Kabanata 10
Mountain Trip
JEROME'S POV
Mag-aala-tres na nang hapon nang sinimulan naming umakyat sa bundok. Ang araw ay palubog na pero ramdam pa rin ang lagkit ng init sa hangin.
Nangunguna si Baldo, akala mo ay laging may hinahabol, habang si Tyrone naman ay tahimik na nag-aayos ng bigat ng dala niyang backpack. Ako naman ay nasa gitna, bitbit ang dalawang bote ng tubig, at si Sam ay nasa hulihan, inaayos ang pagkakaipit ng mga tsinelas niya habang naglalakad sa mabatong daan.
"Unahan sa taas, mga gago!" sigaw ni Baldo sabay takbo sa medyo matarik na parte ng bakas na daan.
'Tong kutong lupa na 'to.
"Takte, Baldo, maghinay-hinay ka! Parang nakikipag-habulan ka naman sa tikbalang niyan!" sita ni Tyrone, napailing habang lumalapit sa akin.
"Parang nasa field trip lang tayo, ano? Sarap sa pakiramdam," nakangiting untag ko habang tumatawa.
"Kaya nga eh," tugon niya. Inayos nya ang buhok saka naglakad sa tabi ko.
Habang nagkukwentuhan kami, napansin ko si Sam na nagbibilang ng mga dahon ng talahib na hinahawi habang naglalakad.
Eh?
Makaraan ang kalahating oras, huminto kami sa isang lilim para magpahinga. Tinanggal lahat ng damit at sinampay sa mga sanga ng puno habang pinapawisan kami nang husto.
Grabe, nakakapagod talaga mag-akyat ng bundok. Kahit hindi kalayuan ang bundok ay wala pa ring pinag-iba.
Kanina ang sinakyan namin ay tricycle patungo dito. Mura lang naman ang bayad dahil hindi masyadong malayo. Hehe.
"Mga parikoy, baka abutan tayo ng dilim. Dapat makarating tayo bago mag-gabi," ani Tyrone habang sumisimsim ng tubig mula sa bote na plastik. Ang adam's apple ay tumataas baba habang pawisan ang leeg.
"Relax ka lang, Ty. Aabot rin tayo do'n bago gumabi," si Baldo, nakahiga sa damo at nagpapahinga. Hindi ba siya nanagangati?
Ngumunguya si Sam ng tsokolate habang nakaupo sa ilalim ng isang puno. Sumulyap ako sa kanya. Kumuha siya ng maliit na sanga at ginamit itong panghukay ng lupa, parang may iniisip habang nakaupo. Ganyan talaga 'yan sya.
Nang tumingin ako sa kanya, ngumiti lang siya nang konti bago muling tumingin sa lupa.
"Ayos ka lang, Sam?" tanong ko. Para lang hindi niya maramdaman na hindi siya kabilang kung sakali man na ganun ang pakiramdam nya.
Tumango siya. "Oo."
Pagkatapos ng sampung minutong pahinga, tumuloy ulit kami. Mas matarik na ang daan, at napapalibutan na kami ng talahib. Sa isang bahagi ng daan, biglang tumigil si Tyrone nang may makita siyang gumalaw sa harap.
"Ahas!" sigaw niya, napaatras at halos mabitawan ang bag niya.
Maging ako ay nagulat sa kanya. Kahit sino ay magugulat sa kanyang sigaw eh! Naneto.
Biglang huminto si Baldo, pero nagtawanan lang kami. "Mas natakot pa 'yung ahas sa'yo, Ty! Hayop na 'yan," tumatawang anas niya habang hinahanap ng mata ang sinasabi ni Tyrone.
Tumatawa na rin si Tyrone. "Gago, parang nakita ko lang gumalaw. Baka damo lang? Tsk."
Napailing ako.
Si Sam na na nasa likod naman umakyat ng medyo mataas na bato para umiwas sa damo. Nang makita niyang tumigil na kami sa pagtawa, bumaba rin siya at itinuloy ang lakad nang walang sinasabi. Mas malala ang pagiging tahimik niya.
Pero wala namang problema sa 'min. Sanay na kami.
Pagdating sa napili naming lugar ng gagawin naming kampo, agad kaming nagkanya-kanya ng trabaho. Si Baldo at Tyrone ang nag-prisentang magtayo ng tent, habang ako naman ay nag-aayos ng pagkain at gamit. Si Sam ay nagtungo sa gilid ng gubat at nagtipon ng tuyong kahoy para sa sisindihan naming apoy mamaya.
"Bal, idiretso mo 'yang poste!" sigaw ni Tyrone habang pinipilit niyang inatin ang tent.
"Ayos na 'to," tugon ni Baldo, pero mukhang hindi pa talaga ayos ang ginagawa niya.
"May pampa-apoy na mamaya," anunsyo ni Sam na iniayos ang mga nakuha niyang kahoy sa gilid. Ang kaputian ay sumisingaw sa init ng araw.
Sa aming apat, si Sam ang may dalang awra ng pagiging mayaman dahil may kaputian at malinisin sa katawan. Kahit hindi na gaanong maputi dahil sa trabaho namin, lumilitaw pa rin ang kulay nya kumpara sa amin. Animo'y hindi sanay sa trabaho kahit kabaliktaran naman. Si Tyrone naman ang may mas batak ang katawan pero si Baldo ang mas matangkad pero pulido ang pagkakahulma ng mga masel. Ako naman 'yung may pagka-medyo may kalusuhan dahil mabilis akong lumaki pero maganda ang hubog ng katawan ko kakabuhat sa construction, may ilang abs na lumilitaw, at malaki talaga ang biceps ko. Dad-bod daw 'yung ganito ayun sa kasama namin sa construction site.
Pagkatapos ng halos isang oras, natapos din namin ang pagtayo ng tent. Nakapaglatag kami ng banig sa loob, at inayos na ang mga gamit.
"Pwede na 'to," untag ko habang pinupunasan ang pawis sa noo. "Tara, ilog tayo bago gumabi!"
Walang sabi-sabing hinubad ni Baldo ang shorts niya, naiwan ang brief, at tumakbo papunta sa tubig. Lumusong siya agad. "Puta ang sarap! Lamig!"
Tumatawang sumunod si Tyrone. "Tangina, Baldo, parang kang bata!"
Pero siya rin naman ganun umasta. Umiling ako habang naghuhubad na rin.
Tahimik na sumunod si Sam pero hindi na naghubad ng shorts, damit lang. Lumusong din siya kasabayan ko.
Habang nagbibiruan sa tubig, naghubad ng brief si Tyrone para ibabad sa batuhan. Tumatawa siya nang makita si Baldo na iniikot ang brief niya sa hangin para mabilis matuyo. Pareho na silang walang saplot at binabalandra ang mga burat at bayag. Sumasayaw ang mga iyon habang naglalakad sila.
Wala naman kaso sa amin dahil kami-kami lang ang nandito. Hindi na ito 'yung unang akyat namin dito sa bundok.
"Sarap mag-bold!" bulaslas ni Baldo pagkatapos tumawa.
Tumawa si Sam na tumutulong sa pagtiklop ng mga gamit habang pinapanood kami.
Naghubad na rin ako kalaunan ganun din si Sam at sabay-sabay naligo. Nagbabasaan kami, nagtagtagan sa tubig at lupa. Saka nag-buno doon mismo sa may tubig.
Putik! Ang saya. Pagkatapos ng nakakapagod na trabaho buong linggo, wala talagang tatalo sa ganitong awting. Kahit kami-kami lang, sobrang saya pa rin.
Sayang, kung nandito lang si Tobi. Kumpleto sana kaming magto-tropa.
Pagkatapos ng mahabang oras ng tawanan at kuwentuhan, bumalik na kami sa tent na itinayo namin para maghanda ng hapunan. Dumidilim na. Ang gabi ay unti-unti nang bumabalot sa bundok, at ang init ng sinindihang maliit na apoy ang naging sentro ng aming tahimik na gabi.
Maaliwalas sa pakiramdam habang pinagmamasdan ko iyon. Bawat tupok ng apoy... bawat baga... usok... nakaka-hipnotismo. Ang galing lang.
Tahimik na tahimik kami habang iniinom ang gin sa paligid ng bonfire, iyon ang tawag ng mga kabataan doon sa amin. Akala ko nga noong una ay boom fire 'yon eh.
'Yung liwanag ng apoy, parang kumikislap sa mukha ng bawat isa. Magaan sa pakiramdam. Presko ang hangin at malamig. Tapos tahimik pa ng paligid.
Lahat kami walang imik, parang may hinihintay. Batid kong isang tanong lang, puputok na ulit ang usapan tungkol sa nangyari noong isang gabi. Malabong hindi pag-usapan 'yon.
Ilang sandali lang rin nang mabasag ang katahimikan. Kwentuhan kami nang kwentuhan hanggang sa magtanong si Baldo ng ikinabigla ko.
Si Baldo ang bumasag ng katahimikan, mukhang hindi na makatiis. "Je, may tanong ako," diretsahan niyang sabi habang tumutungga ng gin. "Alam mo naman, di ba? May anak ka. May pamilya kang iniwan. Pero paano nangyari 'yun? Paano mo nagawang… tsk... ganu'n?"
Napanganga ako. Tinamaan ako sa tanong na ‘yon. Hindi ko inaasahan na 'yun ang ipambubukas nya ng topic na may kinalaman sa nakaraang gabi.
Sumingit si Tyrone, pinapagaan ang usapan. "Pre, dahan-dahan. Wala tayo sa korte."
"Eh, gusto ko lang malaman!" usal ni Baldo, medyo nairita. "'Di ba napag-usapan na natin 'to? Dapat kung pag-uusapan ulit natin, iyong bukal na sa loob ang bawat sagot."
"Hindi ka rin naman malinis, Bal!" palag ko. Napatingin ako kay Tyrone, naghahanap ng kakampi. "Pare-pareho lang naman tayo, ‘di ba?"
"Je, hindi ako galit, okay? Pero sa 'yo na mismo nanggaling na pagtataksil ang ginawa natin, 'di ba?" seryosong sambit ni Baldo.
Nagising ang kaba ko. Hindi ko rin alam kung dahil lang sa usapan o dahil alam kong totoo ang tanong niya.
Tumingin ako kay Tyrone, na mukhang hindi rin komportable sa pinag-uusapan. Si Sam naman ay gaya ng dati, tahimik subalit mukhang nakikinig sa bawat salitang lumalabas. Mas natatakot ako pag bumukas ang bibig niya, dahil prangka 'to magsalita.
"Bakit naman pagtataksil?" tanong ni Tyrone, naguguluhan. "Wala naman nagmamahalan sa 'tin, diba? Tikiman lang. Para lang maglabas ng init ng katawan. Wala namang magiging bakla sa atin. Pag nagtikiman ba tayo, magkakagusto na tayo sa isa't isa? Hindi naman eh!"
"Tama si Tyrone," sabat ni Sam, na ikinagulat namin. "Kung tutuusin, wala namang masama. Walang relasyon na nasisira kung ipagpapatuloy natin. Katawan lang, libog. Wala tayong sinisirang relasyon," diretso ang boses niya, desidido at inpunto.
Napailing si Baldo, hawak pa rin ang bote ng gin. Ito na naman siya sa pagsasalungat sa mga sinasabe namin. "Pero tropa tayo, pre. Hindi ba nakaka-ano ‘yun? Tangina, baka masanay tayo. Baka dumating sa panahon na hindi na lang paglakaibigan ang mangyare, alam niyo ‘yun? Parang may magbago, ganun."
Kung makaangal, akala mo hindi siya 'yung nanguna kaya kami nagtikiman eh. Kung hindi dahil sa mga biro nyang 'yon nakaraan, hindi kami matutukso eh! Tsk.
"Kaya mo siguro iniisip 'yan dahil iyon ang gusto mong mangyare..." si Sam na ikinatigil ni Baldo.
Tumawa si Tyrone. "Baduy mo talaga, Bal. Wala naman magbabago, gago. Tropa pa rin tayo."
"Mismo," pag-sang-ayon ko. Dahil ganun din ang opinyon ko. Pero sa loob ko, hindi pa rin maalis sa isip ko ang sinabi ni Baldo tungkol sa pamilya ko. Winawalis nang katotohanang iyon ang libog sa katawan ko ngayon. Nagpatuloy ako, "Tayo-tayo lang naman ‘to. Tsaka, putek, sino pa ba naman ang gagawa ng ganito kung hindi tayo, 'di ba?"
"Para-paraan nalang 'yan para hindi na tayo maging tigang sa barong-barong," si Tyrone.
Napabuntong-hininga si Baldo. "Ewan ko. Ang labo kasi..." Tumitig siya sa amin, lalo na kay Sam na nakatingin lang sa apoy. "Pero… nasarapan din naman tayo, ‘di ba?"
Natahimik kami.
Tumingin si Tyrone sa amin, mukhang naghihintay ng sagot. Nagkatinginan kami ni Baldo, at alam kong pareho kami ng iniisip.
Nasarapan tayo'ng lahat. Nasarapan ako. Nasarapan sila sa akin.
Natahimik kami nang ilang minuto dahil mukhang pinoproseso ang mga sinabe sa isa't isa.
"Pre," basag ko. "Uulitin ko ang sinabe ko nakaraan. Nasarapan ako. Pero may pagsisisi pa din pagkatapos natin gawin. Alam mo naman ‘yon. Pero hindi ko rin naman puwedeng ikaila na masarap talaga."
Lumunok ako. Medyo kinakabahan sa hindi ko alam na dahilan dahil sa pag-amin ko ngayon.
Tumingin si Baldo sa akin. Seryoso siyang nagtanong, "Paano kung nalaman ng pamilya mo, Je?"
Ito na naman ang kumag! Sa akin talaga sinisisi ang lahat. Eh may asawa rin naman siya noon bago sila nag-hiwalay ah!
Napabuntong-hininga ako. "Natatakot ako, siyempre. Pero wala naman mawawala, 'di ba? Hindi ko naman sila iiwan dahil lang nagtitikiman na tayo. Wala naman magbabago, pamilya ko pa rin sila. Mahal ko pa rin si Sonya."
Tumango si Tyrone, naiintindihan ang sinasabe ko dahil nasa loob ng relasyon din siya ngayon sa girlfriend nyang si Carol. "Tama si Jerome. Hindi na mahalaga ‘yung nangyari noon. Ang importante, nandito tayo ngayon. Walang masama kung tikiman lang naman ang mangyayare."
Biglang nagsalitang muli si Sam, nakatingin sa amin. "Wala namang mali kung mangyari ulit. Basta siguruhin lang natin na walang sisihan. Magkaibigan pa rin tayo kahit ano’ng mangyari. Magto-tropa..."
Napatahimik si Baldo. Tumingin siya sa amin, parang pinag-iisipan ang lahat ng sinabi. Saka siya nagsalitang muli. "Okay, tangina. Wala nang drama-drama, lintek 'yan. Kung mangyari ulit, eh ‘di mangyari."
Tumawa si Tyrone. "Gago, sinabi na nga, eh. Tropa tayo habang buhay, mga tropapips. Tropa Sibat?"
"Tropa Sibat!" sabay-sabay naming sigaw.
Sa puntong ‘yon, parang gumaan ang bigat sa paligid. Napuno ulit ng tawanan ang gabi, ramdam mo na kahit paano, mas naging malaya ang samahan namin.
Ngunit habang tumatagal, namumuong muli ang tensyon sa pagitan nang bawat isa.
Tahimik akong sumimsim ng gin habang nagkakatuwaan ang tropa sa tabi ng bonfire. Tumatama na ang alak, pero mas tumatama ang usapan.
Si Tyrone tulad ng dati ay wala nang preno pag tinamaan na ng alak. 'Yung tipong barubal na magsalita pero totoo naman palagi ang pinupunto.
"Alam niyo," aniya habang pinapasa ang bote kay Baldo, "minsan iniisip ko, ano kayang lasa ng puke ng ibang babae na hindi mo karelasyon. Tipong hindi mo syota, pero gusto mong tikman lang. Gano'n."
Takte! Kala ko ba dapat ay hindi kami magtaksil?
Pumalag agad si Baldo, kunwari nandidiri, "Iba na 'yan, Ty..."
Tawa lang ang sinagot ni Tyrone. "Biro lang naman eh." Pinaikot niya ang bote at napunta sa akin. "Oh, Je, ikaw naman. Kamusta misis mo? Targais, 'wag mong sabihing hindi mo pa rin naiisip yung puke no'n kahit minsan."
Bigla akong natigilan. Napansin ko si Sam sa gilid, tahimik na nagtutulak ng mga kahoy papunta sa apoy. Hindi talaga siya interesadong sumali kapag usapang syotaan at mga asawa.
Uminom muna ako, pinagmasdan ang mga nag-aabang na itsura nina Baldo at Tyrone.
"Huwag niyo na isali misis ko dito, ulol," palag ko, natatawa nang bahagya.
"Putangina, wag ka ngang bading," banat ni Tyrone. "Pare-pareho tayong may mga buhay na naiwan. Wala namang masama kung balikan, di ba? Tsaka, baka masarap nga talaga eh."
Napailing ako habang umiinom ulit ng gin. Kahit ayaw kong aminin, may tama yung sinasabi nila. Nangungulila na ako sa misis ko. Syempre ang anak ko rin. Pero mas nangungulila ako sa misis ko at ang kaselan niya. Hehe.
"Mga bongret," singit ni Baldo, "pero kahit anong sabihin niyo, walang tatalo sa asawa ko dati. Tangina, yun yung babae na kahit na sinumpa ko na, minsan gusto ko pa rin siyang makita ulit."
"Anong gusto mong makita sa kanya?" tanong ni Tyrone, pilyo ang ngiti. "Puke niya o mukha niya?"
"Puta, pareho," sagot ni Baldo habang tumatawa. "Eh kasi naman, 'yun yung tipong kahit saan mo dalhin, palaban. Alam mo 'yun? Yung kahit galit ka na, tangina, gusto mo pa rin siya tikman. Gano'n siya kagaling sa kama. Gano'n siya kasarap!"
"Ramdam ko yan," sagot ni Tyrone habang nakasilay ang nakangiti sa labi. Naaalala nito ang syota panigurado. "Pero Bal, kung may pagkakataon ka ngayon, babalikan mo ba?"
Napaisip si Baldo sandali bago ngumisi ulit. "Depende. Pero kung ganitong tag-libog lang, syempre, oo."
Tawanan ulit kami. Solid talaga itong mga tropa ko.
"Eh ikaw, Je," biglang singit ni Tyrone sa akin, "Miss mo na puke ng asawa mo 'di ba?"
"Natural. Miss ko na kantutin."
"Walang mali dun, gago," sabat ni Tyrone. Tapos ay sumeryoso siya, "Walang mali kung lalabas mo lang yung init ng katawan mo sa... amin. Hindi naman porque ginawa mo 'yun, wala ka nang respeto sa kanya. Tropa time lang, walang kahulugan. Tayo-tayo lang..." mahabang litanya nya na ang tinutukoy ay ang nangyare sa amin nakaraang gabi.
Napatingin ako kay Baldo, na tahimik ngayon at tumutungga ng gin pero halatang iniisip ang sinabi ni Tyrone. Si Sam ay gaya ng dati, hindi sumasali pero ramdam mong nakikinig din siya. Tumatango kung sang-ayon at umiiling kung hindi. Tumatawa kung nagbibiruan at sumisimangot kapag hindi niya gusto ang naririnig.
"Tama ka naman eh," singit ni Baldo pagkatapos ng mahabang katahimikan. "Kung 'yun lang naman, eh ano ngayon? Pare-pareho naman tayong lalaki dito. Hindi naman tayo nagmamahalan o ano. Puta, barako tayo, men. Ang kantutan ay kantutan! Kahit sino pa yan!"
Habang tumatagal, parang nawawala na yung hiya namin sa isa’t isa nang tuluyan. Epekto ng alak. Nagsimula sa usapang babae, pero napunta na sa kung anong meron kami sa ngayon. At habang pinapaikot yung bote ng gin, alam ko na hindi lang alak ang nagpapainit ng gabing ‘to.
Pabalik na kami sa bonfire matapos tumae ni Tyrone sa likod ng mga puno. Sinamahan namin siya dahil baka may ahas eh. Doon siya naghugas sa ilog. Haha. Inilawan pa ng flashlight ni Sam habang naghuhugas kaya tawa kami nang tawa.
"Hoy! Gago kayo!" inis na untag nya habang hinihugasan ang pwet. Iyong burat nya na malambot ay nakalaylay habang ang bayag ay nakasabit.
"Hahaha!" tawang tawa ako.
Nong nasa bonfire na ulit ako ay naupo ulit kami. Tahimik ang paligid, malamig. Masarap sa pakiramdam.
Pumuwesto ulit ako sa dating pwesto ko habang nagbuhos si Tyrone ng bagong bote sa plastik na baso. Medyo lasing na kami, pero tamang tama lang na nawala na 'yung takot sa mga maseselang mga usapan. Si Tyrone gaya ng dati ay walang preno nang magsalita.
"Naalala ko," panimula niya habang pinapaikot ang baso, "'di ba nung isang gabi… 'yung nangyari?" Tumawa siya nang bahagya, pero halata mong seryoso. Kinakapa ang magiging reaksyon namin.
Chupaan. Gusto talaga nilang bitinin ang salita dahil gustong gusto nila ang ganoon. Nae-enjoy nila eh! Mga loko talaga.
Amoy ng gin ang namutawi sa paligid. Amoy alak na ako at amoy na amoy ko na rin ang hininga nilang tumatama sa hangin na ganun din. Iyong isdang inihaw namin ay naubos na. Amoy nalang ang natira.
Napatingin ako kay Baldo na umiwas ng tingin, pero halatang nakikinig. Si Sam naman ay tuloy sa ginagawa, kung ano man yun. Pucha.
"Anong nangyari?" patay malisyang tanong ko, sinasakyan sila.
"Gago," si Tyrone, "wag ka nang mag-maang-maangan. Yung gabi na yun, pre. 'Yung ginagawa natin. Chupaan!" Tumingin siya sa amin isa-isa, parang naghahanap ng reaksyon.
"Gusto mong pag-usapan lasa ng burat mo? Walang lasa, haha!" banat ni Baldo.
Nakikinig muna ako sa kanila. Inaabangat kung kailan ako papasok.
"Lintek ka!" sabi ni Tyrone, seryoso na ngayon. "Pwede ba nating... ulitin 'yon? Lalo na 'yung nagpabilog tayo... naku!"
Napatingin ako kay Sam, na biglang tumigil sa ginagawa niya.
"Masarap nga," sabat ko na rin, halos pabulong. Dahil wala na ring silbing itanggi.
"Ulitin natin! Hindi naman tayo nagkakagustuhan. Trip lang, pre. Mas maganda nga walang mabubuntis!"
"Hmm," sang-ayon ni Baldo, na ngayon ay nakatingin na rin sa amin. "Wala namang ibang makakaalam. Tayo-tayo lang. Walang buntisan. Puro sarap lang."
Ngumisi si Tyrone. "Je, aminado ka rin naman na masarap, 'di ba? Tsaka puta, kita ko sa mukha mo nung gabi na 'yun. Nasarapan ka talaga. Grabe, naalala ko pa itsura mo habang chinuchupa kita. Masarap ba ako sumuso, ha?"
Nagsisimula na ang mainit na usapan. Nanunuyo na ang lalamunan ko.
Tumawa si Baldo habang umiiling. "Tangina, pre, halata naman eh. Kita ko yung pagkahiga mo pagkatapos nating gawin. Parang nanalo ka sa lotto."
Pinagkakaisahan nila ako ah? Palagan ko nga.
"Tangina niyo," sagot ko, pero tawa rin ako nang tawa. Namumula na ako ngayon dahil sa sinasabe nila. "Eh gago, kayo rin naman. Kitang-kita ko si Tyrone, halos mapasigaw nung nilabasan."
"Putangina mo!" sigaw ni Tyrone, pero tumatawa rin. "Eh paano ba naman kasi, ang galing ni Baldo chumupa."
"Hoy, hoy," sabat ni Baldo. "Wag mo akong idamay dyan, gago. Lahat tayo nagsusuhan, okay? Wag na tayong magturuan. Si Sam nga nilunok pa lahat ng tamod natin eh! Matinik!"
"Nasarapan naman kayo!" banat ni Sam na natatawa rin.
Natawa ulit kami lahat. Habang tumatagal, nagiging mas mapusok na 'yung usapan.
"Hindi ko rin alam ano'ng nangyayare. Pero kapag nakikita ko kayo'ng nakahubad... nanlilibog ako. Tangina." pag-amin ni Tyrone, namumula sa hiya. Hinihimas na niya ang bukol nya ngayon. Bumabakat na sa short na suot.
"Gago," anas ni Baldo, "sabik ka lang talaga sa katawan namin. Pero sa totoo lang, ganun din ako! Hehe."
"Eh ikaw, Sam," tanong ko bigla kay Sam. "Wala ka bang masasabi?"
Tumingin si Sam saglit bago umiwas. "Wala," sagot niya, maikli.
"Wala daw, maboret ka eh," buyo ni Tyrone, pero hindi na siya nagpilit.
Kahit malamig ang paligid, iba ang init na ramdam ko.
Hinihimas ko na rin ang burat kong naninigas na at gusto nang kumawala sa suot kong brief at short. Si Sam ay lumulunok habang nakabukaka at nakabalandra ang bukol sa short. Si Baldo naman ay pinapanuod akong himasin ang tite sa loob ng aking short. Habang si Tyrone ay nakalagay na sa loob ng short ang kamay at sinasalsal na ang ari.
Alam ko na saan patungo ang gabing ito. At hindi ko mapigilang makaramdam ng pagkasabik dahil paniguradong masasarapan na naman kaming lahat sa gagawin.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co