Chapter41.
Kabanata 41
Sayo lang
Namumuo ang luha sa aking nakikita. Namayat siya ng konti. May kagat ng lamok ang balat at namumula. Marahan kong hinawakan siya na parang isang babasagin na bagay at hinagkan.
"I'm sorry baby. I am so sorry." I cried. Ang sakit sa dibdib. Parang hindi ako makahinga sa sakit at hinanakit.Alam kong nakatingin si Marco sa amin habang binibigay ng doktor sa kanya ang mga gamot ni Raphael. Kumuha siya ng doktor para patignan ang aming anak.
How could people do such things like this? I almost died giving birth to my son. Hindi ko pinapakagat sa lamok at eto ngayon siya? "Your son were really strong Mr. Mondragon. He's brave like you."
Napatingin ako sa kanila at nakapamulsa si Marco na nakatingin sa amin. "Walang Mondragon na mahina. It runs in our blood." he said huskily while his eyes were settle to me. Tila binabasa ang aking iniisip.
"I know ofcourse! by the way I have to go." The doctor smiled. Lumabas na din ito pagkatapos kunin ang gamit.Nagulat ako ng umingos sa aking bisig ang aking anak at umiyak.
"Sshh! baby nandito na si mama. Hindi na kita pababayaan. I love you so much baby.''Hinalik halikan ko ang kanyang noo. Pero ayaw tumigil sa pag iyak kaya wala na akong choice. Inangat ko ang aking sleeveless enough to reveales my left breast.
Marco cleared his throat. I ignored him kahit na medyo nahihiya ako. Syempre, It's been a while. Agad sinipsip ni Raf ang aking dibdib at naramdaman ko ang pagka gutom niya."Paka busog ka baby ha. Babawi si mommy."
"Sa akin ba hindi ka babawi?"Marco smirked devilishly. Nakapamulsa ito at umupo sa tabi ko sa sofa sa harapan lamang ng kama. Tingin ko ito ang kwarto ni Raphael. Base sa designs at mga stuff toys alam kong kay Raf ito.
Tinapunan ko siya ng masamang tingin. "Hindi pa tayo okay Marco. " Seryosong sabi ko bago binalingan ang anak na kalong.
''I know. Marami tayong dapat pag-usapan. I'll explain everything ." He kissed my temple. Napapikit ako.His lips were hot and soft. I missed him.
"And you have to explain everything to me too.'' sabi niya pa. Sobrang tahimik ng kwarto at tanging ingay ng aircon ang naririnig kaya dinig na dinig ko ang pagka paos ng boses niya.
Tinignan ko siya at nangunot ang noo.
"Explain ang ano? Kung paano ako nasaktan at nagdusa sa mga ginawa mo? ninyo ni Nancy sa akin?" My heart clenched in pain reminding what happened months ago.
Tila na frustrate siya kaya hinawakan niya ang kamay ko. Marahan at puno ng pag iingat niya iyong hinalikan. Naramdaman kong nanunusok ang tumutubo niya balbas sa panga.
" Baby, sinabi ko na 'diba? I need to do it. Ayokong madamay ka sa kahibangan ni Virgo at Nancy. Halos mamatay na ako sa pag kuha nila kay Raphael. Ano pa kaya kung ikaw rin? Kailangan kong magkunwari na ayoko na saiyo para hindi ka na nila idamay." Paos niyang sinabi. Namumula ang mata niya. Sa buwan na lumipas ,masasabi kong mas naging matured siya. Ang maskulado niyang katawan ay mas nadagdagan. Ang nagsusumigaw niyang kakisigan at kaguwapohan ay hindi makakaila.
Umiwas ako at ng nakitang humihilik na sa pag tulog si Raf. Maingat ko siyang inangat at nilapag sa kama ng marahan bago inayos ang aking damit.
"Sinadya mo man o hindi, nasaktan pa rin ako. Ba't hindi mo nalang sinabi?"
Tumayo siya. "Wala na akong maisip na paraan ng oras na iyon. Kayo lang naiisip ko. I'm sorry."
Hinawakan niya ang baywang ko at hinila palapit sa kanya. I frowned. Gusto kong magalit pero bakit nalalamang yung pagmamahal ko sa kanya? Malamang, siya ang ama ng anak ko. Wala akong ugali na magtanim nang sama ng loob.
" G-Gusto kong makita ang babae mo. Gusto ko siyang sampalin sa mga ginawa niya." Umirap ako at umiwas ng tingin. He touched my face at marahang nilagay ang hibla ng buhok sa aking tenga.
"She's inside her bars. I want her to suffer. I want them to suffer." Yumuko siya at huminga ng malalim. "Para makaganti ako sa ginawa ng ama ni Virgo sa pamilya ko. Gusto ko silang patayin ng mga sariling kamay ko." Seryoso niyang sinabi at umangat ang tingin sa akin. I can almost see his pain and longing in his eyes.Naramdaman ko iyong sakit niya. But I know Marco were tough. He bend to kissed me lightly.
"But you change me. Everytime I see your face nawawala ang poot ko. Tuwing naiisip ko ang anak natin naiisip ko na ayokong lumaki ang anak natin na makitang ganito ako. Kaya kong buwagin ang organisasyon ng Mafia para sa inyo. I already decide. Ayoko na okay na akong ligtas na kayo ng anak ko."
I bit my trembling lips and hugged him ltight. Sinubsob niya ako sa kanyang dibdib at hinaplos ang aking buhok.
"Kaya mo ba talaga? P-Paano ang mga kasamahan mo?" I sobbed.
"They were rich enough to have their own life." Umiling siya. "Bati na tayo?" he asked.
"Wala naman akong choice eh."
He chuckled gently. "I love you Maria Isabella."
"Mahal din kita Marco."
Napahiwalay kami ng umiyak ng malakas si Raphael. Maraming kinontak si Marco at naligo ako habang may inaasikaso siya. Sa master's bedroom may mga gamit ako na puro bago. Mula sa damit,sa prefume,sa mga sandals at iba pa. Tila pinaghandaan ito ni Marco.
Nakatapis ako ng tuwalya ng lumabas siya ng banyo at nagulat ng makitang nasa kama si Marco. Tila kakaligo lang din niya at tanging tuwalya lang ang takip sa ilalim ng katawan. Tila naligo din ito sa kabilang kwarto. Tumutulo pa ang munting tubig galing sa buhok niya.
Nanuyo ang lalamunan ko ng masilayan ang ibabaw na katawan niya. Gosh, parang pang model siya ng brief na napakamahal at hindi natin afford bilhin.
I cleared my throat. Inayos ang tuwalya na nakabalot sa aking katawan. Na hiya ako bigla dahil sa iksi ng tuwalya na nakabalot sa akin. Konting tuwad ko lang alam kong lalabas na ang kaluluwa ko.
"K-Kanina ka pa?" tanong ko at tinungo ang closet ko para kumuha ng ternong panty at bra. Nahihiya akong isuot na nandito siya. Bakit ba kasi nandito siya? Eh, bakit ba ako nagkakaganito ha?
"Yeah."Marahan akong tumango at nakita siyang sinulyapan ang magkapares na panty at bra sa aking kamay.
"Uh magbibihis lang ako."Sabi ko. Aalis na sana ako para pumasok sa banyo ng sumenyas siya na umupo sa tabi niya.
"We need to talk." seryoso niyang sabi.
I nodded. "O-Oo, magbibihis lang-"
"Walang magbibihis ,mag uusap tayo."
Oh shit.
Napanganga ako sa panganib ng boses niya. kahit kailan talaga bipolar siya. Lumapit ako sa kanya at nailang sa kanyang paninitig. Wala pa akong kasuklay suklay!
"B-Bilisan natin. Kailangan pa nating puntahan ang babae mo."
"Nancy's not my woman. Ikaw iyon,you are engage to me."
Tumaas ang kilay ko. Wow ha. He still remember. Halos isang taon na kaming engage tapos hindi pa kasal until now. Wow.
I smirked sarcastically. "Ang tagal na nating engage Marco. Naexpire na yata ."
His forehead creased at dumilim ang guwapong mukha. "Like what I've said we need to talk. Kaya pala hindi mo suot ang singsing?" note the sarcasm on his voice.
Tumingin ako sa palad ko na hawak pa ang aking panty at bra. Wala nga. Tinago ko na ang singsing namin simula ng masaktan ako.Gusto ko siyang singhalan dahil naalala ko na naman. Ang hirap talaga mag move on kapag nasaktan. Basta naaalala mo ang nangyari ang sakit sakit pa rin.
"Anong malay ko? Akala ko ayaw muna sa akin eh. Iyon ang sinabi mo diba? You shooed me like I'm nothing to you. Anong gusto mong gawin ko? Oo, may anak tayo pero kung ayaw muna sa akin-"
"I already explained my side!" He growled madly at napahampas pa sa kama na inuupuan namin. "Kaya ba pumayag ka na mag escort sa ulol na Virgo na iyon? kapag hindi ba ako dumating papayag kang angkinin ka niya ? huh?"
He gripped tight on my both arms. Namumula na iyon. Naiiyak na ako sa nakikitang galit sa kanya."S-Sabi niya k-kung papayag ako, maibabalik niya si Raphael! I have no choice!"
"Fuck you!" He hissed brutally. I closed my eyes. "Anong akala mo sakin? Hindi ginagawa ang hakbang ko? Tinakwil kita kahit masakit at parang pinapatay ako ng makita kang lumuluha pero tiniis ko para sa inyo ng anak ko! natin! Tapos ikaw katawan mo ang gagamitin mo? Ganon kadali Isabella? Iniinsulto ma ba ako?"
Walang humpay na luha ang naluha ko at umiling. "I-I'm sorry." parang maamong kuting akong lumapit sa kanya at sumubsob sa kanyang dibdib. "Patawarin moko. Hindi ko na alam ang g-gagawin ko eh. I-I'm sorry."
Ramdam ko na tumingala siya at bumuga ng hangin tila kinokontrol ang galit niya. He hugged me so tight at hinalikan ang aking buhok.
"Ganyan naman palagi. Isang sorry mo lang...." Huminga siya ng malalim at sinubsob ang mukha sa gilid ng aking leeg."Wala na.Wala na ang galit ko. Ang unfair mo Isabella. Mas lamang ang pagmamahal ko saiyo alam mo iyon? You little witch. Ginayuma mo ako." He chuckled at umiling.
I bit my lip. "Mahal na mahal din kita Marco. Hindi ako unfair."
"Then prove it."
"Huh?" Napahiwalay ako sa kanya ng hawakan niya ang nakabalot na towel sa aking katawan. Nag init ako bigla ng makita ang pagnanasa sa kanyang mukha.
"Prove to me that you're mine. Ako lang dapat ang may karapatan sa katawan mo Isabella. Ako lang dapat ang makakatikim sa katawan mo. Lalong lalo na sa gitna ng hita mo. Everything's clear?"Napaawang ang labi ko ng bumagsak ang tuwalya sa kama.
Tumango ako."Oo,sayo lang.."He smirked at tumayo bago inalis ang tuwalya na nakaharang sa kanyang pagkalalaki. I closed my eyes. I don't want to see his monster cock.
Marahas niya akong hinila sa dulo ng kama at pinarte ang aking mga hita at nilagay sa kanyang balikat. Halos mapatili ako sa bilis ng kilos niya na parang isang papel lamang ang bigat ko.
"Oh shit,baby!" singhap niya ng nandoon na siya bago ko naramdaman ang makasalanan niyang dila doon sa akin.
"Ohh!" Napasabunot ang kamay ko sa kanyang buhok at ang isa ay humahawak sa aking unan. Minutes then became hours. The room were filled of our moans . The bed creaked loudly as he pounded me so fast.
"Oooh!' my god! Marco!" wala akong tanging nasigaw kundi ang pangalan niya.
while he's sighing violently and growling.Nakahawak ako sa kanyang balikat at parang nababaon na doon ang kuko ko habang binabayo niya ako ng mabilis.
"Marco!Ahh!" Ramdam ko ang kahabaan niya sa aking loob na halos umabot sa aking matres. Ilang beses na akong nanginig pero siya hindi pa din.
"Oh shit!"He growled. His face were red and he's breathing hitched. Nakanganga siya ng bahagya at pareho kaming pawisan.
"T-Tama..na.." I begged and moaning. Pagod na pagod ang aking katawan kahit wala naman akong ginawa kundi magpa ubaya sa kanyang kahabaan at buong tinatanggap.
Ngumisi siya. Namangha na naman ako sa kanyang kgwapuhan at saa nag uumigting niyang katawan. "Hindi pa ako pagod. Kasalanan mo ito."
"Ohh!" nag umpisa na naman siya at wala akong nagawa kundi isigaw ang kanyang pangalan at napasabunot sa kumot ng higaan.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co