Kabanata 29
Kabanata 29
"WHY is it here?" mahinang tanong ko habang nakadapa at pinagti-trip-an ang tattoo ni Zeijan.
It was the tattoo. It was the three different kind of arrows with the longest one in the middle, and two short arrows in each side. There is also a shape of diamond and pyramid connecting the arrows in divided lines.
"Para cute." Tiningala ko si Zeij at nakitang nakamasid ito sa akin.
I rolled my eyes, tumawa naman siya at hinila ako pahiga.
"Seryoso nga, bakit d'yan?" I asked.
"Para hindi makita..." aniya sa akin.
"Nag-tattoo ka pa, hindi naman kita..." nguso ko. Tumawa siya at naupo ako at ibinaba ang kumot sa may hita niya para silipin ang tattoo niya.
"Why is it arrows?" I asked.
"Because I'm Archer?" aniya.
"Hindi, I mean, why arrows? Pwede namang iba?" I asked.
"Hmm, because arrow means courage to move forward," aniya sa akin at pinagmasdan kong muli ang tattoo niya. I placed my finger on his tattoo and caressed it.
"I never had the chance to stare at this long enough last time," kwento ko sa kanya. His tattoo is just below his waist at the side of his leg.
"Misis," nilingon ko siya at nakitang may curiousity sa mga mata niya. "How did you find out I am Archer?"
"Because of this tattoo..." sagot ko at nakita kong nangunot ang noo niya roon.
"How?" he asked. Umupo siya sa kama at inabot ako kaya lumapit ako at pumunta sa harapan niya.
"'Di ba, ano... Wala kang damit no'n." Sagot ko.
"Damit? Bakit wala?" he asked, nangunot ang noo niya at mukhang inaalala.
"Because we had 'you know' that night!" sabat ko. "S'yempre, ano... 'Di ko naman sinasadyang makita." Nag-iwas ako ng tingin.
"You know, ano?" he smiled wickedly at nag-init ang pisngi ko sa ngisi niyang iyon.
"May ano tayo no'ng gabi!" I hissed. "Ulyanin ka na?" He laughed, natutuwang hinawakan niya ang daliri ko at pinaraan niya ang daliri sa singsing ko.
"I was just kidding," he chuckled. "Why would I forget that night, huh? Ree? That night was—"
"Oo na! Oo na, shut up!" Tinakpan ko ang bibig niya at mas humalakhak siya roon.
"Kidding aside," he kissed my fingers. "Bakit mo nakita, 'di ba, nakakumot naman ako no'n. Perhaps, you took a peek—"
"Assuming!" pinalo ko ang kamay niya. "Lumihis kasi 'yong kumot!" I inisisted at nang bigyan niya ako ng nakakairitang tingin ay tumili ako at pinagpapalo siya.
"Hindi na!" tawa niya at hinila ang kamay ko.
I fell on his chest, kumawala naman ako pero mas yumapos siya sa katawan ko kaya ngumuso ako.
"You're so clingy, mister..."
"Bango kasi ng baby ko." Tumungo siya at inamoy ang leeg ko kaya napaigtad ako at nilingon siya.
"It tickles!" I exclaimed.
"Ganda mo..." bulong niya at humalik sa buhok ko. Humiga siya at napasandal ako sa dibdib niya. I played on his chest with my fingers, pinaraan ko ang kamay ko roon at lumalim ang paghinga niya.
"You know, even if I have that tattoo, it wasn't true that you'll be able to have the courage to move forward." Natigil ako roon.
"Huh? Why?" I asked, resuming my fingers from playing.
"Stop it, Ree." Inabot niya ang kamay ko. "I'm distracted, may sasabihin ako..."
"Oh, sorry..." ngiti ko at nag-angat ng tingin sa kanya. "What were you saying?"
"It wasn't true that you'll have the courage to move forward if you had that kind of tattoo..." he answered.
"Why? Look at you now, you have moved forward. You are what you are now because you keep on achieving more, you're moving forward."
"It's not that..." aniya. "There are many kinds of moving forward. Life and love." Hinaplos niya ang kamay ko. "In my case, I think I failed in moving forward in both aspects..."
Nangunot ang noo ko at humiga sa braso niya. Sinilip ko ang mukha niya at kaagad kong nakita ang kaseryosohan niya.
"When you left me..." Kumalabog ang puso ko roon at pinakatitigan siya. "I told myself I have to move on, I have to move forward without you pero hindi ko nagawa."
Nakagat ko ang labi ko at halos mag-somersault ang puso ko.
"How can I move forward if you're the one I will leave behind?" masuyong tanong niya at hinaplos ang pisngi ko. "I kept on looking back at you, to our memories, your lovely smile and everything that had happened to us. Paano ko magagawang umabante kung maiiwan ko ang ala-ala natin?"
Nagpigil ako ng ngiti at halos mahalikan ko na siya sa kilig.
"And... sa life?" I managed to say.
"How can I move forward in life kung ikaw ang buhay ko?" he smiled and I freaking lost it.
Napatili ako sa kilig at nagsumiksik sa dibdib niya.
"H'wag kang ganyan! Kinikilig ako!" tili ko at narinig ko ang malakas niyang tawa bago abutin ang baywang ko.
"Ewan ko sa 'yong babae ka, mahal na mahal kita..." paos niyang bulong at mabilis akong nag-angat ng tingin para halikan ang labi niya at nagtititili na naman sa may dibdib niya.
•─────⋅☾ ☽⋅─────•
IT was weird but I have an interview today. Aba't ang tatay ko, anak na nga niya ako lahat-lahat ay kailangan ko pang mag-undergo ng interview para makapasok sa CIA.
I don't know if kemerut niya lang o ano but... Bakit kailangan pa talaga? I'm good at my job! In fact, nahirapan nga silang malamang si Viper ako so... Why bother?
"Do I look fine now?" I asked Zeijan nang makitang nakatulala na siya roon sa akin. "Hey, Zeij?"
"Huh? Why baby?" aniya.
"Look at my dress, does it look fine?" I asked at nakita kong pumasada sa akin ang tingin niya bago marahang tumango.
"Hmm," tango niya. "Why do you have to wear that? I mean, maayos, I love it pero..." ngumuso siya sa legs ko kaya napatingin ako roon.
"May interview ako..." sagot ko. I am wearing a white blouse and pencil skirt just above my knees.
"Interview? For?" kumunot ang noo niya.
"A job?" sagot ko. Ngumuso siya at tumayo sa harapan ko, nagulat ako nang pakialaman niya ang blouse ko. He buttoned the undone buttons on my chest at pinakatitigan ako.
"You're too sexy for that, maybe you can—"
"Hindi ako mang-aakit, don't worry..." tawa ko at nagsalubong ang kilay niya.
"I know pero ayokong mangdukot ng mata ng lalaking titingin sa 'yo." he whined. "T'saka anong job? You're an artist, right? So why..."
"Basta, secret muna..." ngiti ko.
Have you forgotten, huh? Zeij? 'Di ba, magtatrabaho na ako bilang partner mo? I cannot let that woman to be his partner! Ako dapat!
He was wearing a simple gray shirt and cargo pants. He looks so lean and handsome on his attire na halos magpaiyak sa akin.
What did I do to deserve this man, huh? I'm curious, he's too handsome for everyone...
Napapamura na nga ako sa isipan ko habang pinagmamasdan siyang nakatitig sa akin habang nag-aayos ako ng sandals.
"Saan ba 'yan? Can I come with you?" tanong niya.
"Malalaman mo rin, secret muna." I smiled at nahawi niya ang buhok at binasa ang lower lips niya.
"Then can I take you there, at least?" I shook my head at napahugot siya ng hininga at napasandal sa sofa.
"Saan kita ihahatid?"
"Sa kotse na lang, ikaw where are you going today?" I asked.
"Sa agency," aniya. "Tiger's calling me to be there, nakakatakot baka bitayin na ako."
Napatawa ako at tinagilid ang ulo ko.
"He won't kill you..." tawa ko at tumayo. Kaagad din naman siyang tumayo at inunahan ako sa pagkuha ng bag ko at inilahad ang kamay.
"Let's go, Misis..." I held his hand at sabay kaming lumabas ng unit niya.
Hindi pa kami nakakalabas ng building ay nalaman na naming may mga reporter sa labas. I didn't know how they found us here at kaagad kaming napaatras ni Zeijan doon.
"Baby, sa fire exit tayo?" aniya at kaagad akong tumango.
We went to the fire exit, medyo nahirapan pa kami sa pagpunta sa sasakyan ko at kaagad niya akong pinagbuksan ng pintuan para pumasok.
I swiftly got inside, binuksan ko ang bintana ng sasakyan at maya-maya'y nasa tapat na no'n si Zeijan sakay ng kulay itim na Ducati.
"Take care, baby..." aniya at dumukwang sa sasakyan ko at napangiti ako bago sinalubong ang labi niya.
"Take care rin. I'll text you once I got there." He nodded and wore his helmet.
"I love you," sabi niya at kaagad akong kumindat sa kanya bago pinaandar ang sasakyan ko paalis.
Nagpunta muna akong network para hindi kami magkasabay ni Zeijan. I texted him na naroon na ako sa pag-aaplyan ko but the truth is I'm still on my way to their agency.
Kaagad akong sinalubong ng isang assistant pagkapasok ko. The office is much more equipped than those from Antonio, kulay puti rin at maliwanag ang paligid.
Naka-corporate attire at pare-parehas ang suot ng mga tao rito. It was pleasing in the eyes, unlike dati sa amin na parang tambay lang ang mga tao ni Antonio.
"Good morning, Miss Alicia Buenavides?" I smiled and nodded.
"This way please, Ma'am..." sumunod ako sa kanya bitbit ang bag ko. Hinawi ko ang buhok ko at luminga sa paligid.
The elevators are also transparent, kanya-kanyang lakad ang mga tao rito bitbit ang kani-kanilang tablet at napanguso ako at mas na-excite.
"Wait here, Ma'am. The interviewer will come here in five."
"Thank you." Nang mawala siya ay napanguso ako at nilabas ang salamin ko.
Who will interview me? I am kind of nervous since ngayon lang ako sasabak sa ganitong klaseng proseso.
I fixed my face, put on a red lipstick and combed my hair. Parang good girl ang datingan ko ngayon para lang dito! I just wish I am in at kung hindi ay pipilitin ko talaga si Daddy whatever it takes.
The room is all white from the doors, floors and even the walls. May isang CCTV doon sa itaas at tanging isang lamesa at dalawang upuan sa magkabila lang ang mayroon.
It actually looks like an interrogation room.
I brought my things back inside my bag and waited at kaagad akong napaayos ng upo nang makitang may nagbubukas sa pintuan.
I swallowed the lump on my throat and waited at doon pumasok ang isang lalaking matangkad at medyo magulo ang buhok.
My forehead creased as I stared at him at nang mapatingin ito sa akin ay nanlaki ang mata niya at nagkagulatan kaming dalawa.
"Zeij?!" my eyes widened.
"Misis? Why..." kumunot ang noo niya at maya-maya'y nagtawag roon sa labas. "Why is my wife—"
"Uh, Sir, siya po 'yong iinterviewhin niyong bagong agent," sagot ng babae at napakurap ang asawa ko at napatango.
"Oh..." he bit his lip. "Thanks." Sinara niya ang pinto at nang lumingon siya sa akin ay napangisi ako.
"Hi, Mister!" I waved.
"What are you doing here? Bakit ka—"
"I will join as your partner, 'no!" sagot ko at nakita kong tumaas ang kilay niya at pinasadahan ako ng tingin muli.
I smiled at him.
Zeijan will be very easy for me. Mabuti na lang at siya!
"So, I was shocked na ikaw ang mag-i-interview sa akin and I assume na madali na lang 'to..." tumayo ako at mas naging confident.
His face remained serious. Humalukipkip siya sa harapan ko at maya-maya'y nagsalita.
"Sit down, Mrs. Sandejas..." he said strictly. Natahimik ako kaagad.
"Huh?"
"Sit down and let's get this interview started," seryosong sabi niya at marahas akong napalunok doon.
OMG, shit! Bakit kahit mukha siyang masungit ngayon ay ang hot? I mean... Ipinaypay ko ang kamay sa mukha ko.
"Oh... kay?" napaupo ako sa upuan nang wala sa oras habang siya'y kumuha ng papel doon sa may drawer sa lamesa at binasa.
"Can I have your resume, please?" he said coldly at kung normal na araw na 'to ay kanina ko pa siya dinamba at pinaghahalikan.
"H-here..." tumikhim ako at inabot sa kanya ang folder ko. Saglit siyang sumulyap sa mukha ko bago basain ang labi niya at binasa ang resume ko.
He looks too damn serious as he was reading my resume. He's still wearing his gray shirt and cargo pants, naka-combat boots din siya at napansin ko ang dog tag sa leeg niya na hindi naman niya suot kanina.
He actually looks like an army ready to fight and I almost melted. I almost forgot he's a retired Navy Seal! That's why he got this look. Nanunuyo na ang lalamunan ko habang pinagmamasdan siya.
I can't...
Nabasa ko ang labi ko.
"What's your name, Miss?" he asked at doon ako bumalik sa wisyo.
"Huh? Hmm, Alicia Marie Buenavi—"
"No, I mean the name you are using now," aniya sa akin at nakita ko ang tingin niya sa akin. His blue eyes almost made me shiver.
Ibang-iba talaga ang feeling kapag sinasapian siya ng espirito ng ka-abnormalan at kapag ganitong seryoso siya!
"Uh, Alyx Riadna Alarc—"
"Surname?" tumaas ang kilay niya.
"Uh, Sandejas..." sagot ko at ngumuso siya pero pilit na magseseryoso.
"Repeat it again,"
"Alyx Riadna Sandejas..." sagot ko. Inilapag niya ang resume bago muling nagsalita.
"Then why is it different here?" humalukipkip siya at sumandal sa swivel habang matiim na nakatingin sa akin.
"Uhm, because... pinagawa ko lang 'yan kay Trece." I answered honestly. His lip twitched.
"Then, how do you expect me to hire you kung hindi mismo ikaw ang gumawa ng resume mo?" he asked, his lips protruding a bit, seryosong-seryoso.
"It was based on my reference, of course, I helped her doing that!" I insisted.
"How can I hire you kung... hindi naman ito ang pangalan mo?"
"That... will change soon," sabat ko at hinawi ang buhok ko palagay sa balikat ko. Nakita kong napasulyap siya roon at kumurap.
"How will it change, then?" he asked me, his brows lifting, making the cut on his eyebrow showed.
"Uh, magiging ano siya... Alicia Marie B. Sandejas?" natahimik siya roon at nang napapangiti na ako ay tumikhim siya at umayos ng upo.
"Okay, next question..." aniya. "Why should I hire you?"
"Because I am competent and has a lot of experience!" I answered confidently. "I have years of experience and has a lot of skills..."
"Like?" Mas umayos ang paghalukipkip niya, making his arms flexed. Napansin ko ang ugat niya kaya suminghap ako.
"Taekwondo, kickboxing, fencing, mixed martial arts. Name it." He looks amused, napaayos siya ng upo at nakita kong tumaas ang sulok ng labi niya.
"Then... how will I know it's true?"
"I can try it with you later tonight," I smirked when his eyes darkened, tumikhim siya agad at nag-iwas ng tingin at halos matawa ako.
Is he tempted? Huh?
"A-anyway, what can you do to help me? Since I'm your partner?" pilit siyang sumeseryoso pero ang mga mata niya'y halos kumawala na ang amusement.
"Uh, I can help you fight? You've seen how I fight, baby, so... I assume..."
"There's a bigger possibility na maglandian lang tayo, Alicia," seryosong sabi niya. Napatawa na ako at binasa ang labi ko.
"You think so?" I crossed my legs and I saw how his eyes shifted on my legs. Saglit pa akong lumingon sa paligid at bahagyang kinalas ang dalawang unang butones ng blouse ko.
"It's hot here, 'no?"
"Alicia..." he warned strictly. I smiled softly at hinawi ang buhok ko.
"Yes, baby?"
"You told me you won't seduce anyone today," he said grimly.
"I won't..." kunwari'y wala akong alam. "Wait, are you seduced?"
His eyes darkened even more, nakita kong umigting pa ang panga niya at pumirmi ang labi niya.
Nagulat ako sa biglang pagtayo niya sa upuan. He placed both of his hand on the table and leaned on it. Nagulat ako roon pero hindi ko ipinahalata.
"Hmm, baby? Why?" malambing na sabi ko, kinalas ko pa ang panibagong butones at pinaypayan sa sarili ko. "It's hot, don't you think?"
"Misis..." he warned. His face is too close to my face now, animo'y isang galaw ay dikit na kami.
"Yes, Mister?" I smiled seductively.
"We're at work now..."
"And?" bahagya akong umangat at mabilis na humalik sa labi niya. Napapikit siya roon at napamurang muli.
"Damn..." he groaned at umayos ng tayo. I saw him fished his phone out at maya-maya'y may tinawagan.
"Phoenix, turn the CCTV off here... Yeah... I have to do something," aniya sa telepono habang nakatitig sa akin.
I smiled kahit medyo kinakabahan na rin.
Nang ibaba niya ang telepono ay walang anu-anong naglakad sa akin at napatili ako nang buhatin niya ako paupo sa lamesa.
"We won't do anything but to kiss instead of the fucking mission..." he groaned at bago pa man ako makapagsalita ay dumukwang na siya para hulihin ang labi ko.
I was frozen the moment our lips touch. Hindi pa ako kaagad naka-recover doon, I was not ready at all!
His eyes were closed while kissing me, his tongue seeking for an entrance that I eventually accepted. Napayakap ako sa leeg niya.
His arms found its way to my waist and pulled me closer, making me feel his hardened arousal.
His tongue delved inside of my mouth, making me moan and gasped for air.
"Z-Zeij..." habol hiningang bulong ko.
"Yes, baby... Hmm..." bumaba ang halik niya sa tainga ko at suminghap ako sa ginawa niyang pagkagat ditto.
"T-touch me..." bulong ko and he obliged. I felt how his hands crawled from my waist to my clothes, untucking my blouse.
I pulled his hair, arching my back as he gave my skin sensual and feathery kisses.
"We'll just flirt every day, don't ya think?" paos niyang bulong. I nodded and chuckled. Umakyat ang kamay niya sa tyan ko at napaigtad akong muli nang maramdaman ang pagkalas niya sa brassiere ko.
His calloused hand molded my breast, fitting in perfectly.
Hindi ako mapalagay. I am arching my back, moaning softly against his ear.
I cupped his bulge, gently massaging it as he groaned and caressed my breasts.
"You're turned on, Mister..."
"Your fault..." bulong niya.
"Ahh!" I moaned when his tongue touched my peaks, biting and sucking each side.
He was like a baby sucking, I grinded myself against him and caressed his bulge even more. He groaned. Idinikit niya ang katawan mas lalo sa akin na halos mapahiga na ako sa lamesa.
"Am I hired?" bulong ko.
He keeps on sucking my breast, his finger touching my folds of my lower part.
"Z-Zeij... Baby..."
"Hmm, why should I hire you? Hmm..." aniya.
"Because... I'm pretty?" tumawa siya at umiling.
"Not enough reason, my wife..." Mas itinaas niya pa ang palda ko at naramdaman ko na ang daliri niya sa may hita ko.
"Because I'm..." hinapo ako.
"You're?" he licked the space in between my breasts. His fingers slowly delved inside of me, making me moaned loudly and aching for more.
"I-I'm..."
"You're what, hmm? Baby?" Mas lumalim ang daliri niya. He moved his hand, slowly at first, teasing me.
"I'm gonna cum! Faster..." He moved his finger, inserting another digit. "Zeij! Bilis... Baby... I can't..."
"You're what, hmm? Say it. Why should I hire you?" hinuli niyang muli ang labi ko at nakita ko ang kapilyuhang iyon sa mga mata niya.
"Because..." mas bumilis siya. "Because I love you!" I screamed at napamura nang maramdaman ang pamumuo sa tiyan ko.
"I love you too..." he chuckled and doubled his pace, making me scream with my own convulsion.
Our eyes met; I saw how his naughty blue ones brightened.
"You are hired, Misis..." bulong niya bago humalik sa noo ko.
Lupaypay ako. Nanatili namang ngiting-ngiti ang loko habang nakamasid sa akin.
"Jerk..." I hissed.
"You're seducing your interviewer! That's why... Buti nga sa 'yo..." tawa niya.
"Ang dami mo kasing tanong!" I hissed.
"I was just amused, ang cute mo kasi..." tawa niya at inayos ang butones ng damit ko. He fixed me, ibinalik niya ako paupo sa upuan habang siya'y hinila ang swivel niya para tumabi sa akin.
"How will we start working?" tanong niya habang nakayupyop sa lamesa at pinagmamasdan akong nakasandal sa upuan.
"I don't know. Bakit ako tinatanong mo?"
"I told you, baby, our mission will end up in flirting..." nguso niya. "You're hot whenever you fight while holding a gun so I might, you know..."
"Gusto mo kapag nag-me-make out tayo, tutukan kita ng baril para hot?" I asked at nanlaki ang mata niya roon.
"Grabe ka!" Napatawa ako at nailing siya at inabot ang mukha ko. "Buti hindi kumalat 'yong lipstick mo."
"It's kiss proof, Zeij..."
"Oh?" Tumaas ang kilay niya. "I-try pa natin kung totoo?" he suggested at binatukan ko siya kaagad.
"Our work is really not a good idea..."
"I told you..." he answered me childishly.
Suddenly, the door opened. Napaayos kami ng upo ni Zeijan at nanlaki ang mata ko nang makita si Daddy.
"Dad!"
"You're here, anak..." he smiled.
Tumayo naman ako pero nanginig ang paa ko kaya mabilis na tumayo si Zeij para alalayan ako.
"Are you fine?" my Dad asked.
"Yes po, nangalay siguro." Zeijan answered, suppressing his smile.
"Alright, so how was the interview?" he asked. Nakalapit naman ako sa Dad ko at humalik sa pisngi niya.
"Good, Sir. She's great for a beginner." He said. Napasimangot ako, gusto ko siyang batukan pero nandito si Dad kaya 'di ko nagawa.
"Alright, since you have now your new partner, you have a mission tonight." Sabay kaming natigil at napatingin sa kanya.
"Agad?" I asked.
"Yes, hija. This is urgent. Brad escaped the prison." Kumalabog ang dibdib ko. Napatingin ako sa asawa ko at nakita kong seryoso ang mukha niya habang nakaigting ang panga.
"How?" I asked.
"He managed to kill the jail guards, damn that man. Ayon sa nasagap ko, he was going to a party tonight. Naroon ata ang kamag-anak niya at nagbabalak na umalis ng bansa. I want you two to catch him there." Napatango kaming dalawa ni Zeijan doon.
"Copy, Sir," tango ni Zeij at sumulyap sa akin.
"And one more thing, Sandejas..." napatingin si Zeij kay Daddy. "Take care of my daughter, kapag may nangyari dito, yari ka sa akin."
Napatikhim si Zeij at napatango. "Definitely, Sir." Lumunok pa siya at nakita kong tumaas ang kilay ni Dad bago ako hagkan sa noo.
"Take care, anak. Stick with your husband, okay?"
•─────⋅☾ ☽⋅─────•
WEARING an elegant mermaid one shoulder black evening dress, I walked with Zeijan. Zeijan is wearing a black armani suit partnered to his black slacks and a bow tie above his white dress shirt.
We're in a prestigious hotel in Manila. Dito kasi gaganapin ang party ng isa sa mga pinsan ni Brad. He's also a model at balita nami'y narito si Brad mamaya para humingi ng tulong sa mga kamag-anak.
"Invitation, Sir?" Zeijan let go of me. Kinuha niya ang invitation sa coat niya bago ibinigay sa lalaki roon.
"This way, Ma'am, Sir."
We entered the hall. It was filled with chandelier lights, each with different designs and structures. A soft music is playing, probably because of the piano being played in front.
"Hi, Vipe! Do you copy?" I stopped when I heard a voice. Napahawak ako roon sa earphone ko at nagsalita.
"Trece?" my eyes widened.
"Hi, Vipe. It's nice working with you again." My mouth parted.
"How?" napatingin ako kay Zeij na nakitaan ko ng maliit na ngiti.
"Your father hired us." Trece answered.
"Si Hawk?"
"He's with me, he's with the CCTVs." Kumalabog ang dibdib ko roon at matamis na napangiti.
"Oh, my god, Trece..."
"It's fun right? Take care, Lyx. We're just here, we'll monitor everything." I heard her laugh.
"Thank you..." ngiti ko at nang hindi na nagsalita si Trece ay kaagad akong humawak sa braso ng asawa ko.
"They're with us now?" nakangiting tanong ko.
"Hmm, yes... Nandoon sila sa sasakyan natin sa labas. They're with Phoenix and Axel." He smiled at mas lumaki ang ngiti ko at napatango.
I am excited to see them!
"Here, baby..." Zeijan offered me a seat, kaagad akong naupo roon at nang maupo siya sa tabi ko ay kaagad na inabot ang kamay ko.
He looks handsome with his round eyeglasses; he looks like a bit of Harry Potter in my eyes. It's not just a simple eyeglass, we let him wear that for the camera at kung siya ay naka-glasses, contact lenses naman ang suot ko.
Ipinalibot ko ang tingin. Nothing seems suspicious, a few guests were talking and laughing softly. May pamilyar na mga tao at ang asawa ko'y gano'n rin ang ginagawa.
"Mr. Sandejas!" tawag sa kanya ng isang may katandaang lalaki.
"Mr. Agoncillo..." He greeted and shake his hand.
"It's been a while, hijo. Madalang lang kita makita sa mga ganitong events," sabi ng matanda at nakita ko ang pagngiti ni Zeijan.
"I was busy kaya ngayon lang ulit ako nagka-oras," he answered.
"Oh, I see..." he smiled.
Lumingon siya sa akin at ngumiti ako nang tumingin ito. "Who is this beautiful young lady?"
"My wife, Sir," he answered. My heart thumped. Napangiti naman ang matanda at tumango.
"I don't know you have a wife, Zeijan," ani nito.
"We're four years na, Sir," he said at nang ilahad sa akin ng matanda ang kamay para makipagkilala ay kaagad akong ngumiti at tinanggap ito.
•─────⋅☾ ☽⋅─────•
"HIS relatives are here." Trece started at kaagad kaming nagkatinginan ni Zeijan. The host introduced them, ang mga Tito ni Brad ay narito. Even his parents are here.
I observed them, nakita kong nagbubulungan ang mga ito bago naupong muli.
"Arch, this is Phoenix..." narinig kong sabi sa kabilang linya at nakitang kong bumulong si Zeij.
"What?" he asked.
"Observe his family, may mga sasakyang itim dito sa unahan namin. They weren't that much but it's too suspicious," he said.
"Copy that," aniya.
Hinawi ko ang buhok ko, wala ang interes namin ni Zeij sa nagsasalita sa harapan kung hindi nasa pamilya ni Brad. I saw bodyguards everywhere, wearing black shirts and earphones.
May nag-serve ng wine at kaagad ko iyong kinuha nang mapunta sa tapat ko.
"Hey, baby. Don't drink too much," he whispered.
"I won't..." I whispered back, kissing his cheek and leaned on his shoulders.
"Baby, are you bored?" I nodded.
Humawak naman siya sa daliri ko at muling hinaplos ang singsing ko.
"May bagong akong fact for you." Humiwalay ako sa kanya at sumulyap.
"What is it?" I asked, curious.
His eyes shined. Nakita kong lumiwanag ang kulay asul niyang mga mata bago ako sagutin.
"Did you know na kapag binaligtad ang boat ay taob?" he smiled. I stopped.
Boat... Taob?
What the hell?
My jaw dropped.
"I'm so genius, right? Kapag nagkaanak tayo, magmamana iyon sa akin!" humalakhak siya at napabuntong-hininga ako.
"Oh, my god..." napa-facepalm ako.
"May isa pa!" he insisted.
"Hoy, ayusin mo 'yan!" I exclaimed. Natawa siya at tumango sa akin.
"Oo, mas astig 'to..." aniya. He cleared his throat and spoke.
"Ano ang tawag ng macaroni sa isa pang macaroni na mabilis gumulong?" he grinned.
Napaisip naman ako at matapos ay tiningnan siya.
"Sirit?" he asked. I nodded.
"E 'di, sopas!" he burst out laughing at napapikit ako pero maya-maya ay natawa, pati na rin ang kasama namin sa table.
"Bakit ba kita pinakasalan?!" I hissed, laughing at natatawang niyakap niya ako at humalik sa pisngi ko.
"Ang mahalaga, mahal tayo ng Diyos," bulong niya at kulang na lang ay ihambalos ko siya rito sa tabi ko.
"What the fuck, Arch?" Phoenix hissed at mas napatawa si Zeijan lalo.
"Gago, wala ka kasing sense of humor!" Zeij hissed.
Naiiling na ibinalik ko ang tingin sa stage at kaagad akong natigil nang makita ang bagong dating.
"Look at that man..." kalipat kaagad ang tingin niya sa lalaking pumunta sa mga kamag-anak ni Brad. It wasn't Brad pero nang lumapit ito roon ay tumayo ang Mommy ni Brad para yumakap.
"Hello, Phoenix? Can you look through this man?" Nang lumingon ang lalaki sa mga tao ay tumitig ako para makuhaan ko ito ng litrato gamit ang contact lenses na suot ko.
"There, I got him," Phoenix answered at maya-maya'y may lumabas na mukha sa paningin ko.
It was the man in front pero ang nakakapagtaka ay wala itong pangalang nakalabas sa screen. Instead, unknown identity was written here.
"Why? Who's that?" Zeijan whispered.
"I don't know, hindi ko rin siya kilala," sagot ko at napatingin sa dance floor. I saw the man offered a dance to Brad's mother, pumunta sila roon sa gitna kaya mabilis kong inabot ang kamay ni Zeijan at tumayo.
"Let's dance..." I said at mabilis niyang hinawakan ang baywang ko at nang mapunta kami sa gitna ay kaagad niya akong hinapit at inilagay ko ang kamay sa balikat niya.
We went near them, halos nasa likuran lang namin siya at nang mapalitan ng malamyos na musika ay kaagad kaming sumayaw ni Zeij.
We were moving softly, swaying with the sweet music.
I can his heart beating faster at nang mag-angat ako ng tingin sa kanya ay nakita kong nakadungaw siya sa akin.
"Love you," he mouthed at matamis akong napangiti at tumango.
"They can't see me here, Mom." I overheard them. Natigilan ako kaagad doon at napatingin kay Zeij pero nang makitang may sinasabi ang mata niya ay muli kaming sumayaw.
We moved slowly towards their direction.
"Your Dad will contact the chopper tapos didiretso ka sa airport." Ani nito.
"I'm afraid they'll know I am here. Baka nga nasa labas ang mga pulis." Napahigpit ang hawak ko sa balikat ni Zeij.
"They won't know you're here, Brad..." That's when we both stopped. Nagulat ako nang biglang nagpalit kami ng pwesto ng asawa ko at hinawakan niya kaagad ang baywang ko.
"He might see us," mahinang sabi niya.
"Should I go, Mom?" And when I heard his voice clearly ay kaagad akong napaayos.
I am positive that's him!
"Yes, magpaalam ka na sa Daddy mo. Tumakas ka, hijo!" I heard footsteps at saglit kaming sumayaw pa ni Zeijan at sa muli naming pagkakatinginan ay kaagad kaming naghiwalay at naglakad paalis.
"It was Brad," I hissed at kaagad kong narinig ang pag-utos sa kabilang linya.
"He's leaving, back up!" Zeijan hissed at mabilis kaming naglakad papuntang banyo at mabilis na ni-lock ang pinto.
I immediately get the gun from my pouch bago ko ito inihagis sa basurahan.
I saw Zeijan removing his suit and pulling his long sleeves up to his elbow, leaving him with his bowtie.
"Let's go..." aniya at kaagad akong tumango at sumunod sa kanya. Nang makitang may dadaan ay kaagad kaming nagtago ni Zeijan at inabot ko sa kanya ang baril ko at nagpusod ng buhok.
Nang naabutan ko siyang nakamasid sa akin ay tinaasan ko siya ng kilay at kumindat lang siya at mabilis na hinagis sa akin ang baril na kaagad kong sinalo.
We walked outside formally. Ang baril ay hawak ko at si Zeijan ay nasa likuran ng slacks niya. We saw Brad walking upstairs and I know that it wasn't his face at may hinala na ako kung bakit iba ang itsura niya ngayon.
"Baby, we'll follow him quietly..." I nodded at mabilis na sumunod sa kanya.
Brad was walking with his guards, nang sumakay ito sa elevator ay susunod na sana kami nang harangin kami ng guard.
Mabilis kong itinago ang baril na hawak at mabilis na sumagot si Zeijan.
"We're going to meet my friend in the upper floor," sagot ni Zeijan habang ako'y nakatitig sa floor kung saan titigil sila Brad.
"Ay, sorry, Sir. Bawal ang umakyat ngayon, pinasara ng may-ari."
"Then, bakit may umakyat kanina?" Zeijan asked.
"Wala lang 'yon, Sir. May tiningnan lang," sagot nito.
"Kahit saglit? We're just going to talk to my friend."
The elevator stopped at the 16th floor.
"Sorry, Sir pero hindi talaga—" I am annoyed as fuck so, I punched his face at nang matumba siya ay gulat itong sinalo ng asawa ko at nanlalaki ang matang nilingon ako.
I blew my knuckles and spoke.
"We're running out of time, baby," I answered at mabilis niyang hinila sa gilid ang lalaki at ako nama'y pinindot ang elevator.
Nang makapasok ay kaagad si Zeijan tumingin sa CCTV at nagsalita.
"You can see us?" he said.
"Yes," narinig kong sabi sa tainga ko.
"Get ready," Zeijan said strictly at nang tumunog na nasa 16th floor na kami ay kaagad kong inilabas ang baril.
Zeijan was the first to come out, placing his gun in every side to check.
Nang sumulyap siya at tumango ay kaagad akong lumabas at pumunta sa likuran niya. We were side by side with our guns in air.
Ang tahimik na hallway ang nakita namin at wala ng ibang tao.
"Let's check every room," mahinang bulong ko at mabilis siyang tumango bago ako kabigin at hagkan ang noo ko.
"Be safe," he whispered before letting me go.
Isa-isa naming sinilip at kinatok ang bawat kwarto. No one was there, mukhang totoong pinasara nga ang itaas.
I suddenly heard voices at kaagad kaming nagkatinginan ni Zeijan na nasa kabilang dulo. He told me to stay quiet and motioned me to walk slowly and I did.
Marahan akong naglakad habang nakaangat ang baril ko. I saw Zeijan doing the same at mas lumakas ang usapan.
"Kapag hindi 'yon nakaalis, yari sa pulis..." My grip on the gun tightened.
"Oo nga, eh—" Sabay kaming humarap doon at mabilis na sinipa ko ang lalaki.
"Puta!" sa gulat nila ay bigla silang nagpaputok.
I groaned, mabilis akong tumungo at hinila ang paa ng isa. I punched the other man's face and twisted his neck. Mabilis na napunta si Zeijan sa likuran ko at pinaputukan ang mga lalaki roon.
I tucked and shoot their legs at nang mapahiga ay 'tsaka ako sumugod. They punched me pero kaagad akong nakaiwas at sumuntok pabalik.
Nang makita ang isang lalaking may hawak na patalim habang patakbo kay Zeijan na nakikipagbuno sa isang lalaki ay mabilis akong tumakbo palapit.
I pulled his shoulder at mabilis na umiwas nang sa akin na mabaling ang patalim niya. I moved my head side by side, getting away from his knife.
Napasinghap ako nang may matamaan ako sa likuran at kaagad akong lumihis habang hawak ang lalaking iyong na naatrasan ko at ginawang harang.
The man accidentally stabbed his companion's chest at napangisi ako nang matumba iyon.
"Hayop ka!" he screamed and attacked, and I immediately get the knife strapped on my leg and throw it on his direction, strucking his throat.
May dumamba sa likod ko at niyakap ako sa likuran. I hissed and moved my body pero hindi ako nito pinakawalan kaya napatingin ako kay Zeijan na mabilis na napatingin sa akin.
He moved forward and I moved my body and ducked when he shot the man's head. Nawala ang kapit nito sa akin at mabilis akong tumakbo kay Zeijan.
He held my arm, hiding me on his back at mabilis kong pinaputukan ang mga bagong dating.
I shoot every person I can see. I heard Trece saying something on the other line pero hindi ko na maintindihan sa lakas ng putukan. Nang maubusan ako ng bala ay mabilis kong hinila mula sa may baywang ni Zeijan ang isa at ginamit.
Mabilis kong hinampas ang kamay ng lalaking lumapit at hinawakan ang leeg niya. I jumped on his neck and twisted it using my leg at nang matumba siya ay kaagad akong tumayo at hinampas ang mukha ng isa gamit ang baril.
"Fuck!" napatingin ako kay Zeijan at napamura nang makitang nakahawak siya sa braso niyang dumudugo.
"Zeijan!" I screamed and threw him the magazine na kaagad niyang sinalo at nilagay sa baril niya at mabilis na kinasa at nagpaputok.
"Tang ina!" I screamed when I felt my arm aching. Napamura ako nang makitang magdugo iyon at sa pag-angat ko ng tingin ay nakitang nagilitan ako ng kutsilyo.
I cursed, clicked my neck and kicked his face. I jumped and punched his nape before twisting his wrist and stabbing him with his knife.
Mabilis akong lumapit kay Zeijan at nang mapansing may bagong mga paparating ay kaagad kong kinuha ang dalawang patalim sa baywang ko at hinagis sa direksyon nila.
"Ree!" mabilis akong napatakbo kay Zeijan na may binabaril sa isang direksyon at sa paglingon ko ay naroon si Brad kasama ang mga guard sa isang elevator.
I cursed and shoot them pero hindi umabot. I saw Brad smiled before removing his mask, revealing his real face.
I ran and shoot again and cursed when the elevator closed with his evil grin. I badly want to erase his face.
"Damn!" I cursed. Mabilis akong bumalik kay Zeijan at hinawakan ang pisngi nyia.
"You're bleeding!" I exclaimed, worried.
"Are you alright?" he asked me softly at mabilis akong tumango bago pumunit sa gown ko at ipinantali sa dumudugo niyang braso.
"Ikaw?" masuyong sabi ko.
Tumango siya at mabilis ko siyang inalalayang tumayo at nakita ko ang tingin niya sa braso ko.
"Your arm..." aniya pero umiling ako at ngumiti ng maliit.
"I'm fine, Zeij. Let's go." Mabilis naming tinakbo ang elevator at nakita kong kinausap ni Zeijan ang mga kasama.
"Paakyatin mo na rito! Now! We almost died!" he hissed, his chest going up and down.
"I think they're going in the rooftop," sabi ko at mabilis na sinabi iyon ni Zeijan sa kabilang linya at ako nama'y nilagyan ng panibagong basyo ng bala ang mga baril.
I was breathing hard as we go up.
Damn, Brad! Ayaw magpahuli!
Inabot ko kay Zeijan ang baril niya at napabuntonghininga siya at mabilis akong kinabig. I closed my eyes when he muttered my name and hugged me tight.
"I love you. Always remember that," bulong niya at mabilis akong tumango at yumakap sa kanya pabalik.
"Let's go home safe, okay?" he smiled sadly and nodded. Mariing ipinikit niya ang mata at hinawakan ang pisngi ko.
"Be safe, Misis. Don't get hurt." At nang saktong pakawalan niya ako ay siya ring pagbubukas ng elevator.
I started shooting the moment the doors opened, the men fell at kaagad na may sumugod sa akin pero mabilis na pinaputukan ito ng baril ang asawa ko at hinawakan ang kamay ko.
I saw him punched the other man at nang masuntok siya ay kaagad akong nagmura at hinambalos ng baril ko ang mukha nito.
I punched the man's face repeatedly, cursing as I wring his neck.
Nang tuluyan na kaming makapasok sa rooftop ay 'yon na lang ang pagmumura ni Zeijan nang makitang umaakyat na ng chopper si Brad.
He cursed, running before shooting Brad. May mga lumabas sa elevator at nakita kong sina Phoenix, Axel, Hawk at pati na rin ang mga tauhan namin.
They started shooting the moment they entered at sa muling sulyap ko kay Zeijan ay nagpapambuno na sila ni Brad.
I gasped when I felt someone punched my face, making my lips stung. Napalingon ako at nagmura nang makita ang lalaki.
He was jumping in front of me, making me see his fingers, inviting me to fight. I licked the blood on my lips, raising my brow.
"Lumaban ka! Ano!" his hands were his only weapon, jumping in front of me, mocking.
"You wouldn't like it when I fight," malamig na sabi ko.
"Lumaban ka, sige! Duwag ka naman!" asar niya at napatawa ako mabilis siyang sinuntok, sapol sa pisngi.
I gave him an upper cut, punching his nose and bumping his head with my head. Nahilo siya roon pero patuloy pa rin sa paghahamon.
"'Y-yan lang ba ang kaya mo?! Wala ka pala!" I laughed and jumped in the air, kicking his face faster and stronger than I ever did before at nang matumba siya ay pinagpag ko ang kamay bago kinuha ang nalaglag kong baril sa lapag at napailing.
I saw Brad's chopper in there pero palitan pa rin sila ng suntok ni Zeijan. Sa pag-angat ko ng tingin ay may iilan ding mga chopper doon, I am positive it's from CIA.
"Help Zeijan!" Mabilis akong tumango kay Phoenix at tinakbo si Zeijan.
"Putang ina mo, hayop! Dahil sa'yo, makukulong ako!" Brad cursed, punching my husband's face repeatedly.
Napamura ako at nang makita ang kutsilyo sa balikat ng asawa ko ay nagdilim ang paningin ko.
Bumigat ang dibdib ko at mabilis na tinakbo si Brad at hinampas ang batok niya. Nawalan siya ng balanse at natumba kaya nakawala si Zeijan habang nagmumura at mabilis na tinanggal ang kutsilyo sa balikat niya.
Nagkatinginan kami at natumba ako nang biglang hawakan ni Brad ang paa ko.
I fell on the ground and hissed when he went on top of me.
"You bitch!" I groaned when he slapped me, naramdaman ko ang pamamanhid ng mukha ko at mabilis ko siyang sinipa pero naipit niya ang paa ko.
I cursed.
"F-fuck you!" sigaw ko at hinila ang buhok niya. I fisted his hair, pulling it too much, making him curse at mas humigpit ang hawak niya sa leeg ko.
"Mamatay ka! Mamatay kayong lahat! Hindi ako makukulong!" sigaw niya na naiwan sa ere nang mawala siya sa itaas ko.
I coughed, hawak-hawak ang leeg ko ay naghahabol ako ng hininga at nakitang paulit-ulit na sinunusuntok ni Zeijan ang mukha nito.
"Fuck you! You can't hurt my wife! Asshole!" he screamed in gritted teeth, punching his face over and over again while chocking him.
"G-gago! Tang ina mo!" I saw him getting something from the floor at napaluhod ako nang makitang may hawak siyang kutsilyo.
"Zeij!" I screamed at napasinghap ako nang tumama iyon sa tagiliran ng asawa ko.
He fell on the floor at mabilis kong dinaluhan si Zeijan habang hawak siya.
"I-I'm fine..." he breathes, closing his eyes tightly.
"N-no! You're... you're bleeding!" I exclaimed in horror.
"N-No... Kill Brad... Please... Ayos lang ako." Humugot siya ng hininga at nanikip ang dibdib ko nang makita ang bugbog na mukha nito.
He's bleeding!
"G-go, Viper. Please."
I heard the sound of an engine, sa muling pag-angat ng tingin ko ay nakita kong halos gumapang na si Brad paakyat doon kay napuno ng galit ang puso ko.
I stared at my husband. He was coughing, nakahawak sa kanyang tagiliran. Nagdilim ang paningin ko.
Marahang ibinaba ko ang ulo ng asawa ko sa lapag at mabilis na tumayo. I walked towards his direction, shoot the man who comes on my way and ran before pulling him out of the chopper.
Halos mabingi na ako sa putok ng baril, I saw dead people on the floor, lying with their fresh bloods pero hindi ako natinag.
I gave Brad a strong punch on the face at nakita ko kaagad ang pamumula ng pisngi niya.
"Fucking asshole!" sigaw ko at nang natumba siya ay kaagad ko siyang dinamba at sinuntok. Nagilitan niya ang balikat ko ng kutsilyong hawak pero inagaw ko sa kanya ang hawak na patalim.
Nag-agawan kami ng kutsilyo, nang mapunta iyon sa direksyon ko ay mabilis akong umiwas at itinutok kaagad iyon sa kanya. He screamed when the knife struck his shoulder at muli namang itinutok sa akin.
"You will fucking pay for what you did!" I screamed, full of rage.
Bigla akong nahilo nang maramdamang may tumama sa likod ng ulo ko. Natulala ako at nabitawan ang kutsilyo at napahawak sa ulo ko.
I stopped when I saw blood at the back of my head at kaagad kong naramdaman ang pag-ikot ng paningin ko.
Naitulak ako ni Brad at lumalim ang paghinga ko ng maramdaman ang patalim sa leeg ko.
"What now, bitch? Huh, Alyx? Gusto na kitang patayin." I felt the sharpness on my skin, making me feel scared and nervous.
Napansin ko ang presensiya ng asawa ko kaya napangisi ako.
"Ikaw muna ang mamamatay..." I managed to say at nang mawala siya sa tapat ko ay nakita ko na silang nagsasapakan ni Zeijan.
I saw how my husband get the mini bomb on his slacks and sticked it on Brad's shirt at pinilit kong makaupo para abutin ang baril at makatulong sa kabila ng pagkahilo ko.
That bomb is different from the typical bombs, it might be small, but it can destroy a twenty-storey building once activated.
I heard a gunshot, at sa pagtingin ko sa braso ko ay nalula ako sa dugo na umaagos mula roon. Huli na nang maramdaman ko ang pamamanhid nito.
"Alyx!" Zeijan screamed at napatingin ako sa kanya at napaawang ang labi ko nang itinulak ni Brad ang asawa ko patungo roon sa may dulo.
"Zeij!" I screamed at kumalabog ang dibdib ko.
No! No! He will fall!
Itinulak muli ni Brad si Zeij sa pinakadulong parte na ilang hakbang na lang ay malalaglag na ito at kumalabog ang dibdib ko ng makitang may kulay pulang umiilaw sa damit ng asawa ko.
Fear started eating my system. I shook my head and my mouth parted.
N-no...no!
It was the bomb he sticked on Brad's shirt! Paanong napunta...
"T-Trece..."
"Alyx! Alyx! What's happening?! I can't contact Hawk!" She's panicking.
"T-Trece! Deactivate the bomb now!" I exclaimed.
"What?! Why?!"
"Just... Just do it!" may bumaril kay Brad kaya napaluhod ito. Mas napaatras si Zeij at mas napapikit ako sa pangingirot ng braso ko.
"N-no..."
"This whole building will blow in thirty seconds," tawa ni Brad habang umuubo ng dugo. Sa muling pagharap ko kay Zeijan ay nakita kong napatingin siya sa damit niya kung nasaan ang bomba at napatingin muli sa akin.
I shook my head, crying at nakita ko kung paano nalaglag ang luha sa mga mata niya habang nakamasid sa akin.
"N-no, Zeij! No! Don't jump!" I screamed, patuloy na humahagulgol.
"Mamatay kayong lahat! Mamatay kayo!" tawa ni Brad na muling tinamaan ng bala sa dibdib at padapang natumba sa lapag.
I saw my husband took a step back. Mas nanginig ako at gumapang palapit.
"N-no! P-please, Ree... Don't come near me!" he shouted.
"N-no... No, Zeij! H'wag..." nanginig ang boses ko at nanlabo na ang mga mata ko.
"I-I can't risk you..." mahinang sabi niya at nakita ko kung paano kumislap ang kulay asul niyang mga mata sa luha na patuloy na nalalaglag sa mga mata niya.
"N-no! H'wag kang ganyan! Please..." my voice broke at halos mapaluhod para magmakaawa.
"I love you..." he said softly, staring at me and took a step backward. Mas napahagulgol ako at napahawak sa dibdib ko.
"D-don't, please..." Iling ko.
"M-mahal na mahal kita, Misis. H'wag mong kakalimutan 'yan." His voice broke bago napapikit.
"Z-Zeij!" Sumikip ang dibdib ko na halos mawalan na ako ng ulirat.
No...
"I'm sorry. I love you..." He stared at me and gave me his sweetest smile and took a step backward at napasigaw ako nang malaglag siya roon.
"Zeijan!" sigaw ko at pilit na tumakbo at tumayo but I felt a sharp pain on my chest at napaluhod ako habang nakahawak doon.
The place suddenly feels eerie, faint voices and screams were the only thing I could hear.
I saw blood on my hands at unti-unti kong naramdaman ang sakit sa dibdib ko. I felt numb. Ang mata ko'y unti-unting nagdilim kasabay ng malakas kong pagbagsak sa lupa.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co