Truyen3h.Co

Màu nền Màu tối Mặc định Xám nhạt Xanh nhạt Xanh đậm Vàng nhạt Màu sepia Vàng đậm Vàng ố

Font chữ: Palatino Linotype Bookerly Segoe UI Patrick Hand Times New Roman Verdana Tahoma Arial

Chiều cao dòng: 100 120 140 160 180 200

Kích cỡ chữ:

Chapter 8

Orange light crept up the night sky, it was a sign of the beginning of another day. And each passing day I feel like there's something building inside me...an emotion I don't want to hold or feel.

It's six o'clock in the morning. I still have a flight at exactly ten in the morning. I need to attend an important meeting in Cebu.

I'm still thinking if I will go there alone...or should I take Hera with me?

"Damn, what am I thinking?" I hissed while pulling my hair.

Nawawala na yata ako sa katinuan. I'm not like this before. Wala akong pakielam sa ibang tao, especially when it comes to my employees. I don't care about them.

But with Hera? Why do I think about her? Why do I care about her? Why did her face keeps on popping up in my mind when I'm closing my eyes?

This passed few days, I've been feeling this kind of fuck up emotions for her. Why do I feel this? Sa ilang buwan namin magkasama ay ngayon ko lang napapagtanto ang bagay na ayokong maramdaman.

"I think I will lose my mind." I sighed. I looked again in the sky.

Light starts to conquer the sky. I closed my eyes to relax. Would I admit my feelings for her? Should I take the risk?

I sighed. But damn... I won't let myself fall for her. I have many responsibilities in my life. I can't keep her. I might sound scared but I am not. I just don't want complications in my life.

I opened my eyes and then I entered in my room. Inasikaso ko ang ginagawa kong report upang magpalipas ng oras.

I still have five remaining hours before the flight. I busied myself so that I won't think about Hera. Para iwaglit siya sa isip ko.

"I have a meeting in Cebu. Hindi ako makakapasok sa office." I texted her.

I waited for her message but she didn't reply.

I just want to inform her. Maybe she will search for me if ever that I didn't go to the office today. Maybe she will feel concerned. Napahawak ako sa ulo ko. Hindi siya mababalisa pag hindi niya ako nakita.

It was quarter to eight when someone called me. It's an unknown number. I know who he is. Alam kong si Hyron iyon.

Napakunot ang noo ko noong bumungad agad sa akin ang pagmumura sa kabilang linya.

"Let her go! She's fucking mine! I will be going to get her, by hook or by crook."

Ang ganda ng bungad niya sa umaga ko.

"I think it's better if you should greet me first before you fucking cursed at me in the morning," I said.

"I don't care! Galit ako sa pang-aagaw mo sa akin kay Hera. She's only mine."

Ang pisi ng pang-unawa ay naputol na.

"Damn you! Stop this fucking childish act, brother. I won't let her go, because she's mine. Got it? You can't fucking do anything about it."

Sa inis ko ay inasar ko pa siya. Kahit wala kaming relasyon ni Hera ay ipapalabas ko na meron. Because I'm so tired of this shit with my brother.

This is the fourth time that he called me just to say this shit. Over and over again. Isang Linggo na siyang mambubwisit sa akin.

"Damn you---"

Bago pa siya makapagsalita ulit ay pinutol ko na agad ang tawag.

Hindi ko pwedeng iwanan si Hera sa Maynila. I should take her to Cebu with me.

My brother might plan something just to get her.

Nakarating ako sa kompanya ko noong alas nuwebe na ng umaga. Pumunta ako sa opisina ko para sabihin kay Hera na isasama ko siya sa Cebu.

When I reached the floor of my office, I got surprised. Nakita ko si Hera na naghihintay sa elevator.

She was smiling widely and then when our eyes met, her beautiful smile disappeared.

"S-sir h-hehe," she said, and then she laughed awkwardly.

Nakita ko din na napalunok siya ng laway.

"Where do you think you are going huh?" malamig ang boses na tanong ko sa kaniya.

Is she going to Hyron? Magkikita ba sila?

Umusbong ang galit at inis sa akin. Nagkausap na ba sila?

But damn, I shouldn't care about that! Buhay niya iyon. Bakit ko siya pipigilan na puntahan ang kakambal ko?

Napangiwi siya at napasabunot sa buhok dahil siguro sa inis. Halata sa kaniya ang disappointed.

Tumalikod siya. Narinig ko ang kaniyang mahina na pagbulong.

"Ah! H-haha saan nga ba?" nakatalikod niyang sagot. And then she mumbled again but I didn't understand what she said.

Mas lalong kumunot ang noo ko. She's fucking weird! Kinakausap niya na naman ang sarili niya.

"WHAT?" naiinis na sigaw ko.

"Why can't you answer my fucking question and what the fuck! Can you face me? Huwag mo akong talikuran habang kinakausap kita." galit na sigaw ko sa kaniya.

Ano ba itong trip niya sa buhay at tinatalikuran niya ako. Fuck! I don't want that, parang walang respeto. I'm talking to her but she's not even facing me!

Dahan-dahan siyang humarap. Napansin kong tinakluban niya muna 'yung ilong niya. Noong humarap siya sa akin ay nakikita ko ang malawak niyang ngiti habang nakataklob ang kamay niya sa kaniyang ilong.

"Sa rest room lang po" naka ngiwing sagot niya.

"Atsaka po kaya hindi ko po kayo maharap kasi sobrang laki po noong pimple ko baka po mahawahan ka po, Sir. Sayang 'yung ka-pogian niyo" pagpapalusot niya pa.

Mas lalong nagsalubong ang kilay ko. I don't believe her. Oh, Hera, Lies...tell me lies...again and I'll punish you... not now but someday.

"Really? Kelan pa naging cr ang elevator? That's our restroom baka nakakalimutan mo" sabi ko sabay turo sa kabilang dako ng hallway.

Nakita kong napangiwi siya sa sinabi ko.

"At Miss Buencamino. HINDI NAKAKAHAWA ANG PIMPLE." May kalakasang sambit ko.

Hindi ako tanga!

Dahan-dahan siyang tumunghay at ngumiti nang malawak. Kumunot ang noo ko habang madilim ang mukhang tiningnan ko siya.

"Doon po ako sa baba magsi-cr sira po kasi ang flush ng toilet d'yan eh. Ha-ha" she said and then she bite her lower lip.

Damn that fucking lip bite! Does she know that it fucking turns me on? Mas lalo akong nagngitngit sa galit.

"Madaming cubicle ang restroom dito kaya marami kang mapag pipilian. Don't try to fool me, Ms. Buencamino. I know that you were going somewhere. Huwag mo akong gawing tanga. If you want to go out pag oras ng trabaho then go hindi kita pipigilan pero sa oras na bumalik ka dito ay wala ka nang babalikan pang trabaho. Got that?" Seryosong sabi ko habang pinanlilisikan ko siya ng mata.

I glared at her, and then she just looked away.

"I-im s-sorry, S-sir" parang bata na paghingi niya ng tawad sa akin.

Nakita ko kung paano siya nanlumo at nalungkot. Napabuntong hininga ako. She said sorry, and it fucking melts my heart. Damn, she just apologize to me, pero malakas na agad ang hatak noon sa akin.

Nakipag titigan lang siya sa akin habang ang reaksyon niya ay parang nagpapaawa. Mas maigi ko siyang natitigan. Natigilan ako nang may mapansin ako. And then realization hits me!

Mula sa pagiging seryoso ay napa-kunot ang noo ko. She said she has a fucking pimple on her nose!

"Where's your pimple?" seryosong tanong ko.

Napansin kong nataranta siya. Dali dali niyang ibinalik 'yung kamay niya sa kaniyang ilong.

"Ah hahaha?" hindi mapakaling tumawa siya.

Lumapit ako lalo sa kaniya. Hindi ko maiwasang mainis ulit sa kaniya. She lied again...she fucking lied.

"Wala kang pimple. You are such a liar." mahigpit kong hinawakan ang braso niya."I fucking hate liars" may inis sa boses na sabi ko at pagkatapos ay inalis ko ang kamay na nakataklob sa mukha niya.

She doesn't have a pimple on her nose. Nice one Hera. You lied, it's just a small thing, but you still lied. A lie is a lie.

Natataranta siyang sumagot sa akin.

"Hindi po ako nagsi-sinungaling! May pimple po talaga ako. Ang laki laki nga po eh, at sobrang sakit nga rin po eh. A-aray" daing niya kaya napakunot ang noo ko.

"Niloloko mo ba ako? Kung ganon ay nasaan? Nasaan ang pimple na ipinagmamalaki mo" malamig ang boses na tanong ko sa kaniya.

She is also like my mother, a woman who always loves to lie and tell me fuck up reasons. I hate her. I never thought that Hera would be like her. A liar.

Ubos na ang pasensya ko. I don't wanna keep her if she lied about simple things. Ayokong papasukin sa buhay ko ang mga sinungaling na tulad niya kahit na nagkakaroon na siya ng puwang sa buhay ko.

"So where? Wala akong oras para makipag-usap sayo at inuubos mo ang pasensya ko. I hate liars and you are fucking fir--"

Bigla siyang napasinghap nang malakas at pagkatapos ay nagsalita.

"SA PUWET PO! GUSTO MO TINGNAN MO PA PARA NAMAN MALAMAN MO NA HINDI AKO NAGSI-SINUNGALING. ANG SAKIT NA NGA NG PWET KO DAHIL SA PIMPLE NA ITO TAPOS SASAKTAN MO PARIN ANG PUSO KO. HUSTISYA NAMAN. SOBRA SOBRA MO NA AKONG SINASAKTAN PATI BA NAMAN ANG PIMPLE KO SA PWET. HINDI NGA YATA ITO PIMPLE EH BAKA NGA PIGSA NA ITO. ANG SAKIT SAKIT KAYA. SOBRANG SAKIT. " hinihingal na sabi niya.

Panandalian akong napatulala. May pigsa siya? But I don't believe her.

Nawala ang inis ko sa kaniyang sinabi. Napangiwi ako. I really don't know what to do with you anymore, Hera.

Oh Hera... you're really weird...marami pang ibang pwedeng idahilan... Lbm is a good reason than pigsa. Tumikhim ako kaya napatingin siya sa akin.

"Uhmm... I canceled my meeting in Cebu, and reschedule it for tomorrow. I need you there as my secretary, not for the personal case but for working purposes... yeah..for work...of course. I gotta go" tila may pag-a-alinlangang paliwanag ko.

I need her because of work....but damn who Am I kidding? I know to myself that I want to take her with me because I don't want Hyron to get and see her.

Even if she's weird and fucking stupid sometimes....ayoko siyang mapapunta sa iba.

Weird... Muli kong naalala ang sinabi niya. Pigsa. Damn!

Naiiling na umalis ako.

"So gross" bulong ko.

It's fucking disgusting. I think I will not have an appetite to eat my lunch later. All of my anger vanished because of her weirdness. Damn Hera! Why so fucking weird.