Chapter 27
Grey's POV
"Ugh!! Tangina talaga!!" Napasubsob ako sa lamesa ng canteen, narinig ko ang paghigikhik ni Louis sa harapan ko na agad ko rin ikina-angat ng ulo.
Sinamaan ko ito ng tingin, "Would you please stop laughing at me!? Hindi mo ba nakikita na naghihirap ako rito!" singhal ko sa kaniya, utay-utay nitong isinubo ang fries sa bibig bago muling humagikhik.
"How could I possibly not laugh at you!? Nakakatawa naman talaga ang hitsura mo ngayon!" sagot niya at napa-irap ako bago muling sumumsob sa lamesa.
"Nararamdaman ko pa rin yung paghawak niya sa'kin." ani ko na halos mangiyak-ngiyak sa pandidiri.
"Tapos... yung... ano niya, ramdam ko pa rin sa puwet ko." ani ko na ikinahagalpak ng tawa ni Louis.
"Sino ba kasing may sabi na makipag-sex ka hanggang 2 AM?" tanong nito. Nang mag-angat ako ng tingin ay nakita ko itong nakataas ang isang kilay sa akin.
Napabuntong-hininga ako bago sumandal sa bangko at inayos ang salamin ko, "Wala, pero..." lalong tumaas ang isa niyang kilay.
"Pero? Ano?" tanong niya at napamasahe ako sa noo, "It's sex, of course madadala ka ng nararamdaman mo." sagot ko at utay-utay siyang tumango.
"So it's good?" he asked, and my brows furrowed, "Good?" I confusedly asked.
He nodded before crossing his arms, "The sex. You admit that it's good? Nasarapan ka rin kaya kayo umabot ng alas dos ng umaga?" tanong niya at nagparte ang mga labi ko. Lumingon ako sa kabilang gawi para mag-iwas ng tingin sa kaniya.
Narinig ko itong tumawa nang pagak, "Just admit it, Grey, he fucked you good." he seriously said.
I faced him back, cleared my throat and crossed my arms, "Fine, I admit it. He fucks good. Heck, his dick feels so good inside, ramdam ko halos yung ugat niya. But still! Nasarapan lang ako! But that doesn't mean I'm still okay with what happened. Nandidiri pa rin talaga ako!" singhal ko sa kaniya. Napahagalpak ito ng tawa, napapalakpak pa at halos matumba ang bangkong inuupuan.
"But that's your plan, right? Makuha ang loob niya, maging... ka-FUBU siya. To build a different kind of connection with him, to... gain his trust. And look, you've started it! Baby steps nga lang. Pero kahit baby steps lang 'yan, it's still progress," he explained, trying to cheer me up.
I sighed, bit my lower lip, and slowly nodded.
"Alam ko, pero talagang... hindi ko matiis. At isa pa, paano ko sasabihin sa kaniya na FUBU relationship lang ng gusto ko? Ang sama naman kung aayain ko siya, diba?" tanong ko sa kaniya. Nasapo si Louis sa ulo niya, tiningnan ako nang diretso sa mata na para bang nag-iisip siya.
Napanguso ako bago dinampot ang buko juice sa lamesa at sumimsim dito. Maya-maya ay tumunog ang mga beeper namin. Agad kaming napatayo ni Louis at itinapon ang kalat sa lamesa namin bago tumakbo ng ER.
Paminsan-minsan ay binibisita ko ang cellphone ko kung may importante ba akong message. Pero ang madalas kong makita sa itaas ay ang messages galing kay Code. Ayaw ko itong pindutin at basahin pero nag-aalala ako na baka anak niya ito kaya naman ni-lo-long press ko ang messages niya.
Buong araw itong nangangamusta. Kung kamusta raw ba ang pakiramdam ko, kung may masakit ba sa akin, kung okay lang daw ba ako matapos ang nangyari. Siyempre hindi ko pa rin siya sinasagot. Hangga't maaari nga sana ay ayaw kong maisip at ma-alala ang mga nangyari kagabi at kaninang umaga.
Umiwas na rin muna ako sa site. Nagpapabili nalang ako kay Louis ng kamote-cue pagsapit ng hapon dahil nag-aalala ako na baka andoon si Code at magkita kami.
Iyon ang naging routine ko sa mga sumunod na araw, ang iwasan si Code. Mabuti naman at nawala na rin ang hapdi sa puwetan ko kaya hindi ko masyadong na-aalala kung gaano ka-intense ang sex namin noong Linggo. Pero sa tuwing mag che-check ako ng cellphone ay nakikita ko ang pangalan niya. Hindi ko naman siya magawang i-block o i-restrict, nag-aalala pa rin ako na baka anak naman niya ang maghanap sa akin.
Sa pangatlong araw ay hindi na ako nakatiis na walang ibang mapagsabihan ng nangyari. Hindi rin naman ako makahingi ng suggestion kay Louis dahil kalokohan din lang ang isasagot sa akin nito.
Mabuti nalang at 7 PM ang out ni Cairo ngayong araw habang 6 PM naman ang akin. Umuwi muna ako ng condo para maligo at magpalit ng damit. Nagluto din ako ng alfredo pasta para naman may dala akong pagkain pagpunta sa bahay nila.
"Tito Grey!!" Sinalubong agad ako ng pamangkin ni Cairo nang pumasok ako ng bahay nila.
Agad akong napaluhod at sinalubong ito ng yakap. "Hello, baby boy! Kamusta?" Nakabungisngis kong bati rito.
Napatawa si Cairo bago kinuha sa kamay ko ang eco bag na may lamang tupperware.
"Ang kulit na bata, sinundo ko kaninang tanghali sa school nila, nagtatakbo sa initan!" ani ni Cairo na ikinatawa naman ng pamangkin niya. Binuhat ko ito at sumunod sa kusina kung nasaan si Cairo.
"Nasaan si Athena?" tanong ko rito,
"Nasa trabaho pa, mag O-OT yata siya ngayon." sagot ni Cairo at tumango ako, nang lumabas ito ng kusina para maghanda sa hapag ay sinundan ko rin ito.
Ini-upo ko na ang pamangkin niya sa bangko, pinanood namin si Cairo na mag-asikaso ng lamesa bago saka-saka ay naupo na sa katapat kong bangko.
"Ano nanamang problema mo?" tanong nito habang sinasandukan ang pamangkin ng pasta sa pinggan.
Napatawa ako nang pagak, "Grabe ka naman sa'kin." Paawa ko at napa-ismid si Cairo.
"Hay naku, Grey. Kilalang-kilala talaga kita, magkasama tayo sa apartment dati, diba? Kaya alam ko talaga kapag may problema ka, spill the tea na." ani nito at napatawa ako bago kinuha ang inaabot niyang sandok sa akin.
Napabuntong hininga ako bago nagsandok ng pasta sa pinggan ko, "Mamaya na, may bata." ani ko at napakunot ang noo niya bago tumango.
Nangamusta nalang siya habang kumakain kami. Natatawa pa rin kami tuwing iisipin na nagtatrabaho kami sa iisang ospital pero napakadalang namin magkita. Kung hindi pa ako pupunta sa bahay nila ay hindi pa kami makakapag-usap.
Kinamusta ko rin ang pamangkin nito, sinabihan ko si Cairo na dalhin na ulit sa clinic ko para sa general check-up dahil matagal na ang huling beses na nagpa-check up ito.
Maya-maya ay dumating na si Athena. Agad sumama ang anak nito sa kaniya at sumabay ulit kumain kasama ng ina kaya naman nakalabas kami ni Cairo ng bahay nila at naglakad-lakad.
"Oh? Ano na nga?" tanong nito bago sumandal sa sasakyan ko.
Napatawa ako bago tumayo sa harap niya at nagpamulsa, "'Wag kang magagalit sa'kin, ha?" ani ko at agad tumaas ang isa niyang kilay.
"Ano nanamang ginawa mo?" Mataray nitong tanong sa akin, napatawa ako nang pagak bago napakamot sa batok.
"Na-aalala mo yung sinabi ko tungkol kay Code? Yung plano ko na... gumanti?" tanong ko at kumunot ang noo niya.
"Na-aalala kong gaganti ka pero hindi ko ma-alala kung may plano ka ba?" tanong niya pabalik.
Napahilaos ako sa mukha bago inayos ang salamin ko, "Yung ano... plano ko na ano... yung," tumango ako at kumunot lalo ang noo niya.
Pinanliitan ako nito ng mata, "Grey, ano nga? Hindi kita maintindihan, sabihin mo nalang." Mariin nitong turan.
Napatikom ako ng bibig bago napasabunot sa buhok, "Yung ano... yung... about sa... FUBU." ani ko at agad namilog ang mata ko.
"Ay ano!? Anong nangyari!?" Halos sumigaw na ito.
Napakamot ako sa ulo bago napakagat sa labi, "Nag... well... nag-sex kami last Sunday—"
"Putangina!" Agad itong napatakip sa bibig niya.
Naitikom ko ang bibig ko at pinaglaruan ang bato sa harapan ko.
Nag-angat ako ng tingin kay Cairo at nakita itong nakatakip pa rin sa bibig niya habang nanlaki ang mata.
"Putangina? Edi ano? Uhm... part ng plano mo yun? Ang... makipag-sex sa kaniya?" Nangangapa nitong tanong.
Napakagat ako sa labi ko bago utay-utay tumango, "Oo, part talaga ng plano ko yun." sagot ko at napakunot ang noo niya.
Ikinwento ko sa kaniya ang nalaman ko sa company party na pinuntahan ko. Hindi ito nagulat na gustong maging CEO ni Code lalo pa at only child din ito at nag-iisang tagapagmana.
Pero nang sinabi at ipinaliwanag ko na sa kaniya ang plano ko ay halos murahin na niya ako.
"Grey naman!" Napahilamos ito sa mukha. Para akong bata na naka-upo sa gatter sa may kanal.
Napatungo ako habang pinaglalaruan ang daliri ko. Hindi ko siya magawang tingnan sa mata lalo pa at alam kong hindi niya gusto ang pinaplano ko.
"Grey... do you have to go this far? Paano kung... pangarap talaga ni Code na maging CEO? Bakit mo naman... sisirain yung pangarap nung isa?" Malumanay ngunit mariin nitong tanong.
Nag-angat ako ng ulo at napasinghot pa, "Kasi... sinira niya rin yung pangarap ko." halos bumulong nalang ako.
Namuo ang mga luha sa mata ko na agad ko pinahid, "Ang sabi niya... bubuo kami ng pamilya. Ang sabi niya... magkaka-anak kami kapag stable na kami sa buhay. Anong ginawa niya? Sinira niya lahat ng yun. Yung plano namin at yung pangarap kong maging tatay... wala, lahat ng yun, gumuho." Hindi ko na napigilan ang bugso ng damdamin ko.
Sunod-sunod na umagos ang luha ko sa pisnge. Agad ko itong pinawi ngunit panibagong mga luha ang umagos palabas ng mata ko.
Sumobsob ako sa tuhod ko at itinago ang mukha ko.
Narinig ko ang yabag ng paa ni Cairo bago maya-maya ay naramdaman ko ang presensya niya sa tabi ko at niyakap ako.
"Grey..." he softly called.
A hiccup escaped my lips, "Masaya naman siya sa buhay niya ngayon kahit... kahit hindi siya CEO. Eh ako? Cairo... malungkot ako sa buhay. Umuuwi ako ng condo, mag-isa, madilim, tahimik. Ang lungkot-lungkot ng buhay ko, Cairo!" Humahagulgol kong turan. Naramdaman ko ang kamay ni Cairo sa likod ko at paulit-ulit itoong hinihimas.
"Pero si Code? Cairo, si Code may anak! May bata sa bahay na nagpapasaya sa kaniya. May kasama siya sa buhay! Alam kong kahit hindi niya makuha ang CEO position na yun, kuntento na siya sa buhay niya. Ano ba naman ang gumanti ako at iparamdam sa kaniya kung gaano kasakit na masira ang pangarap?" Nag-angat ako ng ulo, nag-uunahan na umagos ang mga luha sa pisnge ko.
Nang makita ito ni Cairo ay agad namilog ang mga mata nito at pinahid ang luha sa pisnge ko.
"Gaganti lang ako, kaunti lang, kailangan ko lang gumanti. Hayaan mo naman ako, please. At... suportahan mo naman ako." Pagmamaka-awa ko sa kaniya. Hinigit niya ako palapit sa dibdib niya bago binalot sa balikat ko ang braso niya.
Tumango ito, "Oo, Grey, susuportahan kita. Andito ako, kasama mo 'ko. Gumanti ka kay Code." ani niya at tumango ako habang umiiyak sa dibidb niya at hawak-hawak ang kamay niya.
Kung wala lang kaming mga pasok bukas ay baka umiyak pa ako nang umiyak hanggang sa makatulog. Pero kailangan kong umuwi para magpahinga dahil may trabaho pa ako bukas.
"Are you okay? Namumutla ka." Bati sa akin ni Louis nang makita ako sa station.
Napatawa ako nang pagak habang busy na nagbabasa sa clip-board, "Maputi lang ako, Louis." ani ko rito at naramdaman ko itong humawak sa balikat ko at iniharap ako sa kaniya.
"Ano ba?" Inis kong turan dito.Ilang segundo ako nitong tinitigan.
"Masama ba pakiramdam mo? Nagkaganiyan ka lang simula noong nag-intercourse kayo ni Code, ah? May ipinakita ba siyang med certificate sa'yo? Baka naman may sakit yung lalaki na yun! Nag-effort ka pa man din magpa-test." Sunod-sunod ang tanong nito na ikinatawa ko nang pagak bago inalis ang kamay niya sa balikat ko.
"Masyado kang nag o-overthink, okay lang ako." ani ko rito bago siya iniwan sa station para hindi na niya ako ma-abala.
Medyo gumaan ang pakiramdam ko matapos makuha ang suporta ni Cairo sa pagganti ko kay Code. Ipinaliwanag ko rin sa kaniya kagabi na hindi ako gaanong komportable na maging ganun kalapit ang mga katawan namin ni Code pero kailangan kong gawin ang mga binabalak ko.
Iyon ang idadahilan ko para maging mag-FUBU nalang kami. Sasabihin ko kay Code na hindi pa rin ako komportable na magkaroon ng panibagong romatic relationship kasama siya pero gusto ko ang kung anong nangyayari sa aming dalawa.
Pero hindi ko alam kung kailan at paano ko iyon sasabihin sa kaniya. Hindi ako maka-isip ng paraan dahil sa sobrang busy sa trabaho.
"Doc Chua, ipinapatawag mo kayo ni Doc Medina sa White Building, need daw po niya ng pedia sa delivery room." ani ng nurse sa akin. Nagparte ang labi ko bago agad tumango at inilapag ang clip-board sa counter bago agad tumakbo palabas ng Green building at tumakbo papuntang White building.
Pagkatapos ng lampas isang oras ay saka ako nakaalis ng White building. Dahil emergency delivery iyon ay hindi na ako nagawang suotan ng lab gown kanina dahil sa pagmamadali. Mabuti nalang at safe nai-deliver si baby at maayos ang lagay ng mag-ina.
Duguan tuloy akong lumabas ng White building. Ang ilang mga nakakasalubong ko ay mukhang nagugulat at natatakot pa kapag nakikita ako.
Kaso wala akong magagawa, eh. Nasa Green building ang clinic ko. Wala naman akong maliliguan sa White building.
"Shit! Anong nangyari sa'yo!?" Nagulat ako bigla nang may humarang sa akin.
Una kong nakita si Code na gulat na gulat sa harapin ko. Gumapang ang tingin ko sa katabi niya na mukhang gulat din at nandidiri pa.
"Grey, okay ka lang ba? Si Grey 'to, diba?" tanong ng kasama niya. Agad kong nakilala ang boses nito at bahagya ko itong pinanliitan ng mata.
"JC?" Nag-aalinlangan kong tawag dito.
Gumuhit ang ngiti sa labi nito, "Naks! Tanda mo pa ako, bossing?" tanong nito at agad gumuhit ang ngiti sa labi ko bago utay-utay tumango.
"Yes, yes, of course! Na-aalala kita!" Nakabungisngis kong turan.
Hanggang sa muling nagbaling ang tingin ko kay Code na nag-aalala pa rin na nakatingin sa akin.
Napatikhim ako, "Uuna na ako—"
Hinawakan ako ni Code sa braso, "Sandali, anong nangyari sa'yo?" Putol sa akin ni Code,
Napabuntong-hininga ako bago inalis ang kamay niya sa braso ko, "We had an emergency delivery kanina. But I'm fine, Code, you don't have to worry about me." I softly said, still trying to be as friendly as possible to him.
I gave him a smile, I was about to take another step when he held my arm again. "How about you? Kamusta ka? It's been... a few days," he asked. I swallowed the lump in my throat before removing his hands.
"I'm fine, Code, don't worry about me." I quickly replied before walking away, avoiding answering another question coming from him.
I immediately took a shower and changed into a new pair of scrubs. I spent the day like nothing happened. As if I didn't see Code and saw how worried he was. Every time it would pop inside my mind, I would brush it off and remove the image of his face in my head.
But when the clock struck 5:30 PM, I was surprised to see Chiara and Code inside the ER.
Shit... paano ako makaka-iwas kung isinama yung anak?! Para-paraan din talaga!
"Doc Grey! I miss you po!" Nagtatakbo si Chiara palapit sa akin, agad kong inilapag ang hawak ko bago ito sinalubong at binuhat.
"Hey, Chiara! I missed you too! Kamusta?" tanong ko rito.
Ngumuso ito, "Ang tiring po sa school, then I have taekwondo pa po by Saturday, I want to quit na nga po, eh." ani niya at bahagya akong napangisi.
"Why? You don't want to learn taekwondo na? Hindi ka ba nag e-enjoy?" tanong o rito at ngumuso ito bago nagkibit-balikat.
"Nag e-enjoy po, pero I want to rest nalang po kasi ng weekend." sagot niya at utay-utay akong tumango.
Gumapang ang mata ko sa ama nitong panakaw-nakaw ng tingin sa akin. Agad nagparte ang labi ko bago dahan-dahan na inilapag ang bata sa sahig.
"Uhm... may... may gagawin pa pala ako, Chiara. I think it's better if umuwi na kayo ng dad mo para makapagpahinga kana, okay?" Nakangiti kong turan dito. Ngumiti sa akin pabalik ang bata bago tumango.
"Okay po, Doc Grey! Bye bye po! See you soon!" Kaway nito sa akin, ngumiti ako pabalik bago ngumiti at nagpaalam na rin sa kaniya. Pinanood ko ang mag-ama na maglakad palayo. Isang malalim na buntong hininga ang kumawala sa labi ko nang tuluyan silang maka-alis.
Heck, this is hard.
Agad akong nakahinga nang maluwag nang maka-uwi ng condo. Naupo ako sa sofa at agad binuksan ang TV para may maingay manlang sa unit.
Nag utay-utay na akong magluto ng hapunan para makakain na rin. Pagkatapos magluto ay saka naman ako naligo nang mabilis at nagpalit ng damit.
Sa harap ako ng TV kumakain habang nanonood ng movie series. Nakataas pa ang paa ko sa sofa at sapo-sapo lang sa kamay ko ang mangkok na pinagkakainan ko nang biglang tumunog ang cellphone ko.
Napakunot ang noo ko bago iyon dinampot at tiningnan nag notification.
Shit, it's Code again!
I was about to place it back down on the sofa when it buzzed again. I sighed and checked his message by long-pressing it.
From: Nicodemus Ace
Can we please talk? You've been ignoring me for four days. Mag-usap tayo, please?
I felt my heart beat go fast and heavy with each beat. I gripped my phone tightly, before finally opening our messages.
I saw him typing, and a few seconds later, he sent another message.
From: Nicodemus Ace
Gusto ko lang malaman kung bakit bigla mo akong hindi kinausap? Kung bakit hindi mo ako pinapansin?
From: Nicodemus Ace
I'll be waiting for your reply, Grey. Kahit gaano pa 'yan katagal.
Napabuntong-hininga ako bago muling pinatay ang cellphone. Isinandal ko ang ulo ko sa sofa bago inilapag sa sofa ang cellphone ko.
I'm too bothered by what happened that I don't want to see or even talk to him. But I'm too nice to keep on ignoring him. I can never be just in between, I always have to choose a side.
Para akong may tinataguan sa mga sumunod na araw sa trabaho. Napapansin pa ako ni Louis na laging malikot ang mata at tinatanong kung okay lang ba ako. Hindi ko naman masabi-sabi sa kaniya na natatakot akong makita si Code.
"Huy—"
"Ahh!! —"
Agad napahagalpak ng tawa si Cairo matapos akong gulatin. Napasinghal ako bago napakamot sa ulo.
"Paano ka nakarating dito? Hindi ba taga Yellow building ka?" tanong ko at napangiwi naman ito.
"Over ka naman, bawal na pala ako rito? At tsaka may dinala lang akong results dito, 'no. Tapos nakita pa kita na mukhang tangang paligoy-ligoy ng tingin. Sino bang hinahanap mo?" tanong nito sa akin.
Napabuntong hininga ako bago ipinapatuloy ang ginagawa ko.
"Wala akong hinahanap, nag-iingat lang ako na baka makita ko si Code." sagot ko at nag-hum ito.
"Ano na nga pala ang nangyari sa inyo? May mga kasunod ka na bang ginawa para sa plano mo?" tanong niya at agad kong umiling.
"Wala pa, busy sa trabaho at... iniiwasan ko pa siya dahil hindi ko alam kung paano sasabihin sa kaniya ang gusto ko. Pero nag reach-out siya sa akin kagabi, gusto niyang makipag-usap." ani ko bago nag-angat ng tingin.
Nakita kong namilog ang mata ni Cairo, "Edi ayun, makipag-usap ka. Sabihin mo sa kaniya ang gusto mong mangyari." ani niya at napanguso ako nang bahagya at tiningala siya.
"Sure ka? You think that would work?" tanong ko at tumango siya.
"Well... if... he's very eager to talk to you and... keep whatever's going on between you two. Papayag at papayag siya sa kung anong gusto mo." ani niya at nagparte ang labi ko.
"He would settle for less if he really wanted you back," he added before shrugging off and walking away.
I gave myself a deadline to decide whether to do what Cairo said. By 3 PM, I finally made up my mind and decided I would talk to Code.
Mabuti nga at Linggo na ulit bukas, day-off ko nanaman at pwede kaming mag-usap.
Nang umuwi ako ng gabi sa condo ay kumain muna ako. Pagkatapos ay naligo na at humiga sa kama.
Ilang beses akong nag-type sa cellphone ko para mag-reply kay Code. Pero sa paningin ko ay mali ang mga sinusulat ko. Natatakot ako na baka iba ang dating sa kaniya ng message ko at ma-misunderstand niya ang ibig kong sabihin.
To: Nicodemus Ace
Hey, I'm sorry for ignoring you this whole week. Can we see each other tomorrow? 2 PM? I'll send you the location of the restaurant.
I bit my lower lip after hitting send. I placed down my phone on top of my chest and stared at the ceiling.
It only took him a few minutes before he replied. I felt my heart beat go animalistic when I received his reply. I took a deep breath before picking up my phone from my chest and opened his message,
From: Nicodemus Ace
Hello, yes, we can see each other tomorrow. Just send me the location and I'll be there.
I had to clear my mind the next day. I woke up earlier than I usually do. I took a jog around the nearby park from my condo unit. Then I took a warm shower after and prepared my breakfast.
I spent the rest of my morning playing Valorant. I even got too focused on my game that I forgot the time. It was 1 PM when I started getting ready. Thankfully, I already sent Code the location last night.
I just wore a simple, beige button-up and brown pants for my bottom. I parted my hair and pushed one part to the side before applying moisturizer and sunscreen. I put on the watch Dad got me one Christmas before spraying perfume on my neck and wrist.
I left the condo 10 minutes before 2 PM. The restaurant is a 20-minute drive from my place, but I was able to arrive by 2:05 at the place.
"Hey, kanina ka pa naghihintay?" Bati ko kay Code nang madatnan itong naka-pwesto na sa isang table.
Agad gumuhit ang ngiti sa labi niya bago inilapag ang cellphone niya sa lamesa at umiling, "Hindi naman, kararating ko lang din." sagot niya at tumango ako bago umupo sa bangko sa harap niya.
Um-order muna kami ng pagkain at nang muling maiwan ay nabalot kami ng katahimikan.
It was a very awkward atmosphere. I can tell he wants to say something, and I'm sure he can see how uneasy I am in my seat. I, too, would want to speak up. But I don't know how to start it.
"So... how's work? Busy?" he finally broke the silence.
I find it a relief that he's the first one to start a conversation and he started it so lightly. We talked first about our works. Kinamusta ko rin nag tungkol sa kontrata na pinagpapaguran niya noong nakaraan. Hanggang sa napunta ang usapan kay Chiara at sa school nito, maski sa taekwondo lesson na inirereklamo ng bata noong minsan, hanggang sa dumating na ang mga pagkain.
"Hindi ko naman siya pinipilit na sumali ng taekwondo. Siya ang may gusto nun kasi kasali sa team yung kaibigan niya sa classroom." Depensa nito na ikinatawa ko nang bahagya.
"Kapag naman ayaw niyang pumunta ng training, hinahayaan ko. Kaso maya-maya, gusto raw niyang makita yung kaibigan niya, edi ihahatid ko naman sa training center nila." sagot niya na lalo kong ikinahagikhik.
Napatawa nalang din si Code at napa-iling.
Hanggang sa muli kaming binalot ng katahimikan dahil busy kami sa pagkain. Pero nawala ulit ang kapanatagan sa akin at muling nakaramdam ng kaba.
Kailangan ko nang sabihin ang gusto kong sabihin.
"Uhm, Code?" tawag ko rito, nag-hum ito bago sumubo ng salmon niya at nag-angat ng tingin habang nakataas ang magkabilang kilay.
Napakagat ako sa pang-ibaba kong labi, "About... what happened last Sunday," I brought it up.
His eyes widened a bit before he swallowed the food in his mouth, "Mhmm, what about it?" he asked. I can tell he's just trying to act cool about it but his expression shows that he's eager to talk about what happened.
I cleared my throat, "I'm sorry for ignoring you the whole week, for not reading your messages and for not replying." I said and a small smile grew on his lips.
"It's fine. I understand if... you regretted what happened. Besides, maybe I was too rough on you." he said before looking back down on his food, slicing himself a piece of salmon before bringing it to his mouth, his eyes locked into mine.
I swallowed the lump in my throat, "I... didn't regret it because you were too rough, Code." I corrected him.
He slowed down on chewing on his food before swallowing it, "Then what? Did I... not satisfy you?" he asked, his eyes widening a bit.
I bit my lower lip and faced the side.
Oh gosh, only if you know how much it felt so good.
I faced him back and licked my lower lip, "Code... It's just... I want to clear things up with you." I started, he looked at me with doe-shaped eyes before nodding.
"Sure, what would you like to clear out?" he asked, fixing his posture.
I pursed my lips, "Code, after what happened... it doesn't mean we'll get back together. Not because I... I became a little nicer to you, does not mean I'm ready to have another romantic relationship with you." I finally said it out loud. But not too loud for the other people inside the restaurant hear our conversation. Just loud and clear for him to understand what I mean.
His lips parted, but sealed it back soon and nod, "I understand. Actually... hindi ko rin naman naisip na babalik tayo sa dati. I... know you're still mad at me after what happened. Ang pagkakaintindi ko nga sa nangyari ay... it was just heat of the moment." he replied and my lips parted before slowly nodding.
Great. Hindi naman ako umasa na umasa siyang magkakabalikan kami.
"So..." he shrugged. "What now? Back to... laging magka-away?" he jokingly asked which made me chuckle.
I picked up the glass of wine on my side and took a small sip, "Code, I was thinking," I said before looking straight into his eyes.
He hummed and raised both his brows, "Yes?"
I hissed and poked my tongue inside my cheeks, "What do you think about... FUBU?" I asked, almost coming out as a whisper.
I saw how his brows furrow, and he brushed his fingers through his lips before I saw him tilt his head.
"FUBU, as in...—"
"Fuck buddies," I replied right away. His lips parted, almost his jaw dropping. I saw him blow a small amount of air from his lips before he crossed his arms and faced the side.
"So..." By this time, when his voice sounded serious and deep, my legs started bouncing under the table.
He faced me back, "You want us to just... see each other to... fuck?" he asked, raising a brow.
I pursed my lips and slowly nod, "Yes, that's the... condition." I replied and he slowly nod.
"That's it? Just... fuck?" he asked and I nodded, "As in... no strings attached?" he cleared out and I nodded again, "Yes, no strings attached."
—--------
a/n: bakbakan na ito mga inday HAHAHAH pa-mention nalang if may typo or errors kskskks, para maayos hehehe
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co