CHAPTER 03
"A-anong ginagawa mo dito?"
Dumako ang tingin ng binata sa damit na suot ni Samira, she looks so messy right now. Ang dami nitong pintura sa damit at itinali lang din basta ang buhok nito but he like how she look right now. "Hi!" sabi niya ng tingnan ang dalaga at iabot ang dala niyang bulaklak dito.
I didn't smile but I accept the flowers he gave to me and lead the way going to my villa. Buti na lang at nasa bandang dulo din talaga ng resort itong villa namin kung hindi baka kung ano pang sabihin ng mga makakakita.
"No worries hindi naman ako nag-alala kung bakit hindi ka nagpakita sa akin." Tipid kong sabi habang magkaharap kami sa maliit kong sala. Really Samira? Hindi ba talaga?
"I went back to Spain and spent for almost two months there, and kahapon lang ako nakabalik dito sa Pilipinas." Kuwento ni Percival, nagkaroon kase ng problema ang restaurant niya doon at kinailangan niyang manatili pang samantala kaya naman hindi na niya nagawang bumalik dito sa Olonggapo para makausap ang dalaga at para makapag-paalam. Wala din siyang kontak ni Samira dahil hindi nito binigay kahit hiningi niya pa.
"B-bakit nga pala nandito ka?" Nahihiya talaga ako sa itsura ko ngayon pero alang naman iwan ko siya dito para lang maligo muna ako. Kaya naman pinunasan ko na lang ang kamay ko na may pintura at 'yong iba nga ay hindi pa natanggal.
"Because I want to court you." Wala ng paligoy-ligoy na sabi ng binata.
"A-ano?"
"I said I want to court you Samira, and yes totoo ang sinasabi ko. At wala pa din nagbago gaya ng huli kitang makita."
Geezz tama ba ang narinig ko? totoo bang?
"I like you already when I saw you on the church, and I know your wondering how but I'm sitting at back because I was late that time." ani ni Percival, na-late siya sa mismong simbahan ng halos kalahating oras dahil naligaw pa siya. 'Yon kase ang unang beses na nagpunta siya dito at isa pa hindi naman siya sanay talaga bumiyahe lalo na ng mag-isa. He just went here to Philippines to open a branch of his restaurant at dahil engineer niya ang groom noon ay naimbitahan siya nito na umatend sa kasal na pinuntahan naman niya. And then Samira caught his attention and that's why he's happy when he's the one put the garter to her.
So Akia was really right? He really want to court me? "Wala bang problema ang mata mo? I mean lok at me I-I'm fat." Ewan ko pero 'yon ang lumabas sa bibig ko, he was a good looking guy at ito 'yong tipo ng lalake na mapapatingin ka o hahabulin mo siya ng tingin kapag nakita mo kaya paanong magugustuhan niya ako?
"You're not fat Samira, you maybe bigger compared to other woman I met but your body are curvaceous and personally I've always love curvy look." Fat is not the right word and he didn't saw her that way and beside Samira was really attractive.
Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko sa sinabi ni Percival, dahil unang-una pangalawa pa lang siya sa nagsabi sa akin na hindi daw ako mataba. Naillang tuloy akong napayuko lalo pa at alam kong nakatingin siya sa akin.
"As long as you are physically healthy you don't need to think that you are fat Samira. You are gorgeous all woman are gorgeous and I don't mind it at all."
"Pero sigurado ako na pagtatawanan ka lang ng mga nakakakilala sa 'yo kapag nalaman nilang nililigawan mo ako." Ganyan nga Samira, wag ka basta-basta maniniwala sa sinasabi niya.
"Why? your beautiful and you are simple so bakit nila ako pagtatawanan? beside I don't care what other people will say to me as long as I like you that's what more important."
Doon ko na siya tiningnan, he's smiling at me and the way he look at me now there's a part inside me saying he's serious pero kase paano kung hindi?
"Maliligo lang ako sandali then we can have dinner together." Sabi ko sa kanya, this is the safest thing to say now and to divert the tension I felt right now.
"Okay, take your time." Pag-tango ng binata.
I brought Percival on the restaurant inside of my resort, tinext ko na lang din kanina si Akia at sinabi nga sa kanya na hindi kami makakapag-dinner na dalawa dahil dumating nga itong si Percival at as usual kahit magkatabi lang ang villa namin ay tumawag pa talaga siya sa akin at ang sabi lang naman ay sagutin ko na nga daw agad ang binata agad. See? lagot lang talaga 'yon sa akin mamaya anong sagutin ko agad, eh hindi pa nga ako pumapayag na magpaligaw eh.
"It was good to eat Filipino food like this." Percival said after the waiter leave them, Spanish cuisine kase ang offer ng restaurant niya na pinapatayo sa Manila at sa susunod na buwan nga ay matatapos na 'yon. He even got some chef from Spain who will be the one who will cook on his resto.
"Wala naman kaseng tatalo sa pinoy food." Nakangiti kong sabi, medyo nagmukhang tao na din ako ngayon dahil nakaligo na ako pero 'yong pintura na nalagay sa kuko ko ng paa ko ay ayaw talaga matanggal at mukhang kailangan pang ipa-pedicure. Puro best seller ang pinahanda ko na pagkain, may kalderetang baka, inihaw na tuna, shrimp sinigang at sizzling sisig na favorite ko.
"I should learn how to cook Filipino food, maganda siguro na Filipino and spanish food ang i-offer ng restaurant ko sa Manila diba?" Sabi ni Percival, he was thinking that too with his team dahil nasa Pilipinas niya nga tinatayo ang restaurant niya ay bakit kaya hindi niya pagsamahin ang dalawang cuisine.
"That will be a good idea, and you should understand and know that Filipino will choose a cheaper food but tasteful than to eat on a classy restaurant and spend thousand of pesos there." That's one I learned while I'm running my business, kahit pa sabihin magkaiba kami ng negosyo ni Percival ay pareho naman ang target market namin na mga pinoy. So I came up to this idea to have a cheaper room for guests, dahil hindi naman 'yang mga 'yan magbababad sa cottage o kuwarto maghapon dahil magswi-swimming 'yan sa pool dito sa resort o kaya naman sa dagat.
"I should bring you with me in Manila, mukhang magaling ka sa pagne-negosyo eh." Pabirong sabi ng binata, isa pa 'yon sa naiisip niya na hindi niya puwedeng ipareho ang magiging presyo ng pagkain niya dito sa Pilipinas kumpara sa restaurant niya sa Spain.
"Kailan ka ba mag-oopening ang restaurant mo?" Tanong ko sa kanya, I feel comfortable eating with him, ewan pero hindi na ako naiilang katulad kanina.
"Next month at dito muna ako ulit sa Pilipinas habang hinihintay kong matapos 'yon."
"I see, and I'm wishing you all the best for your business Percival."
"Thank you, and how about my question to you? papayag ka bang ligawan kita?" He look at her intently, and he smiled when he saw her dimple.
Nailapag ko sa plato ang hawak ko na kutsara at tinidor, ano nga ba?
Complete on Patreon and vip group! Want to read this stories? Dm me on my fb page! (Maribelatenta stories)
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co