Chapter 30
Magkapatid WAKAS
Hindi ko alam kung ano ang mga pangyayari sa buhay ni Ezekiel simula nang may sariling buhay na ako kasama ni Manuel. Naaawa ako sa kanya. I can't blame Catalena though. Siguro may rason kung bakit niya iniwan si Ezekiel.
"Ayos lang ba siya?" nag aalalang tanong ko kay Manuel. Hindi na ako nakasama dahil nandito si Empress. She's silent and shy, humingi siya sakin ng tawad sa mga nagawa niya. She's my sister, wala akong rason para magtanim ng galit sa kanya.
Huminga ng malalim si Manuel at hinaplos ang aking pisngi.
"Naiinis ako na nag aalala ka sa kanya. It's bullshit Aurora."
Nalaglag ang panga ko sa sinabi ni Manuel at kinurot siya sa braso. Humalukipkip lang ito at tiningnan ako ng mataman.
"Anong pinagsasabi mo Manuel?! Kapatid mo 'yun! He's my friend at natural na mag alala ako sa kanya. He was there when you left me!"
"At hanggang ngayon siya parin?" he fired back. Halos kumulo ang dugo ko. I don't get him!
"Manuel nag aalala lang ako. My God! May anak na tayo! Sobrang mahal kita!"
He groaned and closed his eyes. Minasahe niya ang kanyang nosebridge.
"He's wasted. I've never seen him before like this. He never been like this. He's so inlove with Catalena."
Tumango ako bilang pag sang ayon.
"Malalampasan rin ito ni Ezekiel. Tingin ko isa lang to sa mga pagsubok sa buhay nila. Lahat tayo may kanya kanyang pagsubok sa buhay."
Nagkatinginan kaming dalawa.
"What's your sister doing here by the way." hinawakan niya ang baywang ko at pinaupo ako sa hita niya habang nakaupo siya sa sofa dito sa kuwarto.
"Nasa pool area siya. Nilalaro si Michael Angelo. Humingi siya ng patawad sa lahat lahat."
"Kung mapapatawad mo siya, wala akong problema. Ikaw ang inaalala ko."
"She's my sister Manuel. And I can't blame her na nahulog ang loob niya sayo." inayos ko ang kwelyo ni Manuel. Dumausdos pababa ang kamay ko para gusutin iyon at buksan isa isa ang kanyang butones. Tahimik niya akong tinitigan.
"Masaya ako dahil magpapagaling na siya sa US next month. Sa ka'y tagal naisipan niya iyon. Nagpapasalamat si mama dahil doon."
Nahubad ko ang polo nito sa kanya at dinama ng aking palad ang kanyang malabatong dibdib na nalalatagan ng munting balahibo.
"Saan ba patungo itong usapan natin?" sumilay ang ngisi sa labi ni Manuel at binalibag ako sa sofa. He's now on my top. Marahas niyang binaba ang aking blouse at nasilayan niya ang aking dibdib.
I gasped at tumingala nang maramdaman ang kanyang dila doon.
"Ahhhhh." his tongue swirled and sipped my nipples alternately. Inabot ko ang zipper ng kanyang pantalon gamit ang nanginginig na kamay habang ang isa ay napasabunot sa kanyang buhok. Hindi ko iyon tuluyang nabuksan dahil bumaba na siya ng tuluyan at binaba ang aking lacy panties.
Hinayaan ko siyang ibuka ang aking mga hita. Bumaon agad ang kanyang ulo doon at ako'y napaigtad. Ang kamay niya ay pinipisil ng mariin ang dalawa kong dibdib. Siya ay nasa ilalim ng sofa habang ako ay nakahiga doon.
Ramdam ko ang kanyang hininga at mamasa masang labi doon. Mas lalo niyang binaon ang ulo at sinipsip ang parte ko doon na lalo lang nagpalakas ng aking ungol.
"Manuel Ahh!" senyales iyon nang nalalapit kaya mabilisan ni Manuel na hinubad ang pantalon. Hanggang tuhod lamang iyon. Halos lumuwa ang mata ko dahil wala siyang brief o kahit ano man lang! He's not wearing anything under his pants! And why he look so hot habang binubuka lalo ang mga hita ko?
I closed my eyes when I felt the tip of his. Nakayukod ang kamay niyang isa sa sandalan ng sofa habang ako ay nakahain sa harapan niya. Wasted and ready to devour.
Isang sagad na pagbaon ang nakapagpasigaw sa akin.
"Manuel!" Fuck.
Ramdam kong umuurong ang sofa sa bawat paghampas niya sakin.
He groaned like a beast habang ako ay parang isang tuta na walang kalaban laban.
Napakagat labi ako ng marinig ang pag ring ng kanyang cellphone. Inabot nya iyon at pinatay ang tawag pero tumunog ulit.
Nagmumura siya ng malutong at sinagot iyon.
"M-Manuel!" ungol ko ng kanya iyong isinagad at halos sumakit ang aking matres dahil doon. "Ahh! Manuel!"
"Fuck Ezekiel! What do you want! Ugh!Oh shit!" Manuel groaned and went deeper inside me.
"Oh my-" tinakpan ko ang aking labi dahil sa muling pag alpas ng ungol.
"Alright! Don't call again idiot!" Nagmura ulit si Manuel at binalingan ako bago kinarga papunta sa kama.
Sa kama mas nabaliw pa ako lalo at ito'y nagtagal ng ilang oras! Sobrang pagod ako at naalalang naiwan pala si Empress sa pool side!
Si Ezekiel 'raw ay may pinakuha kay Manuel.Hindi naman tumagal si Ezekiel sa hospital at nagpumilit na umalis kahit may benda ang braso. Umalis si Manuel nang linisan niya ang katawan ko at halos mahiya ako dahil nasa ibaba parin si Empress ng datnan ko siya.
Gabi na at nandito parin si Empress at pinapakain si Michael Angelo. Nilapitan ko agad sila sa kusina.
"Uh pasensya na Empress. May pinag usapan lang kami sa taas ni Manuel." Hinaplos ko ang likod ni Michael Angelo.
"Wala iyon. Naaliw rin ako kay Michael."
"Dito kana kumain. Mamaya tapos na magluto si yaya."
"Uh no Aurora." Ngumiti siya at umiling. "Alam mo naman sila mama. Hahanapin na ako ng mga iyon."
Natahimik ako at naalala ang mga magulang namin.
"And gustong gusto nila na pumunta dito pagkatapos ng renovation ng Isla."
"S-Sure.Walang problema."
Hinawakan niya ang kamay ko kaya napatingin ako doon. "I'm sorry for everything a-ate."
Umawang ang labi ko. Ikalawang beses na siyang humingi ng tawad at naluluha na ulit ako.
"Ano ka ba. Kalimutan na natin iyon Empress."
Naluha ito. "Totoo ate. Noong umalis ka ay bigla akong natamaan ng katotohanan. Nakakahiya 'yung mga ginawa ko. Napatunayan ko na, lahat ay may pag asa kasi sa ka'y tagal ng panahon nakita ka ulit namin.Nagbigay hudyat iyon sakin para ayusin ang sarili ko."
Inabot ko siya at niyakap. "Empress," Nanginig ang labi ko. "Isang beses lang tayong mabubuhay sa mundong ito kaya punan natin iyon nang purong masasayang alaala. Alam mo nang nawala noon si Manuel ay hindi ako nawalan ng pag-asa. At ayon! Itinadhana talaga siguro na sainyo siya mapunta para makita ko kayo ulit. Kayo na totoong pamilya ko."
"God is good ate."
Tumango ako bilang pag sang ayon sa sinabi niya. It's true.
Nawalan ng bigat ang aking pagkatao. Bumalik na si Manuel sa akin. Bumalik na ang alaala niya. Naging maayos si Ezekiel mula sa aksidente. Naging maayos kami ni Empress at muli kong nakita ang aking pamilya.
Lumipas ang araw at naging maayos ang araw namin ni Manuel.
Inaayos ko ang bugkos ng bulaklak at binigay iyon kay mama.
"Dark rose iyan ma. Maganda yan ilagay sa gilid ng frames o plorera."
Hinaplos ni mama ang aking kamay at pinisil. "Oo anak. Dumalaw ka sa isla ha? Dadalaw mamaya si' Empress. Gusto ka niya munang makabonding bago siya aalis papuntang US."
"Sure ma. "
Masaya ako sa naging araw ko kasama si mama at papa sa flower shop.
Nag aayos na ako para makipag kita kay Empress. Palagi siya sa bahay ng nakaraang araw at gusto kong sulitin ang mga araw na nandito pa siya sa Pilipinas.
"Blooming na blooming talaga kapag may macho at ubod na guwapong asawa no? Ako kaya kailan?!" eksayheradang pambibigla sa akin ni Joasefina.
Umirap ako habang ngumingisi. "Maghanap kana kasi Joselito-"
"Che! Josefina!"
Humalakhak ako nang hampasin niya ako ng bulaklak.
"Aray!" birong ingos ko.
"Ay sorry! Ikaw pala ang may ari ng mga bulaklak na ito." maarte niyang sabi.
Sinundo ako ni Empress sa shop.
"Ate gusto kitang bilhan ng damit."
"Marami pa akong damit na hindi nasusuot Empress." lulan kami ngayon ng kanyang service.
"No. Gusto kong bilhan kita ng bagong damit mula sakin. Please." kumapit pa ito sa aking braso.
Wala akong nagawa dahil kagustuhan ito ng kapatid kong matagal na nawalay sakin. Pagbigyan ko.
Huminto ang sasakyan sa mamahaling botique. Hindi ko gusto ang ideya niya pero hinila na ako nito papasok.
Hinugot nito ang mamahaling v neck shape na dress.
"Hmmm kulay white. Maganda siya Empress."
Mahigpit iyon sa aking katawan kaya kita ang aking kurba.
"Ayan! Parang hindi ka nanganak ate." Hinila na naman ako nito at lumipat kami sa isang parlor.
"Empress." tumatawa ako habanv umiiling. "Kailangan pa ba 'to?"
"Eeehh hayaan mo na ako ate. Ngayon lang to e."
Suminghap ako at tumango. "Fine Empress."
Sa ilang ulit na pagkakataon ako'y namangha sa aking mukha. Kulot ang aking buhok at mild lang ang aking make up. Kulay pink ang aking lipstick.
"Ang ganda mo talaga ate."
"Magkapatid tayo Empress kaya' pareho tayong maganda."
Niyakap ako nito ng mahigpita.
"When I'm gone. Gusto kong isipin mo ako palagi ate ha?"
"Empress ano bang pinagsasabi mo?" nakaramdam ako ng kaba mula sa mga salitang 'yun.
Ngumisi siya. "Wala! Halika na! May kakainan tayong bagong restaurant at tiyak na mas masasayahan ka doon."
"Ikaw talaga Empress!"
Masaya ako sa kaligayahan ng kapatid ko. She's more energetic today. Ang pakiramdam na walang iniisip na kahit anong problema kundi kung paano nalang haharapin ang panibagong araw.
Ang pinagdalhan sakin ni Empress ay kakaiba. I felt hollow in my chest. Naninikip ito dahil sa kung anong emosyon.
The ceiling were gold with silver chandelier with a little lights around it. Mamahalin ang kurba ng mesa at maging mga pinggan at kubyertos.
"Wow! Ngayon lang ako nakapunta dito Empress!"
"Because today is special ate."
"H-Huh?"
"Wala! Uh magreretouch lang ako ate ha? Dito kalang, pupunta na ang waiter."
"Oh sure!"
Umalis si Empress at naiwan akong namamangha. Ang pagkakasettings ng mesa ay pino at elegante. Bakit kami lang ang tao?
Biglang lumapit ang waiter at binigyan ako ng menu.
"Enjoy Ma'am!" iniwan ako nito bigla kaya binuklat ko nalang ang menu at pipili na sana pero nagtaka sa nakasulat doon.
Marry me again
-Manuel
Napasinghap ako at sinuri ang paligid. Biglang naging malamlam ang ilaw sa buong paligid na ikinasinghap ko.
"E-Empress!"nataranta ako at tumayo pero biglang umilaw ang paligid. Mumunting ilaw na sumasayaw sa paligid at iba't ibang kulay iyon.
Mula sa dilim may biglang lumabas doon.
Not sure if you know this the day we first met
I got so nervous,I could'nt speak
"Ezekiel?" Kinagat ko ang labi ko nang makita itong nakaitim na blazer at pants. He's so handsome with his clean cut. He's massive like his kuya. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kaginahawaan para sa kanya. Lumamlam ang aking mata nang magkasalubong ang aming titig.
In that very moment ,I found the one and ,my life had found it's missing piece.
Ngumisi si Ezekiel at sumaulodo sakin at kinagat ang labi. Mula sa kanyang likuran ay lumabas ang lalaking nagpadagundong ng buong pagkatao ko kasama ang anak naming si Michael Angelo na kinarga agad ni Zeke at hinalikan sa ulo.
So as long as I live I'll love you
Will have and hold you,
Kinagat ko ang labi sa marinig ang kanyang buo at malalim na boses.
You look so beautiful and white.
And from now 'til my very last breath
This day I'll cherish ,
You look so beautiful and white....tonight.
Nagsecond voice si Ezekiel kay Manuel na ikinaiyak ko. Nanginginig ang aking katawan sa gitna habang nilalapitan ni Manuel.
Oo. Kung may lalaking walang sawa akong pagsisibilhan, iyon ay si Manuel. Kung may lalaking walang sawa akong mamahalin iyon ay si Manuel. Kung may lalaki akong gustong pakasalan ng pa ulit ulit ,iyon ay si Manuel.
Susumpa ako kahit hindi sa harapan ng altar na mamahalin at magseserbisyo para sa taong ito at para sa bubuoin naming pamilya. Susumpa ako hindi dahil ito ay nakasanayan kundi dahil bilang isang babaeng handang haharapin ang bukas at problema kasama ang lalaking napili ko at minahal ko sa buong buhay ko.
What we have is timeless, my love is endless
Ngayon si Ezekiel naman ang kumanta habang papalapit sakin si Manuel na nakapamulsa at dahan dahan ang bawat yapak. Tila ka'y bagal ng oras.
Mula sa gilid lumabas ang mga taong hindi ko inaasahan. Si mama at papa kasama si Empress na umiiyak. Si Don Juanito na tahimik sa gilid. Si Joselito, at si Ezekiel na tahimik sa tabi ni Michael Angelo.
And with this ring, I say to the world
Si Manuel habang may hawak na bagong singsing.
You're my every reason,You're all that I believe in, with all my heart I mean all the world.
Hinaplos niya ang aking pisngi habang tinitigan ako ng mataman ngayon.
So as long as I live I'll love you, will have and hold you.
And from now til my very last breath, This day I'll cherish
You look so beautiful in white....tonight.
Napapikit ako ng pinatakan ako ng halik ni Manuel sa noo, sa ilong, at sa labi.
"You're so beautiful." he whispered.
"Marry me again,with no worries, no lies but pure love and loyalty, Aurora. I am smittenly inlove with you."
Pumatak ang aking luha sa galak at tumango.
"Y-Yes."
Nanginginig ang kamay ko habang sinisilid doon ni Manuel ang singsing. Sa likod ni Manuel ay natanaw ko si Ezekiel na yumuko at tumalikod ito samin at lumabas ng venue.
Imbes na malungkot ay nakaramdam ako ng kaginahawaan at saya.
Donya Patricia, these is your sons now. Lumalaban para pag ibig at patuloy na magmamahal sa kabila ng hirap at hindi ako magsasawang alagaan ang magkapatid tulad ng iyong habilin.
Tila naramdaman ni Manuel ang aking titig.
"He will chase her now. Don't worry baby."
Ngumiti ako at dinamdam ang halik sa labi ni Manuel.
Pinalibutan kami nilang lahat. Nagkasayahan at walang humpay na tawanan ang namayani sa amin. Napahawak ako sa aking tiyan habang dinaramdam ang yakap ni Manuel sa aking likuran.
"Manuel."
"Hmmm. " singhap nito at hinalikan ang aking tenga.
"After eight months and one week you will see our little Michael Angelo."
Natuod ito sa aking likuran.
"W-What did you. Fuck?"
Tumango ako at ngumisi. "Yes Manuel!"
Tinitigan ko siyang pumikit at kinagat ang kanyang labi. Napasigaw nalang ako ng binuhat ako nito at inikot.
"Fuck! We're pregnant!" he shouted na ikinahiyaw ng lahat.
The end.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co