*Hoofdstuk 12
-hoofdstuk-(12)
''mama, het gaat echt goed, ik voel me gewoon niet zo lekker'' Ik veeg de natte tranen uit me ogen en probeer sterk te blijven, ik wil niet dat ze me ziet huilen. ''lieverd, het gaat niet goed, wat is er gebeurd?!'' ze duwt me op de bank en trekt me in een omhelzing, iets wat ik nodig heb. Ik sla mijn armen voorzichtig om haar heen en snik nog even na.
waarom moet dit mij overkomen, waarom werd mijn hart gebroken, het is allemaal Zijn schuld, door hem ben ik wie ik nu ben!.
Ik bal mijn handen tot vuisten om sterk te blijven, hij is mijn tranen niet waard. Mijn moeder laat me voorzichtig los en boort haar groene ogen in de mijne ''lieverd, ga je me nog vertellen wat er is gebeurd?''
haar stem klinkt zacht en liefkozend, maar toch kan ik haar de waarheid niet vertellen, ze weet niet over mijn ex, ze weet niet wat hij me heeft aangedaan, dus ik kan haar dan ook moeilijk de situatie uitleggen waarin ik me momenteel bevind met Cameron. Ik zucht wetend dat ik moet liegen ondanks het feit dat ik het niet wil
''ik mis ons oude huis'' zeg ik zacht, dit is compleet gelogen, ik ben juist blij dat we daar weg zijn ''maar lieverd, je weet onze geldsituatie, en je wilde zelf ook verhuizen'' zegt zegt ze meelevend en legt haar zachte handen op mijn schouders. Even ben ik stil en kijk alleen maar naar haar handen. ''kom op lieverd, dan gaan we wat drinken?'' Ik kijk verbaast op ''als in buiten, of gewoon uit de koelkast, niet dat ik iets tegen de koelkast heb maa-'' ''nee lieverd buiten, bij de Starbucks of een smoothie, jij kiest'' ze glimlacht en drukt een kus op mijn hoofd waardoor ik terug glimlach.
******
''dus zeg het maar, wat wil je hebben?'' zegt mijn moeder als we net onze fietsen op slot hebben gezet. ''we kunnen ook iets eten, wat dacht je van pizza, tenzij je iets anders wilt, ik bedoel je kan oo-'' ''pizza is goed mam'' onderbreek ik haar gepraat. Ze knikt en begint te lopen richting een pizza hut. Als we aankomen bij een klein gezellig zaakje lopen we naar binnen. We gaan zitten op de met blauwe kussens bedekte hangstoelen, dit is echt leuk ingericht, een soort Hawaii stel. Ik maak het mezelf comfortabel en pak de menukaart van het kleine tafeltje. ''Special van de dag, Hawaii pizza, hoe kan het ook anders'' mompel ik en glimlach zachtjes naar mijn moeder ''waar heb je trek in mam?'' vraag ik terwijl ik de kaart verder bekijk ''salami'' zegt ze waarna ik knik ''mam, kan je dit echt wel betalen?, ik bedoel ik heb ook geld en leg graag bij'' ze glimlacht en schud haar hoofd nee, ''nee lieverd, ik betaal''. Er komt een best wel gespierde jongen aanlopen, blijkbaar de persoon die de bestellingen opneemt. Snel haal ik de lach van me gezicht en kijk serieus. ''wat mag het zijn ladies'' zegt hij flirterig tegen ons terwijl hij de s langer uitspreekt, ondanks het feit dat hij het tegen mij en me moeder had zijn zijn ogen gefixeerd op mij. ''een pizza salami en een pizza shoarma'' zeg ik droog en pin mijn emotieloze ogen in zijn flirterige blauwe ogen,
hard tegen zacht, koud tegen warm, Ik tegen hem.
Hij geeft toe en loopt weg om onze bestelling te halen ''wat was dat nou weer?'' vraagt mijn moeder, ik kijk op in haar vragende groene ogen ''wat was wat?'' zeg ik, proberend haar vraag te ontwijken. Ze trekt haar ogen tot spleetjes ''wat was dat ne-'' ''de pizza'' verbreekt de jongen van zojuist ons ''bedankt'' zegt mijn moeder vriendelijk en glimlacht. Ik daar in tegen kijk naar de pizza terwijl ik de blik van mijn moeder voel branden op mijn huid. ''eet smakelijk'' zegt de jongen en loopt weg.
****
Het vrolijke geluid van vogeltjes en het gesjirp van sprinkhanen zorgt ervoor dat een blij gevoel mijn lichaam indringt. Ik loop verder het schoolplein op en kijk naar het zielige beetje gras aan de rechterkant waar het geluid vandaan komt. Er staat een hoge boom waar zich wat musjes in bevinden en een meeuw die wacht tot wat leerleerlingen brood op de grond gooien. Ik loop de school binnen en baan mijn weg naar mijn kluisje.
Mijn moeder heeft gister niet doorgevraagd, ze liet het voor wat het was maar je kon aan haar merken dat ze het wilde weten. Het was eigenlijk best leuk, we aten pizza, praatte wat bij en hebben daarna nog wat gedronken bij Starbucks, een echt moeder dochter momentje. Ze heeft me verteld dat ze haar baan heel erg leuk vind en aan het sparen is voor een verassing voor mij. Ik had gevraagd wat de verassing was maar ze negeerde de vraag volkomen, alsof ik het nooit gesteld had. Mijn gedachtes schoten gister een aantal keer naar Cameron, naar wat hij aan het doen was, hoe het met hem ging, maar ik besloot er niet aan te denken. Ik moet gewoon niet denken aan jongens.
Zwijgend loop ik het scheikunde lokaal binnen als ik mijn boeken uit mijn kluisje heb gehaald. Ik loop naar mevrouw Sergius toe die aan het typen is op haar laptop.
''mevrouw Sergius'' langzaam draait ze zich om en glimlacht ''aah, mevrouw Roxfort, waar kan ik je mee helpen'' Ik toon een klein glimlachje en zeg ''ik zou graag willen ruilen van partners'' Ik boor mijn ogen in de hare ''waarom?'' vraagt ze en kijkt me verbaast aan ''ik denk niet dat ik goed te werk kan gaan met Cameron, en buiten dat hebben we ruzie'' er ontstaat een denkrimpel op haar voorhoofd terwijl haar ogen naar boven staan ''maar ruzies zijn er om opgelost te worden, en buiten dat mag je niet ruilen'' ze knikt me toe en draait haar om, maar voor ze verder gaat onderbreek ik haar ''mevrouw, onze ouders hebben miscommunicaties waardoor ik niet met Cameron mag omgaan'' haar ogen vergroten zich even waarna ze meelevend kijkt ''ooh oke, ik snap het, ik zal jullie van partners wisselen'' ik knik waarna ze me nog een meelevende blik gunt en zich dan omdraait naar haar scherm.
Ziezo, mijn eerste stap om Cameron te ontwijken.
hoofdstukkkkkkk, jeehh
#VOTE#COMMENT
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co