CHAPTER 10
Nagbabad ako sa bathtub ng halos kalahating oras, sanay naman ako maligo kahit masama ang pakiramdam ko at mukhang tama ang sinabi sa akin ni Pierre na gagaan ang pakiramdam ko sa warm bath na hinanda niya dahil parang hindi na masyado masakit ang katawan ko lalo na ang pagitan ng aking mga hita. Pero kailangan ko pa din umuwi dahil sigurado ako na mag-aalala sa akin ang kaibigan kong si Uno at isa pa mahirap naman kung dito ako mag-iistay na kasama ko siya.
"Yon muna ang suutin mo, nagpabili ako ng damit para sa 'yo kaya puwede ka namang magpalit ulit mamaya." Sabi ni Pierre paglabas ni Naya sa banyo, inutusan niya ang isa niyang empleyado sa kompanya niya na bumili ng damit para sa dalaga. Dahil unang-una hindi na nito puwede isuot pa ang damit nito kagabi dahil nasira niya 'yon. At alam niyang labag sa loob nito ang manatili pa dito sa bahay niya.
Nilapitan ko naman ang kulay itim na long sleeve na nakapatong sa ibabaw ng kama, napalitan na pala ang bedsheet at wala na doon ang bakas ng dugo ko na nakita ko pa kanina. I'm not really a virgin anymore, wala na talaga at kinuha na ng Mozanto na 'to. Mero'n din boxer shorts na pang-loob na nasa kama, still I'm not used to wear men clothes. "Don't tell me papanoorin mo ako magbihis?" Tanong ko sa kanya matapos niyang maupo sa upuan at humarap pa sa akin.
"Well, why not? Beside nakita ko naman na 'yan." Sarkatiskong sagot ni Pierre.
Ah gano'n ba? Sige sabi mo eh. Walang alinlangan na hinubad ko ang kulay puting roba na suot ko.
"Naya!" Sigaw agad ng binata. What she's doing?
"What? Sabi mo why not diba?" Nakangisi kong sabi sa kanya habang sinusuot ang boxer short niya. Akala niya yata ay madadala niya ako sa paganyan-ganyan niya. Puwes doon siya nagkakamali.
Lihim naman napalunok si Pierre habang pinagmamasdan ang pagbibihis ni Naya sa harap niya, she really have a beddable body, and those bootylicious he want to spank when he take her from behind. Ughh putangina! Calm your cock Pierre!
I smiled to him wickedly after I wear his clothes. Ewan ko kung ano pa bang gusto ng Mozanto na 'to, eh hindi ko naman siya tatakasan kaya bakit ayaw niya pa akong pauwiin.
"Purple hair doesn't suit you Naya, I prefer it black." Ani ni Pierre matapos tumayo sa harap niya ang dalaga, parang gusto niya tuloy itong haklitin at paupuin sa kanyang kandungan.
"Pero natatandaan ko kung paano mo hilahin 'to kagabi at kulang na nga lang ay sabunutan mo ako ng todo."
Doon na tumayo si Pierre at tiningnan si Naya, parang nakahanap na siya ng katapat dahil hindi nagpapatalo ang dalaga sa kanya at sa lahat ng sinasabi niya ay sasagot at sasagot talaga ito. "Halika na, kumain na tayo sa ibaba o dito na lang ako sa kuwarto magpapadala ng pagkain?"
"Doon na lang sa ibaba."Sabi ko naman habang sinusuklay ang buhok ko gamit ang daliri ko.
"Okay para makainom ka na din ng niresetang gamot ng doktor." At tsaka siya naunang lumabas ng kuwarto na sinundan naman ng dalaga.
I know Pierre is rich but I didn't know his house will be simple like this, tatlong pintuan lang ang nakita ko paglabas ng kuwarto so meaning tatlo lang ang room dito. Hindi katulad ng mga napuntahan ko na mansyon talaga at hindi bababa sa sampu ang mga kuwarto. There's a huge chandelier on the ceiling while were walking down on the stair case, at alam kong mamahalin 'yon. Napaka simple lang ng bahay at hindi mo aakalain na bilyonaryo ang nakatira dito or baka naman hindi siya nakatira dito?
Hinawakan naman ni Pierre ang kamay ni Naya na dahan-dahan lang na naglalakad. She's still not well pero dahil matigas ang ulo nito ay dito pa talaga gustong kumain sa ibaba na puwede naman sana niyang ipadala sa katulong niya sa itaas.
"What your doing?" Hihilahin ko sana ang kamay pero hinigpitan naman niya ang paghawak doon.
"I know you're still sore so let me hold you."
Isang pang-waluhan na lamesa ang nakita ko pagpasok sa dining room, may nakita ako doon na dalawang kasambahay na unipormado pa nga. Nakahain na ang pagkain sa lamesa at hindi ko tuloy maiwasang makaramdam ng gutom ng makita ko 'yon.
"Eat, para gumaling ka agad at para maitali na kita sa kama."
What the--- "Pierre!" Walang modo talaga ang lalake ito, wala man lang pakialam kahit pa hindi lang kami ang tao dito.
"Just kidding, come on let's eat." He smiled to her before he pulled a chair for her. This will be fun, so much fun..
After staying on his house for two days I finally went home, I'm literally not feeling well on that two days with him but I need to act I'm good and strong. Ayoko kase na tinitingnan ako na mahina ako ng kahit na sino, kaya habang nandoon ako kasama siya ay pinilit kong magkunwari na ayos lang ang pakiramdam ko. At tama nga pala, that house was not his only house, 'yon lang pala kase ang pinaka-malapit niyang bahay kung saan ginanap ang event na pinuntahan ko noong nakaraan.
Nakausap ko na din si Mr. Pelacio dahil siya ang una kong tinawagan ng makauwi ako, at buti na nga lang hindi siya galit sa akin dahil bigla na nga lang ako nawala noong party. At gaya ng sabi ng Mozanto na 'yon ay nagkausap pala talaga silang dalawa, tuloy parang hindi makapaniwala si Mr. Pelacio na wala kaming relasyon ni Pierre kahit anong tanggi ko at paliwanag, pero syempre hindi na ako nagkuwento pa ng kung anu-ano.
"Sana all na lang talaga Naya, my god malapit ka ng maging bilyonaryo!" Sabi ni Uno matapos ipakita sa kanya ng kaibigan ang dalawang bank transfer na ginawa ni Pierre Mozanto. Una ang 300 millon at ang kasunod naman ay 500 million.
"Hindi ko din alam na magkakaroon ako ng ganyan kalaking pera Uno, pero it-transfer ko sa 'yo ang 200 million tapos alam mo na ang gagawin sa pera." Nakahiga pa din ako sa kama at tinatamad pa akong bumangon dahil masakit pa din ang katawan ko. Dinadalhan nga lang din ako ni Uno ng pagkain dito sa kuwarto kahit kaya ko naman maglakad-lakad.
"Sige ako ng bahala, pero ano ng plano mo niyan? Ang ganda-ganda mo naman kase kaya siguro ganyan ang nangyari, imagine isang Pierre Mozanto ang nakakuha ng virginity mo. Wahhh sana all na lang ulit Naya!"
I shook my head, yes I told him what happened between me and Pierre at kung bakit ako nawala ng halos tatlong araw. At kahit hindi ko naman sabihin sa kanya ang tungkol doon ay sigurado namang mahahalata niya dahil nga paika-ika pa ako na naglalakad.
"Pero friend, baka mahulog ka kay Mr. Mozanto ha? Kung mahuhulog ka keri na 'yon kase ang pogi-pogi naman niya talaga at mesherepp pa."
"Sira, hindi 'yon mangyayari okay? Baka siya pa ang mahulog sa akin at kapag nangyari 'yon siguradong iiyak siya."
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co