Kabanata 5
Daily Routine
BALDO'S POV
Kinabukasan nagising ako nang mas maaga kaysa sa nakasanayan ko.
Pakiramdam ko sa mga oras na iyon ay sobrang sakit ng ulo ko. Hindi ko alam kung dahil lang iyon sa hang-over na epekto ng alak kagabe o ano.
Nakahiga pa rin kami sa sahig ng barong-barong. Kami-kaming mag-tropa. Tulog na tulog pa sina Tyrone, Jerome, at Sam... sobrang tahimik ng paligid na nagiging dahilan upang magbigay ng kapayapaan sa paligid.
Doon ko naalala ang pangyayari kagabi. Tangina. Napailing ako. Pakiramdam ko ay nahimasmasan ako sa lahat ng pinanggagawa naming kalokohan kagabe.
Ano bang pinasok namin? Literal na nagtikiman kahit lahat!
Nagtikiman....
Hindi ko alam kung matatawa ako o mahihiya. Pero sigurado akong magiging usapan ‘to sa buong araw. Kung hindi naman, ibabaon nalang iyon sa limot at hindi na pag-usapan ulit.
Nag-inat ako at tumayo, iniwasang mag-ingay. Gusto ko munang lumabas para lumanghap ng sariwang hangin, nang makapag-isip-isip rin ako kahit papaano.
Pero habang palabas ako ng pinto, narinig ko ang isang pamilyar na boses sa likod ko.
“’Wag masyadong maingay, Bal,” ani Jerome, inaantok pa. Nakatagilid siya sa higaan. Ramdam kong umiiiwas siya... malamang ay ayaw nyang pag-usapan ang nangyare kagabi.
Napakamot ako sa batok. “Haha. Pasensya na. Uga pa ang utak ko... kahit dahan-dahan ako maglakad, lumiliyad talaga ang katawan.”
“Talaga lang ah?” singit ni Tyrone, na biglang dumilat at sumandal sa dingding. Pilyo siyang ngumisi, “Enjoy na enjoy ka naman kagabe?”
“Ulol ka, Ty. Pinaalala mo pa talaga?” sagot ko, hindi napigilan ang mapangiting tugon. Sadyang gano’n lang talaga si Tyrone. Walang preno kahit ano pa ang nangyari.
Sa liit ng barong-barong namin, parang hinulma ito para magkasya lang ang limang katawan, at kahit papaano, natutunan na naming mabuhay nang sabay-sabay sa ganitong masikip na espasyo. Medyo maluwang pa nga dahil kulang pa kami ng isa ngayon. Lima kami talagang magto-tropa eh...
Sa kabila ng pawis, amoy semento, at init ng hangin, nagkaroon kami ng ritmo sa bawat araw: trabaho, pagkain, asaran, pahinga. Paulit-ulit, ayos lang iyon dahil para sa amin, ito ang mundong pinili naming itaguyod.
Maaga pa lang, nagsisimula na ang munting ingay. Hindi dahil sa alarm clock kundi sa natural na ugong ng barong-barong. Iyong ingay na hindi masakit sa tenga ngunit nagbibigay ng ginhawa. Iyong tunog ng kahoy na papag, galos ng tsinelas sa sahig, at boses ng kilala mong kaibigan.
Si Tyrone ang palaging unang bumabangon. Ngunit naunahan ko siya ngayon.
“Hoy, tangina niyo, bangon na! Trabaho na!” sigaw niya habang tinatapik ang paa ni Jerome na nagkukubli pa sa kumot.
“Ulol, alas-singko pa lang. May oras pa para umidlip!” sagot ni Jerome, pilit na binabalik ang kumot sa ulo niya.
“Alas-singko nga. Gusto niyo bang mabulyawan na naman ni Mang Ipe? Kung ayaw niyo, tumayo na kayo diyan.”
Unti-unti nang bumangon sina Jerome at Sam. Habang abala si Tyrone sa pagpapakulo ng tubig para sa kape at si Sam ay naglilinis ng pinagkainan kagabi, nagpapahinga naman ako sa isang gilid ng papag, nagkakamot ng tiyan.
“Baldo, ang tamad mo talaga kahit kailan,” sermon ni Jerome habang naglalagay ng mantika sa kawali.
“Bakit? Sino bang laging nauunang matapos sa trabaho?” sagot ko at saka nagpakawala ng matamis na ngiti.
Alam nilang kahit tamad ako sa umaga, sa construction, ako ang pinakamabilis kumilos.
Habang kumakain kami ng simpleng agahan na pritong itlog, instant noodles, at pandesal, napag-usapan namin ang plano para sa linggo. Tulad ng parati, tahimik si Sam habang kumakain kami. Bugnot ang itsura nya. Si Tyrone naman ang pinaka-maingay, laging may komentaryo kahit sa simpleng bagay.
“Hoy, Sam,” biglang sabat ni Tyrone. “Kumusta pala ang tamod ni Jerome? Masarap ba? Ano, ha? Hindi ka na makatingin nang diretso ngayon, ah? Haha.”
Naibuga ni Sam ang kanin na kinakain dahil sa narinig. Napangiwi naman ako. Nanumbalik sa utak ko ang mga kaganapan kagabe.
Tumawa si Jerome. “Pucha, Ty, ikaw nga ‘tong tinigasan habang natutulog!”
“Ulol, imbento mo na naman yan!” balik ni Tyrone. Ngunit bahagya siyang namula.
Pagkatapos mag-agahan, nagkanya-kanya na kami ng gawain. Ang iba’y nagligpit ng plato, habang ako at si Jerome ay naghahanda ng mga gamit para sa trabaho.
Sa construction site, mas madali kaming magtrabaho dahil magkakasama kami. Si Tyrone ang expert sa pagbuhos ng semento, habang si Jerome ang madalas magtimpla ng halo. Ako naman ang tagabitbit ng mabibigat, habang si Sam ang tahimik na nagtatrabaho sa gilid.
Sa gitna ng ginagawa namin ay nagsalita si Jerome. “Bal, kumusta na pala 'yung nililigawan mo nakaraang buwan?”
“’Yun ba? Si Berta? ‘Di ko na pinatos 'yon. Sex lang habol 'nun!” binuhat ko ang malaking timba na may laman ng semento.
“Ayaw mo 'yon? May puke ka sana gabe-gabe!” sabat ni Tyrone. Natatawa itong umilag nang babatukan sana siya ni Sam.
“Ayaw na kase ni Baldo ng puke. Butas mo na daw gusto nya, Ty...” si Jerome. Siya naman ngayon ang hinabol ni Tyrone dahil sa pang-aasar nya.
Ako naman ay tinigasan dahil naalala ko na naman ang pakiramdam noong pini-pingger ko si Ty kagabe. Kahit sandali lang ay nadama ko pa rin kung gaano kasikip at kainit iyon. Putanggala.
Dahil sa harutan nila ay napagalitan na naman kaming apat ni Mang Ipe. Nadamay pa nga ako!
Pagsapit ng gabi, pagkatapos ng mahabang araw, bumalik kami sa barong-barong. Si Jerome at Tyrone ang namili sa tindahan, habang ako at si Sam ang nag-ayos ng gamit sa kwarto. Tahimik siyang inaayos ang mga hihigaan namin.
Pagkatapos naming kumain, isa-isa nang nagligpit. Si Tyrone at Jerome ang pinaka-maingay, nag-aasaran habang nagsisiksikan sa maliit naming espasyo. Naghanap ng pwesto para magpahinga.
Humiga ako sa papag sa tabi ni Sam, habang si Tyrone ay sumiksik sa gilid. Magkakatabi kaming apat.
Habang tahimik ang lahat, naramdaman ko ang kakaibang init sa paligid. Ang ingay kanina ay napalitan ng mabibigat na hininga. Sa dilim, ramdam ko ang bawat kilos ng mga kasama ko. Nang biglang may narinig akong umungol.
SAM'S POV
Katabi ko si Jerome, bale nasa sulok ako, habang katabi ni Tyrone si Baldo, si Tyrone ang nasa kabilang sulok. Si Baldo at Jerome ang nasa gitna namin.
Nakapikit na ako. Alam kong ganoon din ang ibang tropa ko. Matutulog na talaga kami dapat... ngunit pakiramdam ko ay lahat kami hindi mapakali at may tumatakbo sa aming isip... ang nangyare kagabe.
Ilang sandali lang, naramdaman ko ang pag-angat ni Jerome ng braso niya para ilagay sa bewang ko. Saka niya dinampi ang kamay sa hita ko.
Napahigop ako ng malalim na hininga, maging ang kalabog ng dibdib ko ay rinig ko na. Tumayo ang balahibo ko sa katawan.
“Ano'ng ginagawa mo, Je?” kinakabahang bulong ko. Hindi ko alam kung aksidente lang o sadya 'yon.
Naramdaman ko rin sa paligid ang paggalaw ni Tyrone, sunod ay ang kanyang impit na ungol.
Anak ng...
Bumaliktad ako, humarap sa kanilang lahat nang nakahiga pa rin.
Nakapikit si Jerome, pero hindi tinanggal sa hita ko ang kamay. Si Tyrone naman ay nakatalikod sa amin, pero si Baldo ay nakatihaya, ngunit ang paa nya ay nakadantay sa binte ni Tyrone, gumagalaw-galaw. Dahil lamapara lang ang nagsisilbing ilaw namin ay hindi ko masyadong makita ang parte'ng iyon.
Sa burat ba ni Tyrone nakadantay ang paa no'n? Ibang klase. Hindi kumibo si Tyrone, pero hindi nya rin tinanggal ang paa ni Baldo.
Taena. Parang bigla ako nakaramdam ng matinding init.
Dahan-dahan, inangat ko ang kamay ko at nanginginit na ilapat sa gitnang bahagi ni Jerome.
Napalunok ako. Kung makaasta ako, parang hindi ko siya chinupa kagabe.
Pero lasing ako no'n. Ngayon, wala nang dahilan para gawin ko ulit. Hindi na rin namin dapat ulitin ang nangyare kagabe. Wala nang dahilan para ulitin pa...
Pero ginawa ko pa rin. Nang maramdaman ko ang malambot nyang burat sa kamay ko, nakahinga ako ng maluwag. Hindi ko alam kung bakit... ngunit kung noon tuwing aksidenteng nasasagi ng kamay ko ang parte niyang iyon, nandidiri ako dahil nadudumihan ako roon, ngayon ay may kakaibang epekto sa akin na siyang nagiging dahilan para magustuhan ko iyon.
Unti-unti kong pinasok sa shorts at brief nya ang kamay ko saka kinulong sa kamay ko ang mainit nyang tite. Malambot pa iyon ngunit malaki na sa aking palad. Ramdam ko rin ang kulot na bulbol niya na bumubundol sa pulsuhan ko.
Hanggang sa unti-unting nabubuhay ang kargada niya.
“S-Sam...” mahinang ungol nya. Aalisin ko na sana dahil akala ko ay magrereklamo siya. Ngunit pinapulandit niya ang kanyang burat sa palad ko kaya natigilan ako. “Tuloy mo lang...”
Napangiti ako. Pumikit ulit ako saka humiga nang maayos. Pero sa pagkakataong ito, tinataas baba na ang kamay sa burat ni Jerome na nasa loob ng shorts nya. Nakatulog akong ganun ang ginagawa.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co