Chapter 18
Pagkain
Si Vicco ay nakatulog ulit sa backseat. Kaya ba hindi ko siya makita mula pa kanina ay dahil nakatulog siya dito sa sasakyan ni Faustino?
Inayos ko ang sarili at nang makuntento ay pumasok ako ulit sa malapit na banyo para malinisan ang sarili.
Sa totoo lang,hindi ko rin alam kung bakit ko ginagawa ang mga ito. Hindi ko na alam kung lalayo pa ba ako o pagpapatuloy ko 'tong buhay ko na andito na naman si Faustino.
Ito ba talaga ang itinakda ng tadhana sa akin?
Nang lumabas ko ng banyo ay nakita ko si Faustino na nakayuko at naninigarilyo. Alas dos na nang madaling araw. Marami paring tao dito.
Nagdalawang isip ako kung lalapitan ko siya o umalis nalang. Pero nang makita niya ako ay lumapit siya agad matapos ihagis ang sigarilyo. Napatingin ako doon.
"Wanna go somewhere? Antok ka na?" tanong niya. Hindi ako makasagot.
"W-Wala lang yung nangyari. Hmm
Nadala lang ako."
"Nadala nang?" tumaas ang kanyang kilay. Tiningnan ko ang mga dumadaan sa gilid namin bago binalik ang tingin sa kanya.
"Nang katawan mo." kinagat ko ang aking labi. "Gustong gusto ko ang katawan mo....lang."
Tumalim ang tingin niya sa akin. Hindi na ako makatingin sa kanya.
"Where do you wanna go?" tanong ulit nito sa malamig na tinig. Hindi na ito tumingin sakin.
Pumikit ako at hinayaan nalang. Hindi naman siguro masama na makasama ko siya kahit ngayon lang?
"Si Austin?" tanong ko.
Hindi siya sumagot.
"Balikan nalang natin si Austin," tumalikod na ako para bumalik sa pinanggalingan kanina.
Bumuntot naman siya sa akin. Dahil siguro sa presensya niya sa likod ko ay naging maayos akong nakadaan.
Nang bumalik kami sa mesa ay wala na iyong dalawang babae. Si Austin nalang mag isa. Agad itong tumayo at nangunot ang noo , nagtataka kung bakit kami magkasama ng pinsan niya.
"Natagalan ka." puna niya.
Tumango ako. Parang balewala nalang yung nangyari.
"Hindi ko talaga kasi mahanap si Vicco. Iyon pala nasa sasakyan siya ni Faustino," paliwanag ko.
Tila tinanggap naman iyon ni Austin. Naging tahimik na kami at wala nang sinuman ang uminom. Hanggang sa pinagpasyahan nalang namin na umuwi.
Si Austin ang naghatid sa amin hanggang sa bahay. Siya rin tumulong sakin kay Vicco. Si Faustino naman ay nasa sasakyan niya ay hindi ko na gaanong pinapansin.
Inaamin ko naman na gustong gusto ko ang katawan niya. Hanggang doon nalang iyon.
Masakit ang ulo ko nang magising kinabukasan. Naaamoy ko ang niluluto ni Vicco na tocino. Pagkababa ko ay sumsayaw siya habang nagpiprito.
"Luxxe white ba ang gamit mo? Kaya ang ganda mo? Oh yeah ... oh yeah! Salamat shoppee!" kanta nito.
Nasapo ang noo. Sumakit lalo ang ulo ko sa kinanta ni Vicco. May nakita akong kape sa mesa at sinangag.
"Uy! Gising kana pala! Magkape ka!"
Tumango ako at umupo sa upuan.
"Ang sakit ng ulo ko kagabi. Nagulat nalang ako na nandito nako sa sala niyo!"
"Si Austin ang naghatid sa atin?" tanong niya. Dahil nga nagsuka ako kagabi pagdating ay ginutom ako. Kumuha ang ng sinangag at tocino tsaka uminom sa kape.
"Oo si Austin." paos na sagot ko.
"Huh? E di'ba may pa "I want to taste your cum Ava! I want to taste your sweet cum in my mouth!'' Pa si Fafa Postiso sayo kagabi-Aray!"
Hindi ko na nakayanan at binato ko siya ng kutsara. Nasapol ko siya sa noo!
"Akala ko lasing ka kagabi! Bastos ka!" ramdam kong uminit ang aking pisngi. Walang hiya!
Nanlaki ang mata nito at kinuha ang kutsara na binato ko sa kanya at dinuro ako. Napaurong ako sa ginawa niya.
"Hoy! Malandi ka! Hindi ko kasalanan na natutulog ako doon ay ang ingay ingay mo! Jusko ang landi mo! Sarap na sarap kang gaga ka! Mabuntis ka mamaya at umiyak ka na naman iuuntog ko na yang bilat mo!"
"Ang bibig mo Vicco!" saway ko sa kanya.
"Ang pepe mo kamo! Naku ikaw ha! Ewan ko nalang! As in ewan ko! Nung kelan ay may kaanuhan ka doon sa bar na hindi natin kilala tapos ngayon si Postiso na naman? Aba! Enjoy na enjoy yang pepe mo-"
"Sabing tama na e!" sinabunutan ko na siya at humagalpak kami sa tawa.
Alam ko Vic. Alam ko ang ginagawa ko.
Dami niyang sinasabi sa akin. Parang iyong bibig lang ni nanay.
"Nahilo ako kagabi sa ingay mo! Dagdagan pa nitong yugyog ng sasakyan!"
Tinakpan ko ang aking tenga para hindi siya marinig.
"Hay!" namaywang siya sa harapan ko. "Pag wala ako ewan ko nalang! Hindi mo pinag iisipan ang ginagawa mo! Baka sa huli magsisi ka na naman niyan!"
Wala kaming trabaho ngayon kaya nagbabad nalang kami ni Vicco sa panonood sa bahay. Nang magsawa kami ay naglinis kami ng dapat linisin at naglaba. Pagod na pagod siya nang kinagabihan at nakatulog agad sa sofa.
Napangiti ako. Pinatay ko ang tv para makatulog na sa aking kwarto nang umilaw ang aking cellphone sa isang message.
Unknown number ito.
I'm outside.
Kumalabog agad ang puso ko. Sinuklay ko ang aking basang buhok gamit ng aking kamay dahil kakaligo ko lang.
Lumabas ako ng bahay para hanapin siya. Patay na ang mga ilaw ng mga bahay. Malamig na ang hangin at malaki ang buwan sa langit. Niyakap ko ang sarili at tinungo ang kalsada.
Nakita ko ang sasakyan doon ni Faustino na umiilaw hindi kalayuan. Mabilis ko iyong tinungo at bumukas ang pintuan nito. Nang makapasok ako ay peke akong umubo.
"Bakit ka andito?"
Pinakita niya sa akin ang mga pagkain na tinake out niya.
"H-Hindi pa'ko kumain." simpleng sagot niya. Nag sink in iyon sa utak ko. Nagtrabaho siya ngayon basi sa polo na suot niya. Marami siyang pagkain na dala dahil gusto niyang kumain kaming dalawa.
"Okay," huminga ako ng malalim. "Saan?"
Hindi siya sumagot at pinaandar ang kanyang sasakyan. Hindi niya tinungo ang syudad kundi diniretso niya ang daan pa itaas ng Balicaocao. Kung saan ang mga bundok ,cliff at dagat.
Hinayaan ko siya. Ilang sandali kaming tahimik at nakita kong hininto niya iyon sa isang cliff na may malaking puno. Nagulat ako ng humangi ang bubong ng kanyang sasakyan.
Walang salita niyang hinanda ang pagkain at inabot iyon sa akin. Kinuha ko iyon para kainin.
Kinain ko ang burger na dala niya at uminom sa coke at napansing hindi siya kumain pa.
"K-Kain kana Faustino," yaya ko.
Nagulat ako ng mas lumapit siya sa akin. Napapikit ako ng halikan niya ang aking tenga.
"Iba ang gusto kong kainin," bulong niya. "May I?"
Hindi ako makapagsalita. Hindi rin ako tumutol. Nakita ko nalang ang kamay niyang nasa zipper ng aking shorts at binubuksan iyon habang patuloy siyang humahalik sa aking leeg.
Nang gabing iyon ay ang aking dalawang hita ay nakabukaka sa kanyang harapan at kitang kita ko kung gaano siya kasarap sa kanyang nilalasap. Walang humpay ang aking ungol at sabunot sa kanyang buhok.
Nang gabing iyon ay nagkalat ang aming saplot sa kanyang sasakyan at muli niyang inangkin ang aking katawan ng ilang beses.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co