Part 3
#unicode
"တို့ မင်းကို လွမ်းနေခဲ့တာ သိလား "
Winterရဲ့ လည်ပင်းလေးဖွဖွလေးနမ်းပြီး Karina ပြောလိုက်သည်
"မင်းရော တို့ကို မလွမ်းဘူးလား Minjeong "
"ရှင့်ကိုထားခဲ့တဲ့သူလေ ဘာလို့ လွမ်းရမှာလည်း "
Winterရဲ့ စကားကြောင့် Karinaရဲ့ လက်တစ်ဖက်ဟာ Winter လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်
"ဒါမျိုးနောက်ထပ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး "
Karinaမှာ Winterရဲ့ လည်ပင်းကို ဖွဖွလေးညှစ်ရင်း အန္တရာယ်ရှိစွာပြောလိုက်သည်
"မင်းက တို့အပိုင် တို့ကို ထားသွားလို့ မရဘူး "
"Ka...Karina "
"တို့ကို မလွမ်းဘူးဆိုတာ သေချာလား "
Karina လက်တစ်ဖက်က Winterရဲ့ ဘောင်းဘီအတွင်းသို့ရောက်လာသည်
Fuck...
Winter မှာ Karinaအထိအတွေ့ကို အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မိတဲ့ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်
"ပြောပါအုံး အချစ်ကလေး....တို့ မင်းကို fuckနေတဲ့ အကြောင်း ဘယ်နှခါလောက် အိမ်မက်မက်ဖူးလည်း "
"Ka..Karina hummm "
Karinaရဲ့ လက်နှစ်ချောင်း စတင်လှုပ်ရှားတဲ့အခါမှာတော့ Winter Moanသံလေးများထွက်ပေါ်လာသည်
"Jimin...မင်းအတွက်ဆို တို့က Jimin ပါ အချစ်ရယ် "
"မ...မဟုတ်ဘူး... မလုပ်ပါနဲ့ "
Winterက ငြင်းဆန်ပေမယ့် Karinaကတော့ ဂရုတောင်မစိုက်ပေ
"တို့နာမည် ခေါ်ပါအုံး Minjeong "
Karina အသွင်းအထုတ်မြန်မြန်လုပ်ရင်း Minjeongကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်
"Ka..Karina ahhh "
"တို့နာမည်ခေါ်ပါဆို "
"Ji..Jimin..."
"good girl..."
Karina မှာ Winterလည်ပင်းကို ဖွဖွလေးညှစ်ထားရာကရပ်ပြီး Winter မျက်နှာလေးကို ထိတွေ့လေသည်
"တို့ကို လွမ်းနေတယ်မဟုတ်လား Minjeong "
မလွမ်းဘူးလို့ ထပ်ပြောရင် Karinaမှာ ထပ်နှိပ်စက်အုံးမှာသိလို့ Winter ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းသာညိတ်ပြလိုက်သည်
Winter ထပ်ပြီး ရေချိုးခန်းဝင်ရပြန်သည်
ရေချိုးခန်းထဲ သန့်စင်ပြီးထွက်လာတော့ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ရင်း သူမကို ပြုံးပြနေတဲ့ Karinaကို တွေ့လိုက်ရသည်
"ငါ့အမကို တွေ့ချင်တယ် "
"မနက်ဖြန် တွေ့ရမှာပေါ့ လာပါအုံး တို့ဆီကို အတူတူဖက်အိပ်ရအောင် "
Karinaက လက်နှစ်ဖက်ဆန့်တန်းပြီး ခေါ်ပေမယ့် Winterက ငြင်းလိုက်သည်
"မအိပ်ချင်ဘူး ငါ့အမ ဘယ်မှာလည်း ငါသူနဲ့တွေ့ချင်တယ် သူ့ဆီခေါ်သွားပေး Karina "
"မင်း တို့ကို တောင်းဆိုစရာမလိုပါဘူး အသည်းနှလုံးလေးရယ် "
"သူက အောက်ထပ်မှာ ရှိတယ် စိတ်မပူပါနဲ့ တို့ သူ့ကို မသတ်ပါဘူး မနက်ဖြန်အတွက် အသက်ကောင်းကောင်းရှူနေမှာပါ ဒါကြောင့်မို့ တို့ဆီလာခဲ့ အိပ်ကြစို့ "
"ငါ သူ့ကိုတွေ့ချင်လို့ပါနော် "
ဒီတစ်ခါတော့ Winterက Karinaကို အသနားခံနေသည်
Karinaကတော့ ကုတင်ပေါ်ကနေ Winterကို နူးနူးညံ့ညံ့အကြည့်လေးနဲ့ ကြည့်နေသည်
"Karinaလို့ဆို "
"လာပါ အချစ်ရယ် တို့ဆီလာရင် မင်းလိုချင်တာပေးမယ် "
Karinaရဲ့ စကားကို Winter သိပ်တော့ မယုံရဲပေ
နောက်ဆုံးတော့ Winter ဘဲ အရှုံးပေးပြီး Karina ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်
ထို့နောက် Karina လက်မောင်းပေါ်အိပ်ပေးပြီး Karinaကို ကျောပေးထားလိုက်သည်
"Karina..."
"ဘာလို့ Karinaဆိုတဲ့ နာမည်ဘဲ ခေါ်နေတာလည်း "
"ဘာလို့လည်းဆိုတော့ အဲ့တာ နင့်နာမည်လေ...လူတွေကလည်း အဲ့နာမည်ဘဲခေါ်နေတာကို "
"အဲ့တာတို့အကြောင်းမသိတဲ့သူတွေ ပြီးတော့ တို့သောက်ဂရုမစိုက်တဲ့သူတွေကဘဲ တို့ကို Karinaလို့ခေါ်တာလေ ...မင်းက တို့အကြောင်းသိရက်နဲ့ "
"ဟင့်အင်း မသိပါဘူး "
"Jimin..Jiminပါဆို "
"Karina "
"Jiminလို့ ခေါ်စမ်း..."
Winterကလည်း အလျော့မပေးဘဲ ဂျစ်နေတော့ Karina ဒေါသကထွက်လာသည်
"မခေါ်ဘူး "
"တို့ကို ချစ်တယ် မဟုတ်လား Minjeong "
"မချစ်ဘူး ငါ့ကိုနာကျင်အောင်လုပ်လို့ နင့်ကို အရမ်းမုန်းတယ် Karina "
"ဒါဆို တို့ကို မင်း ပြန်ချစ်လာအောင်ကြိုးစားရတော့မှာဘဲ...တို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်အတွက်တစ်ယောက် ဖြစ်တည်လာတာလေ မဟုတ်လား "
"နင်က စောက်ရူးဘဲ "
"ဟုတ်တယ် တို့က ရူးနေတာ တို့ကို အခုလိုဖြစ်အောင် မင်းကိုယ်တိုင်လုပ်ခဲ့တာဘဲ အချစ် "
Winterရဲ့ ဆံသားလေးတွေကို ဖွဖွလေးနမ်းပြီး Karinaပြောလိုက်သည်
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုလွှတ်ပေးပါ Karina ရယ် "
"ဘယ်တော့မှ မလွှတ်ပေးဘူး "
"ဘာလို့လည်း နင့်မှာ အရာအားလုံးပိုင်ဆိုင်နေတာဘဲ ငါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး ငါ့မှာထူးခြားတာ တစ်ခုမှမရှိဘူးလေ "
"အဲ့လိုမပြောပါနဲ့ မင်းက တို့အတွက် အရာအားလုံးဘဲ အဖိုးတန်တယ် ထူးခြားတယ် တန်ဖိုးရှိတယ် တို့ မင်းကို ဘယ်တော့မှသွားခွင့်မပြုဘူး "
"ငါနင့်ကို အရမ်းမုန်းတယ် Karina "
"တို့ကတော့ တို့ဘဝထက် မင်းကိုပိုချစ်တယ် "
Winterက ဇွတ်နားပူနားဆာလုပ်လို့ Wendyကို ဖမ်းထားတဲ့ မြေအောက်ခန်းဆီသို့ Karina ခေါ်လာသည်
Karina နဲ့အတူ မှောင်မဲနေတဲ့ မြေအောက်ထပ်ဆင်းလာရင်း Winter ကြောက်နေမိသည်
ဘာလို့လည်းဆိုတော့ Karinaနဲ့Winter ငယ်ငယ်တုန်းက Winterကို Karinaက ဒီမြေအောက်ခန်းထဲမှာ သရဲမကောင်းဆိုးဝါးတွေ ရှိကြောင်း ခြောက်လှန့်ခဲ့ဖူးသည်
Winter ကြောက်နေတာကိုလည်း Karina သိသောကြောင့် Winterရဲ့ လက်ကိုကိုင်ထားသည်
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှတ်ဥာဏ်တစ်ချို့ကို သတိရလာသည်
Karinaက အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ဒီမြေအောက်ခန်းထဲ ဖမ်းချုပ်ပြီး ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေအန်ထွက်အောင် နှိပ်စက်တာကို Winterမြင်ခဲ့ဖူးတယ်လေ
ပြီးတော့ Karina နှိပ်စက်ပြီးမကြာဘူး ထိုအမျိုးသားမှာ သွေးထွက်လွန်ပြီး သေသွားခဲ့တယ်
"minjeong "
Karinaကခေါ်နေပေမယ့် Winterကတော့ သွေးတွေအလိမ်းလိမ်းနဲ့ ကြမ်းပြင်ကိုဘဲဲ မြင်ယောင်နေမိသည်
"hey Minjeong ဘာဖြစ်လို့လည်း တစ်ခုခုမှားနေတာလား "
"တစ်ခုခုမှားနေတာလား ဟုတ်လား အားလုံးက မှားနေတာဘဲ နင် ငရဲနဲ့တူတဲ့ အခန်းထဲမှာ ငါ့အမကိုဖမ်းပြီးချုပ်ထားတယ်..."
"တို့ ဖမ်းချုပ်မထားပါဘူး "
"ရူးနေတာလား "
Karinaလက်ကို Minjeong ဖြုတ်ချတော့ Karinaမှာ Minjeong လက်ကို ပြန်ဆွဲသည်
သို့သော် Minjeongက ရုန်းဆန်နေသည်
"Minjeong ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း "
"fuck you Karina "
Karinaမှာ Minjeongကို နံရံဘက်သို့ ဆောင့်တွန်းလိုက်သည်
"မင်းအမကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုလို့ မင်း ဖြစ်ချင်တာကို တို့လုပ်ပေးနေတာနော် တို့ကို စိတ်တိုအောင်လုပ်နေတာ တော်လိုက်တော့ တို့အရမ်း စိတ်တိုလာတဲ့အခါ တစ်ခုခုလုပ်မိသွားတဲ့အခါကျ မင်းနောင်တမရနဲ့ "
Karina သူမ ခါးကြားထဲက သေနတ်ကို ထုတ်ပြပြီး Winterကို ခြိမ်းခြောက်လေသည်
တို့ကို စိတ်တိုအောင်လုပ်ရင် တို့က လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးဘူးနော်။
#tbc
#Zawgyi
"တို႔ မင္းကို လြမ္းေနခဲ့တာ သိလား "
Winterရဲ႕ လည္ပင္းေလးဖြဖြေလးနမ္းၿပီး Karina ေျပာလိုက္သည္
"မင္းေရာ တို႔ကို မလြမ္းဘူးလား Minjeong "
"ရွင့္ကိုထားခဲ့တဲ့သူေလ ဘာလို႔ လြမ္းရမွာလည္း "
Winterရဲ႕ စကားေၾကာင့္ Karinaရဲ႕ လက္တစ္ဖက္ဟာ Winter လည္ပင္းေပၚသို႔ က်ေရာက္လာသည္
"ဒါမ်ိဳးေနာက္ထပ္ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး "
Karinaမွာ Winterရဲ႕ လည္ပင္းကို ဖြဖြေလးညွစ္ရင္း အႏၱရာယ္ရွိစြာေျပာလိုက္သည္
"မင္းက တို႔အပိုင္ တို႔ကို ထားသြားလို႔ မရဘူး "
"Ka...Karina "
"တို႔ကို မလြမ္းဘူးဆိုတာ ေသခ်ာလား "
Karina လက္တစ္ဖက္က Winterရဲ႕ ေဘာင္းဘီအတြင္းသို႔ေရာက္လာသည္
Fuck...
Winter မွာ Karinaအထိအေတြ႕ကို အလိုအေလ်ာက္တုံ႕ျပန္မိတဲ့ သူမခႏၶာကိုယ္ကို က်ိန္ဆဲလိုက္သည္
"ေျပာပါအုံး အခ်စ္ကေလး....တို႔ မင္းကို fuckေနတဲ့ အေၾကာင္း ဘယ္ႏွခါေလာက္ အိမ္မက္မက္ဖူးလည္း "
"Ka..Karina hummm "
Karinaရဲ႕ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း စတင္လႈပ္ရွားတဲ့အခါမွာေတာ့ Winter Moanသံေလးမ်ားထြက္ေပၚလာသည္
"Jimin...မင္းအတြက္ဆို တို႔က Jimin ပါ အခ်စ္ရယ္ "
"မ...မဟုတ္ဘူး... မလုပ္ပါနဲ႕ "
Winterက ျငင္းဆန္ေပမယ့္ Karinaကေတာ့ ဂ႐ုေတာင္မစိုက္ေပ
"တို႔နာမည္ ေခၚပါအုံး Minjeong "
Karina အသြင္းအထုတ္ျမန္ျမန္လုပ္ရင္း Minjeongကို အမိန့္ေပးလိုက္သည္
"Ka..Karina ahhh "
"တို႔နာမည္ေခၚပါဆို "
"Ji..Jimin..."
"good girl..."
Karina မွာ Winterလည္ပင္းကို ဖြဖြေလးညွစ္ထားရာကရပ္ၿပီး Winter မ်က္ႏွာေလးကို ထိေတြ႕ေလသည္
"တို႔ကို လြမ္းေနတယ္မဟုတ္လား Minjeong "
မလြမ္းဘူးလို႔ ထပ္ေျပာရင္ Karinaမွာ ထပ္ႏွိပ္စက္အုံးမွာသိလို႔ Winter ဘာမွမေျပာဘဲ ေခါင္းသာညိတ္ျပလိုက္သည္
Winter ထပ္ၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းဝင္ရျပန္သည္
ေရခ်ိဳးခန္းထဲ သန့္စင္ၿပီးထြက္လာေတာ့ ကုတင္ေပၚတြင္ အိပ္ရင္း သူမကို ၿပဳံးျပေနတဲ့ Karinaကို ေတြ႕လိုက္ရသည္
"ငါ့အမကို ေတြ႕ခ်င္တယ္ "
"မနက္ျဖန္ ေတြ႕ရမွာေပါ့ လာပါအုံး တို႔ဆီကို အတူတူဖက္အိပ္ရေအာင္ "
Karinaက လက္ႏွစ္ဖက္ဆန့္တန္းၿပီး ေခၚေပမယ့္ Winterက ျငင္းလိုက္သည္
"မအိပ္ခ်င္ဘူး ငါ့အမ ဘယ္မွာလည္း ငါသူနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တယ္ သူ႕ဆီေခၚသြားေပး Karina "
"မင္း တို႔ကို ေတာင္းဆိုစရာမလိုပါဘူး အသည္းႏွလုံးေလးရယ္ "
"သူက ေအာက္ထပ္မွာ ရွိတယ္ စိတ္မပူပါနဲ႕ တို႔ သူ႕ကို မသတ္ပါဘူး မနက္ျဖန္အတြက္ အသက္ေကာင္းေကာင္းရႉေနမွာပါ ဒါေၾကာင့္မို႔ တို႔ဆီလာခဲ့ အိပ္ၾကစို႔ "
"ငါ သူ႕ကိုေတြ႕ခ်င္လို႔ပါေနာ္ "
ဒီတစ္ခါေတာ့ Winterက Karinaကို အသနားခံေနသည္
Karinaကေတာ့ ကုတင္ေပၚကေန Winterကို ႏူးႏူးညံ့ညံ့အၾကည့္ေလးနဲ႕ ၾကည့္ေနသည္
"Karinaလို႔ဆို "
"လာပါ အခ်စ္ရယ္ တို႔ဆီလာရင္ မင္းလိုခ်င္တာေပးမယ္ "
Karinaရဲ႕ စကားကို Winter သိပ္ေတာ့ မယုံရဲေပ
ေနာက္ဆုံးေတာ့ Winter ဘဲ အရႈံးေပးၿပီး Karina ကုတင္ေပၚသို႔ တက္လိုက္သည္
ထို႔ေနာက္ Karina လက္ေမာင္းေပၚအိပ္ေပးၿပီး Karinaကို ေက်ာေပးထားလိုက္သည္
"Karina..."
"ဘာလို႔ Karinaဆိုတဲ့ နာမည္ဘဲ ေခၚေနတာလည္း "
"ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲ့တာ နင့္နာမည္ေလ...လူေတြကလည္း အဲ့နာမည္ဘဲေခၚေနတာကို "
"အဲ့တာတို႔အေၾကာင္းမသိတဲ့သူေတြ ၿပီးေတာ့ တို႔ေသာက္ဂ႐ုမစိုက္တဲ့သူေတြကဘဲ တို႔ကို Karinaလို႔ေခၚတာေလ ...မင္းက တို႔အေၾကာင္းသိရက္နဲ႕ "
"ဟင့္အင္း မသိပါဘူး "
"Jimin..Jiminပါဆို "
"Karina "
"Jiminလို႔ ေခၚစမ္း..."
Winterကလည္း အေလ်ာ့မေပးဘဲ ဂ်စ္ေနေတာ့ Karina ေဒါသကထြက္လာသည္
"မေခၚဘူး "
"တို႔ကို ခ်စ္တယ္ မဟုတ္လား Minjeong "
"မခ်စ္ဘူး ငါ့ကိုနာက်င္ေအာင္လုပ္လို႔ နင့္ကို အရမ္းမုန္းတယ္ Karina "
"ဒါဆို တို႔ကို မင္း ျပန္ခ်စ္လာေအာင္ႀကိဳးစားရေတာ့မွာဘဲ...တို႔ႏွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အတြက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တည္လာတာေလ မဟုတ္လား "
"နင္က ေစာက္႐ူးဘဲ "
"ဟုတ္တယ္ တို႔က ႐ူးေနတာ တို႔ကို အခုလိုျဖစ္ေအာင္ မင္းကိုယ္တိုင္လုပ္ခဲ့တာဘဲ အခ်စ္ "
Winterရဲ႕ ဆံသားေလးေတြကို ဖြဖြေလးနမ္းၿပီး Karinaေျပာလိုက္သည္
"ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့ကိုလႊတ္ေပးပါ Karina ရယ္ "
"ဘယ္ေတာ့မွ မလႊတ္ေပးဘူး "
"ဘာလို႔လည္း နင့္မွာ အရာအားလုံးပိုင္ဆိုင္ေနတာဘဲ ငါက ဘာမွမဟုတ္ဘူး ငါ့မွာထူးျခားတာ တစ္ခုမွမရွိဘူးေလ "
"အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႕ မင္းက တို႔အတြက္ အရာအားလုံးဘဲ အဖိုးတန္တယ္ ထူးျခားတယ္ တန္ဖိုးရွိတယ္ တို႔ မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွသြားခြင့္မျပဳဘူး "
"ငါနင့္ကို အရမ္းမုန္းတယ္ Karina "
"တို႔ကေတာ့ တို႔ဘဝထက္ မင္းကိုပိုခ်စ္တယ္ "
Winterက ဇြတ္နားပူနားဆာလုပ္လို႔ Wendyကို ဖမ္းထားတဲ့ ေျမေအာက္ခန္းဆီသို႔ Karina ေခၚလာသည္
Karina နဲ႕အတူ ေမွာင္မဲေနတဲ့ ေျမေအာက္ထပ္ဆင္းလာရင္း Winter ေၾကာက္ေနမိသည္
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ Karinaနဲ႕Winter ငယ္ငယ္တုန္းက Winterကို Karinaက ဒီေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ သရဲမေကာင္းဆိုးဝါးေတြ ရွိေၾကာင္း ေျခာက္လွန့္ခဲ့ဖူးသည္
Winter ေၾကာက္ေနတာကိုလည္း Karina သိေသာေၾကာင့္ Winterရဲ႕ လက္ကိုကိုင္ထားသည္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ မွတ္ဥာဏ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို သတိရလာသည္
Karinaက အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကို ဒီေျမေအာက္ခန္းထဲ ဖမ္းခ်ဳပ္ၿပီး ပါးစပ္ကေန ေသြးေတြအန္ထြက္ေအာင္ ႏွိပ္စက္တာကို Winterျမင္ခဲ့ဖူးတယ္ေလ
ၿပီးေတာ့ Karina ႏွိပ္စက္ၿပီးမၾကာဘူး ထိုအမ်ိဳးသားမွာ ေသြးထြက္လြန္ၿပီး ေသသြားခဲ့တယ္
"minjeong "
Karinaကေခၚေနေပမယ့္ Winterကေတာ့ ေသြးေတြအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ ၾကမ္းျပင္ကိုဘဲဲ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္
"hey Minjeong ဘာျဖစ္လို႔လည္း တစ္ခုခုမွားေနတာလား "
"တစ္ခုခုမွားေနတာလား ဟုတ္လား အားလုံးက မွားေနတာဘဲ နင္ ငရဲနဲ႕တူတဲ့ အခန္းထဲမွာ ငါ့အမကိုဖမ္းၿပီးခ်ဳပ္ထားတယ္..."
"တို႔ ဖမ္းခ်ဳပ္မထားပါဘူး "
"႐ူးေနတာလား "
Karinaလက္ကို Minjeong ျဖဳတ္ခ်ေတာ့ Karinaမွာ Minjeong လက္ကို ျပန္ဆြဲသည္
သို႔ေသာ္ Minjeongက ႐ုန္းဆန္ေနသည္
"Minjeong ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္း "
"fuck you Karina "
Karinaမွာ Minjeongကို နံရံဘက္သို႔ ေဆာင့္တြန္းလိုက္သည္
"မင္းအမကို ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ မင္း ျဖစ္ခ်င္တာကို တို႔လုပ္ေပးေနတာေနာ္ တို႔ကို စိတ္တိုေအာင္လုပ္ေနတာ ေတာ္လိုက္ေတာ့ တို႔အရမ္း စိတ္တိုလာတဲ့အခါ တစ္ခုခုလုပ္မိသြားတဲ့အခါက် မင္းေနာင္တမရနဲ႕ "
Karina သူမ ခါးၾကားထဲက ေသနတ္ကို ထုတ္ျပၿပီး Winterကို ၿခိမ္းေျခာက္ေလသည္
တို႔ကို စိတ္တိုေအာင္လုပ္ရင္ တို႔က လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးဘူးေနာ္။
#tbc
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co