Final (Z+U)
#Zawgyi
" မင္း ဘယ္သူလည္း....... "
Lisa စကားေၾကာင့္ Chaeyoung ဝမ္းနည္းသြားသည္
"နင္ ငါ့ကုိ မမွတ္မိဘူးလား Lisa......"
Chaeyoung ေမးေတာ့ Lisa ေခါင္းခါျပသည္
"မမွတ္မိဘူး...ငါ ဘာကုိမွ စဥ္းစားမရဘူး အား ေခါင္းကုိက္လုိက္တာ "
"အယ္ အယ္ ဘာမွထပ္မစဥ္းစားနဲ႔ေတာ့ ခဏ ျပန္အိပ္ေနလုိက္ေလေနာ္ ငါ့ကုိ မမွတ္မိလည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မွတ္မိေအာင္ လုပ္မယ္ေလေနာ္ "
Lisaကို ျပန္အိပ္ခုိင္းၿပီး Lisa ေဘးနားမွာ Chaeyoung ထုိင္ရင္း
"Lisaက ငါ့ကုိမမွတ္မိေတာ့ဘူးတဲ့ ဘယ္လုိလုပ္ရမလည္း မသိေတာ့ဘူး.........."
"ေဟ့ ငါ့နာမည္က ဘယ္သူ "
Lisa အိပ္ေနရင္း ႐ုတ္တရက္ ထေမးေတာ့ Chaeyoung မ်က္ရည္ေတြကုိ သုတ္ၿပီး
"Lisa Lalisa "
"မင္း ငုိေနတာလား "
Lisa အိပ္ရာက ထၿပီး Chaeyoung ကိုၾကည့္ကာ ေမးလုိက္သည္
"ငါ မငုိပါဘူး "
"ဟုတ္လုိ႔လား မင္း မ်က္ႏွာမွာ မ်က္ရည္ေတြ "
"အ့ဲတာက နင့္ကုိ ေန႔မအိပ္ညမအိပ္ ထုိင္ၿပီး ေစာင့္ေနလုိ႔ေလ မအိပ္ရေသးလု႔ိ မ်က္ရည္ေတြက်ေနတာ "
"ဒါဆုိ ငါ့ေဘးနား လာအိပ္မလား "
"နင္က အခုမွ ေနေကာင္းခါစဘဲ ႐ွိေသးတာကုိ "
"ကဲပါ လာအိပ္စမ္းပါ ငါ ခ်မး္ေနတာ ႏွစ္ေယာက္ အတူ အိပ္ေတာ့ ေႏြးတာေပါ့ "
Lisa ဇြတ္ေခၚေနတာနဲ႔ Chaeyoungလည္း Lisa ေဘးနားဝင္အိပ္လုိက္သည္
"မင္းနာမည္က "
"Park Chaeyoung......"
"Park Chaeyoung မင္းက ငါ့ခ်စ္သူလား ငါ့ေကာင္မေလးလား "
Lisa ေမးခြန္းေၾကာင့္ Chaeyoung ႐ွက္သြားသည္
"အာ မဟုတ္ပါဘူး ဘာလုိ႔ ေမးရတာလည္း "
"ငါ မင္းကုိ မမွတ္မိလုိ႔ မင္း ငုိေနတာ မဟုတ္လား......."
" ငါ ပင္ပန္းလုုိ႔ မ်က္ရည္က်တာပါဆုိေန "
"အင္းပါ ဟုတ္ပါၿပီ ဒါဆုိလည္း အိပ္လုိက္အုံးေလ "
"အင္း အိပ္ၿပီ ငါ့ကုိ ဘာမွ လာမေမးနဲ႔...... "
Lisaကို ခပ္တင္းတင္းဖက္ၿပီး Chaeyoung အိပ္လုိက္သည္
"........."
Chaeyoungကေတာ့ အိပ္ေနေပမယ့္ Lisaကေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ Chaeyoung ကိုသာ စုိက္ၾကည့္ေနမိသည္
Chaeyoung ႏုိးလာေတာ့ ေဆး႐ုံမွာ မဟုတ္ဘဲ Lisa အိမ္က သူမရဲ႕ အခန္းထဲ ေရာက္ေနတာကို ေတြ႔လုိက္ရသည္
"ဟင္ ငါ ဘယ္လုိလုပ္ ဒီကုိ ေရာက္ေနတာလည္း အိမ္မက္မက္ေနတာလား "
Chaeyoung သူ႔လက္ကုိ သူ ဆြဲဆိတ္လုိက္သည္
"အား နာတာ ဒါဆုိ အိမ္မက္မဟုတ္ဘူးေပါ့ တကယ္လား ဒီကုိ ငါ ဘယ္လုိေရာက္ေနတာလည္း ဘယ္သူေခၚလာတာလည္း Lisaေရာ "
Chaeyoung အခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲလည္း Lisaကို မေတြ႔ရ မီးဖုိခန္းဘက္လည္း Lisaကို မေတြ႔ရေသာေၾကာင့္ Chaeyoung ေၾကာက္လာသည္
"Lisaေရ............Lisa နင္ ဘယ္မွာလဲ "
Lisaမ်ား ပုန္းေနမလားလုိ႔ တစ္အိမ္လုံးကုိ ေမႊေႏွာက္႐ွာေပမယ့္ Lisaကုိ မေတြ႔ရေပ
Chaeyoung ၾကာလာေတာ့ ငုိခ်င္လာတာနဲ႔ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ထုိင္ငုိေလသည္
"ဟင္ Chaeng ဘာလုိ႔ ငိုေနတာလည္း "
Lisa ဟင္းခ်က္စရာေတြ ကုန္ေနလုိ႔ ေစ်းသြားဝယ္ၿပီး ျပန္လာေတာ့ ငုိေနတဲ့ Chaeyoungကုိ ေတြ႔ၿပီး စိတ္ပူသြားသည္
Lisa အသံလည္း ၾကားေရာ Chaeyoungမွာ ေပ်ာ္ၿပီး Lisa ကုိ ေျပးဖက္ေလသည္
"Lisa........."
"ဘာျဖစ္တာလည္း Chaeng "
"နင္ ငါ့ကုိ ထားသြားၿပီ ထင္လုိ႔ ငါ ဒီကုိ ဘယ္လုိေရာက္လာမွန္းလည္း မသိဘူးေလ သရဲေျခာက္တယ္ ထင္ေနတာ......... မသိေတာ့ဘူး ငါ အစုံေတြးမိေနတာ "
"Aigoo ကေလးေလးက်လုိ႔ "
Chaeyoungရဲ႕ ေခါင္းကုိ Lisa ပြတ္ေပးေတာ့ Chaeyoung တစ္ခုခုကုိ သတိရသြားၿပီး
"Wait နင္ သတိျပန္ရလာၿပီလား "
"ဟင္ "
"ငါေျပာတာ အတိတ္ေမ့ေနရာက သတိရလာၿပီလားလုိ႔ ဘာလုိ႔လည္းဆုိ ငါ့ကုိ Chaengလို႔လည္း ေခၚတယ္ ငါ့ေခါင္းကုိလည္း ပြတ္ေပးတယ္ ဒါ အရင္က Lisa ငါ့ကုိ လုပ္ေပးေနက်....."
Chaeyoung စကားေၾကာင့္ Lisa ျပံဳးၿပီး
"ငါ ဘယ္တုံးကမွ အတိတ္မေမ့ခဲ့ပါဘူး နင့္ကုိ စခ်င္လုိ႔ တမင္ အတိတ္ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာ "
"ဘာ ငါကေတာ့ စိတ္ပူလုိက္ရတာ Lisaမ နင္ေျပးစမ္း "
Lisaလည္း ေျပာင္ျပၿပီး အိမ္ထဲကို ပတ္ေျပးေလသည္
Chaeyoungလည္း Lisa ေနာက္ကို ေျပးလုိက္ေလသည္
"Chaeng "
႐ုပ္႐ွင္ၾကည့္ေနတဲ့ Chaeyoung ေဘးနား Lisa ဝင္ထုိင္လုိက္သည္
"Omm "
"ငါက အခု လူျဖစ္ေနၿပီဆုိေတာ့ေလ......."
"လူ ျဖစ္ေတာ့ ဘာျဖစ္ "
"ငါ နင့္ရဲ႕ ခ်စ္သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္ "
"ဟင္....."
"ငါ နင့္ကုိခ်စ္ေနခဲ့တာၾကာၿပီ နင့္ကုိခ်စ္လုိ႔လည္း ငါ ဝိညာဥ္ဘဝက နင့္ကုိ ကာကြယ္ေပးခဲ့တာေပါ့ အ့ဲတုံးကေတာ့ နင္နဲ႔ငါက ဘဝျခားၿပီး မလုိက္ဖက္လုိ႔ ငါ ဖြင့္မေျပာခဲ့တာ ခုေတာ့ နင့္ကုိခ်စ္တဲ့ ငါ့အခ်စ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး ငါ နင့္ခ်စ္သူျဖစ္ခ်င္တယ္ "
Lisa စကားေၾကာင့္ Chaeyoung ႐ွက္ၿပီး ေခါင္းေလးငုံ႔ကာ
"ငါလည္း နင့္ကုိ ခ်စ္ေနတာၾကာပါၿပီ Lisa.....'
"တကယ္လား "
Lisa ေပ်ာ္ၿပီး Chaeyoungကုိ ဖက္လုိက္သည္
"Saranghae Chaeng....."
"Nadu "
Lisa မွာ Chaeyoungရဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ ကုိင္ၿပီး Chaeyoung ႏႈတ္ခမ္းေလးကုိ အနမ္းေပးလုိက္သည္
#THE end
မေကာင္းမကန္း ficေလးကုိ အဆုံးထိ ဖတ္ေပးလုိ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
#Unicode
" မင်း ဘယ်သူလည်း....... "
Lisa စကားကြောင့် Chaeyoung ဝမ်းနည်းသွားသည်
"နင် ငါ့ကို မမှတ်မိဘူးလား Lisa......"
Chaeyoung မေးတော့ Lisa ခေါင်းခါပြသည်
"မမှတ်မိဘူး...ငါ ဘာကိုမှ စဉ်းစားမရဘူး အား ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ "
"အယ် အယ် ဘာမှထပ်မစဉ်းစားနဲ့တော့ ခဏ ပြန်အိပ်နေလိုက်လေနော် ငါ့ကို မမှတ်မိလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ဖြည်းဖြည်းချင်း မှတ်မိအောင် လုပ်မယ်လေနော် "
Lisaကို ပြန်အိပ်ခိုင်းပြီး Lisa ဘေးနားမှာ Chaeyoung ထိုင်ရင်း
"Lisaက ငါ့ကိုမမှတ်မိတော့ဘူးတဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလည်း မသိတော့ဘူး.........."
"ဟေ့ ငါ့နာမည်က ဘယ်သူ "
Lisa အိပ်နေရင်း ရုတ်တရက် ထမေးတော့ Chaeyoung မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပြီး
"Lisa Lalisa "
"မင်း ငိုနေတာလား "
Lisa အိပ်ရာက ထပြီး Chaeyoung ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်
"ငါ မငိုပါဘူး "
"ဟုတ်လို့လား မင်း မျက်နှာမှာ မျက်ရည်တွေ "
"အဲ့တာက နင့်ကို နေ့မအိပ်ညမအိပ် ထိုင်ပြီး စောင့်နေလို့လေ မအိပ်ရသေးလု့ိ မျက်ရည်တွေကျနေတာ "
"ဒါဆို ငါ့ဘေးနား လာအိပ်မလား "
"နင်က အခုမှ နေကောင်းခါစဘဲ ရှိသေးတာကို "
"ကဲပါ လာအိပ်စမ်းပါ ငါ ချမ်းနေတာ နှစ်ယောက် အတူ အိပ်တော့ နွေးတာပေါ့ "
Lisa ဇွတ်ခေါ်နေတာနဲ့ Chaeyoungလည်း Lisa ဘေးနားဝင်အိပ်လိုက်သည်
"မင်းနာမည်က "
"Park Chaeyoung......"
"Park Chaeyoung မင်းက ငါ့ချစ်သူလား ငါ့ကောင်မလေးလား "
Lisa မေးခွန်းကြောင့် Chaeyoung ရှက်သွားသည်
"အာ မဟုတ်ပါဘူး ဘာလို့ မေးရတာလည်း "
"ငါ မင်းကို မမှတ်မိလို့ မင်း ငိုနေတာ မဟုတ်လား......."
" ငါ ပင်ပန်းလိုု့ မျက်ရည်ကျတာပါဆိုနေ "
"အင်းပါ ဟုတ်ပါပြီ ဒါဆိုလည်း အိပ်လိုက်အုံးလေ "
"အင်း အိပ်ပြီ ငါ့ကို ဘာမှ လာမမေးနဲ့...... "
Lisaကို ခပ်တင်းတင်းဖက်ပြီး Chaeyoung အိပ်လိုက်သည်
"........."
Chaeyoungကတော့ အိပ်နေပေမယ့် Lisaကတော့ အိပ်မပျော်နိုင် Chaeyoung ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်
Chaeyoung နိုးလာတော့ ဆေးရုံမှာ မဟုတ်ဘဲ Lisa အိမ်က သူမရဲ့ အခန်းထဲ ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်
"ဟင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလည်း အိမ်မက်မက်နေတာလား "
Chaeyoung သူ့လက်ကို သူ ဆွဲဆိတ်လိုက်သည်
"အား နာတာ ဒါဆို အိမ်မက်မဟုတ်ဘူးပေါ့ တကယ်လား ဒီကို ငါ ဘယ်လိုရောက်နေတာလည်း ဘယ်သူခေါ်လာတာလည်း Lisaရော "
Chaeyoung အခန်းထဲက ထွက်လာတော့ ဧည့်ခန်းထဲလည်း Lisaကို မတွေ့ရ မီးဖိုခန်းဘက်လည်း Lisaကို မတွေ့ရသောကြောင့် Chaeyoung ကြောက်လာသည်
"Lisaရေ............Lisa နင် ဘယ်မှာလဲ "
Lisaများ ပုန်းနေမလားလို့ တစ်အိမ်လုံးကို မွှေနှောက်ရှာပေမယ့် Lisaကို မတွေ့ရပေ
Chaeyoung ကြာလာတော့ ငိုချင်လာတာနဲ့ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ငိုလေသည်
"ဟင် Chaeng ဘာလို့ ငိုနေတာလည်း "
Lisa ဟင်းချက်စရာတွေ ကုန်နေလို့ ဈေးသွားဝယ်ပြီး ပြန်လာတော့ ငိုနေတဲ့ Chaeyoungကို တွေ့ပြီး စိတ်ပူသွားသည်
Lisa အသံလည်း ကြားရော Chaeyoungမှာ ပျော်ပြီး Lisa ကို ပြေးဖက်လေသည်
"Lisa........."
"ဘာဖြစ်တာလည်း Chaeng "
"နင် ငါ့ကို ထားသွားပြီ ထင်လို့ ငါ ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာမှန်းလည်း မသိဘူးလေ သရဲခြောက်တယ် ထင်နေတာ......... မသိတော့ဘူး ငါ အစုံတွေးမိနေတာ "
"Aigoo ကလေးလေးကျလို့ "
Chaeyoungရဲ့ ခေါင်းကို Lisa ပွတ်ပေးတော့ Chaeyoung တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး
"Wait နင် သတိပြန်ရလာပြီလား "
"ဟင် "
"ငါပြောတာ အတိတ်မေ့နေရာက သတိရလာပြီလားလို့ ဘာလို့လည်းဆို ငါ့ကို Chaengလို့လည်း ခေါ်တယ် ငါ့ခေါင်းကိုလည်း ပွတ်ပေးတယ် ဒါ အရင်က Lisa ငါ့ကို လုပ်ပေးနေကျ....."
Chaeyoung စကားကြောင့် Lisa ပြုံးပြီး
"ငါ ဘယ်တုံးကမှ အတိတ်မမေ့ခဲ့ပါဘူး နင့်ကို စချင်လို့ တမင် အတိတ်မေ့ချင်ယောင်ဆောင်တာ "
"ဘာ ငါကတော့ စိတ်ပူလိုက်ရတာ Lisaမ နင်ပြေးစမ်း "
Lisaလည်း ပြောင်ပြပြီး အိမ်ထဲကို ပတ်ပြေးလေသည်
Chaeyoungလည်း Lisa နောက်ကို ပြေးလိုက်လေသည်
"Chaeng "
ရုပ်ရှင်ကြည့်နေတဲ့ Chaeyoung ဘေးနား Lisa ဝင်ထိုင်လိုက်သည်
"Omm "
"ငါက အခု လူဖြစ်နေပြီဆိုတော့လေ......."
"လူ ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ် "
"ငါ နင့်ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်ချင်တယ် "
"ဟင်....."
"ငါ နင့်ကိုချစ်နေခဲ့တာကြာပြီ နင့်ကိုချစ်လို့လည်း ငါ ဝိညာဉ်ဘဝက နင့်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပေါ့ အဲ့တုံးကတော့ နင်နဲ့ငါက ဘဝခြားပြီး မလိုက်ဖက်လို့ ငါ ဖွင့်မပြောခဲ့တာ ခုတော့ နင့်ကိုချစ်တဲ့ ငါ့အချစ်တွေကို ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူး ငါ နင့်ချစ်သူဖြစ်ချင်တယ် "
Lisa စကားကြောင့် Chaeyoung ရှက်ပြီး ခေါင်းလေးငုံ့ကာ
"ငါလည်း နင့်ကို ချစ်နေတာကြာပါပြီ Lisa.....'
"တကယ်လား "
Lisa ပျော်ပြီး Chaeyoungကို ဖက်လိုက်သည်
"Saranghae Chaeng....."
"Nadu "
Lisa မှာ Chaeyoungရဲ့ မျက်နှာကို ကိုင်ပြီး Chaeyoung နှုတ်ခမ်းလေးကို အနမ်းပေးလိုက်သည်
#THE end
မကောင်းမကန်း ficလေးကို အဆုံးထိ ဖတ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co