Broken Chains (Montemayor 2nd Generation |)
Chapter 3 (Slut)
Just like a snap of a finger all our lives changed.
Naging busy ako sa pag transfer ng paaralan. Nabalitaan ko rin na si Amethyst ay pinadala sa hacienda ng lola niya, Sa kapatid ng papa ni tita Kylie.
Ang iba kong pinsan ay nangangamusta nalang sa akin at tila mas naging mahigpit pa sa kanila ang mga magulang.
"You sure?" Nathan asked me. I just announced that I prefer studying in other Univ. Ngayon lang rin iyon nalaman ni Nathan.
I nodded and chewed my food. My brother was ready for school while I was'nt.
As I expected dad was so busy with our Company and mommy too. Mom lauching her own brand of clothes and bags. Hindi ko iyon alam habang nasa US ako noon.
Araw ngayon ng pasukan. Estra University is a class. From a uniform and all. Green striped ang palda ng uniporme at black ang blazer nito habang puti ang panloob. May krabat na may tatak ng EU.
Ang EU at Montemayor Harvard University ay isa sa mga pinakamahal na Unibersidad sa bansa.
Hindi bigdeal sa parents ko ang desisyon bagkus ay suportado nila ako. Kaibigan rin pala ni daddy ang nagma-manage ng EU.
I let my long black hair flow. Hindi ko iyon pinuyod at kinuha na ang aking bag. Sa US, rush lahat ng galaw ko. Doon kasi halos ang ibang tao ay naglalakad lang papuntang trabaho nila. Ang iba nagjojogging at nagbibihis nalang pagdating sa Unibersidad o trabaho.
Malayong malayo ang pamumuhay ng mga tao doon kumpara dito.
Nasanay ako sa pagkaliberal ng mga tao doon. Dito sa Pilipinas, konting halik lang issue na kaagad sa kanila. Ang mga pinsan ko ay sanay rin sa pabalik balik ng mula Pilipinas pa Amerika.
"Thank you so much Von." I thank Von for driving me to University.
"Hinabilin ng inyong daddy na tawagan ako anuman ang inyong kailangan senyora Sapphire."
I smiled a little. "Sure."
Nilingon ko ang Unibersidad. I felt a little excitement especially that I am a transferee. Money really works here in Pilipinas. Sa iba, hindi madali lalo na may conflict.
So this is the beginning.
Inuna ko ang board kung nasaan nakalagay ang iilang information ng Unibersidad. I saw my name there as a transferee. Infairness. Maganda ang classrooms at lahat may aircon. Porke Comfort Rooms may aircon.
Sapphire Sebrice Montemayor -Second= Gem
Bachelor of Business Management.
Hinanap ko ang tower ng BBM at nasa pinakagitna iyon. The University main interior color is dark brown. Pero sa loob ay cream.
Papasok palang ako para sa elevator ay may nakita na akong naghahalikan. I even saw a teacher passing by.
Tinaasan ko lang iyon ng kilay pero aware ko na ang nga tingin ng mga nakakita sakin. Kanina halos walang students sa labas dahil nandito na sila sa lahat sa kani-kanilang tower. Because of that.. I am aware that I am fuckin' late.
Pinindot ko ang 3rd floor at inayos ang aking buhok. Saktong papasara na ang pintuan ng may lalaking humarang ng kanyang kamay doon. I was so shock kaya napahawak ako sa aking dibdib at umiwas.
"Sorry.." paumanhin ng lalaki ng makita ang aking pagkabigla. I just nodded and I saw his ID. Magka klase kami!
Nauna akong lumabas dahil sa pag madali. Hinawakan kong mabuti ang aking Dior bag bago binuksan ang pintuan.
"Sorry I am late-" hindi ko natuloy ang aking sasabihin dahil sa lalaking hindi ko inaasahan.
Wait... Am I dreaming?
Napalunok ako ay napatingin sa ibang studyante na may hawak nang kanya kanyang laptop o di kaya'y tab. Nagdagdag iyon sa pressure ko! I did'nt brought any of it! Just my cellphone!
Napaka high standard ng Unibersidad na ito!
"S-Sir M-Mondragon." I composed my poise.
Raphael Mondragon wearing his dark gray polo na nakatupi at ang saktong sakto niyang pantalon. I saw his wristwatch at iilang balahibo ng kanyang kamay.
He did'nt smile at all. He's all fucking serious like nothing happened with us!
Playboy! That's why I hate whoreman like him.
"Introduce yourself Miss Montemayor." his husky voice gave me chill.
Pumagitna ako sa platfom kung nasaan siya at hinarap ang mga ka klase.
"I am Sapphire Montemayor. Nice to meet you all."
Nagbulong bulongan agad ang mga kaklase ko. Tingin ko tuloy dahil sa wala akong laptop o tab man lang?
I took out my cellphone and copied the link on the board at nandoon lahat sa link ang aming exam ngayon.
Thank God I am a genius.
Easy as pie lang ang lahat ng exam ni hindi ako kinabahan pwera nalang sa paglilibot ni Sir sa amin. Iniisa isa niya kami. I would like to ask...Why on Earth he's here? Damn it!
At.. alam kong nakaupo lang ako pero nalaman ko na siya ang teacher sa halos apat na subject!
Halos kainin na siya ng mga babaeng kaklase ko dito sa tingin. I almost rolled my eyes. Tumikhim ako ng mag announce ng dismisses after a long three hourse. Lunch time na.
I grabbed all my things at kinuha ang cellphone ko. Nakita kong lumapit ang isang kaklase ko kay sir Mondragon.
Ngumisi si Raphael na tila ba pinapatulan ang makamundong sinasabi ng babaeng sa harapan niya.
Kinurap kurap ko ang mata para matawagan na si Von.
"Von.."
"Yes senyora?"
Lumabas na ako ng classroom at nakaramdam agad ng init sa balat dahil sa init ng panahon.
"Can you please do me a favor? Hindi ko kase dala ang tab ko. Nandiyan sa kuwarto pasuyo nalang kay yaya."
"Masusunod Senyora. How about your lunch?"
"It's okay. Dito na ako kakain."
Binaba ko cellphone at hinanap ang cafeteria.
Sa ganitong eksena ay nakaramdam ako ng pagkamiss sa aking mga pinsan. Alam kong hindi ako makakatakas sa aking nakaraan lalo na sa mga panghuhusga ng mga tao.
Kahit na iyong taong pinaka iniwas iwasan ko ay nandito rin. Wow.
"Oh my God Sapphire! Nandito ka!" isang tinig ang nagpakislot sakin. Kanina pako naiilang sa mga tumitingin tingin sakin na mga studyante. May mga nakita pa akong grupo ng mga kalalakihan na may hawak na mga bola o di kaya'y gitara na nag tutulakan.
"Almira?" goodness. Buti nalang. Akala ko mauumay na ako dito.
"It's you! Hindi mo sinabi sakin sa US na magtatrans ka here!"
Ngumiti ako at umirap. "Not my thing."
She clunged on my arms. Si Almira ang kaklase ko sa US na masasabi kong napaka liberal na tao. She used how to intertain people.
Patuloy sa pag didiwang si Almira dahil sa coincidence na nangyari. Dahil nga nalaman ng dad niya ang ginagawa niya doon kaya nag decide na dito na siya sa Pinas.
"Sayang hindi tayo magka klase."
Ngumuso lang ako at kinain na ang aking overload meal. Malinis ang kanilang cafe at nakapack ng mabuti ang pagkain.
"It's okay.Let's just enjoy the school."
Atleast. May makakausap na ako dito sa school. Panatag ang loob ko kay Almira at kilala ko na rin ang ugali. Patapos na ang lunch hour ng magtext si Von na nasa likod siya ng Unibersidad at dala na niya ang aking tab.
Nauna nang umalis si Almira dahil sa kanyang klase habang ako ay mukhang mali late na naman dahil sa pagkuha ng aking tab.
Sa likod ako dumaan at halos mabaliw ako kakahanap ng daan papuntang back gate.
Naiinitan na ako sa sarili kaya tinanggal ko ang unang dalawang butones ng aking uniporme at tinanggal ang blazer at binitbit na lang.
Wala nang ibang pintuan na mayroon kaya napagdesisyonan ko na buksan ang pintuan na nakita dahil iyon na talaga ang dead end.
When I opened the door... I saw the unexpected persons. What the heck.
Si Raphael at iyong kaklase ko kanina!
Hindi ko mawari kung ano ang aking mukha!
"Excuse me , transfere? Naninilip ka ba?"
Napakurap kurap ang aking mga mata at malamig na tinitigan si Sir Mondragon.
I hate what I am feeling right now.
"Sorry. Hindi ko sinasadya." Sinaraduhan ko pintuan at hindi mawaglit sa aking isipan ang nakita kong gusot gusot na polo ni Raphael.
Do not be fool Sapphire! A man like him don't take seriously a one night with a virgin!
Hindi pa namemetro ang aking paglakad ng may humawak na sa aking braso. Lahat ng pagkakadiri ko sa kanya ay binuhos ko sa pagpalag sa kanyang hawak.
"There's nothing happened.." he informed me. Naglakbay ang kanyang tingin sa aking kabuuan na para banh sinasaulo ang aking mukha.
Malamig akong ngumisi sa kanya. I hold back my tears.
"No one ask sir. Excuse me, Von is waiting for me." mas lalo lang humigpit ang hawak niya sa aking braso.
"Who's Von?!"
Nanlaki ang mga mata ko sa kanyang paghawak sakin. Kinaladkad niya ako sa dingding.
"A-Ano ba!"
"You know what I can do-"
Sinampal ko siya bago niya pa matapos ang kanyang sasabihin sakin.
"You know what I can do too! Slut!!"
Mabilis akong tumakbo paalis doon at pumikit para hindi maiyak.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co