Part 24
"ဟူးစ် "
Taeyeon သူ့မျက်နှာရှေ့တည့်တည့် လေနဲလာမှုတ်သလို ခံစားရလို့ သတိပြန်ရလာတော့ သူ့ကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေတဲ့ Stephanieကို တွေ့ရလေသည်
"Stephanie... "
Taeyeon ထပြီး Stephanieရဲ့ ဘေးနားတွင် ထိုင်လိုက်သည်
"ခင်ဗျား ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲ "
"ဘာလဲ တို့ကို လွမ်းနေတာလား "
Stephanie ကပြောပြီး Taeyeonရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်တယ်
"အာ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး "
Taeyeon ပြောပြီး Stephanieကို အကြည့်လွှဲလိုက်တယ် ပြီးတော့ တံခါးပေါက်ကို မသိမသာလှမ်းကြည့်လိုက်သည်
တံခါးသော့တွေ ချိန်းတွေမရှိတော့ဘူးဘဲ ဒါဆို ထွက်ပြေးလို့ ရပြီ မဟုတ်လား နေပါအုံး ထွက်ပြေးတဲ့အခါကျလည်း Stephanieက နတ်ဘုရားမဖြစ်လို့ သူ့ကို အလွယ်တကူရှာတွေ့နိုင်မှာဘဲလေ အပင်ပန်းခံပြီး ထွက်မပြေးဖို့ Taeyeon စဥ်းစားလိုက်သည်
Taeyeon သူ့အိမ်ကို ပြန်ခွင့်မရတော့ဘူးလို့ တွေးခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူ့အိမ်ရှေ့ကို ပြန်ရောက်လာသည်
လည်ပင်းက အကွက်တွေကို အမေတို့ မသိစေဖို့ မာဖလာပတ်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာလိုက်သည်
ဟူး လည်ပင်းမှာ အနီကွက်တွေထပ်တိုးလာတာ Taeyeon ငြင်းမရဘူးလေ အိမ်မပြန်ခင် Stephanieက တစ်ခါလောက်ဆိုပြီး ခွင့်တောင်းလို့ လိုက်လျောပေးရသေးတယ်
အင်း အဲ့ဒီအချိန်မှာလေ Stephanieပုံစံက ထူးခြားနေတယ် မျက်လုံးအညိုလေးကနေ အနက်ရောင်အဖြစ်ပြန်ပြောင်းသွားပြန်တယ် ဘာတွေဖြစ်နေလဲ Taeyeon မသိတော့ဘူး လိုက်မမှီတော့ဘူး
အိမ်ထဲကို ဝင်လိုက်တော့ Mrs.Kimက ပြုံးပြီး သူ့ကို ကြိုနေလို့ Taeyeon အံ့သြနေသည်
သူ့အမေအပြုအမူက ထူးဆန်းနေတယ် မဟုတ်လား တကယ်ဆို သူက မနေ့ညက အိမ်ပြန်မအိပ်သည့်အပြင် အိမ်ပြန်မအိပ်မယ့်အကြောင်းလည်း သတင်းမပေးအကြောင်းမကြားခဲ့ဘူးလေ
အရင်တစ်ခါက Hyoyeonအိမ်မှာ ညအိပ်မယ့်အကြောင်း အကြောင်းမကြားမိဘဲ အိပ်ခဲ့တဲ့ Taeyeonကို Mrs.Kim အရမ်းဆူခဲ့တာ မဟုတ်လား အခုကျ နောက်ကျမှ နေ့လည်မှ အိမ်ပြန်လာတာတောင် Mrs.Kimက ပျော်နေသလို ဝမ်းသာနေသလိုပင်
"Aigoo Taengooလေး ပြန်လာပြီလား ပင်ပန်းနေပြီလား ငါ့သမီးလေး "
"ဟင် Omma ဘာလို့လဲ "
"Miss Hwangက အမေ့ကို လာအသိပေးတယ် သမီးက ခေါင်းဆောင်လုပ်ဖို့အတွက် လေ့ကျင့်နေရကြောင်းလေ ...အဲ့တာ အိမ်အထိလာပြောတော့ အမေ့မှာ ငါ့သမီးအတွက် ဂုဏ်ယူလိုက်တာ "
Mrs.Kimမှာ ပြောပြီး Taeyeonရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ထုတ်ပိုးနေသည်
နေပါအုံး ဘယ်ခေါင်းဆောင်လုပ်ပြီး ဘာကိုလေ့ကျင့်ရမှာလဲ Stephanieက ငါ့ကို ဘာမှလည်း မပြောဘူးရော် အမေကရော ဘာလို့ ငါ့အဝတ်အစားတွေကို ထုတ်ပိုးနေတာလဲ
"Omma.. Ste...Miss Hwangက အိမ်ကိုလာခဲ့သေးတာလား "
Taeyeon မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်တယ်
ဒါကြောင့် သူ မနက်က အိမ်မှာ မရှိနေတာများလား
"ဟုတ်တယ် အမေတို့အတွက် သစ်သီးတွေတောင် ဝယ်လာပေးသေးတယ် နောက်တစ်ခါကျ သူ့ကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်အုံးမှပါ "
"Ommaကို သူ ဘာပြောသေးလဲ "
"Aigoo ဒီကလေးကတော့ အမေးအမြန်းထူမနေဘဲ Trainingအတွက်သာ အနားယူနေစမ်းပါ အမေ သွားစရာရှိနေလို့ သွားအုံးမယ် "
Taeyeon ဘာမှပြန်ပြောချိန်မရ Mrs.Kimက ထွက်သွားတယ်
"မင်း ပစ္စည်းတွေက ဘယ်မှာလဲ "
Stephanieက Taeyeonကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်
Stephanieက သူ့အမေကို ဘာတွေပြောခဲ့လဲဆိုတာ မသိရသေးသ၍ Taeyeon သူ့ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး ယူလာဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးလေ
အတန်းတက်ဖို့ ကျောင်းကိုလာရင်း နတ်ဘုရားမနဲ့ဝင်တိုက်မိပြီး အစစ်ဆေးခံနေရပါလေရော
ash တကယ်ဘဲ Stephanie က အရမ်း ပိုင်စိုးပိုင်နင်းလုပ်လွန်းတာဘဲ
"ahh Chaw မေ့သွားလို့ "
Taeyeon လိမ်ပြောလိုက်တယ်
"အရင်ဆုံး မင်း တို့နဲ့ အတူနေရမယ်နော် "
"ဟင် "
"တို့ပြောတာ ကြားတယ်မဟုတ်လား "
"အာ ဟုတ် ကြားပါတယ် "
Taeyeon ခေါင်းညိတ်ပြီး Stephanieကို ကြည့်တော့ မျက်လုံးတွေက အနက်ရောင်ဖြစ်နေတုံးပင်
ထူးဆန်းနေတယ် အညိုရောင်ဖြစ်ရမယ့်ဟာကို ဘာလို့ အနက်ရောင်လဲ...ပြီးတော့ ဒိတစ်နေကုန် Stephanieရဲ့ အပြုအမူတွေက ထူးဆန်းနေတယ်ရော်
"Taengoo နင် ဘာတွေလုပ်နေလို့ နောက်ကျနေတာလဲ နင့်ကြည့်ရတာ အလုပ်များနေတဲ့ပုံဘဲ "
"အာ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး Hyoyeonရ ဒီအတိုင်း ငါက အပျင်းထူနေလို့လေ အတန်းကလည်း ပျင်းစရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား "
Taeyeonမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး သူ့သူငယ်ချင်းကို လိမ်လိုက်သည်
"Tsk ငါနင့်ကို မယုံပါဘူးနော် နင်ဖြင့် Miss Hwangရဲ့ အတန်းချိန်ဆို ပျော်နေတာကို "
"ပါးစပ်ပိတ်ထား "
"COME ON Taengကလည်း ဝန်ခံလိုက်စမ်းပါ ဝန်ခံလိုက်ပေါ့ မင်းချစ်တယ်ဆိုလည်း "
"နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ "
"Miss Kim Taeyeon "
Professorက သူ့နာမည်ကို ခေါ်လို့ Taeyeon လန့်သွားတယ်
သေပြီ သူ့အချိန် စာနားမထောင်ဘဲ လေပေါနေလို့ ဆူတော့မှာလားမသိဘူး
Taeyeon ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ ထရပ်လိုက်သည်
"ဟုတ် "
"Miss Sunmiက မင်းနဲ့စကားပြောချင်လို့ဆိုပြီး ခွင့်တောင်းနေတယ် သွားလိုက်ပါအုံး "
"shit သူက ဘာလို့ ငါနဲ့စကားပြောချင်ရတာလဲ "
Taeyeon တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်
"နင်က သူ့အတန်းချိန်ဆို သိပ်မတက်ဘူးလေ ပျက်တာများနေတာကိုး ခေါ်တွေ့ပြီပေါ့"
Hyoyeon ကလည်း ဆရာမကြားအောင် တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်
Taeyeonလည်း စာအုပ်တွေသိမ်းပြီး အိတ်လွယ်ကာ အတန်းထဲကထွက်လာတော့ အတန်းရှေ့တွင် သူ့ကိုရပ်စောင့်နေတဲ့ Sunmiနဲ့ တွေ့လေသည်
"Taeyeon shii "
"ဟုတ် မင်္ဂလာပါ Miss Sunmi "
"လာ ရုံးခန်းကိုဝင်ရအောင် တို့ မင်းရဲ့အဆင့်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောစရာရှိလို့ "
Taeyeonလည်း Sunmiနဲ့အတူ ရုံးခန်းထဲ လိုက်ဝင်တော့ သူတို့ကို ကြည့်နေတဲ့ ဒေါသတွေပါနေသော Stephanieရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ အကြည့်ချင်းဆုံပြီး Taeyeon ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားလာရသည်
"Hey အဆင်ပြေရဲ့လား Taeyeon shii "
လဲကျမလိုဖြစ်သွားတဲ့ Taeyeonရဲ့လက်မောင်းကို Sunmiက လှမ်းဆွဲလိုက်သည်
"အာ ဟုတ် ပြေပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "
"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲဟင် "
ထိုင်ခုံမှာထိုင်နေတဲ့ Stephanieတစ်ယောက် ချက်ချင်းဘဲ နတ်ဘုရားအစွမ်းနဲ့အတူ Taeyeon နဲ့ Sunmiကြားကို ရောက်ရှိလာသည်
#tbc
#zawgyi
"ဟူးစ္ "
Taeyeon သူ႕မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္ ေလနဲလာမႈတ္သလို ခံစားရလို႔ သတိျပန္ရလာေတာ့ သူ႕ကို ၿပဳံးၿပီး ၾကည့္ေနတဲ့ Stephanieကို ေတြ႕ရေလသည္
"Stephanie... "
Taeyeon ထၿပီး Stephanieရဲ႕ ေဘးနားတြင္ ထိုင္လိုက္သည္
"ခင္ဗ်ား ဘယ္ေတြေရာက္ေနတာလဲ "
"ဘာလဲ တို႔ကို လြမ္းေနတာလား "
Stephanie ကေျပာၿပီး Taeyeonရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းလိုက္တယ္
"အာ အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး "
Taeyeon ေျပာၿပီး Stephanieကို အၾကည့္လႊဲလိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့ တံခါးေပါက္ကို မသိမသာလွမ္းၾကည့္လိုက္သည္
တံခါးေသာ့ေတြ ခ်ိန္းေတြမရွိေတာ့ဘူးဘဲ ဒါဆို ထြက္ေျပးလို႔ ရၿပီ မဟုတ္လား ေနပါအုံး ထြက္ေျပးတဲ့အခါက်လည္း Stephanieက နတ္ဘုရားမျဖစ္လို႔ သူ႕ကို အလြယ္တကူရွာေတြ႕နိုင္မွာဘဲေလ အပင္ပန္းခံၿပီး ထြက္မေျပးဖို႔ Taeyeon စဥ္းစားလိုက္သည္
Taeyeon သူ႕အိမ္ကို ျပန္ခြင့္မရေတာ့ဘူးလို႔ ေတြးခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူ႕အိမ္ေရွ႕ကို ျပန္ေရာက္လာသည္
လည္ပင္းက အကြက္ေတြကို အေမတို႔ မသိေစဖို႔ မာဖလာပတ္လိုက္ၿပီး အိမ္ထဲသို႔ ဝင္လာလိုက္သည္
ဟူး လည္ပင္းမွာ အနီကြက္ေတြထပ္တိုးလာတာ Taeyeon ျငင္းမရဘူးေလ အိမ္မျပန္ခင္ Stephanieက တစ္ခါေလာက္ဆိုၿပီး ခြင့္ေတာင္းလို႔ လိုက္ေလ်ာေပးရေသးတယ္
အင္း အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာေလ Stephanieပုံစံက ထူးျခားေနတယ္ မ်က္လုံးအညိုေလးကေန အနက္ေရာင္အျဖစ္ျပန္ေျပာင္းသြားျပန္တယ္ ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ Taeyeon မသိေတာ့ဘူး လိုက္မမွီေတာ့ဘူး
အိမ္ထဲကို ဝင္လိုက္ေတာ့ Mrs.Kimက ၿပဳံးၿပီး သူ႕ကို ႀကိဳေနလို႔ Taeyeon အံ့ၾသေနသည္
သူ႕အေမအျပဳအမူက ထူးဆန္းေနတယ္ မဟုတ္လား တကယ္ဆို သူက မေန႕ညက အိမ္ျပန္မအိပ္သည့္အျပင္ အိမ္ျပန္မအိပ္မယ့္အေၾကာင္းလည္း သတင္းမေပးအေၾကာင္းမၾကားခဲ့ဘူးေလ
အရင္တစ္ခါက Hyoyeonအိမ္မွာ ညအိပ္မယ့္အေၾကာင္း အေၾကာင္းမၾကားမိဘဲ အိပ္ခဲ့တဲ့ Taeyeonကို Mrs.Kim အရမ္းဆူခဲ့တာ မဟုတ္လား အခုက် ေနာက္က်မွ ေန႕လည္မွ အိမ္ျပန္လာတာေတာင္ Mrs.Kimက ေပ်ာ္ေနသလို ဝမ္းသာေနသလိုပင္
"Aigoo Taengooေလး ျပန္လာၿပီလား ပင္ပန္းေနၿပီလား ငါ့သမီးေလး "
"ဟင္ Omma ဘာလို႔လဲ "
"Miss Hwangက အေမ့ကို လာအသိေပးတယ္ သမီးက ေခါင္းေဆာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ ေလ့က်င့္ေနရေၾကာင္းေလ ...အဲ့တာ အိမ္အထိလာေျပာေတာ့ အေမ့မွာ ငါ့သမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူလိုက္တာ "
Mrs.Kimမွာ ေျပာၿပီး Taeyeonရဲ႕ အဝတ္အစားေတြကို ထုတ္ပိုးေနသည္
ေနပါအုံး ဘယ္ေခါင္းေဆာင္လုပ္ၿပီး ဘာကိုေလ့က်င့္ရမွာလဲ Stephanieက ငါ့ကို ဘာမွလည္း မေျပာဘူးေရာ္ အေမကေရာ ဘာလို႔ ငါ့အဝတ္အစားေတြကို ထုတ္ပိုးေနတာလဲ
"Omma.. Ste...Miss Hwangက အိမ္ကိုလာခဲ့ေသးတာလား "
Taeyeon မယုံနိုင္စြာ ေမးလိုက္တယ္
ဒါေၾကာင့္ သူ မနက္က အိမ္မွာ မရွိေနတာမ်ားလား
"ဟုတ္တယ္ အေမတို႔အတြက္ သစ္သီးေတြေတာင္ ဝယ္လာေပးေသးတယ္ ေနာက္တစ္ခါက် သူ႕ကို ညစာစားဖို႔ ဖိတ္အုံးမွပါ "
"Ommaကို သူ ဘာေျပာေသးလဲ "
"Aigoo ဒီကေလးကေတာ့ အေမးအျမန္းထူမေနဘဲ Trainingအတြက္သာ အနားယူေနစမ္းပါ အေမ သြားစရာရွိေနလို႔ သြားအုံးမယ္ "
Taeyeon ဘာမွျပန္ေျပာခ်ိန္မရ Mrs.Kimက ထြက္သြားတယ္
"မင္း ပစၥည္းေတြက ဘယ္မွာလဲ "
Stephanieက Taeyeonကို ၾကည့္ၿပီး ေမးလိုက္သည္
Stephanieက သူ႕အေမကို ဘာေတြေျပာခဲ့လဲဆိုတာ မသိရေသးသ၍ Taeyeon သူ႕ပစၥည္းေတြ အကုန္လုံး ယူလာဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးေလ
အတန္းတက္ဖို႔ ေက်ာင္းကိုလာရင္း နတ္ဘုရားမနဲ႕ဝင္တိုက္မိၿပီး အစစ္ေဆးခံေနရပါေလေရာ
ash တကယ္ဘဲ Stephanie က အရမ္း ပိုင္စိုးပိုင္နင္းလုပ္လြန္းတာဘဲ
"ahh Chaw ေမ့သြားလို႔ "
Taeyeon လိမ္ေျပာလိုက္တယ္
"အရင္ဆုံး မင္း တို႔နဲ႕ အတူေနရမယ္ေနာ္ "
"ဟင္ "
"တို႔ေျပာတာ ၾကားတယ္မဟုတ္လား "
"အာ ဟုတ္ ၾကားပါတယ္ "
Taeyeon ေခါင္းညိတ္ၿပီး Stephanieကို ၾကည့္ေတာ့ မ်က္လုံးေတြက အနက္ေရာင္ျဖစ္ေနတုံးပင္
ထူးဆန္းေနတယ္ အညိုေရာင္ျဖစ္ရမယ့္ဟာကို ဘာလို႔ အနက္ေရာင္လဲ...ၿပီးေတာ့ ဒိတစ္ေနကုန္ Stephanieရဲ႕ အျပဳအမူေတြက ထူးဆန္းေနတယ္ေရာ္
"Taengoo နင္ ဘာေတြလုပ္ေနလို႔ ေနာက္က်ေနတာလဲ နင့္ၾကည့္ရတာ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ပုံဘဲ "
"အာ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး Hyoyeonရ ဒီအတိုင္း ငါက အပ်င္းထူေနလို႔ေလ အတန္းကလည္း ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္ မဟုတ္လား "
Taeyeonမွာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ေျပာၿပီး သူ႕သူငယ္ခ်င္းကို လိမ္လိုက္သည္
"Tsk ငါနင့္ကို မယုံပါဘူးေနာ္ နင္ျဖင့္ Miss Hwangရဲ႕ အတန္းခ်ိန္ဆို ေပ်ာ္ေနတာကို "
"ပါးစပ္ပိတ္ထား "
"COME ON Taengကလည္း ဝန္ခံလိုက္စမ္းပါ ဝန္ခံလိုက္ေပါ့ မင္းခ်စ္တယ္ဆိုလည္း "
"နင္ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ "
"Miss Kim Taeyeon "
Professorက သူ႕နာမည္ကို ေခၚလို႔ Taeyeon လန့္သြားတယ္
ေသၿပီ သူ႕အခ်ိန္ စာနားမေထာင္ဘဲ ေလေပါေနလို႔ ဆူေတာ့မွာလားမသိဘူး
Taeyeon ေၾကာက္ေၾကာက္လန့္လန့္နဲ႕ ထရပ္လိုက္သည္
"ဟုတ္ "
"Miss Sunmiက မင္းနဲ႕စကားေျပာခ်င္လို႔ဆိုၿပီး ခြင့္ေတာင္းေနတယ္ သြားလိုက္ပါအုံး "
"shit သူက ဘာလို႔ ငါနဲ႕စကားေျပာခ်င္ရတာလဲ "
Taeyeon တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္
"နင္က သူ႕အတန္းခ်ိန္ဆို သိပ္မတက္ဘူးေလ ပ်က္တာမ်ားေနတာကိုး ေခၚေတြ႕ၿပီေပါ့"
Hyoyeon ကလည္း ဆရာမၾကားေအာင္ တိုးတိုးေလး ျပန္ေျပာလိုက္သည္
Taeyeonလည္း စာအုပ္ေတြသိမ္းၿပီး အိတ္လြယ္ကာ အတန္းထဲကထြက္လာေတာ့ အတန္းေရွ႕တြင္ သူ႕ကိုရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ Sunmiနဲ႕ ေတြ႕ေလသည္
"Taeyeon shii "
"ဟုတ္ မဂၤလာပါ Miss Sunmi "
"လာ ႐ုံးခန္းကိုဝင္ရေအာင္ တို႔ မင္းရဲ႕အဆင့္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေျပာစရာရွိလို႔ "
Taeyeonလည္း Sunmiနဲ႕အတူ ႐ုံးခန္းထဲ လိုက္ဝင္ေတာ့ သူတို႔ကို ၾကည့္ေနတဲ့ ေဒါသေတြပါေနေသာ Stephanieရဲ႕ မ်က္လုံးနဲ႕ အၾကည့္ခ်င္းဆုံၿပီး Taeyeon ေပ်ာ့ေခြသြားသလို ခံစားလာရသည္
"Hey အဆင္ေျပရဲ႕လား Taeyeon shii "
လဲက်မလိုျဖစ္သြားတဲ့ Taeyeonရဲ႕လက္ေမာင္းကို Sunmiက လွမ္းဆြဲလိုက္သည္
"အာ ဟုတ္ ေျပပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ "
"ဘာေတြျဖစ္ေနၾကတာလဲဟင္ "
ထိုင္ခုံမွာထိုင္ေနတဲ့ Stephanieတစ္ေယာက္ ခ်က္ခ်င္းဘဲ နတ္ဘုရားအစြမ္းနဲ႕အတူ Taeyeon နဲ႕ Sunmiၾကားကို ေရာက္ရွိလာသည္
#tbc
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co