Chapter 7
Chapter 7
"What the fuck are you doing woman?" I gasped in surprise at the sight of Hera when I saw her licking the spoon joyfully.
Gulat na nabitawan niya ang kutsarang hawak niya nang marinig niya ang aking sigaw.
Ang ibang mga taong kumakain sa restaurant ay nabulabog sa ginawa kong pagsigaw. I don't care if I got their attention. Hindi mahalaga sa akin kung anong iisipin nila. All i care is this girl infront of me.
I mentally cursed at her. She's really a tease. Hindi niya ba alam na iba ang dating sa akin tuwing dinidilaan niya ang kutsarang iyan?
"Kumakain po?" inosente niyang sagot.
She stared at me innocently. A confused look is very evident on her face.
Para siyang isang batang nagma-maang-maangan na hindi gumawa ng isang kasalanan. I softly hissed when she pouted her pinkish lips. Mas lalo akong mamula sa galit at sunod noon ay naging mabilis din ang aking pag hinga.
Fuck!
Panandalian akong napapikit ng mata. I control myself. Pinigilan ko ang sarili kong sugurin siya ng halik. Nang imulat ko ang aking mata ay saktong tumungo siya.
But then suddenly she looked up. Nahihiya siyang tumingin sa paligid at pagkatapos ay nag-iwas nang tingin.
Sa pangalawang pagkakataon ay kinagat niyang muli ang kaniyang ibabang labi. I mentally cursed again and then I glared at her. I really want to make a move, to kiss her hard but fuck! I'm really trying to resist the temptation.
"Fuck! Are you seducing me?" seryosong tanong ko kay Hera.
Hindi makapaniwala na tinuro niya ang kaniyang sarili.
"Se-seduce?" She disconcertedly said.
Nakita ko kung paano unting-unting lumaki ang mga mata niya sa sobrang gulat.
"Boss, Asa ka naman. Nakain lang ako dito oh. NAKAIN LANG. Hindi kita si-ne-seduce ah. Masyado ka naman yatang assuming." she defensively uttered while stammering.
Nagsalubong ang aking mga kilay sa kaniyang sinabi. So, I'm the one who's assuming? Great, Hera! Ang galing mong mang-baliktad.
"Seriously? I'm not assuming." I said with an annoyed tone.
Nang marinig niya ang sinabi ko ay humaba ulit ang kaniyang nguso. Mas lalong kumunot ang aking noo.
Here we go again! She's always biting her lips. It's really her fucking hobby, huh? Damn that hobby of hers! I fucking hate it! Doesn't she know that it has an effect on me?
Lalaki ako! At ang mga bagay na ganyan ay malaki ang epekto sa akin.
"Kumakain ako ng leche plan, Boss. Dinidilaan ko lang naman iyong kutsara sa lahat ng sulok diba? At tsaka taas baba kong sinasaid ang lasa ng leche plan para naman hindi sayang. Try mo boss siguradong masasarapan ka din. " she innocently answered while looking at me, straight in the eyes.
Dammit! I lost it! I fucking lost my insanity. Damn her innocent personality!
"WHAT THE FUCK!" I angrily cursed at her.
I angrily stood up from my seat and then I hurriedly go to the restroom.
Oh, Hera! Stop being so innocent! Can't you see? You're making me suffer! Damn this boner.
Ilang minuto akong nasa cr dahil sa pang-aakit na ginawa ni Hera. Nang makalabas ako sa Cr ay bumalik agad ako sa lamesa namin.
She's drooling at me while I'm walking towards her. Kitang-kita sa mga mata niya ang paghanga sa akin. Pa-simple akong napangisi. Halatang halata na patay na patay siya sa akin.
"Hera," I said but she didn't even flinch when I called her name.
Napansin kong nagningning ang kaniyang mga mata habang pinapasadahan ako nang tingin.
She's like a Fangirl who's drooling over her ultimate Idol. Did she really like me?
I slightly bit my lower lips to suppress the smile who wants to appear in my face. Fuck! Bakit tila natutuwa ako dahil sa reaksyon niya?
Nang makalapit ako sa kaniya ay agad kong iniba ang reaksyon ng mukha ko. I looked at her with a serious face.
"Stop staring at me that's rude you know" wika ko habang tinitingnan siya sa kaniyang mga mata.
Sinubukan kong maging seryoso pero alam kong may kislap na makikita sa aking mga mata.
Bakit ako nakakaramdam ng saya tuwing nasa akin ang atensyon niya?
"H-ha? A-anong sabi mo, Boss?" nagma-maang-maangan na tanong niya.
"Playing dumb, huh? Don't act like you don't know what I mean." naiiling na sabi ko.
She muttered something but it didn't reach my ears because her voice is too faint.
"Hera" seryosong tawag ko sa kaniya.
"B-bakit p-po?" nauutal na tanong niya.
Lihim akong napangiti sa naging reaksyon niya. She's always stuttering whenever she's talking to me. She's always nervous? Why? Is she scared of me or she's just shy because she has a crush on me?
"Why are you stuttering?" kunot noo na tanong ko ngunit sa kaloob-looban ko ay namamangha ako sa kaniyang reaksyon.
"W-wala po" she answered while shyly looking at me.
Hindi ko na napigilan pang ngumiti sa kaniya. Fuck! Her facial expression is cute. She's like a lost puppy in the street that needs to be taken care of.
I do not know why I'm feeling happy right now. It's just that I can't help but smile when I'm staring at her beautiful face.
"Do you like me, Ms. Hera?" wala sa sariling tanong ko sa kaniya.
I do not know but those words just come out of my mouth without thinking.
Nakita ko kung paano nanlaki ang kaniyang mga mata sa sobrang gulat. At pagkatapos ay kinuha niya ang isang basong tubig sa lamesa at tsaka niya ito ininom. She nervously looked away, and then I noticed that there's a sweat slowly dropping in her forehead.
She became uneasy when I asked her. She didn't even answer my question. Hera became quiet and uncomfortable. I smirked because of her reaction.
Why can't she answer it? It's just a simple question that needs to be answered as yes or no.
Magsasalita na sana ako nang biglang niya akong maunahan sa pagsasalita.
"Pass. Hindi ko masasagot ang tanong na iyan" she said and then she started to laughed nervously.
She really doesn't want to answer it. Okay fine, if that's what she wants.
I prevent my lips from smiling. She's really cute. I really find her funny.
I cough to clear my throat.
"Tayo na?" I asked her.
Nasamid siya at sunod noon ay nakita ko kung paano namilog ang kaniyang mga mata noong narinig niya ang aking sinabi.
Ilang sandali lang at nakita ko ang pamumula ng buo niyang mukha. Everytime she blushed my heart's always flutter like a crazy bitch.
"Oh, ano tayo na?" ulit kong tanong sa kaniya.
Mas lalong namula ang pisngi niya noong inulit ko ang aking tanong.
"Sir, bakit parang ang bilis naman yata?" nakangusong tanong niya. Halatang-halata parin sa kaniyang pisngi ang pamumula nito.
"No. Mas maganda na nga 'yung
mabilis kesa naman patatagalin natin diba? So, ano tayo na?Payag ka na ba?" I teased her.
She bit her lips while smiling. I thought that she'll never gonna speak but I was wrong. She said something that made me surprised.
"Yes! Sige na payag na ako. Tayo na pero diba dapat manligaw ka muna. Para naman..ano maranasan ko naman ang ligawan diba? NBSB kasi ako kaya wala pa akong experience sa mga ganyang bagay, at kailangan pa nating kilalanin ang isa't isa, Sir Tyron." she shyly said while fixing her loose hair.
For the short time I became silent. I can't believe it. A short time ago, she didn't answered my question if she likes me or not, pero noong tinanong ko siya kung pwede na kaming umalis ay saka lang siya pumayag na maging kami?
I guess she misunderstand me in the way I asked her about that.
Kinagat ko ang labi ko upang pigilan ang pagtawa nang malakas. She confusedly looked at me when she saw my reaction, then her forehead creased because of too much confusion.
Pinipigilan ko ang ngiting gustong kumawala sa aking mukha pero dahil sa kaniyang nakakatuwa na reaksyon ay hindi ko napanindigan ang bagay na iyon. I lost my control. I fucking laughed hard.
Oh, Hera. I admit that I hate your innocent personality but at the same time, it makes me happy.
"Seriously, Hera! It's not what you think it is. Hahaha! You're too funny. Tinatanong ko kung pwede na ba tayong bumalik sa opisina. May meeting pa ako mamayang 2 pm, and it's already 1:23 pm. Don't tell me you forgot about the meeting?" natatawa kong saad sa kaniya.
Nakita ko kong napanguso siya dahil sa sobrang hiya, at napansin ko din na namula siya na parang kamatis. Siguro ay sa sobrang kahihiyan.
Tumigil ako sa pagtawa at muli kong dinuksungan ang sasabihin ko.
"I think you misunderstand it, and by the way, don't assume, Hera. You're not my type." seryoso kong sinabi sa kaniya ang mga salitang iyan ngunit hindi maipagkakaila na may pang-a-asar sa tono ng boses ko.
Napayuko siya nang todo dahil sa narinig. Napailing ako.
You're not my type, before... But I think I like you now.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co