa biglang pagiging malungkot niya. Did she got hurt because of what I said? Damn, hindi ko dapat sinabi sa kaniya iyon.
"Aray ko!" malakas na sabi niya.
Damn, nasaktan nga siya sa sinabi ko!
Nakita kong kinusot niya ang kaniyang mata at napansin kong napakagat labi siya.
Agad akong lumapit sa kaniya upang aluin siya. Bakas sa akin ang pag-aalala habang hinihimas ko ang kaniyang balikat.
"Damn, baby. What happened? Are you alright?" sabi ko sa kaniya habang hinahawakan ang kaniyang baba.
Hindi niya ako sinagot kaya mas lalo akong napamura.
Damn, what should I do? She's crying because I hurt her feelings. I must say my apology to her.
Itinunghay ko ang kaniyang mukha para makita ko ang reaksyon niya.
"Fuck, Hera! Answer me! What happened to you?" medyo may kalakasang sabi ko.
Iminulat niya ng konti ang kaniyang mata para makita ako. Ngumuso siya habang sinasagot ako.
"Napuwing ako." maikli niyang sagot sa akin gamit ang mahinang boses na may halong pagsusumbong.
Mas hinabaan niya pa ang pag-nguso niya at pagkatapos ay ipinikit niya ulit ang kaniyang mata para kusutin.
Malalim akong napabuntong hininga dahil sa kaniyang sinabi. She's not crying because of what I said.
Napuwing lang pala siya.
Marahan kong hinawakan ang kaniyang magkabilang pisngi.
"Did it hurts?" nag-aalala kong tanong. Dahan dahan siyang tumango kaya hinawakan ko ang kaniyang mata.
"Open your eyes, baby." malambing kong utos sa kaniya.
"Bakit?" nakangusong tanong niya sa akin gamit ang nagpapa-awang boses.
Alam kong masakit ang mapuwing kaya gagawin ko ang lahat upang mawala ang sakit na iyon.
"Hihipan ko ang mata mo upang mawala ang sakit na nararamdaman mo."
Sinunod niya ang sinabi ko, inimulat niya ang kaniyang mga mata kaya marahan kong hinipan ang kaniyang mata.
I do that three times and then I wiped the piece of tears on the side of her eye.
"Done" malambing ngunit tipid na sabi ko.
Nakita ko ang malawak niyang ngiti at pagkatapos ay umiwas siya ng tingin sa akin.
"Sorry" kagat labing paghingi niya sa akin ng tawad.
Kumunot ang aking noo noong marinig ko ang sinabi niya. I should be the one who apologize to her.
"Why are you apologizing? I don't see any reason kung bakit ka humihingi ng tawad? Wala ka namang ginagawang hindi ko gusto ah?" Nag-aalala kong sabi.
"Sorry kasi....ano...Paano ko ba sisimulan 'to?" nag-aalangan na sabi niya.
Nanatili lang akong nakikinig sa kaniya habang nakakunot ang noo.
Huminga muna siya nang malalim bago muling nagsalita.
"Sorry kung isip bata ako, sorry din kung lagi kitang inaaway tapos kung minsan sinisigawan pa. Sorry kung lagi kitang ginagalit. Sorry talaga kamahalan, hindi na mauulit promise! Magpapaka-bait na ako." sabi niya habang nakanguso na parang bata.
Humihingi siya sa akin ng tawad dahil akala niya ay kasalanan ang pagiging makulit at pagiging isip bata niya? Humihingi din siya ng tawad sa pagsagot at pag-away sa akin?
It's not a sin for me. Ayos lang sa akin na sigawan niya ako at tarayan. Basta siya ang gagawa noon. It's okay with me. Huwag lang ibang tao.
Unti-unting sumilay ang ngiti sa aking mapupulang labi. "You do not need to apologize, Hera. Sa katunayan ay ako nga ang dapat humingi ng tawad sayo, I said some words that's below the belt. I didn't mean to call you stupid, I'm just mad and I'm sorry for that, and i'm so sorry if i shouted at you. Can you forgive me, baby?"
Gustong gusto ko ang pagiging isip bata mo at ang pagiging slow niya. Wala akong nakikitang mali doon.
Ako dapat ang humihingi ng tawad sa kaniya dahil sa kagaspangan ng ugali ko.
"Can you forgive me, baby?" Malambing kong sabi habang marahang hinahaplos ang kaniyang pisngi.
Natatawang tumango siya sa akin at pabirong hinampas nang mahina ang aking braso.
"Ano ka ba boss! Anong tingin mo sa akin, hindi marunong mag patawad. Kahit nga hindi ka pa humingi ng tawad sa akin ay patatawarin parin kita eh. Hindi naman ako yung taong nag-tatanim ng sama ng loob."
Nakangiti akong nakatingin sa kaniya.
"So it's a quits then. Humingi ka ng tawad at humingi din ako sayo. Inshort, pinatawad na natin ang isa't isa."
Napahagalpak siya nang tawa sa sinabi ko. I don't know why she laughed. It's supposed to be a statement but she thought that it's a joke. Napangiti na lang din ako dahil sa masaya niyang pagtawa.
"Okay tara na! Alis na tayo. Nakapag joke ka na eh, napatawa mo na ako kaya naman pwede na tayong umalis."
Ang aking nakangiting mukha ay unti-unting nawala at napalitan ng seryosong ekspresyon.
Nakita kong bigla siyang napalunok na tila kinakabahan sa pagiging seryoso ko.
"Did I said something funny? I'm serious, Hera." Kunwari ay galit na sabi ko.
"Eh ano? Akala ko kasi nag-jo-joke ka kaya napatawa ako. He-he. Hindi pala" nakangiwi na sabi niya habang nagkakamot ng ulo.
"Tsk!"
Gusto kong pagtripan siya at takutin. Kunwari galit ako kahit hindi.
"Ene be serry ne nge eh!"
Pagkatapos niyang magsalita ay bigla akong tumawa.
Hinigit ko siya at hinalikan nang mabilis sa labi. Noong tapos ko na siyang halikan ay inilapit ko ang bibig ko sa kaniyang tenga para bumulong.
"I love that attitude of yours"
I love it.
"Ha?" wala sa sariling tanong niya sa akin.
"Being childish and silly at the same time" malambing na sabi ko at pagkatapos ay kinagat ko ng marahan ang kaniyang tenga.
Damn, Hera, you need to take care of my heart.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co