Kabanata 5
Kabanata 5
Maybe time froze the moment his lips met mine, it was raw, sweet and just utterly amazing. The movement of his lips against mine is electrifying, his arms on my waist tightened so he could kiss me properly.
I wasn't so sure how to kiss properly but he held my jaw with his other hand, urging me to part my lips and I did. His taste invaded my mouth when he successfully got it, habol ko ang hininga ay pumulupot ang mga braso ko sa kanyang batok habang sumusubok makipagtagisan sa kanya ng halik.
He moved away, nagitla pa ako roon at nanlaki ang mata. I met his gentle black eyes and my heart fluttered.
"S-sorry..." my voice quivered. "Do I kiss bad?"
"Just part your lips for me, babe." His breath, with a whiff of liquor fanned my lips and when I met his eyes, I was easily lost again.
He lowered his head, kissing me again and this time, I imitated the way he kissed me. It was sensual and sweet, nalalasahan ko ang pait mula sa alak sa kanyang dila pero tila mas nag-init lang ako, mas iniyayakap ang braso sa kanyang batok para lumaban ng halik.
We were both breathless, I saw his half-opened eyes staring at me and when we both moved away to breathe, we were in undeniable heat.
"I want you, Philie." He said under his breath and I gulped harshly, nodding my head while watching the way his eyes glistened with mixture of passion and lust.
"I-I do too," I said in a low voice and he gently pushed me up, standing on his feet before cupping both of my cheeks for a surprise kiss.
I was quickly out of my senses when he did that, it felt new to me...it felt surreal and unreal. Umaatras ako sa bawat atake niya ng halik sa akin. I almost even slipped but he draped his arms around me, supporting me until we're inside his room again.
Nawala ang lamig mula sa labas nang makapasok kami, sa halip ay napuno lang ng init ang katawan ko.
"Fuck, you're making me crazy, Philomena." He said in a hoarse voice while staring at me at napasinghap ako sa gulat nang basta na lang niya akong buhatin.
We're wet for whoever's sake pero wala na kaming pakialam. Yakap-yakap ko ang kanyang batok habang nakikipaghalikan, his hands are on my ass, supporting my weight as he walked while carrying me towards somewhere.
Naramdaman ko ang pagluhod niya sa kung saan at mayamaya pa'y bumagsak na ako sa malambot na kama at doon ko natantong nasa kwarto na niya kami.
"G-Gel..." I called and he licked his lower lip sensually, kneeling in between my leg, spreading my legs apart.
"Do you like this, Philomena?" he asked and maybe, the heat inside me spread like wildfire that I ended up nodding to him and meeting his lips halfway for a deep kiss.
A soft moan left my mouth when his went kisses went down on my cheek to my neck, I tilted it more to give him access, my toes curling when his warm hand started roaming on my body.
He smoothed his palm up on my side, gently caressing it and I began gasping for air. His lips travelled on my skin, licking, sucking the sensitive spot on it.
My toes curled when it tickled but at the same time, it made me hotter.
When his hand crawled up to my brassiere, something lit up more inside of me. I began gasping for air, lifting my hand up to his linen-clad chest to his nape, fishing the strands of his hair in between my fingers.
It one snap, my chest's bare in front of him and I saw how he licked his lower lip, gulping at the sight of it.
"What are you before, then? Reyna ng..."
"Dinibdibang Lupa ng San Isidro," I said proudly and he chuckled lowly, kissing my lips before lowering his face.
"It's a queen, indeed." He said and my mouth parted when I saw how he sucked one of my twin peaks, licking it sensually while staring up at me.
"Gelo! Anong ginagawa mo..." it sounded like a moan instead of a scold when he sucked on it, inangat niya ang isang hita ko at napakapit lang ako sa bedsheet nang maramdaman siya sa ibaba.
I felt him humped against my center, humigpit ang hawak ko sa buhok niya at ang nahulog na kamay ay halos mapunit na ang bedsheets.
"Angelo..."
"Hmm?" he hummed, kissing the center of my chest and went on to the other, sucking it while staring at me.
"M-masarap..." I said in a small voice and he chuckled lowly, inilagay niya ang kamay sa gilid ko at umangat para pagmasdan ako.
"Really?" he asked me playfully and when I nodded, I saw the satisfaction on his eyes.
"Good, I'll let you feel more." He said, his warm breath fanning my nose.
"M-may more pa?!" gulat kong sabi pero tumaas lang ang sulok ng labi niya at walang pasabing humalik muli sa akin hanggang sa naghahabol na kami ng hininga.
He went down on me, I was confused and feeling lost of what he'll do next this time but when I saw his fingers lowering to the only cloth separating us, I found out what it is.
I have no boyfriends but I know for sure what sex it, I'm a doctor so I was pretty knowledgeable in things like that.
Isang marahas na paglunok ang tanging nagawa ko nang ibaba niya iyon habang nakatitig sa akin, "lift your hips up, babe." He commanded sensually and I did what he asked me, without further questions.
When he came face-to-face with it, my cheeks heated, I attempted to close my legs but he stopped it from moving. Ipinirmi niya ang kamay doon at walang pasabing humalik sa hita.
Bumagsak ang ulo ko pabalik sa higaan, my toes curled and my legs were spread apart while he's busy lapping my center. He spread my folds with his fingers, gently pushing a digit it while licking it.
"Dean Angelo..." I gasped, "Angelo!"
"Hmm? Watch me suck you, babe." He said and even if struggling, I found myself opening my eyes, the fire igniting inside intensifies while seeing him in front of my spreading legs.
There are no words I could use to describe how hot he looked in his messy, wet black hair, his intense jet black eyes staring at me like he owned everything, me.
One more move of his tongue and I felt like convulsing, I moved my hips against his mouth and he spread my legs more, lifting it on his shoulders so he could taste me more.
I bit my lower lip hard to suppress the moans from coming out but he stopped, his sexy black eyes staring at me as he licked his lower lip.
"It's okay to moan, babe." He said with a smirk, "moan for me, Philomena."
Lahat ng pagpipigil ko ay nawala nang hinayaan niya ako, a soft purr left my lips and I began calling his name, lifting my hand, pushing him more towards my center and he liked it. His digits fastened its pace inside me and moments later, I felt something on my stomach and one move from him, I convulsed.
I felt sated, it was so good feeling him licking me clean and crawling up before kissing me. I tasted something while we kissed and I realized it was my juices.
Angelo cupped my breast, squeezing it and I felt him moving above me while we're busy exchanging kisses and when I felt something touching my folds, I stopped.
Lumayo ako sa kanya, I lowered my face to check it and my eyes widen when I saw his part touching mine briefly.
"I-is that..."
"Yes, look at me." He commanded kaya hinanap ko ang mata niya.
"M-masakit ba talaga?" I asked in a small voice and he smirked, touching my cheek and kissing my forehead.
"I'll do my best not to hurt you, babe." He whispered and kissed my head again, "I'll do my best to be gentle."
"O-okay..." I nodded, nag-iinit ang pisngi habang hinaharap siya. "Distract me from pain?"
"My honor," he said and then lowered his lips to kiss me sensually and deeply.
The kisses he's giving me and the tickles of him touching my bare folds is enough to distract me that I haven't notice him entering me. Natanto ko lang nang maramdaman ang hapdi.
Nakagat ko ng mariin ang labi niya kaya napamura siya at bahagyang lumayo.
"Philie," he called.
"M-masakit, Gelo..." I said and he cursed under his breath, lifting his one hand to let me hold onto his neck.
"Then scratch me, hurt me." He said before giving me a kiss and my hands crawled on his back, the pain was intense that I felt like crying.
"Shh...shh...it'll be okay." Bulong niya habang humahalik sa pisngi ko. "Can I move now? I promise, the pain would subside."
"T-talaga?" bulong ko, nahulog ang luha sa gilid ng mata at tumango siya, hinahalikan ang luha ko.
"Hmm, it'll be okay." He hummed and when I nodded, he kissed me again.
My nails dug on his skin when he started moving. It was painful but the pleasure swiftly took over, heat rose from my stomach up to my chest that I found myself pushing my hips to meet his.
My body tingled with indescribable pleasure, his frame leaning against mine is divine. The way he lifted my other leg on his waist while pushing himself further felt forbidden but you'll want more.
I scratched his back, his breath touched my lips to the side of my cheek and claimed my neck, sucking on to it, tasting my skin while he pumped and thrust his hips faster, claiming me.
Having him on top of me is scorching hot I thought of it as a sin, his manly frame, ripped body and arms while thrusting. Magulo ang kanyang itim na buhok habang pinipirmi ang baywang ko sa pagsabay sa kanya.
He was gulping, his eyes are tightly close, lust is written all over his handsome face. I was quick to get his pace and he couldn't stop me when I pumped my hips against him this time, meeting his thrusts.
"Fuck..." he cursed, opening his jet black eyes to stare at me. "You're fucking sexy." He said under his breath, he pulled me in, claiming my mouth again, hungry and intense, until my body gave in.
"Angelo..." I called him as I convulsed with him still inside me but he was unstoppable, he caught both of my hands, lifting it a bit up to my head and intertwined our fingers together as he slammed faster inside me.
"I'm fucking near," he cursed loudly. "Damn, Philomena, binabaliw mo ako."
He lowered his head on my neck, kissing my shoulder blades, his smell hypnotic beyond reason. I just convulsed but I was in the verge again with his quick pace inside me and I did.
"Shit..." he cursed, burying his face more and moments later, I felt something warm within me as he spurted his load inside.
He fell on the side, with both of us running for our breaths. Napapikit ako ng mariin at suminghap nang marahang umalis siya sa akin.
"I'll...prepare your bath." He said in a gentle, hesitating voice and when I felt him stood, I opened my eyes.
He's still butt naked when he walked towards his room's bathroom, nakagat ko naman ang labi at iprinoseso ang nangyari ngayon lang.
Oh, gosh...I gave in that fast?!
I was panicking inside but when I saw him going out of the bathroom after minutes, my eyes widened.
"Your bath's ready," he said, now wearing a plain black boxers.
"O-okay," sagot ko, bahagyang tumayo pero suminghap nang medyo manakit ang pagitan ng hita ko.
"Does it hurt?" he asked, staring at me and I slowly nodded, smiling.
"Yeah, pero kaya ko naman." I said, akmang tatayo pero mabilis niya akong sinakop mula sa pagkakahiga at dinala ako sa bathroom.
Slowly, he lowered me into the warm tub, hinanap ko ang mata niya at nakita kong pinapakialaman niya ang pihitan at inaabot ang tubig.
"Is that warm enough for you?" he asked, staring at me and my heart flinched, I suddenly wanted to give him a tight hug pero nakakahiya naman.
"Oo, salamat, Gel." Marahan kong sabi bago tumango and he nodded.
"I'll take a bath too first, the shower's there." He pointed the glass room. "I'll put your clothes on the bed."
I watched his back when he left at pagkasara niya ng pinto ay unti-unti kong inilubog ang katawan ko sa maligamgam na tubig, ipinipikit ang mata.
Do I regret what happened? No. Definitely not.
Masaya ako kasi si Gelo iyon, he cares for me, I felt it and the way we kissed earlier, it was something else.
Hindi lang naman siguro ako nangangarap ng gising, ano? Totoo naman talaga siguro ang gut feeling na ito?
Or...maybe nagkatotoo na ang #ProudMrsSamaniego cutie ko? law of attraction na ba 'to?
Grabe naman, Lord! Ang bilis magkatotoo ng wishes ko! Hindi kaya nira-rush mo na rin ako magka-love life kasi puro ako study first noon?
Nakatulong ang maligamgam na tubig kaya pagkaahon ko sa tum ay medyo nawala ang kirot sa pagitan ng hita ko. Nagtungo ako sa shower pagkaraan at ipinikit ang mata, dinarama ang mainit na tubig na mula roon, kinakalma ang sarili.
Habang naliligo ay malalim akong nag-iisip.
What now? Ano na kayang gagawin namin? Does this mean na papayag na siyang manligaw ako sa kanya o...ano?
Binalot ko ang sarili ko ng roba at pagkalabas ay may bagong damit at undergarments na nakalagay sa paper bag na nakapatong sa kama.
Saan niya kaya napabili ito?
I checked my face and saw I am blushing a bit, my plump lips are a bit red because of his kisses and I couldn't help but feel shy now that we're done with it.
Nagbihis ako at napangiti nang matantong aayon lang sa sukat ko ang damit at mga panloob. Nag-ayos muna ako ng sarili, suminghap ako at napailing nang matantong may kiss marks sa leeg ko kaya napailing ako, inilagay ang buhok sa balikat at leeg para hindi iyon masyadong mapansin ng kung sino.
"Angelo talaga," I pouted and when I'm satisfied with how I look, lumabas na ako sa banyo.
I looked for him around and saw him on the terrace of his room. Marahan akong naglakad patungo roon at nakita siyang nasa may barricade, he's leaning on it with a glass of liquor on his hand.
Mukhang malalim ang kanyang iniisip kaya dahan-dahan akong lumapit at nahuli ang pagitan sa kanyang braso, I quickly hugged him from the back, pinasok ko ang ulo ko sa braso niya at naramdaman ko ang pagkagulat niya sa ginawa ko.
"Philomena..." tawag niya at mabilis akong nilingon habang nakasiksik ako sa braso niya.
"Hello, Gelo." I said with a sweet smile and I saw him stared at me intently. Napansin kong may hindi ako mapangalanang emosyon sa mga matang 'yon pero kaagad ding naglaho.
He lowered his glass, touching my fingers wrapped on his stomach and I was stunned when he slowly pulled it apart, napaatras ako nang lumayo siya ng bahagya sa akin and in the middle of the dark night, I saw his black eyes staring at me.
"Gelo?" takang tawag ko sa kanya but he only licked his lower lip, brushing a bit his wet hair and took his glass of liquor.
"That was a mistake," he started off, stunning me.
"Huh?" napalunok ako.
Nakita ko ang pagtiim ng panga niya, inangat ang baso ng alak at uminom bago humugot ng hininga at tumitig sa akin, ang malamig na mga mata ay nagpakaba sa akin.
"What we did, that was a mistake." He said, "it shouldn't have happened but we can't do anything, let's forget about it."
"Teka..." binasa ko ang pang-ibabang labi at sinuklay ng bahagya ang mahabang buhok. "Anong ibig mong sabihin? 'Yong...'yong ginawa natin, hindi mo ba ako gusto?"
He stared at me coldly, the darkness of his eyes only intensified with the mood from the sky above.
"I don't do relationships, Miss Suarez." He said, "I'm done with it."
"Pero 'di ba...sabi ko, gusto kitang ligawan?" I asked, kumikirot na ng bahagya ang puso pero hindi ko ipinapahalata sa kanya.
"Nah, I never told you to do that." He smirked, "I'm not up to relationships, you know that. Sinabi ko na sa 'yo noon, I fuck and leave, Philomena."
Marahas akong napalunok at tumitig sa mga mata niya, "what about earlier? You were...you were gentle and sweet—"
"Get lost." He said nonchalantly and I felt like I was struck by lightning while hearing that.
"Angelo," I sighed, composing myself. "Can we talk about this? Naguguluhan ako—"
"We're both matured adults, Philomena." He stated, sipping on his liquor, I noticed the grip on his glass tightened. "You know it was a casual thing, you're not that naïve with relationships, I think."
I pursed my lips, heaving a controlled sigh.
"Is...is that what you always do, then? You'll treat someone special yet in the end abandon them?"
"What? Did I treat you special?" he asked, lifting his brows, namulsa pa sa maong na pantalon ang isang kamay. "I didn't, and why would abandon you if we don't have any relationships?"
"We're getting along!" I explained, "I thought we're close now—"
"We just met a few days ago, Philomena. You're not that special." He said, "get lost, you're loud and annoying."
It was like a slap for me, itinaas ko ang chin habang pinagmamasdan siya at napatawa ng mahina.
"I really thought you're something else, Dr. Samaniego." I said, staring at him coldly. "Turns out you're an asshole like those men. Gwapo ka lang pero wala kang bayag."
His mouth parted and I raised my brow, "and sorry for this mouth of mine, great sex, anyway. Salamat sa experience."
Before he could even say something, with the remaining pride inside me, I turned my back and even with my aching center, I walked out of the room confidently.
Taas-noo pa akong naglalakad papaalis habang papunta sa elevator, mahigpit ang hawak sa bag at sa pagpasok ko sa elevator ay nagitla ako nang makita ko siya sa hallway, mabilis ang lakad papunta sa elevator kung nasaan ako but before he could even reach me, it closed.
Nang makarating ako sa floor ng kwarto ko ay halos takbuhin ko na ang distansya nito mula sa elevator at pagkapasok ko ay hindi ko na kinayang pigilan.
One by one, my tears fell. Nanghihina pa akong nakarating sa may gilid ng kama at napaupo roon, sinasapo ang mukha, ang balikat ay nagsisimula nang umakyat-baba.
You're so stupid, Philomena. Tanga-tanga kang gaga ka, law of attraction? Attracted ka lang sa sakit na tanga ka!
Suminghot ako, naaalala pa rin ang mga sinabi niya kaya napapamura na ako sa isip kahit 'di naman ako ganito madalas.
Get lost, huh? Fuck you, Angelo. Fuck you to hell!
Hirap na hirap ako makatulog no'ng gabing 'yon pero sa kakaiyak ko'y napagod din. I was so tired and my eyes are puffy kaya ang ending, tumawag ako sa head director namin at sinabi kung p'wede bang h'wag akong pumunta sa ngayon sa event at masama ang pakiramdam ko.
Luckily, they're good and considerate kaya hinayaan nila ako at sinabihang magpahinga muna kaya buong araw ako sa kwarto, kung hindi manunuod ng movie ay kina-kumusta ang mga pasyente ko sa San Isidro.
When night came, I was stunned upon seeing an unfamiliar boy smiling when I opened the door for him. Hindi siya nakasuot ng uniporme at pormal ang damit.
"Hi, Ma'am, dinner for you again." He smiled but I couldn't smile back, sumulyap ako sa nasa cart niya at nagsalita.
"Who is it from?"
"Uh, same sender, Ma'am." He smiled, "we cooked something special for you—"
"Nah, pakisabi sa nagbigay, lamunin niya 'yan lahat pati 'yong bote hanggang sa mabilaukan siya." Malamig kong sabat at nakita ko ang namilog ang mata niya, medyo napansin kong may pagkahawig sa kung sino.
"Sasabihin ko—" bigla siyang naubo, "I mean...what do you mean by that, Ma'am? I'm sorry, I couldn't understand."
Tumaas ang kilay ko, "can I ask your name, please?"
"Blaze," he smiled, his black eyes did too.
"Oh, alright, Sir Blaze..." I trailed off. "My apologies but I ain't hungry, can you please tell the sender whoever-that-is to eat these all himself until he choked."
Bigla siyang natawa, tumaas ang sulok ng labi ko at kumaway.
"Thanks for the effort, Sir Blaze." I smiled and waved, "bye. Have a good night."
Sumaludo siya sa unti-unting umalis kaya sinara kong kaunti ang pinto pero nakasilip pa rin ng kaunti at nakita ko ang pag-abot niya ng phone sa bulsa habang tulak-tulak ang cart bago nagsalita.
"Gago ka, Kuya. Choke yourself daw." Aniya sa kausap bago lumakas ang tawa kaya napangiwi ako.
I knew it, nagta-Tagalog siya!
I was so hungry that night pero mabuti na lang ay may pa-fieldtrip na pabaon sa akin si Nanay kaya pinagdiskitahan ko iyong mga chips niya at kahit papaano'y ayos na.
Kinabukasan ay may energy na ako ulit. Suot ang kulay putting chiffon na button-up shirt at black wide-legged trousers ay bumaba ako para kumain.
Pagkapasok ko pa lang ay natigilan na ako nang may nakasalubong, inangat ko ang tingin at nakita ang gulat ding mata ni Samaniego.
"Philie..." he called.
"Good morning, Doc." I smiled formally and his mouth parted a bit.
"Can we talk—"
"Oh, Dra. Philie!" My senior waved at me kaya ngumiti ako at kumaway sa kanila.
"Hello, Dra.!" I greeted, mabilis na nilagpasan si Angelo para makipag-usap sa mga seniors ko.
Kinamusta nila ako kaagad sa nangyari sa akin kahapon at nang bumaling ako kay Angelo ay nakatayo pa rin siya sa pinag-iwanan ko sa kanya, nakita kong lumapit pa sa kanya si Castiel para hilahin siya kung saan kaya nailing ako at bumaling sa mga kausap.
"Philie-hija, kumain ka ng marami para hindi sasama ang pakiramdam mo." Dra. smiled at me, "masarap ang pagkain ngayon, kain ka para ma-enjoy mo ang seminar mamaya."
S'yempre, nagutom ako ng bongga kagabi kaya kumuha ako ng mga gusto kong pagkain, na-e-excite na sumubo na.
Pagkatapos kong maglagay ng ulam sa plato ay inikot ang tingin para makahanap ng lamesa at kaagad na naagaw ng pansin ko si Phoebe na kumakaway sa akin sa may bandang gilid.
"Philie, tara dito!" she called happily pero no'ng nakita ko ang sulyap ni Angelo na kasama niya rin sa table ay ngumiti ako.
"Philie-hija, punuan ang tables, sa amin ka na makiupo." Ani Dra. na tinawag ako kaya ngumiti ako sa kanya at tumango, bumabaling kay Phoebe na inaantay ako.
"Dito na lang, Phoebe." I said in a cheerful voice, "salamat! Dito na lang ako."
Hindi ko na inantay ang sagot niya at sumabay na kay Dra. na pumunta sa table kasama ang mga senior doctor ng San Isidro.
It was fun being in there, hindi ko pinansin ang pasaring nina Ika at kaibigan niya sa kabilang table at nakipag-kwentuhan ako sa mga seniors.
"Galingan mo mamaya sa presentation, Philie, ah?" ani Doc sa akin na ngumiti pa, "pambato ka ng San Isidro."
"I'll do my best po," I chuckled a bit, "kung magkakamali po, sorry kaagad. Nakakahiya at ako po ang magre-represent."
"Naku, hija. You are one of our aces. Not just brain, may beauty pa."
"Doktora naman, nagba-blush tuloy ako..." hawak ko sa pisngi kaya nagtawanan sila at natawa rin ako.
"If ever mapili ka ng panel na dalhin sa isang malaking ospital sa Maynila, ayos lang sa 'yo?" ani Doc Dimagiba kaya napaisip ako.
"Gusto ko po sanang mag-stay sa San Isidro pero gusto ko po sigurong i-challenge ang sarili ko sa ibang lugar. Kung...kung possible lang po." I smiled, "sina Nanay at Tatay po kasi 'di na bumabata, gusto ko po sanang mas makaipon para mabili ko 'yong lupa namin tapos 'di na sila magtrabaho."
"Nagtatrabaho pa rin ba?" she asked and I nodded.
"Opo, sinasabi ko nga po at ako na ang bahala pero ayaw patalo. Mas malakas pa raw po sila sa kalabaw at kayang-kaya pang tumulong sa akin magbayad sa lupa sa bahay namin kaya..."
"I'll recommend you," Dra. smiled, "as long as we wanted to let you stay with us sa San Isidro, you have a great future ahead of you, Philie. Matalino kang bata and it's sad that we might lose you but we're glad knowing na it's possible na makakapag-bigay kami ng opportunity para sa 'yo at sa Nanay at Tatay mo."
My eyes almost swelled by their words kaya ngumiti ako at suminghap.
"Salamat po, Doc, Dra., masyado po tayong advance mag-isip pero salamat po sa tiwala niya sa akin." Sinserong sabi ko at ngumiti sila at tumango sa akin.
Sabay-sabay na kaming pumunta sa sa hall para sa event today, wala na namang katapusang talk pero may presentation ako ngayon, it's just a brief one. I'll just discuss something about the pedia-facility na balak na ipatayo ng ospital namin sa San Isidro at dahil iyon rin ang ini-specialize ko ngayon, we're hoping we could find more funds for it.
Naupo ako malapit sa stage para mag-antay sa turn ko nang mag-umpisa ang seminar, tahimik akong nakaupo roon nang may naramdaman akong naupo sa bakanteng upuan katabi ko.
I didn't need to look at whoever-that-is for I know whose intoxicating scent it is.
"Philomena..." I heard his low voice calling and I slowly glanced at him.
I saw him wearing a white dress shirt and a black tie underneath his white doctor's coat, he looks upright handsome and mouth-watering but...
"Bakit?" I asked while looking at him.
I noticed the hesitation on his jet black eyes, wala iyon madalas na ekspresyon pero ngayon ay 'di ko siya mabasa.
"About..." he licked his lower lip and gulped, clearing his throat. "About what happened last time, in between us—"
"Ay, mayro'n ba?" I asked and his reddish lips parted.
"Philie..."
"I'm sorry, Doc, I remembered someone telling me to forget about it kaya nawala na sa utak ko." I smiled at him sweetly, "care to elaborate?"
"'Yong nangyari sa atin," he said again, "I admit I was drunk and an asshole. Hindi rin tama 'yong sinabi ko—"
"It's okay, tho. I am really loud and annoying, I know it." I said gently and shook my head, "don't mind it, hindi naman na kita guguluhin. Pasensya na sa kakulitan ko."
He closed his eyes tightly, I got a glimpse of his almost sculpted features.
"I'm sorry..."
"I'm sorry too," I said, mabilis na nag-iwas ng tingin.
"Philie," he called again. "Can we at least talk—"
"Philie, ikaw na." Dra. waved at me kaya ngumiti ako at tumango, walang pasabing pumunta sa stage para mag-present ng agenda ng ospital namin for today.
I am nervous the whole time, lalo na dahil nakita kong nanunuod si Angelo at sinusundan ako ng mga nakakanginig ng tuhod na mga mata niya.
Of course, I was still affected. First time ko kayang nakipag-ano tapos...arrgh! Why am I even thinking about it while I'm in a presentation?
Naitawid ko naman, nasagot ko rin ng maayos ang mgaa tanong ng possible na international investors sa plano ng San Isidro Hospital. Sana nga lang ay mapaunlakan kami kahit nasa probinsya.
"We'll fund the project," halos manlamig ako nang matantong kasama pala si Angelo sa mga kinakausap ko rito.
Possible investor pala...akala ko gago lang.
"Thanks, Doc." I smiled formally and when it ended, I was satisfied.
Nagkaroon naman ng magandang feedback, pagkatapos ko ay may pumalit sa akin para din sa presentation ng mga plano nila sa kanilang mga ospital at nakinig ako ng tahimik.
"Do you want to eat?" halos mapasinghap ako sa gulat nang may bumulong at naglahad ng kung ano sa harapan ko mula sa likod.
Mabilis akong lumingon at nasalubong ang itim niyang mga mata, halos magdikit na ang ilong namin sa sobrang lapit niya kaya kumurap ako at tumikhim.
"Anong..." I stepped away from him, his hand found its way to his nape as he extended the thing back to me.
"Sandwich," he said, "eat first."
Bumaba ang tingin ko sa kamay niya, my heart pounded pero ngumuso lang ako at inabot 'yon.
"Salamat, Doc." I said and then turned my back nonchalantly.
Muli akong bumalik sa pwesto namin at naabutan ko ang isa sa co-doctors ko na humahawak sa tiyan niya kaya ngumiti ako.
"Gutom ka? You like?" I extended the sandwich to him.
"Uy, tamang-tama! Salamat, Philie!" he said happily, taking the sandwich from my hand at saktong gano'n kami nang napadaan si Gelo sa may gilid at nahuli iyon.
Tumiim ang tingin niya sa kasama ko pero ngumiti lang ako sa kasama, "masarap 'yan, eat well!" I told him.
The day ended peacefully, gano'n din kinabukasan, pwera na lang sa pasimpleng pagtabi sa akin ni Angelo at pag-aalok ng kung ano-anong pagkain.
"Here," abot niya sa akin ng fries.
"What am I gonna do with this?" tanong ko, "busog pa ako, Doc."
"How about a sandwich? Drinks?" he asked, hinahanap ang mata ko kaya kumunot na ang noo ko.
"Ano ka, salesman?" I asked, "puro ka offer ng pagkain."
"You still haven't eaten anything, maybe you're hungry—"
"Ano naman sa 'yo, Doc, kung gutom na ako?" I asked in confusion and by the look on his eyes, he looks puzzled too with himself.
"I'm just worried..." tumikhim siya at nag-iwas ng tingin.
"You don't have to be worried, I'm not that special, right?" ngiti ko bago tahimik na tumayo at umalis.
In our remaining time in the seminar, I did my best to stay away from him kahit ang hirap. Lapit siya ng lapit, hindi naman nagsasalita pero alam kong sinasadya niyo iyon at nakakalito ang galaw niya pero hinayaan ko na.
So much for a temporary happiness, Philomena.
Sa biyahe sa eroplano, unfortunately, magkatabi na naman kami. Siguro kinikilig ako ng bongga kung normal days pero ngayon ay ayaw ko na.
"Are you nauseous?" he asked after he saw me leaning on the side. "Here, take these..."
"Ayos lang ako," sagot ko at mariing ipinikit ang mata.
"Then at least put this on your neck," I opened my eyes and stared at the neck pillow I gave him back earlier. "This would relax you."
"No, thanks." I said, closing my eyes. Sinuot ko ang shades kong talagang binili ko pa sa America para hindi kami magkatingin ng mata sa mata.
Nang medyo umalog ang eroplano ay halos maduwal na ako, napaayos ako ng upo at nagmura na siya.
"Philomena, stop being hard-headed." He scolded, tinanggal niya ang shades sa mga mata ko at hinawi ang buhok ko.
I saw his worried black eyes and I shook my head, medyo lumayo at tumayo. I didn't say anything, nagtungo ako sa banyo para sumubok magsuka pero wala naman din kaya lumabas ako pero naabutan ko namang nag-aantay sa labas.
"Warm water," he offered and extended his hand at ayoko namang maging rude kaya inabot ko iyon bago saglit na uminom.
"Salamat," sagot ko at dumiretso na sa upuan namin pabalik.
He came back with foods on his hand, nang bigyan niya ako ng gamot panghilo ay kinuha ko na at ininom at inayos na ang shades ko at sumandal sa upuan.
"Are you okay now?" he asked and I nodded a bit.
"Salamat, Doc."
"Just call me Gelo," aniya pero umiling lang ako.
"That's too informal, Doc. We're not that close, nakakahiya." I said and when I saw how miserable he looked when he heard it ay nangiti ako pero pinigil ko.
I moistened my lips and stayed quiet the whole flight kahit medyo naka-recover na ako, nangangati ang bibig ko para dumaldal pero 'di bale ng mapanis.
When we reached Manila ay sumama kaagad ako sa mga kasamahan kong doktor at hindi na nakapagpaalam miski kay Phoebe na malungkot lang akong sinundan ng tingin. We had a connecting flight to San Isidro after almost half an hour.
I felt bad not being able to say goodbye kahit sa kanya lang pero wala naman na akong magagawa.
The next months, I was informed na successful ang pedia-facility na gusto ng San Isidro at the same time, my seniors informed me na napili ako, kasama sina Ika at iba pa sa mga physicians na pupunta sa malaking ospital sa Manila kaya ang saya ko.
"Nay! Nay! Good news!" I screamed while dancing when I got inside the house at napatalon ang Nanay mula sa pagtatahi at halos batuhin ako ng tsinelas niya.
"Peste ka, aatakehin ako sa 'yong bata ka!" she hissed kaya mas tumawa ako at halos tumakbo na.
"H'wag mo ako batuhin, Nay. May good news nga ako!" masayang sabi ko at lumingon. "Saan ba si Tatay? Tay!" sigaw ko at mayamaya'y lumabas na si Tatay sa kusina.
"Bakit, Philie?" aniya kaya ngumiti ako at tumayo, hinila ko siya palapit bago pinaupo sa tabi ni Nanay. "Anong mayro'n?" takang tanong niya, natatawa pa.
"Sabihin niyo muna maganda si Philomena," I said, tumatayo sa harapan nila.
"Ay, ewan ko sa 'yong bata ka." Iling ni Nanay, "dami mo kalokohan, nagtatahi ako."
"Sige na, h'wag naman KJ!" nguso ko at namaywang, "say Maganda si Philomena."
Bumusangot sa akin si Nanay kaya ngumuso ako at nagpa-cute kay Tatay at natawa siya, naiiling at binulungan na si Nanay kaya napabuntonghininga ito.
"Sige na nga, oh, siya..." siniko niya si Tatay at sabay silang nagsalita, "maganda si Philomena."
"Hala, ano 'yan? Bakit tunog napipilitan? Dapat proud kasi anak niyo ang magandang 'to!"
"Maganda sa Philomena!" they said with a bit of a cheerful tone kaya natawa na ako at binuksan ang envelope sa harapan nila bago ipinakita.
"Sa malaking ospital na ako sa Manila magtatrabaho, Nay! Tay!" I exclaimed happily at natawa nang napatayo ang dalawa at yakap-yakap pa kaming tatlo roon habang tumatalon sa tuwa.
Naging abala ako sa pagre-refer ng mga pasyente ko sa colleagues ko sa ospital at nagpa-goodbye party pa ang heads para sa aming pupunta sa Manila kaya emotional at masaya ang naging party.
Hinatid ako nina Nanay at Tatay sa airport no'ng araw ng alis ko.
"Palagi kang tatawag, ah? Philomena? Baka kapag may lalaki ka na roon ay kalimutan mo na kami?" ani Nanay kaya napahagalpak ako ng tawa at niyakap sila.
"Naku, Nanay, Tatay, ako pa ba makakalimutan ko?" I winked, "bisita po ako palagi sa inyo kapag bakasyon ko, promise. Tawag po akong palagi tapos papadala ako, ah?"
"H'wag na, anak—"
"Ayan na naman sila," buntonghininga ko. "Sige na po, tutulong ako kahit anong mangyari, kaya rin ako pupuntang Maynila para sa atin, hmm? Kaya papadala ako, bawal tumanggi!"
It was hard being away from my parents, naiyak pa nga ako sa biyahe pero wala naman na akong magagawa. I am working for my parents and for myself. Gusto ko maging successful para 'di na nahihirapan ang pamilya ko kakatrabaho.
Sinundo kami ng shuttle bus sa airport papunta sa ospital, they will also provide us with units at bongga nga talaga ang ospital!
Golden City General Hospital
It was written in bold, big and golden letters. Pulos salamin ang ospital at malaki talaga kaya nakakamangha. Sabi nila'y isa ito sa mga pinakamalaking ospital sa siyudad kaya ang swerte ko nga naman.
Iti-nour kami ng staff sa ospital sa araw ding iyon, I was filled with excitement at nang hinayaan na kami nito na mag-ikot muna at i-familiarize ang ospital ay naiwan akong mag-isa.
S'yempre, hindi naman talaga ako isasama nila Ika kaya ako lang talaga. They gave us IDs kaya may permission ako paikot, nasa second floor pa lang ako ay napansin kong Pedia-ward, I walked towards it, smiling upon seeing the soft pastel colors of offices. May mga bata rin na naroon kaya gumaan ang pakiramdam ko.
I'll be a Pediatrician, I'm claiming it!
"Good noon, Doc." A nurse greeted kaya ngumiti ako at tumango.
"Good noon, have a good day!" I greeted and she smiled and left. Inikot ko ang tingin sa pasilyo at namangha sa itsura nito.
Mas malaki talaga at sosyal kaysa roon sa dati kong ospital, pang-high class siguro ang pasyente rito?
Napunta ako sa kabilang parte ng hallway at nabasa kong nasa OB-ward na ako kaya mas naging interesado. I saw ladies outside a certain clinic, ang iba'y malaki ang tiyan at ang iba'y mukha pa atang mga dalaga.
"Oh...OB." I noticed and walked closer to it, sisilip lang sana out of curiosity pero nanlaki lang ang mata nang makita ang pangalan sa labas.
Dean Angelo Samaniego, RN, MD, OB/GYN.
"Hala..." I covered my mouth in shock, my heart pounded in excitement. Hindi ko alam kung bakit pero nakiupo ako sa tabi no'ng isa.
"Hello, pogi ng OB, ano?" I said and her eyes widened, mukha pa siyang dalaga at kipis pa ang tiyan.
"Oo," she whispered back. "H'wag kang maingay, ah? 'Di talaga ako sure kung buntis ako pero papa-check-up lang para sure 'tsaka ano...kasi ang gwapo."
Sabay kaming nagkatawanan doon at bumulong siya, "para alam mo na, kapag buntis edi kay Doc ako maglilihi para gwapings din ang anak ko."
"Tama 'yan, maglilihi tayo sa afam!" I giggled at nag-apir kaming dalawa, natatawa.
"Ikaw? Buntis ka rin ba? Ilang buwan na 'yan?" baling niya sa tiyan ko kaya nagitla ako at napahawak doon.
"Ah..." I stopped but then thought of something, "parehas lang tayo, papa-check pa muna." I said at ngumisi siya at tumango.
"First time mo ba?" he asked and I nodded.
"Oh, pa-register ka muna ro'n." She pointed the nurse station sa may harapan lang. "Pa-register ka kasi 'yang si Doc minsan hindi umiimik masyado, seryoso. Kainis nga pero gwapo naman kaya patawarin."
We laughed at halos itulak niya ako sa nurse station at ako naman itong si gaga ay nagpa-register nga.
Wala naman akong ginagawa kaya nakipila rin ako, nakakatuwa itong babae kausap kaya nalibang ako. Pagkaraan lang ng halos fifteen minutes ay pumasok na siya at nang mapag-isa ay nanahimik kaya ngumuso ako at napaisip.
Anong ginagawa ko rito?
I stayed there for a while, tinatanggal ang ID para itago at akmang tatayo na para lumayas pero lumabas na ang kausap ko at nginitian ako.
"Gwapo talaga, sis!" hampas niya sa akin, "pasok ka na, medyo masungit as always si Doc pero gwapings...ingat lang at baka bigla kang manganak sa kilig!"
I was chuckling as I bid a goodbye but I fixed my hair, inayos ko ang kulay dilaw kong dress at ang bangs ko bago diretsong pumasok sa clinic.
The familiar scent of him filled my nose when I got inside, naabutan ko siyang nakatungo sa papel niya. His hair is wavy and slicked back on his head, wearing a formal black dress shirt inside with two unbuttoned buttons on top with his white overcoat.
Sa bulsa ng kanyang coat ay may ballpen at ang logo ng ospital, I caught him moistening his lips with his tongue at clicked his neck.
"Do you have an appointment?" he asked coldly, ni hindi nag-angat ng tingin kaya ngumisi ako.
"Yes, Doc." I said formally at mas mabilis pa sa alas-kwatro siyang nag-angat ng tingin at nakita kong napaayos bigla ng upo, parang nalilito.
"Philomena?" he called and I smiled, naglakad papunta sa upuan sa harapan niya.
"Galing mo naman po, Doc, kabisado mo agad pangalan ng pasyente?" I said with a smile at nakita ko ang pagsasalubong ng kilay niya.
"W-what are you doing here?" I almost laughed hysterically when he stuttered.
"Uh, papa-check-up?" I answered innocently and he licked his lower lip, brushing his hair.
"This is an OB clinic, Philomena." He explained, malalim ang gatla sa noo and I nodded, looking around.
"I know," I answered and stared at him.
"Then, why the heck are you here?" he asked, halos gusto na ata ako ipatapon palabas kaya ngumuso ako.
"Wala naman, papa-check-up lang kami ng baby ko." Ma-drama akong humawak sa tiyan ko at napatawa nang mahulog na siya ng tuluyan sa swivel.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co