CHAPTER 27
I smelled the flowers Pierre sent to me, it's a bouquet of red roses at hindi lang 12 pieces na bulaklak dahil dalawang doses lang naman ito ng pulang rosas kaya ang laki talaga at medyo mabigat. He's out of the country for his business kaya naman nakauwi na din muna ako dito sa bahay ko. Hindi ko din alam kung kailan siya babalik pero madalas kase kapag magkasama kami ay nasa cliff mansion niya kami sa Batangas tumutuloy pero once na bumalik siya ay sigurado na tatawagan naman niya ako.
"Aba, iba na 'yan Naya ah, kakaiba na ang ngiti mo." Sabi ni Uno ng makita ang kaibigan at maabutan ito sa sala na hawak-hawak ang bulaklak na alam niya kung kanini galing at sigurado siya kay Mr. Pierre Mozanto 'yon.
"Tumigil ka nga, para inaamoy ko lang kung mabango eh." Inilapag ko ang bulaklak sa lamesa, ililipat ko 'yon mamaya sa flower vase para hindi naman masayang.
"Susss ako pa ba bff? Kilala kita no, iba na 'yang ngiti mo girl tsaka alam naman nating na wala naman talagang amoy ang red rose na 'yan."
I look at him, minsan hindi ko na din alam ang sinasabi ng isa na 'to eh. "Paanong iba? I just smiled because of the flowers okay, no big deal."
"Talaga ba? Eh bakit parang hindi 'yon ang nakikita ko huh? Aba Naya isang buwan na lang ang usapan niyo ni Mr. Mozanto diba? After niyan tapos na ang anim na buwan niyong usapan." Ani ni Uno, gusto niya lang ipaalala sa kaibigan na isang buwan na lang ang tagal ng pinag-usapan nito tsaka ni Mr. Mozanto. Pero mukhang hindi na naaalala 'yon ng kaibigan niya base sa ngiti na nakikita niya kapag umuuwi ang kaibigan.
Naya took a deep breathe, oo nga pala matatapos na 'yon sa sunod ng buwan. At ang bilis lang pala talaga ng anim na buwan. And I don't know what to feel actually, siguro magpapahinga muna ako ng ilang linggo bago tumanggap ng ibang kliyente o kaya naman hihinto na ako sa trabaho gaya ng plano ko noon tutal may ipon naman na ako at puwede na kami ni Uno mag-negosyo.
"Hindi ko 'yon nakakalimutan no, of course ako ang nagsabi no'n sa kanya kaya tandang-tanda ko." Sagot ko kay Uno, akala yata niya nakalimutan ko na. Natural naaalala ko pa din 'yon dahil ak omismo ang nagsabi kay Pierre na anim na buwan.
"So ano ng balita huh? Wala bang chance na maging totoo kung anong mero'n man kayong dalawa ha? I mean bagay naman kayo ni Mr. Mozanto so why not diba." Naupo pa si Uno sa tabi ng kaibigan, sa nakaraang limang buwan ay madalas na wala dito sa bahay si Naya. At uuwi lang ito kung kukuha ng gamit o kaya naman ay nasa abroad si Pierre para sa negosyo nito. Pero nitong nakaraan ay isinama ni Mr. Mozanto ang kaibigan niya sa Europe at nagtagal nga doon ang dalawa ng tatlong linggo.
"Anong totohanin pinagsasabi mo diyan Uno? Tumigil ka nga." Pilit pa akong tumawa kahit naisip ko na ang tungkol doon, lalo na noong magkasama kami sa Germany. Pierre brought me there and we stayed their for three weeks, at sa three weeks na 'yon ay nakita ko kung paano siya bilang negosyante and he really doing it great. Pero sabi ko nga business with pleasure ang trip na 'yon dahil kasama niya ako, at sa totoo lang sa eroplano pa lang ay nag-sex na kaming dalawa. Were really good partners in bed at hindi ko na dapat ipaliwanag pa ang tungkol doon dahil totoo naman, were good pleasuring each other at talaga namang madami akong natutunan sa kanya.
"Come on Naya, nag-iba ka na. Oo gano'n ka pa din pero nag-iba ka na talaga simula ng maging kliyente mo si Mr. Mozanto." Uno said to his friend, sa lahat ng naging kliyente ng kaibigan niya ay si Pierre lang naman talaga ang pinaka-matagal.
"That's impossible okay I mean ang usapan namin ay usapan at hindi puwede 'yang iniisip mo. At paanong nag-iba? Isa pa sa tingin mo magugustuhan ako ni Pierre? I mean for a serious relationship? Walang magkakagusto sa akin na totoo Uno, maybe they will like me because I'm beautiful but still I'm a courtesan at hindi gano'n kaganda ang image ko lalo na sa mga mayayaman na 'yan."
'Malay mo, tsaka kay Mr. Mozanto mo naman isinuko ang bataan diba? So alam niya na hindi ka kaladkarin na babae. Oo kung kani-kanino ka sumasama na lalake but it doesn't mean na masama ka dahil lahat naman ng lalake na naging kliyente mo ay tinulungan mo at pareho kayo nakinabang sa isa-'t-isa." That's true, kapag lalake ang tinanong mo tungkol kay Naya natural ang isasagot ng mga ito ay maganda at sexy ang kaibigan niya at kung anu-ano pang magandang salita. Pero kapag babae na ay hindi na, and he knew that. He heard a lot of bad things about his friend at talagang pinagtatanggol niya ito dahil hindi naman totoo ang mga sinasabi.
Well I'm not going to deny it, I'm attracted to Pierre but I can't see him getting serious to me, I mean oo mabait siya kapag magkasama kami. He spoiled me a lot of expensive gifts until now na makailang ulit ko ng sinasabi na hindi niya kailangang gawin 'yon. He was serious on his work, as in lalo na kapag nakaharap na ito sa computer niya at may kausap tungkol sa negosyo niya ay hindi mo na ito basta maaabala pero kase ano bang ipagmamalaki ko sa kanya? Baka masira lang ang pangalan niya kapag nadikit siya sa akin lalo pa at kilala na din naman ako sa mundo niya, at naranasan ko 'yon.
We attend a party and I'm his date that night, and like the usual some of the guests on that party knew me, at may nagkuha sa aming dalawa ng picture at kinabukasan nga ay napost kaming dalawa sa isang daily newspaper, at kung anu-ano ng negative na comments ang narinig ko dahil doon. Na kesyo nag-iba na daw ang taste ni Pierre dahil sa isang babae na katulad ko na lang daw ito nagkagusto, na kayang-kaya naman daw nito magkaroon ng classy girlfriend at hindi ng isang katulad ko. And of course I got hurt reading those comments na umabot pa sa social media but Pierre filed a case on that publishing company kaya naman biglang nawala ang balita na 'yon pati na ang panakaw naming picture. At kahit hindi ko sabihin alam ko naman na may mga punto ang mga nag-comment, Pierre can have the best and good woman because of his status at kung tutuusin ay hindi naman talaga nito dapat gumastos ng 800 million pesos para sa akin pero ginawa pa din niya.
He's too far from me, at dapat lang nga na matapos na ang usapan namin dahil natatakot na din ako minsan kapag napapangiti ako mag-isa kapag kaharap ko siya o naiisip ko siya. "Actually I have plan Uno and I know medyo magagalit ka sa desisyon ko na 'to." Hinawakan ko pa ang kamay niya dahil nga magkatabi naman kami.
"Tungkol saan naman 'yan huh? My god Naya pinapakaba mo naman ako girl."
"Ibabalik ko sa kanya ang pera niya, ibabalik ko kay Pierre ang 800 million niya."
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co