Chapter 48
Chapter 48
Remembered
Tila kay bilis talaga ng panahon. Mailang ulit na kaming nag lalabas ng bansa ni Damon. Ayaw niya akong iwan dito sa bahay.
Ngayon napag isipan ko na ihanda siya ng lunch niya at ihatid sa opisina niya. His schedule is hectic. And because I am his wife I'll bring the lunch in his office. Ayoko na kasing uuwi pa siya lalo na't pagod siya. Si Damon kasi ayaw niya sa pagkain na inoorder lang. He will cook or I'll cook.
Nakabihis na ako at tinatakpan nalang ang tupperware na may mga pagkain. Dahil may driver naman ako hindi ko na kailangan maghanap ng taxi.I am wearing a black jeans ,white shirt at pinaresan ng sneakers ang suot. Pinuyod ko din ang aking buhok.
Mailang ulit na ako dito pumunta sa opisina niya. Kaya dire diretso na ako at hindi na nag abalang mag tanong sa front desk. Nakita ko pa ang dalawa doon na nakataas ang kilay sa akin.
May dalawang tao lang naman kasi dito sa mundo. Gusto ka or ayaw ka. Siguro ayaw nila sa akin that's why they approach me like nothing.
Mas mabuti nang lie low sa lahat. Nginitian ko ang secretary niya sa labas agad itong tumayo.
"Good morning ma'am!" Yumukod pa ito at ngumiti sa akin.
"Good morning Max. Si Damon?"
"Nasa loob ng office ma'am. Pero may bisita po siya sa loob. Ang bilin niya sa akin kung ikaw ang papasok kahit importanteng meeting pa daw po papasukin daw kita sa office niya." Kumamot pa ito sa kilay niya.
Napangiti ako sa sinabi niya. Si Damon talaga.
Tumango ako then he opened the door for me. I have no idea kung sino sino ang sa office niya kaya pumasok na ako lalo na't mag aala una na.
Nang nakapasok ay napasinghap ako nang makita ang mga nandoon. Si Damon sa kanyang swivel chair at nilalaro ang labi na seryosong nakikinig sa dinidiscuss ni Sebastian. Nandoon si Ma'am Sonya at Venice tila seryoso ang pinag uusapan.
Sabay sabay silang napalingon saakin kaya halos magkanda ugaga ako kaya nabitawan ang hawakan ng eco bag kaya nahulog isa isa ang tupperware na may pagkain.
My jaw dropped at yumuko para pulutin iyon. Madramang suminghap si Ven. Pero napatigil ako nang hawakan ni Damon ang braso ko at inangat. Binalingan niya ang kasamahan.
"We're done for today. Just send me the emails and your ideas. " pinal na aniya ni Damon at pinulot niya ang tupperware.
Nakita kong umirap si Ven at lumapit sa mama ni Damon. "Tita let's go?"
Ngumingisi naman si Sebastian at kumindat sakin bago naunang lumisan ng office. My god. Ang feeling ko tuloy pa importante ako kaya natigil ang meeting nila.
Hinarap siya ng mama ni Damon.
"You go first. I'll talk to Zandria for a while."
Hinalikan ako ni Damon sa pisngi at idiin ang ilong doon at inamoy pa ako. Inakay paupo sa malapad na sofa na inupuan kanina ni Sebastian.
Ngumiwi si Ven at nagmamartsang umalis. Lumapit naman ang mama ni Damon sa amin.
"Hi po m-mama."
Ngumiti siya sa amin at sinulyapan ang pagkain. "You cooked?" She asked.
Tumango ako si Damon naman ay nag aarrange ng pagkain at pinggan sa mesa.
"You can join us Ma."
Umiling ito. "Uh no. I'm just checking.Tila inaalagaan ka nga talaga ng mabuti ni Zandria. That's good but you must take care yourself too hija. Dapat wag kang magpakastress. Dapat makabuo na kayo.."
Nanlamig ako sa kanyang sinabi. Agad akong niyakap ni Damon at ngumisi siya.
"Ma. Dadating din tayo diyan."
Suminghap si Ma'am Sonya.
"I'm on age Damon. I want a grand child and will call me mamitas."
Napangisi ako dahil palagi nalang dumadada tungkol si ma'am Sonya na gusto na niyang magka apo. Hindi nagtagal ang usapan nila Damon at lumabas din agad si Ma'am Sonya.
Parang nawalan ako ng gana.
"You okay?" Damon asked. May pinunasan siya sa gilid ng labi ko at sa tingin ko mga natapon na pagkain iyon.
"Pasensya na dahil naudlot yung meeting niyo. "
"No. You're my first priority. Kahit presidente pa ang ka meeting ko kaya kong icancel iyon para sayo."
Humalakhak ako at niyakap ang kamay ko sa leeg niya.
"Ilan na kaya kaming babae ang nasabihan mo ng cheesy words mo na yan?" mapanuya kong tanong sa kanya.
His brows furrowed.
"I don't have girls Zandria. "
Ngumiwi ako at inikot ang mata.
"Weh. Tandang tanda ko pa noon. Ang dami daming mong babae at papalit palit pa nga."
"Here we go again." he mocked.
"Bakit? Totoo naman ah! Kahit nga sinusuyo na kita ayaw mo pa sakin!"
"Because you're so young that time!"
"Ewan ko sayo."
"Baby. "
Hinalikan ko siya sa pisngi
"Okay lang naintndihan ko na may mga NEEDS ka."
"I dont want us to fight.. baby.. hindi ako makakapagtrabaho kung galit ka saakin."
"Hindi nga ako galit." pilit ko at inayos ang krabat niya.
"Why did you wear jeans? I prefer the skirt."
Uminit ang pisngi ko nang maalala ang huling eksena namin dito sa office niya.
Galing ako sa mall noon at napag isipan ko na puntahan siya dito. Alas syete na ng gabi noon at medyo umuulan.
The table was creaking at halos magkandahulog ang bundok bundok na papeles sa mesa niya. Ang skirt at ang panty ko ay nasa sahig na.Nakabukas na ang blouse ko at nakalabas ang dibdib ko.
Malakas ang ungol ko at sumasabay sa ulan sa labas.
"A God! F-Faster!"
hingal na hingal ako habang siya ay mabilis na umuulos sa gitna ng hita ko.
"You're damn tight! " Damon growled at halos tumitik ang mata ko ng masilaw sa langit na narating.
"Tse ewan ko sayo Damon!" humalakhak siya at tinago ko ang mukha ko sa dibdib niya.
"Hindi na ako mags-skirt!!" dagdag kopa habang nasa dibdib niya parin. Nakaupo ako sa kandungan niya tulad nang inaasahan.
"Kahit pantalon na may zipper pa Zandria. Gagawa at gagawa ako ng paraan para mabuksan." Mmalamyos niya na bulong sa akin kaya halos mapapadyak ako sa hiya.
Inayos na namin ang aming kinainan nang makaramdam ako ng kakaiba.
"Damon."
"Hmm?" binalingan niya ako habang iniisa niya ang papeles sa mesa niya.
"Mag c-cr lang ako." paalam ko.
Tumango siya. "Samahan na kita."
I rolled my eyes. "Wa'g na. Kaya ko naman."
"You sure?"
"Of course."
Umalis na ako at tinungo ang ladies room. Naka CR na ako dito noon kaya alam ko na.
Pumasok ako sa cubicle doon at umihi. Inayos ko ang sarili ko bago lumabas.
Pagkalabas ko ay nakita ko si Venice na nakaharap sa salamin at naglalagay ng foundation sa mukha.
Suminghap ako. Of all people? Why her?
Aalis na sana ako ng haklitin niya ang braso ko.Ngumiwi ako sa sakit.
"Bitawan moko." banta ko.
"Not so fast bitch. Ano sinabi mo kay tita Sonya at tinatarayan niya ako? Siguro binibrain wash mo? Sinisiraan mo ba ako?" She madly hissed.
Hinila ko ang braso ko at hinimas iyon bago siya tiningnan ng masama.
"Wa'g mo'kong itulad sayo. Bakit ko siya ibibrain wash? Kung ano ang pinapakita sayo ni Ma'am Sonya because it's her decision! Wa'g ako yung pag buntonan mo ng galit dahil wala kang mapapala sa akin!"
Inirapan ko siya at aalis na sana pero hinila niya ang buhok ko. My tummy bumped on the sink dahilan nang pag igik ko sa sakit. Parang may something na sumakit doon. Hanggang sa naramdaman ko ang sakit ng puson.
"Oh m-my g-god." Ven stuttered. Binitawan niya ang buhok ko at tiningnan ang ilalim ko.
Wala sa sariling napatingin ako doon at napahawak sa puson ko na sobrang sakit. Namimilipit na rin ako at kumapit sa sink.
And I so stunned. Preskang dugo ang galing sa aking binti pababa sa puting sahig nang banyo. I am trembling bigtime. Ngayon lang ako kinabahan ng ganito.
And the last thing I remembered. Nag mumura ng malutong si Damon habang karga karga ako. I will never forget how his tears twinkled on his face.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co