Chapter36
Chapter 36
Paki'usap
Nasa punto na ako na isasakripisyo ang lahat para maging maayos ang lahat. Kahit ang mahal at mahalaga sa akin ay isusuko ko na.
May narealize ako sa mga binitawang salita sa akin ni Ma'am Sonya. In the future,hindi natin malalaman,their company will fail. Ano ang maitutulong ko? Wala.
She's right,hihilahin ko lang si Damon pababa. Mga bata pa naman kami. Malilimutan niya 'rin ako. He's twenty four and I'm just nineteen with less experience.
Siguro,masyado pa akong bata. Hindi ako karapat dapat sa kanya. Ang mahirap ay para sa mahirap. Ang mayaman ay para sa mayaman. Kung pilitin ng mahirap makasama ang mayaman mas lalong hihirap.
I'll take the risk. Kahit na sobrang sakit.
Pero lahat nang iyon ay naglaho sa isang higlap ,nawasak, at napalitan ng kaba. Iyong puso ko parang sasabog na sa sobrang kaba.
Lumagapak ang pintuan ng suite ni Damon ng itulak niya ako.
He's fuming mad. Hindi ko magawang mag explain kanina. Hindi ko alam ang sasabihin at gagawin. Hindi ko aakalain na isang iglap ay malalaman niya.
"D-Damon" puno ng luha ang aking pisngi. Kanina pinagtitinginan kami sa ibaba. Sa kotse wala akong nagawa kundi ang umiyak lalo na't marinig ang kanyang brutal na pag mumura.
"Bakit ka aalis? " sigaw nito sa akin at mahigpit akong hinawakan sa magkabilang braso.
"Tell me." ngayon humina na ang boses nito at nagsusumamo. He held my both cheeks at pinunasan ang aking luha.
Umiling ako at yumuko.
"Baby , gusto mo bang magbakasyon?
Bakit hindi mo sinabi?" tanong nito sa akin.
Ang mukha niyang sobrang nahihirapan. Ang pagpula ng kanyang mata. Ang hirap ng boses niya. Ang sakit makita at pakinggan.
Ibang ibang Damon ngayon ang nasa aking harap. Nakitaan ko siya ng takot sa unang pagkakataon. Pero may nakakubling galit at poot sa kanyang mga mata.
He kissed my forehead languidly.
"Gusto mo magbakasyon? Saan--"
"Damon tama na!" nagawa ko nang magsalita sa unang pagkakataon.
Umigting ang panga niya. Tinitigan niya ako ng seryoso.Inalis ko ang kamay niyang nasa aking pisngi. Buong tapang kong sinalubong ang galit niyang ekspresyon.
"Ilang araw mong sinasabi sa akin na busy ka s-sa kompanya niyo. Tinatanong kita kung bakit pero hindi m-mo sinasabi!" Umagos ang bagong luha at hindi na ako ng abalang punasan iyon.
"Palubog na ang kompanya niyo di'ba? Kaya kayo pumuntang New york! K-kung lulubog ang kompanya ninyo saan ka pupulutin? Anong sasabihin ng mama mo?" patuloy ako sa pag ngawa habang hinahayaan niya akong sabihin ang lahat.
"Sa tingin mo makakaya kong tingnan ka na nahihirapan? Sa tingin mo sasaya ako habang ikaw ay nahihirapan? Damon hindi tayo para sa isa't isa."
Pumikit ako ng mariin at yumuko.
"Kailangan mong pakasalan si Ven-"
"Anong sinabi ni mama sayo?" natahimik ako sa kanyang sinabi. Huli ko na natanto na maaring nalaman nito mismo ang sagot sa mga sinasabi ko.
Umiling ako. "W-Wala."
Lumayo siya at sinipa ang lamesita sa gilid ko lamang. Napatili ako nang magkanda- basag ang vase at natapon ang lamesita.
Nilapitan ako nito. Bawat hakbang palapit sa akin ay ang pagtaas din ng aking takot.
Ang suot nitong long sleeve polo ay nakalas na ang unang dalawang butones.
"Binantaan ka ba niya? Sagutin mo'ko!"
Halos matupok ako ng nag aalab niyang tingin. Yumuko ako at parang kuting na natatakot.He groaned like a wolf at sinapak ang pinto sa gilid ko. Rinig na rinig ko ang pagkayupi nang pinto.
Mas lalo akong natakot.Mas lalo akong naiyak. Sasabog na yata ang katawan ko sa kaba.
"Ganyan ba ako kadaling iwanan? Isang mababaw na problema kaya mo na agad akong iwan? Ano ako kung 'ganon Zandria! Ano?!" Ramdam ko ang sakit sa bawat pagbitaw niya ng salita.
"D-Damon h-hindi."
Napahilamos siya sa sariling mukha at napasabunot sa sariling buhok.Taas baba ang dibdib niya dahil sa galit.
"Hindi ako nakadepende sa iba! Kaya kong gumawa ng sariling kompanya! Ang babaw babaw non'! Kaya mo'ko iiwan dahil papalubog ang kompanya? Bakit ang dali mong magdesisyong iwan ako? Bakit ang unfair mo? Bakit ang hirap sakin gawin iyon tapos saiyo madali?" nakita ko ang luha nitong namalisbis.
"Ang unfair mo." Tumingala ito upang pasimpleng punasan ang luha.
Mali ba ako? Makasarili ba ako? Am I unfair?
Tinakpan ko ang aking mukha gamit ang aking mga palad.
"S-Sorry . . .sorry. . " Nakarinig ako nang pagkapunit. Tiningnan ko siya at nakitang pinunit ang ticket ko patungong Mindoro.
Hindi ko na magawang tumutol. Ang nagawa ko lang ang lumuha.Nakatayo siya sa harap nang sofang mahaba kung saan ang aking bag nakalagay.
Naglahad siya ng kamay. "Come here."
Dahan dahan akong lumapit sa kanya at nilagay ang kamay ko sa kanyang palad na nakalahad. Agad niya iyong hinalikan.
Fuck.
"Siguro, masyado kapang bata para mag desisyon at hindi mo pa alam ang gagawin. Pero sana wa'g mo'kong isuko." namumula ang mata nitong nagmamakaawa sa akin. Malakas na sipa ito sa aking puso. Ang sakit.
Niyakap niya ako ng mahigpit.
"Hindi ka kasali sa problema ko. I can deal with my mother." Hinalikan niya ang aking tainga.
"I'm sorry." Nanginginig ang aking boses.
Hinalikan niya ang aking buhok.
"Sa akin kana titira ngayon."
Bago ako makasagot tinulak ako nito.Napahiga ako sa sofa at umangat ang dulo ng aking palda.
"D-Damon!"
Huli ko na proseso ang mabilis niyang galaw. He took off his long sleeve at hinagis. Mabilisan ang pangyayari. Hinila niya ang aking palda pababa at pinunit ang aking panty.
"Damon!" Tatayo sana ako pero tinulak niya ako pabalik.
"Hindi kana kakawala sa'kin." Isang yuko lang ay nahalikan niya na ang aking hiyas.
"Ohh!" Mariin ang pagpikit ng aking mata habang nararamdaman ang bawat paglapat ng mainit niyang labi.
Umangat ito para halikan ako sa labi.Marahas niyang hinila ang aking blouse kaya napigtas ang mga butones nito.Bawat galaw niya ay marahas at tila nagpaparusa. Sa huli ay nakita ko nalang nasa sahig na ang aking bra.
Sinikop niya ako doon at naramdaman kong nagmadali niyang buksan ang kanyang kwarto. Dahil sa lasing sa kapusukan ay hindi ko magawang magmulat. Lahat ay malabo sa akin.
Padarag niya akong nilapag sa kama. Umalon iyon nang bumagsak ang aking katawan.Si Damon nasa aking harapan at unti unting hinuhubad ang polo nito at slack.
He look so ruthless in the dark. Bawat hulma ng katawan nito ay perpekto.Gumapang siya sa akin at dinaganan ako.
"D-Damon. . ." isang ungol ang kumawala sa akin nanh maramdaman ang init ng kanyang katawan.
Naramdaman ko ang labi nitong naglalaro sa aking dibdib. Bumaba ang kamay niya sa aking hiyas.
"You're really wet." bulong nito.
Lasing akong tumango.
He pinned my both hands. Isang kamay niya ang nakapinid doon habang ang isa ay may inabot sa ilalim at isang singhap ang kumawala sa akin ng maramdaman ko siya.
Ramdam ko ang laki nito. Kumalabog ang puso ko sa katotohanang masasaktan ako ng sobra. Sa isang galaw, pinasok niya ako ng buo.
"Ang sakit!" halos tiklupin ko ang aking hita pero hindi ko magawa dahil nasa gitna ko siya.Gusto ko siyang itulak pero nakapinid ang dalawa kong nakakuyom na kamao sa kanyang isang kamay.
Napakalakas niya na hindi ko magawang makalas iyon. Bumigat ang hininga ko sa sakit. Dumaloy ang aking luha na agad niyang pinunasan.
"I'm sorry. . ." he whispered.
Pinatakan niya ako ng isang halik bago umangat at pinakawalan ang aking mga pulso. Awtomatiko akong humawak sa mga bisig niya.
Kita ko siyang tumingala at pulang pula ang kanyang mukha. Dinungaw niya ako na nakaawang ang bibig at nakita ko ang makamundong pagnanasa sa kanyang mga mata.
Umingay ang kama sa bilis at diin na galaw nito. Hindi ako pinatawad kahit na unang beses ko ito at sobrang sakit.
"My God! Oh! Masakit!" Halos isigaw ko iyon sa kanya pero wala siyang marinig.
He groaned like a wolf.Tumindig ang aking balahibo nang makitang umiigting ang bawat muscles niya sa katawan.Ang tattoo niya sa braso at dibdib ay nakakatakot. Ang mukha niya na nakatingala at nakapikit na nakaawang ang mapula niya labi ay napakaerotiko.Ang sakit ang unti unting napalitan nang kakaibang kiliti.
"Oh! Ow! Damon!" nahihibang kong daing.
Umiingay ang kama sa sahig sa kanyang bawat pag ulos. Kita ko pa ang lampshade na yumuyogyog.
Naramdaman ko ang pamilyar na pakiramdam. IYong tipong gustong gusto ko maabot. Iyong parang maiihi ako at sobrang sarap sa pakiramdam.
"Ah! Ah!" Pumunit ang aking kuko sa kanyang likod.Napamura 'rin ito.Nakaramdam nang init sa aking loob. Pakiramdam ko indi na ako makakatayo nito.Pareho kaming pawisan nang binaon niya ang kanyang mukha sa aking leeg.
"Wa'g mo'kong iwan. . pakiusap. ." bulong nito at hinalikan ako sa noo.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co