Young Daddy Part-29
#zawgyi
Operation ျပီးေနာက္ Taeyeonကုိ သီးသန္႔လူနာေဆာင္သုိ႔ ပုိ႔ထား၏...ဆရာ၀န္ကေတာ့ Taeyeon စိုးရိမ္စရာအေျခအေနက လြတ္သြားၿပီေျပာေသာ္လည္း အခုထိေတာ့ Taeyeon သတိမရလာေသးေပ.....
နဂုိအတုိင္း ျပန္ေကာင္းဖုိ႔ဆုိ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ အနားယူရမယ္.....ကံေကာင္းစြာနဲ႔ က်ည္ဆံကုိ ဆြဲထုတ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ Fanyမွာ အရမ္းေပ်ာ္ၿပီး ငုိေနေလရဲ႕......Mr.Choကေတာ့ ဘုရားသခင္ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဘုရားသခင္အား ေက်းဇူးတင္ေန၏....
Mrs.Jeonမွာေတာ့ အႁမႊာေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္မွာ ေနေန၏.....Jung ညီမနွစ္ေယာက္ရယ္ Yuriနဲ႔ Yoongကလည္း Mr.Choအိမ္မွာ အတူေနေနၾကသည္......
Fanyမွာ သူ႔မိသားစုဆီဖုန္းဆက္ၿပီး ယခုအေျခအေနေၾကာင့္ သူ႔မိသားစုဆီ မလာႏုိင္တာပါဟု ေသခ်ာ႐ွင္းျပေလ၏.....
Hwang မိသားစုကလည္း နားလည္ေပးၿပီး Mr.Kimကို ေသခ်ာဂ႐ုစုိက္ဖုိ႔ မွာၾကားေန၏
ယခုျဖစ္ခဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး Mr.Choမွာ ရဲကုိအေၾကာင္းၾကားထားသည္......
"Nana ကို သမီးရဲ႕ အ၀တ္အစားေတြ ယူလာခုိင္းလုိက္မယ္.....အခုေတာ့ ေနရထုိင္ရတာအဆင္ေျပေအာင္ Tae Taeရဲ႕ အ၀တ္ေတြ အေဖ့ရဲ႕ ကားထဲ ေတြ႔လုိ႔ ယူလာတယ္...ေရာ့....."
Mr.Choမွာ သူ႔သားေဘးနားက တဖ၀ါးမွမခြာဘဲ ထုိင္ေနတဲ့ သူ႔ေခြၽးမကုိ အ၀တ္ထုပ္ေပးလုိက္သည္
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ Appa"
Fany အ၀တ္ထုပ္ကုိ လွမ္းယူလုိက္သည္....
"အိမ္ျပန္ၿပီး သူတုိ႔အဆင္ေျပလား သြားၾကည့္အုံးမယ္......တစ္ေယာက္တည္းအဆင္ေျပလား သမီး...... "
"အဆင္ေျပပါတယ္ Appa..Gomawo Appa....."
"No...ငါ့သားကုိ ဂ႐ုစုိက္ေပးတဲ့အတြက္ကို ငါကေက်းဇူးတင္ရမယ့္သူပါ....... "
Mr.Choျပံဳးၿပီး Fany ရဲ႕ လက္ကို ကုိင္ကာေျပာလုိက္သည္.......
" chaw သူ႔အတြက္ဆုိ ဘာမဆုိလုပ္မွာပါ.... "
Mr.Choရဲ႕ မ်က္လုံးကုိ တည့္တည့္ၾကည့္ကာ Fany ေျပာလုိက္သည္
"Ok...Appa သြားလုိက္အုံးမယ္.....မနက္ျဖန္ ေန႔လည္က်ျပန္လာမယ္ သိလား....သမီးအတြက္ သုံးစရာ ပိုက္ဆံနဲ႔ပစၥည္းေတြထားခဲ့မယ္....."
Mr.Cho ေျပာၿပီး ထြက္သြားေလသည္.....
"ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္တည္း.. .....က်န္ခဲ့ၿပီ "
Fany သတိမရေသးဘဲ ကုတင္ေပၚမွာ ေမ့ေနတဲေကာင္ေလးကုိ ၾကည့္ကာ ေျပာလုိက္သည္
"ကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ငါ့အတြက္ တိုက္ခုိက္ေပးခဲ့ရင္ဆုိင္ေပးခဲ့လုိ႔ အရမ္းေပ်ာ္မိတယ္........ဘုရားသခင္ သိပါတယ္......နင္သတိေမ့ေနတဲ့အခ်ိန္တြင္းမွာ နင့္ကုိ ဘယ္ေလာက္လြမ္းေနတယ္ဆုိတာ....ေသျခင္းတရားနဲ႔ နင္တုိက္ခုိက္ေနခ်ိန္ ငါ ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္ေနရလည္းဆုိတာ.....Tae...နင္က သန္မာတဲ့ေကာင္ေလးဘဲ....နင့္အတြက္ ငါအရမ္းဂုဏ္ယူမိတယ္...... "
Taeyeonရဲ႕ ညာဘက္လက္ကုိကုိင္ၿပီး Fany ေျပာလုိက္သည္.....
"ငါ နင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္.... "
Fany လြန္ခဲ့တဲ့နာရီပုိင္းက အေျခအေနကုိျပန္ေတြးၿပီး Taeyeon သူတုိ႔ကုိ ထားသြားမွာ အရမ္းေၾကာက္ေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကုိ ျပန္ေတြးၿပီး မ်က္ရည္ေတြက်လာသည္.......
"T..Tiffany......"
Taeyeon ႐ုတ္တရက္ စကားေျပာလာတယ္....အိပ္ေနရင္း အိပ္မက္ ဆုိး မက္ေနသလုိပင္ မ်က္လုံးမွိတ္ရက္သား မ်က္ရည္ေတြက်ေန၏
"Tae Tae...."
Fany စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ သူ႔ေယာကၤ်ားကုိ စိုက္ၾကည့္ေနသည္......
"အိပ္ေပ်ာ္ေနတုံးလား "
Fany Taeyeon သတိရၿပီလား အိပ္ေပ်ာ္ေနလားသိရေအာင္ စမ္းသပ္ေန၏
"Fany.. ..."
Taeyeon မ်က္လုံးကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဖြင့္ေတာ့ ပထမဆုံးျမင္ရတာ တျခားသူမဟုတ္.....အငိုမ်က္လုံးအျပံဳးမ်က္နွာျဖင္႕ သူ႔ကုိ ၾကည့္ေနေသာ သူရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ မေဟသီပင္........
"Taeyeon......"
Fany nurseကို ေခၚဖုိ႔ ခလုတ္ကုိ ႏွိပ္လုိက္သည္......
" နင္ သတိရလာၿပီ....ဟာ ဘုရားသခင္ကုိ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ......"
Fany အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္...
"ကုိယ္ အိမ္မက္မက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးမလား.... "
Taeyeon သူ႔ေ႐ွ႕မွာ အရမ္းေပ်ာ္ေနတဲ့ သူ႔မေဟသီကုိေမးလုိက္သည္
" မဟုတ္ပါဘူး.....႐ွင္ျမင္ရသမ်ွ အကုန္အစစ္ပါေနာ္ honey....."
Fany သူ႔ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ၿပီး ေျပာလုိက္သည္.......
" ႐ွိေနေပးလုိ႔ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ....."
Fany ထပ္ေျပာသည္...
"ကိုယ့္ေဘးနားက ထြက္မသြားလုိ႔ တကယ္ေက်းဇူးတင္မိတယ္......ကိုယ္ အိမ္မက္ထဲမွာ အရမ္းေၾကာက္ေနခဲ့တာ......ကုိယ္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခံရတုံးက မင္းနဲ႔ အေဖရယ္ ကေလးေတြအေၾကာင္းဘဲ....မင္းကုိထားၿပီး ထြက္သြားခဲ့ရရင္ မင္းဘယ္လုိေနမလည္းဆုိၿပီး "
" ငါလည္း ေၾကာက္ခဲ့တယ္ နင့္ကုိ ေသြးေတြနဲ႔ ျမင္လုိက္ရတဲ့ အခိ္်ိန္မွာ ငါအရမ္းတုန္လႈပ္သြားခဲ့တယ္......."
"ဘုရားသခင္က ကိုယ့္ကို ဘ၀တစ္ခုထပ္ေပးလုိက္တာဘဲ...."
"I love you baby....."
Taeyeon ေျပာၿပီး Fanyရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းလုိက္သည္.. .....
Fanyလည္း Taeyeonရဲ႕ လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္ကာ ျပင္းရွတဲ့အနမ္းေတြကုိ တုံ႔ျပန္လုိက္သည္.....
"I love you too Tae......"
Fany ျပန္ေျပာလုိက္သည္ ....အခု Taeyeonရဲ႕ ခုတင္ေပၚမွာ make outလုပ္မယ့္ အေနအထားကုိ ေရာက္ေနၾကၿပီ.....
"တံခါးေလာ့ခ်ခဲ့လား..... "
Taeyeon ေမးလုိက္သည္
"ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္တည္း႐ွိတာမုိ႔ ခ်ခဲ့တယ္..... "
" ကုိယ္တုိ႔ ျမန္ျမန္လႈပ္႐ွားလုိ႔ရပါတယ္ "
Taeyeon ညစ္ပတ္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ သူ႔မိန္းမကုိ ၾကည့္လုိက္သည္
"ဒဏ္ရာကေရာ ဘယ္လုိေနေသးလည္း နာေသးလား သက္သာရဲ႕လား.... "
"Baby ကုိယ္ အဆင္ေျပပါတယ္"
Fanyကုိ ဖက္ျပီး Taeyeonေျပာလုိက္သည္
"အရမ္းလြမ္း...."
"႐ွဴ း......"
Taeyeon ေျပာၿပီး fanyရဲ႕ breast ကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ေခ်မြလုိက္သည္....ထုိ႔ေနာက္ ပန္းေရာင္ဖုလုံးေလးကုိ လ်ွာနဲ႔ကုိက္လုိက္သည္
(သတိရလာလာခ်င္းေနာ္😏😏😏)
"Tae Tae...."
" ႐ွဴ းတုိးတုိး မေအာ္နဲ႔....တျခားလူေတြၾကားကုန္မယ္...."
Taeyeon marking ေပးရင္း ေျပာလုိက္သည္
"Oh...႐ွင့္ကုိ ေသနတ္နဲ႔ပစ္တာ ဘယ္သူလည္းမွတ္မိလား.."
Fany Taeyeon လုပ္လက္စအလုပ္ကုိ ရပ္လုိက္သည္...
"Humm...ဘာလုိ႔ သူငါ့ကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္တာလည္း မသိဘူး......"
Taeyeon မဂၤလာေဆာင္ေန႔မွာ ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ျပန္ေတြးလုိက္သည္
"ဘာလုိ႔လည္း......"
" အမွန္က........Jessica...သူက ကုိယ့္ကုိပစ္တာ....."
TBC
#Unicode
Operation ပြီးနောက် Taeyeonကို သီးသန့်လူနာဆောင်သို့ ပို့ထား၏...ဆရာဝန်ကတော့ Taeyeon စိုးရိမ်စရာအခြေအနေက လွတ်သွားပြီပြောသော်လည်း အခုထိတော့ Taeyeon သတိမရလာသေးပေ.....
နဂိုအတိုင်း ပြန်ကောင်းဖို့ဆို တစ်ပတ်ကျော်လောက်တော့ အနားယူရမယ်.....ကံကောင်းစွာနဲ့ ကျည်ဆံကို ဆွဲထုတ်နိုင်သောကြောင့် Fanyမှာ အရမ်းပျော်ပြီး ငိုနေလေရဲ့......Mr.Choကတော့ ဘုရားသခင်ကျေးဇူးကြောင့် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်နေ၏....
Mrs.Jeonမှာတော့ အမြွှာလေးနှစ်ယောက်နဲ့ အိမ်မှာ နေနေ၏.....Jung ညီမနှစ်ယောက်ရယ် Yuriနဲ့ Yoongကလည်း Mr.Choအိမ်မှာ အတူနေနေကြသည်......
Fanyမှာ သူ့မိသားစုဆီဖုန်းဆက်ပြီး ယခုအခြေအနေကြောင့် သူ့မိသားစုဆီ မလာနိုင်တာပါဟု သေချာရှင်းပြလေ၏.....
Hwang မိသားစုကလည်း နားလည်ပေးပြီး Mr.Kimကို သေချာဂရုစိုက်ဖို့ မှာကြားနေ၏
ယခုဖြစ်ခဲ့တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး Mr.Choမှာ ရဲကိုအကြောင်းကြားထားသည်......
"Nana ကို သမီးရဲ့ အဝတ်အစားတွေ ယူလာခိုင်းလိုက်မယ်.....အခုတော့ နေရထိုင်ရတာအဆင်ပြေအောင် Tae Taeရဲ့ အဝတ်တွေ အဖေ့ရဲ့ ကားထဲ တွေ့လို့ ယူလာတယ်...ရော့....."
Mr.Choမှာ သူ့သားဘေးနားက တဖဝါးမှမခွာဘဲ ထိုင်နေတဲ့ သူ့ချွေးမကို အဝတ်ထုပ်ပေးလိုက်သည်
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် Appa"
Fany အဝတ်ထုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်....
"အိမ်ပြန်ပြီး သူတို့အဆင်ပြေလား သွားကြည့်အုံးမယ်......တစ်ယောက်တည်းအဆင်ပြေလား သမီး...... "
"အဆင်ပြေပါတယ် Appa..Gomawo Appa....."
"No...ငါ့သားကို ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက်ကို ငါကကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူပါ....... "
Mr.Choပြုံးပြီး Fany ရဲ့ လက်ကို ကိုင်ကာပြောလိုက်သည်.......
" chaw သူ့အတွက်ဆို ဘာမဆိုလုပ်မှာပါ.... "
Mr.Choရဲ့ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ Fany ပြောလိုက်သည်
"Ok...Appa သွားလိုက်အုံးမယ်.....မနက်ဖြန် နေ့လည်ကျပြန်လာမယ် သိလား....သမီးအတွက် သုံးစရာ ပိုက်ဆံနဲ့ပစ္စည်းတွေထားခဲ့မယ်....."
Mr.Cho ပြောပြီး ထွက်သွားလေသည်.....
"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း.. .....ကျန်ခဲ့ပြီ "
Fany သတိမရသေးဘဲ ကုတင်ပေါ်မှာ မေ့နေတဲကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်
"ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ငါ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့ရင်ဆိုင်ပေးခဲ့လို့ အရမ်းပျော်မိတယ်........ဘုရားသခင် သိပါတယ်......နင်သတိမေ့နေတဲ့အချိန်တွင်းမှာ နင့်ကို ဘယ်လောက်လွမ်းနေတယ်ဆိုတာ....သေခြင်းတရားနဲ့ နင်တိုက်ခိုက်နေချိန် ငါ ဘယ်လောက်ကြောက်နေရလည်းဆိုတာ.....Tae...နင်က သန်မာတဲ့ကောင်လေးဘဲ....နင့်အတွက် ငါအရမ်းဂုဏ်ယူမိတယ်...... "
Taeyeonရဲ့ ညာဘက်လက်ကိုကိုင်ပြီး Fany ပြောလိုက်သည်.....
"ငါ နင့်ကို အရမ်းချစ်တယ်.... "
Fany လွန်ခဲ့တဲ့နာရီပိုင်းက အခြေအနေကိုပြန်တွေးပြီး Taeyeon သူတို့ကို ထားသွားမှာ အရမ်းကြောက်နေခဲ့တဲ့အချိန်ကို ပြန်တွေးပြီး မျက်ရည်တွေကျလာသည်.......
"T..Tiffany......"
Taeyeon ရုတ်တရက် စကားပြောလာတယ်....အိပ်နေရင်း အိပ်မက် ဆိုး မက်နေသလိုပင် မျက်လုံးမှိတ်ရက်သား မျက်ရည်တွေကျနေ၏
"Tae Tae...."
Fany စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ သူ့ယောင်္ကျားကို စိုက်ကြည့်နေသည်......
"အိပ်ပျော်နေတုံးလား "
Fany Taeyeon သတိရပြီလား အိပ်ပျော်နေလားသိရအောင် စမ်းသပ်နေ၏
"Fany.. ..."
Taeyeon မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်တော့ ပထမဆုံးမြင်ရတာ တခြားသူမဟုတ်.....အငိုမျက်လုံးအပြုံးမျက်နှာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသော သူရဲ့ ချစ်လှစွာသော မဟေသီပင်........
"Taeyeon......"
Fany nurseကို ခေါ်ဖို့ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်......
" နင် သတိရလာပြီ....ဟာ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ......"
Fany အရမ်းပျော်နေတယ်...
"ကိုယ် အိမ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား.... "
Taeyeon သူ့ရှေ့မှာ အရမ်းပျော်နေတဲ့ သူ့မဟေသီကိုမေးလိုက်သည်
" မဟုတ်ပါဘူး.....ရှင်မြင်ရသမျှ အကုန်အစစ်ပါနော် honey....."
Fany သူ့ရဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်.......
" ရှိနေပေးလို့ ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ....."
Fany ထပ်ပြောသည်...
"ကိုယ့်ဘေးနားက ထွက်မသွားလို့ တကယ်ကျေးဇူးတင်မိတယ်......ကိုယ် အိမ်မက်ထဲမှာ အရမ်းကြောက်နေခဲ့တာ......ကိုယ် သေနတ်နဲ့ ပစ်ခံရတုံးက မင်းနဲ့ အဖေရယ် ကလေးတွေအကြောင်းဘဲ....မင်းကိုထားပြီး ထွက်သွားခဲ့ရရင် မင်းဘယ်လိုနေမလည်းဆိုပြီး "
" ငါလည်း ကြောက်ခဲ့တယ် နင့်ကို သွေးတွေနဲ့ မြင်လိုက်ရတဲ့ အခိျိန်မှာ ငါအရမ်းတုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်......."
"ဘုရားသခင်က ကိုယ့်ကို ဘဝတစ်ခုထပ်ပေးလိုက်တာဘဲ...."
"I love you baby....."
Taeyeon ပြောပြီး Fanyရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်သည်.. .....
Fanyလည်း Taeyeonရဲ့ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြင်းရှတဲ့အနမ်းတွေကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်.....
"I love you too Tae......"
Fany ပြန်ပြောလိုက်သည် ....အခု Taeyeonရဲ့ ခုတင်ပေါ်မှာ make outလုပ်မယ့် အနေအထားကို ရောက်နေကြပြီ.....
"တံခါးလော့ချခဲ့လား..... "
Taeyeon မေးလိုက်သည်
"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းရှိတာမို့ ချခဲ့တယ်..... "
" ကိုယ်တို့ မြန်မြန်လှုပ်ရှားလို့ရပါတယ် "
Taeyeon ညစ်ပတ်တဲ့စိတ်တွေနဲ့ သူ့မိန်းမကို ကြည့်လိုက်သည်
"ဒဏ်ရာကရော ဘယ်လိုနေသေးလည်း နာသေးလား သက်သာရဲ့လား.... "
"Baby ကိုယ် အဆင်ပြေပါတယ်"
Fanyကို ဖက်ပြီး Taeyeonပြောလိုက်သည်
"အရမ်းလွမ်း...."
"ရှူ း......"
Taeyeon ပြောပြီး fanyရဲ့ breast ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ချေမွလိုက်သည်....ထို့နောက် ပန်းရောင်ဖုလုံးလေးကို လျှာနဲ့ကိုက်လိုက်သည်
(သတိရလာလာချင်းနော်😏😏😏)
"Tae Tae...."
" ရှူ းတိုးတိုး မအော်နဲ့....တခြားလူတွေကြားကုန်မယ်...."
Taeyeon marking ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်
"Oh...ရှင့်ကို သေနတ်နဲ့ပစ်တာ ဘယ်သူလည်းမှတ်မိလား.."
Fany Taeyeon လုပ်လက်စအလုပ်ကို ရပ်လိုက်သည်...
"Humm...ဘာလို့ သူငါ့ကို သေနတ်နဲ့ ပစ်တာလည်း မသိဘူး......"
Taeyeon မင်္ဂလာဆောင်နေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ပြန်တွေးလိုက်သည်
"ဘာလို့လည်း......"
" အမှန်က........Jessica...သူက ကိုယ့်ကိုပစ်တာ....."
TBC
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co