Chapter50
Chapter 50
Him And Our Baby
Ingay nang oxygen ang aking nadinig at agad nalanghap nang unti unting nagmulat.I recalled what happened before I passed out.
Umingay ang life machine ni Sebe.. Nagkataranta na ang lahat.. Shit..
Naramdaman ko agad ang kirot nang aking tiyan at sobrang pagod.Uupo na sana ako.
"Goodness! You're awake!" Mama gasped agad nilapag ang cellphone sa mesa sa gilid ko.
"Ma-Ma." Kahit magsalita ako ay parang hindi ko magawa .
"Anak, huwag ka munang magsalita."
Sabi ni mama hawak ang braso ko dahil pinipilit kong maupo.
"N-No! How's Sebe? T-the baby?" Taranta na tanong ko.
Gusto ko silang makita. Gusto kong malaman kung kamusta sila. Bakit hindi ko man lang matandaan na umire ako sa anak ko?
Minasdan ko ang aking tiyan na ngayon ay flat na.
"They're both fine hija."
Napabalik ako sa paghiga medyo nakalma.
"H-Hindi ko matandaan na ---"..
Mama cut me off.
"Caessarean ka anak. ".
What?
"Nahimatay ka hindi ka nagising kaya nag desisyon ang doktor na i-CS ka dahil lalabas na ang baby. She's beautiful!".
Nangilid ang aking luha I am happy.. Pero mas magiging masaya ako kung gising na si Sebe.
"How's Sebe ma? Gusto ko siyang makita." Sabi ko.
"Nagising siya noong nasa Delivery room ka. Pero agad ding natulog ulit. Sabi nila dumilat lang daw. Dr. Mendez said it's a good sign! His body being responsive."
I smiled nagpatakan ang aking luha.
Kung ganoon, malaki ang posibilidad na magising na siya anumang oras. Pero isa lang ang kinababahala ko. Ang magising siya pero walang nang maalaala.
Hindi ko alam ang gagawin ko sa ganong punto.
Even if I am so tired..Nagpasama ako kay kYlie pumunta sa infants room. Nakita ko doon ang aking baby.
In her pink layit terno with gloves and socks . She looked so adorable. Hindi ko pa maklaro ang kanyang mukha kung kamukha ko ba or ni Sebe. Pero sabi nila ay kamukha ko raw..
"She's so cute, Natalia! Ayaw siyang ibigay sakin kanina ni Damon." Sabi ni Kylie habang nasa likod ko hawak ang wheelchair.
I can't walk properly. Parang malalaglag ang mga intestines ko. Dahil siguro bagong opera pa at fresh ang tahi sa aking tiyan.
Dinungaw ko siya. My heart beat so fast.Gusto ko siyang yakapin. Gusto ko siyang halikan at hagkan.
"Can we get her?" I asked Kylie.
"Kaya mo naba?" She asked.
Wala pa akong masyadong lakas sa pagkakataon na ito siguro ganito naman to.Nalaman ko din kanina na almost 24 hours ako tulog matapos ang operasyon.
Tumawag si Kylie nang isang nurse upang kumuha kay baby sa loob.
"What's her name again,Nat?" Kylie asked. Habang tulak tulak ako sa wheelchair.
"Sapphire Sebrace." Sagot ko habang hinahalikan ang pisngi nang aking baby. I cant help it. She's really cute and adorable!
Ngayon ko lang nakita nang malapitan ang kanyang mukha. She got her father's pointed nose. Ang lips niya ay sa akin. She got a snowy skin like mine.
Suminghot ako at hinalikan ang kanyang ulo. Thanks god.. For giving her to us. Shes my strength to all the pain.
Bumubundol ang sobrang kaba ko habang tulak tulak ako ni Kylie sa wheelchair. Papuntang kwarto ni Sebe.
She's pregnant too. Pero hindi pa masyadong malaki ang kanyang tiyan.Pagkapasok namin doon ay agad naming nadatnan si Clinton and Radleigh na nagbabantay doon.
Napatingin sa akin si Rad habang may ka text sa cellphone. ’Ganon din si Clinton na nagbabasa nang magazine.
Napatingin sila sa baby na dala ko.Napako ang tingin ko kay Sebe. Still lyin on his bed. Marahan ang bawat paghinga niya. Kumirot ang aking puso. Noon ay iniimagine ko na kapag manganak ako ay nasa tabi ko si Sebe habang hawak niya ang kamay ko. Na magising ako at si Sebe at baby agad ang aking makikita.
But fate is really playful. He gave us the worst game. It's so unfair. Sebe's life leave with two options.
Macoma habang buhay na sa amin ang desisyon kung ititigil ba ang kanyang life machine? Or magising siya pero posibleng may amnesia?
Dalawang bagay na hindi ko kayang pumili kong alin doon. Kung pwede ko nalang sana kunin ang sitwasyon niya. Na ako nalang?
He sacrifice before for us at ngayon eto naman. Sising sisi ako sa mga ginawa kong pagtataboy sa kanya. It's all my fault. Alam ko naman na iba siya magalit. Pero pinagtabuyan ko parin.
Lumuhod pa siya mismo nung araw na iyon sa akin at unang kita ko siyang umiyak.
Kung iisipin ko lang ulit yung mukha niya habang nagsusumamo sa akin nung araw na iyon ay halos pinupunit ang puso ko.Pinagdarasal ko na sana maging okay ang lahat. Magising siya na walang amnesia.
Nang lumapit na kami sa kanya ay agad nilapitan ni Clinton si Kylie. Niyakap niya ito.Pero wala na ako sa aking sarili dahil bumuhos na ang luha ko.
I heard Kylie sigh.
"S-Sebe nanganak na ako." Parang sasabog ako dahil sa sari saring emosyon.
"A-Ang ganda ng baby natin."
Oh, god. Pinupunit ang puso ko sa sakit.
"G-Gising kana o.. Hinihintay ka namin eh." I cried. Nadidinig ko lamang silang sumisinghap.
"Can I carry her?" Biglang sabi ni Radleigh sakin kaya napabaling ako sa kanya..
"O-Ofcourse.." Tumango ako..
Kita kong aliw na aliw silang tatlo kay Sapphire.
"Damn! Ako naman Rad! " Singit ni Clinton. Dinig ko habang hinahalikan ko ang kamay ni Sebe. He's a bit lighter than before.
Kung noon ay maputla siya ngayon ay medyo pumula na ang labi niya.
"Ulol. Kakahawak mo lang kanina ako muna."
Parang bata sila na ang aagawan.
"Clinton hayaan mo na! Kailangan magpractice ni Rad! Sa susunod siya na ang magiging ama e!" Humalakhak si Kylie.
"Tsss.." Clinton kissed Kylie.
Humagikhik si kylie.
Napabaling ako kay Sebe. How I wish.. na sana bumalik ang oras. Dahil kong maibabalik ko lang. I won't let this one to happen.
Lumipas pa ang araw na ganon parin. Pa balik balik si mommy , daddy,mama at Eduardo dito sa hospital.
Binabantayan lagi nang dalawang lola ang kanilang apo. Si Eduardo naman at daddy Raymundo ay palaging nasa kwarto ni Sebe.
Sabi nila umuwi na muna ako sa bahay para makapag pahinga pero ayoko.Siguro uuwi ako pero babalik ako dito.
Lumipas pa ulit ang isang araw at nakauwi na ako sa bahay. Mama Hired a nanny.. Sa bahay ay nagpapump na ako nang aking gatas para kung aalis ako ay may gatas sa baby Saphire.
Plano ko kasing pumunta ng hospital. Gusto kong makita si Sebe.
"Manang, palitan niyo po agad ang diaper kapag may laman na. Baka magka rashes si baby. Sandali ang po ako." Sabi ko habang nilalagay sa bag ang ibang tshirt ni Sebe.
"Opo ma'am.. " Nandito naman si mama sa bahay kaya may kasama naman ang yaya at si baby.
I wore a floral dress. Medyo kumikirot pa ang aking tahi sa tiyan pero hindi ko nalang pinapansin. Lumiit din ang aking tiyan at hindi na halatang bagong silang ako.
"My God! Natalia! Where are you going?" Mama asked worriedly.
"Pupuntahan ko po si Sebe ma."
Umiling siya.
"Anak! Kakapanganak mo lang."
"Mah, hindi ako magtatagal. Please paki bantay na rin po si baby."
She gasped and nodded kahit parang ayaw niyang umalis ako. Umalis parin ako.
Mabilis ang pangyayari. Pagkalabas ko nang taxi ay agad kong nasalubong ang ibang nurse at doktor.
Isang nurse ay lumapit sa akin.
"Hala! Ikaw po ba si miss De Vera? Yung nanganak four days ago?"
I nodded briefly.
"Oh god! " She gasped.
"Ang ganda ganda niyo po talaga ! Ang sexy niyo din!" Puri niya sa akin
Ramdam ko ang aking pamumula. Damn!
Hindi pa nga ako bumabalik sa dati kong curves e.
Pagkatapos nang batian ay agad na akong tumungo sa room ni Sebe. May dala akong prutas. Habang nasa elevator ay panay ang ingay nang aking cellphone sa isang tawag.
It's Mommy Christine.Nangunot ang aking noo.Diba nandito siya sa hospital?
Shit! Baka kung ano ang nangyari kay Sebe!Hindi ko na sinagot at halos tumakbo na ako papunta doon.
Namamawis ako nang sobra na parang sasabog ako sa sobrang kaba. Nang maka dating ay agad kong binuksan ang pinto.
My heart hammered so fast when I heared mommy's sobbed.Nasa gilid sila ni Sebe. Nandito din si Damon? Si Rad at Clinton pero wala si Kylie.
Naka himas sa likod ni mommy Christina si Daddy Raymundo.What's happening?
Agad silang napatangin sa akin.Bumundol ang sobrang kaba sa aking dibdib.
"Natalia!" Mommy called.
"W-What happened?" I asked nervously.
Agad umurong si mommy at daddy para makita ko si Sebe.
Sa pag urong nilang ’yon ay halos malagutan ako nang hininga.
"Oh my...-".. Natutop ko ang aking bibig at nangilid ang aking luha. Parang babagsak ako anumang oras.
Mommy Christine smiled.
"He's awake.."
Halos lutang akong lumapit doon.Sebe is looking at me with no emotions. Kahit na pumayat siya nang konti at medyo humaba ang balbas ay hindi mapagkakaila na ang guwapo niya parin.
Agad akong kinabahan. He did'nt know. me? He is just looking at me seriously.
Agad bumuhos ang aking luha sa posibilidad na may amnesia siya.Fuck it!
Nilapitan ko siya at hinawakan ang kamay niya kahit nanginginig ako.
"Sebe, k-kilala mo ba ako?"
Still no answer..
Suminghap ako nang pumikit siya nang marahan at kinuha ang kamay niya sa pagkakahawak ko.
Nagsinghapan sila sa likod ko. Dinig ko ang mura ni Damon.
"No! Hindi siya dapat magka amnesia!" Dinig kong sabi ni Rad.
"Shut up!" Damon hissed.
"Tss.." Si Rad.
Nagulantang ako habang hindi maka galaw sa tabi niya. Humikbi ako nang tahimik.Agad siyang nagmulat at nakita ko ang pag pula nang mata niya sa nagbabadyang luha.
Kumirot ang aking puso..
"Baby.." He called so very soft na halos bulong lamang iyon dahil walang lakas.Natutop ko ang aking bibig.
He smiled weakly..
"Where's my baby?" He added.
I am speehless ,I cannot believe it.
"Oh god!" Singhap ni daddy Raymundo sa galak dahil walang amnesia di Sebe.Bumuhos ang luha ko .
"Come here,I need a hug." Niyakap ko siya nang mahigpit.He even chuckled .
Parang nasagip ako sa kamatayan. Parang nabunutan ako nang tinik.
Sobrang saya ko.
"Let's get marry soon, baby.."
"Agad agad." Dugtong niya walang pake sa tao sa paligid.
"Agad agad.." Sabi ko.
Yeah,this time pakakasalan ko na siya sa lalong madaling panahon.
I dont want to waste a time or days or months to marry him. Hindi ko alam ang mga susunod na mangyayari. Kaya kung puwede bukas. Bukas na agad, but that's too exagge. Kailangan niya pang bumalik sa dating lakas.
I will take care of him and our baby.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co