Blank Part-4
#Unicode
Flashback~~~~
စားပြဲပေါ်က ဖုန်းမြည်သံကြောင့် Krystal အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးသွားသည်။
ဖုန်းကို ယူကြည့်တော့.....Krystalရဲ့ မျက်နှာက ပြုံးသွားသည်
"Hello....."
"I'm Sorry....Kry....ကိုယ် အိမ်ပြန်နောက်ကျမယ်....."
Phကိုင်ကိုင်ချင်း တစ်ယောက်သော သူ့ဆီက ကြားရသည့် စကားကား အိမ်ပြန်နောက်ကျမည်တဲ့လား....
"ဘာလို့ နောက်ကျမှာလည်း...."
"ကိုယ် အလုပ်မ်ားနေလို့ "
"ဘာလို့ အျမဲ အလုပ်မ်ားနေရတာလည်း ...."
ကလေးတစ်ေယာက္လို အလိုမကျမှုတွေနဲ့ Krystal မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လည်းဆိုတော့.....ကိုယ်က ဒီလုပ်ငန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို ဦးစီးရမွာလေ......"
"ဒါပေမယ့် ရှင်က CEOမဟုတ်ဘူးလေ.....သူ့ရဲ့ သားဘဲ ရှိသေးတာကို.. အကယ်၍ ရှင်သာ CEOဆို ဘယ်လိုလုပ်မလည်း ..."
Krystal ရဲ့ စကားကြောင့် Yoong phတစ်ဖက်ကနေ ရယ်နေတယ်
"အဲ့တာဆို ကိုယ် ပိုပြီး အလုပ်မ်ားသြားမွာပေါ့....."
"ဒါဆို....ထပ်ပြီး ဖုန်းမခေါ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့...."
Krystal သိချင်လို့ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်
"May be....."
Yoongရဲ့ အဖြေကြောင့် Krystal နှုတ်ခမ်းစူသွားပြီး
"Ash တကယ်ပါဘဲ....ဒါဆို ဘာလို့ ဖုန်းခေါ်နေသေးလည်း....."
"မင်း အသံလေးကို ကြားချင်လို့.....မင်းအသံလေးဟာ ကိုယ့်အတွက် အားဆေး မင်းအသံလေး မကြားရရင် ကိုယ်သေသွားလိမ့်မယ်...."
Yoong ရဲ့ စကားကြောင့် Krystal ရှက်ပြီး မျက်နှာကြီး နီရဲသြား၏
"ဒါဆို ကျွန်မရဲ့ အသံကို မကြားရရင် ရှင်သေမှာပေါ့....."
"ဒါပေါ့...."
"ဒါဆို အခုသေ....."
Krystal သူ့ချစ်ရသူဆီက အဖြေကို စောင့်နေပေမယ့် တော်တော်နဲ့ ပြန်မဖြေလို့ စိုးရိမ်သွားတယ်
"Yoong....."
Yoongရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ပေမယ့် တုံ့ပြန်မှု ပြန်မရပေ......
ဖုန်းကျသွားလို့လားဆိုပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ဖုန်းကမက်သေးပေ
"Y....Yoong.....ကျွန်မကို မခြောက်ပါနဲ့...."
Krystal စိတ်ပူပြီး အသံတွေ တုန်လာ၏
"Im Yoong....Im Yoong ရှင် သေလို့မရဘူး...."
Krystal ငိုရင်း အော်လိုက်သည်၊
"Wae မင်းဘဲ ကိုယ့်ကို သေဖို့ပြောပြီး ဘာလို့ ငိုနေတာလည်း...."
Yoong မသေဘူးဆိုတာ သိပြီး Krystal စိတ်သက်သာရာရသွားတယ်
"Yah...တကယ်ပါဘဲ....ရှင့်ကို ကျွန်မ မုန်းတယ်.. ..."
"ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ မင်းကို ချစ်တယ် "
Yoongရဲ့ စကားကြောင့် Krystal နှလုံးခုန်မြန်သွားတယ်.....
"ကိုယ် မင်းကို အရမ်းချစ်တယ်....."
Krystal နှလုံးခုန် တော်တော် မြန်လာလို့ ဖုန်းချပစ်လိုက်ပြီး ဘေးနားက အရုပ်ကို တင်းကြပ်စြာ ဖက်လိုက်သည်။
Yoongကတော့ ဖုန်းထဲက Krystal ပုံလေး ကြည့်ပြီး ပြုံးနေလေရဲ့
Krystal တစ်ယောက် Yoongရဲ့ ရုံးခန်းထဲ ထိုင်စောင့်နေစဉ် ရုံးခန်းထဲကို ၀င်လာတဲ့ Yoongကို ကြည့်ပြီး စိတ်ပူသွားသည်။
"Yoong ရှင့်မျက်နှာက ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း....."
"Coffeeဆိုင်မွာ...လူတယောက်လေ...သူ့မိန်းမကို မတရားသဖြင့် ရိုက်နေလို့....."
"ဆေးသေတ္တာ ဘယ်မွာလဲ.. ..."
"အံဆြဲထဲမွာ....."
အံဆြဲထဲက ဆေးသေတ္တာကို ယူပြီး သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ဆေးသေချာထည့်ပေးနေတဲ့ Krystalကို Yoong
စိုက်ကြည့်နေရင်း
"Kry....မင်း ငိုနေတာလား....."
"No..."
"Aigoo...Noသာပြောတယ် ပါးပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေနဲ့.....ဘာလို့ ငိုနေတာလည်း......"
Krystal ရဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပေးရင်း Yoong မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ရှင် နာကျင်နေရလို့.....ရှင် နာကျင်နေရမှာကို ကျွန်မ အရမ်းမုန်းတယ်....."
"ဘာလို့လည်း..... ဘာလို့ မုန်းတာလည်း....."
"ဘာလို့်လည်းဆိုတော့ ရှင့်ကို ချစ်လို့ပေါ့....."
"ကိုယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားရဘူး နောက်တခေါက်.. ..."
"Im Yoongကို ချစ်တယ်....."
Yoong လည်း Krystal ရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်ပြီး
"ကိုယ်လည်း မင်းကို ချစ်တယ်.. .."
Flashback End
Flashback တွေချည်း ပြန်နေလို့ ပျင်းနေကြပြီလားမသိဘူး😁😁😁မကြာခင် စပ်ပါတော့မယ်လို
#Tbc
#Zawgyi
Flashback~~~~
စားပြဲေပၚက ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ Krystal အိပ္ေပ်ာ္ေနရာမွ ႏိုးသြားသည္။
ဖုန္းကုိ ယူၾကည့္ေတာ့.....Krystalရဲ႕ မ်က္ႏွာက ျပံဳးသြားသည္
"Hello....."
"I'm Sorry....Kry....ကုိယ္ အိမ္ျပန္ေနာက္က်မယ္....."
Phကုိင္ကုိင္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေသာ သူ႔ဆီက ၾကားရသည့္ စကားကား အိမ္ျပန္ေနာက္က်မည္တဲ့လား....
"ဘာလို႔ ေနာက္က်မွာလည္း...."
"ကုိယ္ အလုပ္မ်ားေနလို႔ "
"ဘာလို႔ အျမဲ အလုပ္မ်ားေနရတာလည္း ...."
ကေလးတစ္ေယာက္လို အလုိမက်မွုေတြနဲ႔ Krystal ေမးလိုက္သည္။
"ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့.....ကုိယ္က ဒီလုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုလံုးကုိ ဦးစီးရမွာေလ......"
"ဒါေပမယ့္ ႐ွင္က CEOမဟုတ္ဘူးေလ.....သူ႔ရဲ႕ သားဘဲ ႐ွိေသးတာကုိ.. အကယ္၍ ႐ွင္သာ CEOဆို ဘယ္လိုလုပ္မလည္း ..."
Krystal ရဲ႕ စကားေၾကာင့္ Yoong phတစ္ဖက္ကေန ရယ္ေနတယ္
"အဲ့တာဆို ကုိယ္ ပုိၿပီး အလုပ္မ်ားသြားမွာေပါ့....."
"ဒါဆို....ထပ္ၿပီး ဖုန္းမေခၚႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့...."
Krystal သိခ်င္လို႔ ႏႈတ္ခမ္းကုိ ကုိက္ၿပီး ေမးလိုက္သည္
"May be....."
Yoongရဲ႕ အေျဖေၾကာင့္ Krystal ႏႈတ္ခမ္းစူသြားၿပီး
"Ash တကယ္ပါဘဲ....ဒါဆို ဘာလို႔ ဖုန္းေခၚေနေသးလည္း....."
"မင္း အသံေလးကုိ ၾကားခ်င္လို႔.....မင္းအသံေလးဟာ ကုိယ့္အတြက္ အားေဆး မင္းအသံေလး မၾကားရရင္ ကုိယ္ေသသြားလိမ့္မယ္...."
Yoong ရဲ့ စကားေျကာင့္ Krystal ႐ွက္ၿပီး မ်က္ႏွာႀကီး နီရဲသြား၏
"ဒါဆို ကြၽန္မရဲ႕ အသံကုိ မၾကားရရင္ ႐ွင္ေသမွာေပါ့....."
"ဒါေပါ့...."
"ဒါဆို အခုေသ....."
Krystal သူ႔ခ်စ္ရသူဆီက အေျဖကုိ ေစာင့္ေနေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္မေျဖလို႔ စိုးရိမ္သြားတယ္
"Yoong....."
Yoongရဲ႕ နာမည္ကုိ ေခၚလိုက္ေပမယ့္ တံု႕ျပန္မႈ ျပန္မရေပ......
ဖုန္းက်သြားလို႔လားဆိုၿပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းကမက်ေသးေပ
"Y....Yoong.....ကြၽန္မကုိ မေျခာက္ပါနဲ႔...."
Krystal စိတ္ပူၿပီး အသံေတြ တုန္လာ၏
"Im Yoong....Im Yoong ႐ွင္ ေသလို႔မရဘူး...."
Krystal ငိုရင္း ေအာ္လိုက္သည္၊
"Wae မင္းဘဲ ကုိယ့္ကုိ ေသဖို႔ေျပာၿပီး ဘာလို႔ ငုိေနတာလည္း...."
Yoong မေသဘူးဆိုတာ သိၿပီး Krystal စိတ္သက္သာရာရသြားတယ္
"Yah...တကယ္ပါဘဲ....႐ွင့္ကုိ ကြၽန္မ မုန္းတယ္.. ..."
"ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ကေတာ့ မင္းကုိ ခ်စ္တယ္ "
Yoongရဲ႕ စကားေၾကာင့္ Krystal ႏွလံုးခုန္ျမန္သြားတယ္.....
"ကုိယ္ မင္းကုိ အရမ္းခ်စ္တယ္....."
Krystal ႏွလံုးခုန္ ေတာ္ေတာ္ ျမန္လာလို႔ ဖုန္းခ်ပစ္လိုက္ၿပီး ေဘးနားက အ႐ုပ္ကုိ တင္းၾကပ္စြာ ဖက္လိုက္သည္။
Yoongကေတာ့ ဖုန္းထဲက Krystal ပုံေလး ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးေနေလရဲ႕
Krystal တစ္ေယာက္ Yoongရဲ႕ ႐ုံးခန္းထဲ ထိုင္ေစာင့္ေနစဥ္ ႐ုံးခန္းထဲကုိ ၀င္လာတဲ့ Yoongကုိ ၾကည့္ၿပီး စိတ္ပူသြားသည္။
"Yoong ႐ွင့္မ်က္ႏွာက ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္း....."
"Coffeeဆိုင္မွာ...လူတေယာက္ေလ...သူ႔မိန္းမကို မတရားသျဖင့္ ႐ုိက္ေနလို႔....."
"ေဆးေသတၱာ ဘယ္မွာလဲ.. ..."
"အံဆြဲထဲမွာ....."
အံဆြဲထဲက ေဆးေသတၱာကုိ ယူၿပီး သူ႔ဒဏ္ရာေတြကုိ ေဆးေသခ်ာထည့္ေပးေနတဲ့ Krystalကုိ Yoong
စိုက္ၾကည့္ေနရင္း
"Kry....မင္း ငုိေနတာလား....."
"No..."
"Aigoo...Noသာေျပာတယ္ ပါးေပၚမွာ မ်က္႐ည္ေတြနဲ႔.....ဘာလို႔ ငုိေနတာလည္း......"
Krystal ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကုိ သုတ္ေပးရင္း Yoong ေမးလိုက္သည္။
"ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ႐ွင္ နာက်င္ေနရလို႔.....႐ွင္ နာက်င္ေနရမွာကုိ ကြၽန္မ အရမ္းမုန္းတယ္....."
"ဘာလို႔လည္း..... ဘာလို႔ မုန္းတာလည္း....."
"ဘာလို္႔လည္းဆိုေတာ့ ႐ွင့္ကုိ ခ်စ္လို႔ေပါ့....."
"ကုိယ္ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း မၾကားရဘူး ေနာက္တေခါက္.. ..."
"Im Yoongကုိ ခ်စ္တယ္....."
Yoong လည္း Krystal ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကုိ နမ္းလိုက္ၿပီး
"ကုိယ္လည္း မင္းကုိ ခ်စ္တယ္.. .."
Flashback End
Flashback ေတြခ်ည္း ျပန္ေနလို႔ ပ်င္းေနၾကၿပီလားမသိဘူး😁😁😁မၾကာခင္ စပ္ပါေတာ့မယ္လို
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co