Chapter 41
Grey's POV
"So, what happened?" Code asked, he handed me a bottle of water before standing at the side of the bed, both hands on his waist as his dick sprungs out in the air.
I didn't care, I've been taking that dick in my ass for the past hours. I chugged the bottle of water he had already opened for me before wiping the side of my lips.
"Family problems, nag-away lang kami ni Dad." sagot ko rito habang naghahabol pa rin ng hininga.
Nararamdaman ko ang mga pawis na tumutulo sa dibdib ko na may kahalo pang tamod ni Code na ipinutok niya sa mukha at dibdib ko kanina.
"Anong pinag-awayan niyo?" tanong nito.
Nilingon ko siya bago sumandal sa head board ng kama at ilang segundo siyang pinagmasdan habang malalim pa rin ang bawat paghinga.
I bit my lower lip, "Uhm..." I shrugged, "Just... some business shit." I replied, not wanting to talk about it.
He pursed his lips and slowly nodded. I closed the bottle of water before placing it on the floor. I grabbed the blanket on the edge of the bed and pulled it up to my waist.
"Can I stay here? Kahit hanggang 5 AM lang." tanong ko rito bago inayos ang unan na nasa likuran ko.
His lips parted, and he removed his hands from his waist. "Wait, don't you want to change the bed sheets first. Ang lagkit." Pigil sa akin ni Code.
Agad ko siyang nilingon, "Pero malagkit din naman tayong dalawa?" Naguguluhan kong turan.
Nakita kong namilog ang mata nito bago nasundan ng hagikhik niya. "Come on, take a shower first, kahit mabilis lang." he softly said, a smile printed on his lips.
I rolled my eyes, "Ayaw ko nga, ang kulit mo." Kunot-noo kong turan bago ngumuso at naglayo ng tingin.
Narinig ko itong humagikhik, "Come on, Grey, mabilis lang, paglabas mo, malinis na ulit yung kama." I heard him took a step forward.
I scoffed, crossed my arms in front of my chest and kept looking at the different direction, "Pagod nga ako, ayaw kong gumalaw. Baka matumba pa ako sa banyo." ani ko at narinig ko siyang humagikhik.
Natahimik ito, gusto ko siyang lingunin para tingnan kung anong ginagawa niya pero natatakot ako na baka magtagpo ang mga mata namin.
"Code—!!" Agad nanlaki ang mata ko at napasigaw pa nang bigla ako nitong dakutin ng malalaki niyang braso at binuhat na para bang bagong kasal.
Agad kong naibalot ang magikabila kong braso sa leeg niya para maiwasan na mahulog ako sa sahig.
Hindi ko kakayanin! Sobrang sakit ng balakang at puwetan ko! Kung mahuhulog ako, sigurado na iyon ang tatama nang malakas sa sahig!
"Shit! Code! Ibaba mo 'ko! Baka mahulog ako!!" Naghalo ang pagkataranta at takot sa boses ko.
How can he lift me?! How can he fucking carry me in his arms like I'm some sort of a small person!? I'm 6 feet tall! The last time I checked my weight, I was 68 kilos! Mabibitawan niya ako!
Humagikhik si Code, "Hindi ka mahuhulog, hawak kita." ani nito bago naglakad papasok ng banyo.
Mas hinigpitan ko ang kapit sa kaniya, nang bigla ako nitong lingunin at nagtagpo ang mga mata namin ay agad kong naramdaman ang pag-init ng magkabilang pisnge ko. Umiwas ako ng tingin sa kaniya habang lumalakas ang tibok ng dibidb ko.
When we entered the bathroom, I thought he was gonna place me down on the bathtub, but I was surprised when he entered the shower room, closing the door behind him as he gently put me down on my feet.
I immediately pulled my hands away from him, but the second I took a step back, I almost slipped, but thankfully, Code was able to grab me by my waist.
"'Wag kang malikot, ako na ang bahala," he said softly, even though his voice sounded hoarse.
I gulped, nodding while looking down at the floor to avoid any eye contact. Code opened the shower, and the water immediately dripped down my body, which made me shiver a bit.
Code was doing everything. He put a shampoo on me, cleaning my hair since he shot some of his cum on it a while ago. He also washed our bodies and even cleaned my behind, which put me in a very awkward position. I had to hug him so he could easily reach for my ass as he cleans it.
This is why doing it raw is such a hassle. The aftermath of the event and the need to clean the inside is too much work, especially if I'm gonna do this alone. But since Code... insisted on cleaning it, I might as well take advantage of his kindness.
He didn't have to carry me back to the room since I insisted on walking by myself. I sat down on a chair as I watched him change the sheets and even the pillowcase since things got a little messy tonight.
Mabuti nga at hindi na kami naghouse tour kagaya noong minsan. Kwarto nalang ang binababoy namin ngayon, mostly yung kama pa.
"Let's sleep?" he was about to help me get up, but I immediately stood up by myself.
Paika-ika akong naglakad papunta sa kama at dahan-dahan na humiga doon. Agad din akong nagbalot ng kumot dahil naka-robe lang ako at walang suot na kahit ano sa loob.
Code turned off the lamp beside him, which was the only source of light inside the room. Darkness took over my sight, and I stared at the ceiling as I reflected on what I just did.
I'm having post-nut clarity right now. And I just realized how stupid I was a while ago. How pathetic and desperate I was.
I begged him again to fuck me! I begged for a dick!
"Hindi ka pa ba tutulog?" I faced Code when he spoke. Slowly, I started to see his face as lights from the outside hit his face.
He's looking at me with doe-shaped yet tired eyes.
I smiled, "Tutulog na, may iniisip lang ako." sagot ko at nag-hum ito.
"Anong iniisip mo? Yung away niyo? Gaano ba kalala yung away niyo?" Sunod-sunod niyang tanong na medyo ikinatawa ko pa.
"Hindi ko naman... inaway. Nag... sumbatan lang kami ni Dad." sagot ko at utay-utay siyang tumango.
"Was it... about the same thing?" he asked. I can tell he's being careful with his words, which I appreciate.
I hummed, "Yes, tungkol pa rin sa... nalaman ko." sagot ko sa kaniya.
We stared at each other for a few seconds. As light enters the room, I get to clearly see his face this time.
"Anong ginawa mo? Sinabi mo sa kaniya na alam mo na ang totoo?" Malumanay niyang tanong niya at agad akong tumango.
"Oo, hindi ako nakatiis, eh. Sinabi ko na alam ko na ang dahilan kung bakit hindi ko naramdaman ang pagmamahal niya. O kahit... pake manlang niya, wala siyang ipinakita sa akin." sagot ko at nag-hum si Code.
Bumaba ang tingin ko sa labi niya na kinagat niya, nagkaroon ako bigla ng kagustuhan na halikan siya subalit pinigilan ko ang sarili ko.
Masyado na naming nalapa ang labi ng isa't-isa kanina. Iyon nga lang ay puno ng pagnanasa ang mga iyon kanina. Gusto ko sana ng... mas kalmado at mas... makabuluhang halik ngayon.
"Anong naramdaman mo? Noong... nasabi mo na sa kaniya?" tanong pa niya.
Bumuntong hininga ako bago nag-iwas ng tingin at muling pinagmasdan ang kisame. "Medyo... masarap sa pakiramdam na... nailabas ko na ang mga hinanakit ko na halos tatlong dekada kong dinadala. Pero... mabigat din kasi... nabuksan lahat ng sugat na pilit kong pinapahilom. Mula sa... bata na hindi pinapansin ng ama hanggang sa binatilyo na iniisip kung ano ba ang mali sa akin o kung kamahal-mahal ba ako?" Bahagyang nanginig ang boses ko. Naramdaman ko ang paninikip ng lalamunan ko at ang muling pamamasa ng mga mata ko.
Ilang minuto kaming natahimik. Ang mga ala-ala ng mga nangyari sa bahay kanina at ang mga pinagdaanan ko noon ay muling nanumbalik na parang sirang mga plaka na nagpapa-unahan na mag-play sa utak ko.
Pinigilan kong umiyak. Pinigilan kong kumawala ang mga luha na nagbabadya sa mata ko subalit bigo ko iyong nagawa.
Agad umagos ang luha sa may sintido ko pababa ng tenga na agad ko rin pinahid.
"Grey," tawag ni Code.
Kahit alam kong makikita niya ang pag-iyak ko ay nilingon ko siya, "Hmm?"
Ngumiti siya, "Kamahal-mahal ka." Sigurado siya roon.
Agad gumuhit ang mapait na ngisi sa labi ko bago suminghal, "Masarap lang akong i-kama—"
"Grey, hindi, kamahal-mahal ka—"
"Bakit hindi mo nagawa dati?" Agad kong putol sa kaniya. Nakita kong namilog ang mga mata niya, bakas ang gulat sa buong mukha nito.
"Kung kamahal-mahal ako, bakit..." bakit ikinama mo lang ako?
He stared at me for a few seconds. He still looks shocked, but he looks like he's waiting for the next thing I'll say.
I sniffled, wiped my eyes, and turned my back on him and not uttering any word anymore.
I woke up at 5 AM, just as I asked him. The space beside me is empty, which I immediately thought he had left. But my eyes shifted in the direction of the balcony after hearing his voice from the outside.
My brows furrowed, I sat up on the bed and watched him as he talked to someone on the phone, his hands moving in different directions as he seemed to be explaining something.
He turned to look in my direction, and before I could even look away or pretend to be sleeping, our eyes were already locked with each other.
His eyes widened a bit before he immediately ended the call and walked back inside the room.
"Are you leaving already?" he asked, adjusting the knot of his robe as it looked a bit loose.
I nod before looking down at the bed, avoiding his gaze.
"Uhm... would you like to eat first—"
"No, I'll be fine." I cut him off.
With shaky legs and heavy eyelids, I made my way to the bathroom with my clothes in my hand. I had a bit of a hard time putting on my clothes since everything feels sore.
When I went back inside the bedroom, Code was already sitting down on the bed, resting his back on the headboard of the bed while looking at me.
"Take care," he flashed a small smile.
I just gave him a nod and faced my back at him before grabbing my belongings. I was about to walk towards the door when I suddenly remembered something.
I faced him, "No one, and I mean, no one, should ever find out about this." I emphasized.
"Walang pwedeng maka-alam na kahit sino tungkol sa nangyari sa atin, okay? I know I said let's end the fuck buddy situation, so let's keep this to ourselves. At... kung mangyayari man ulit 'to, tayong dalawa lang ang makaka-alam, okay?" Mariin kong paliwanag sa kaniya.
Ilang beses muna siyang napakurap bago sunod-sunod ang pagtango, "I-I understand, I won't tell anyone." he responded.
I just nodded back at him before exiting his bedroom and leaving his unit.
I sat uncomfortably inside my car. I have already started the engine, but I can't bring myself to drive.
"Fuck, tangina ka talaga, Grey." Mura ko sa sarili ko bago mahigpit na kumapit sa manibela at isinubsob ang mukha doon.
I can't believe I just had sex with him again. It's not even a week after I told him we'll stop fucking each other but I just crawled back to him last night, begging him to fuck me.
I don't know if I'm just a real sucker for dicks or maybe... I'm a sucker for Code.
The memories from last night linger in my mind while I work. I try my best to shake it off, distract myself, and even take all the work I can, but it's still there.
Na-aalala ko pa rin ang init ng kagabi.
"Hindi ka na namamansin." Napa-igtad ako nang biglang sumulpot si Bianca sa likuran ko. Sa likod niya ay si Louis na hawak-hawak ang pinggan na may lamang kanin at ulam at parang tuta kung makatingin sa akin.
Napabuntong-hininga ako, bahagyang napangiti bago inayos ang salamin, ko, "I'm just tired, that's all." I replied and Bianca slowly nodded.
"Si...nabi sa akin ni Louis na may hindi raw kayo pagkaka-intindihan? Nagkwento siya sa'kin." ani niya at bahagyang napakunot ang noo ko. Lumipat ang tingin ko kay Louis na malikot ang mata na hindi ko mahuli-huli.
"Tara, pag-usapan natin habang kumakain." Aya ni Bianca bago naglakad palapit ng isang lamesa. Agad siyang sinundan ni Louis habang ako naman ay napakamot sa ulo bago sumunod na rin.
Wala munang nagsalita noong nagsisimula palang kaming kumain. Nakatuon lang din ang atensyon ko sa pagkain at napapapikit nang mariin kapag ma-aalala ulit ang mga nangyari kagabi.
Fuck, I'm really that sinful and messy when it comes to sex. This isn't healthy and normal at this point.
I begged him to fuck me harder while I was bawling my eyes out! I even asked him to hurt me and slap me, but he didn't do it! What kind of kink is that!?
"Grey? Okay ka lang?" Natauhan ako bigla nang tawagin ako ni Bianca. Nang mag-angat ako ng tingin sa kanilang dalawa ay parehas itong nakatingin sa akin habang namimilog ang mga mata.
I hummed, "Yeah, I'm fine." I nodded.
Bianca let out a sigh before nodding, "As I was saying, Louis told me about what happened last time. Nagtataka rin ako kung bakit hindi kayo nagpapansinan sa trabaho at madalang na rin tayong kumain nang sabay-sabay." ani niya at agad akong tumango habang ngumunguya.
"Inintindi ko yung nangyari at kahit ako, si Louis ang mali para sabihin yun sa ex mo." Dagdag niya at utay-utay akong tumango bago nagbaling ng tingin kay Louis na nakatingin sa pinggan niya at pinaglalaruan ang kutsarang hawak.
"Pero ang depensa kasi ni Louis, tine-test lang niya si Code. At, nagtataka at nag-aalala rin siya kung bakit andun si Code sa condo mo?" tanong ni Bianca at bahagyang nagparte ang labi ko.
Bumunot ako ng malalalim na buntong-hininga. "Uhm... long-story-short, inabot siya ng bagyo sa condo ko noong inihatid niya ako galing pasyalan kasama ang anak niya. Binaha na ang mga kalsada at delikado na rin sa labas kaya doon ko na siya pinatuloy. Nagkasakit din siya kaya... mas tumagal siya doon." Paliwanag ko at utay-utay tumango si Bianca.
"Walang... nangyari? Tulog lang? Stay lang?" tanong niya at utay-utay akong tumango kahit alam kong medyo nag-init ako sa kaniya noong ikalawang gabi. Kaya na rin niya ako nahawaan ng sakit ay dahil sa pakikipaghalikan ko sa kaniya kahit ang taas ng lagnat niya.
"Yes, he just stayed there. Wala kaming ginawa." sagot ko at tumango silang dalawa.
Bianca hummed, "So, galit ka pa kay Louis?" tanong niya at nilingon ko si Louis na panakaw-nakaw tingin sa akin.
Honestly, nakalimutan ko na ang nangyari. Sa dami-dami ng pinagdaanan ko nitong mga nakaraan, sa bigat ng mga nangyari sa bahay at sa init ng mga pinaggagawa namin ni Code kagabi, nakalimutan ko na ang nangyari sa amin ni Louis.
Napangisi ako nang bahagya, "Hindi na, I already forgave him." I replied and Louis's face brightened.
"Ayan, bati na kayo, mag-kamay kayo." ani ni Bianca na ikinatawa ko bago inilahad ang kamay ko na agad kinamayan ni Louis.
Bianca had always been the bigger and more mature person between us three. She's like... a Cairo girl version but with some other things. She's always the one who figure out misunderstandings and problems. Para siyang ate sa paningin ko na minsan inaaway at inaalila ako, minsan naman ay siya ang karamay ko.
"Oh, I remember," I took a bite off my chicken.
"I called things off with Code. Hindi na kami mag-FUBU." ani ko bago nagsubo ng kanin at nag-angat ng tingin sa kanilang dalawa.
Nakita kong parehas nahulog ang mga panga nito, gulat at naguguluhan na nakatingin sa akin habang pakura-kurap ang mga mata.
"So... paano yung plano mo?" tanong ni Louis at nagkibit-balikat ako.
"Don't know. Basta ang gusto ko ngayon, hindi ko na makikita at hindi na kami magkakasama ni Code." sagot ko bago nilunok ang pagkain sa bibig ko.
Napakunot ang noo ni Bianca, "Bakit?" Takang tanong nito, napatingin ako sa kaniya, ilang segundong nag-isip kung sasabihin ko ba ang sinabi ko kay Cairo o hindi.
"Wala lang. Nandidiri na ako sa kaniya. I can't do it anymore. I can't fake being nice and act like I want to be with him. I don't want to be near him anymore, have a skinship with him and pretend to moan and like it while we're fucking." I coldly explained before taking a spoonful of my food.
Pretend to like it while we're fucking? Heck! I was in heavens because of that guy's dick! I fucking like it!
Napatawa si Louis, "Akala ko naman na-fall ka na kaya mo itinigil." ani niya bago sumubo ng pagkain.
Halos masamid ako sa nginunguya ko, sinabayan ko ang pagtawa ni Bianca habang pilit sinusubukan na hindi mabulunan at masamid sa adobong manok.
Dinampot ko ang tumbler ko at uminom ng tubig. Nagpahid ako ng labi, "Hindi 'no, nandidiri lang talaga ako." ani ko bago pinunasan ang pawis na namuo sa noo ko.
Hindi naman ako na-fall kay Code kaya ako umayaw sa kasunduan namin. Medyo... iba lang yung nararamdaman ko sa tuwing magkasama at magkikita kami. Medyo may kaunting kaguluhan lang sa isip ko at natatakot ako na baka kapag patuloy pa kaming magkita ni Code ay mas mabuo ang nararamdaman ko na hindi naman dapat.
Code's POV
Grey didn't contact me after that night as I expected. Why would he call? Why would he care? We ended our FUBU set-up, and there's no more reason for him to contact or message me — unless he stumbles upon another family problem and he needs something to distract him.
Chiara and I visited Vigan after her exams, just as I promised her. She wanted Grey to join us, I told her that I had already contacted Grey and said that he can't make it due to his work and schedule.
But the truth is, I didn't actually contact Grey. I just assumed he won't go since it's a three-day trip and his work is too hectic to waste three days with us.
I also respected his space and decisions. He ended our setup since he probably doesn't want to see me anymore. He's still mad at me after what happened years ago. He's still hurt, and he still remembers the pain I gave him; that's why he doesn't want to see me anymore.
That's fine for me. It was fine, even though I miss him. It was fine, even though I craved the slightest sight of him. I crave his touch, his voice, and just his presence. I don't even want to have sex with him anymore; I just want to see him and spend time with him.
But I can't. I messed it all up.
And the hardest part is seeing my daughter getting affected too. I would try as much as possible not to let her touch and use my phone since she mostly contacts Grey through it.
On the day of the opening of the new building at Binondo, I was looking for him the whole time. I was hoping and even confident I would see him, even for a short period. But he's probably hiding from me and avoiding me.
I saw Cairo, I saw his female friend he's always with, I even saw Louis, who just glared at me and walked away, but no Grey. No sign of him for the whole day.
It was frustrating; it was driving me crazy.
"Hindi mo nalang kasi sabihin sa kaniya, mukha ka tuloy tanga ngayon." ani sa akin ni Yago habang nag-iinuman kami sa bahay nila.
"Diba? 'Yan din ang sabi ko sa kaniya, kaso natatakot na baka patayin siya ni Grey." Pagkampi ni Lukas kay Yago.
Napabuntong-hininga ako bago napasandal sa sofa at ipinatong ang kamay sa noo, "Hindi ko kaya. Susumbatan lang ako ni Grey, aawayin niya lang ako, baka magkabitawan pa ng masasakit na salita. Natatakot lang ako." sagot ko sa mga ito habang pinagmamasdan ang kisame.
"Paano mo malalaman kung hindi mo gagawin?" tanong ni Yago at nilingon ko ito.
"Gagawin ko, sasabihin ko kay Grey na mahal ko pa rin siya, tapos ano? Anong mangyayari? Wala naman diba? Hindi naman kasi kami babalik sa dati. Wala na yun, hindi na maibabalik yun." ani ko bago napahilamos sa mukha.
Natahimik kami at tanging tunog lang mula sa gitara na tinutugtog ni Yago ang naririnig namin sa paligid.
"Oh, edi ano? Wala na? Susuko ka nalang? Wala ka ng gagawin?" Mataray na tanong sa akin ni Hades.
Nilingon ko ito, mamasa-masa ang mga mata at nagbabadya ng umiyak, "Ano bang magagawa ko? Wala naman, eh. Siguro nga ganun nalang. Susuko nalang ako." ani ko bago umagos ang luha sa gilid ng pisnge ko na agad ko rin pinahid.
Narinig kong humagikhik si Yago habang tumitipa sa gitara, hindi ko na napigilan ang mga luha ko at sunod-sunod na iyong umagos.
Maya-maya ay kumanta na si Yago ng Hindi Tayo Pwede by The Juans na kilalang-kilala noong college kami. Bukod sa masakit na nga ang lyrics ng kanta ay malamig pa ang boses ni Yago at mabagal itong tinutugtog sa gitara kaya naman mas ramdam na ramdam ko ang bigat ng kanta.
Para akong tanga sa tabi ni Lukas na pilit akong pinapatahan at inaalo. Si Hades ay binigyan na ako ng tubig na hindi ko naman mainom-inom dahil mas inuuna ko ang pag-iyak.
"Mahal ko pa kasi talaga siya," humahagulgol kong turan, basang-basa na ang mata ko sa kakaiyak at basa na rin ang kamay ko sa kakapahid dito.
"Gusto ko siyang makasama sa pagtanda, magpakasal, bumuo ng sarili namiing pamilya kasi yun naman talaga yung plano, eh." Garalgal kong turan. Napalunok ako ng laway kahit naninikip na ang lalamunan ko, muli kong pinahid ang luha sa mata ko bago muling sumandal sa balikat ni Lukas.
"Kasalanan ko naman, alam kong kasalanan ko. Pero... umuwi kasi talaga ako ng Pilipinas para sa kaniya. Nagbakasakali talaga ako, pre." Nilingon ko si Lukas.
Agad itong tumango at pinahid pa ang luha sa pisnge ko, "Oo pre, alam ko, pero tama na, lasing lang 'yan—"
"Hindi! Hindi, pare! Kahit hindi ako lasing, ito pa rin naman yung sasabihin ko, eh!" Lalayo sana ako kay Lukas nang hinigit ako nito pabalik sa balikat niya.
"Oo nga, eh, pero... wala, eh. Nasaktan mo siya, nagalit sa'yo, wala tayong magagawa." ani ni Lukas at tumatango-tango.
"Yun na nga, pre. Nasaktan ko, pero... babawi ako, babawi ako sa kaniya. Tanggapin niya lang ulit ako, gagawin ko ang lahat." Muling bumuhos ang emosyon at sumabay naman ang mga luha ko.
"Gusto ko talagang sabihin sa kaniya ang totoo." Nag-angat ako ng tingin sa mag-asawa na nasa harapan ko.
"Kaso... masaya na kasi siya sa buhay niya. Papasok nanaman ako? Tapos ano? Ma-aalala niya yung mga ginawa ko? Eh, naka-move on na siya." ani ko, natulala ako kila Yago at Hades na nagpalitan ng tingin habang patuloy na kumakanta si Yago.
Hindi ko na namalayan ang mga kasunod kong ginawa at sinabi. Nakikita ko nalang na gumagalaw sila sa paligid ko at mga nagsasalita pero hindi ko na naiintindihan. Alam ko rin na ini-akyat nila ako sa hagdan at inihaga sa kama pero wala na akong magawa at hindi na ma-control ang sarili ko. Basta ang alam ko, lasing ako, miss ko na si Grey at mahal ko pa rin siya.
Nagising ako kinabukasan dahil sa tumatawag sa cellphone ko, kahit masakit ang ulo at gusto pang matulog ay sinagot ko ito.
"Hello?" Garalgal kong turan,
[Hello? Sir Code, nasaan po kayo? Gusto po kasi kayong maka-usap ni Mr. Villanueva, importante raw po.]
Agad akong napabangon sa kama nang marinig ang boses ni Maze. Kahit nahihilo-hilo at muntik-muntikan pa matumba ay tumayo ako, "Tell him I'll be there in an hour or less, I just overslept, I'm sorry." Natataranta kong turan bago pinatay ang tawag at lumabas ng kwarto.
Agad kong na-amoy ang almusal na niluluto ng mag-asawa. Kahit nagugutom at gusto munang kumain ay ipinaliwanag ko sa kanila ang sitwasyon at nagpaalam na bago umalis.
Para akong nasisiraan ng ulo na pumasok sa opisina ni Mr. Villanueva, basa pa ang buhok ko at hindi rin maayos ang pagkakasuot ng necktie ko pero pinilit kong magmukhang nasa tamang wisyo.
"Sir? Ipinatawag niyo raw po ako?" I stood in front of his table where he sat while reading a paper.
He placed it down, a small smile printed on his lips, "Ah, yes, maupo ka muna." Malumanay niyang turan.
Napakurap-kurap muna ako ng ilang beses bago nagproseso sa utak ko ang sinabi niya at agad naupo sa bangko sa harap ng lamesa niya. Kinakabahan ako habang pinapanood siya na ayusin ang mga papel sa lamesa niya. Kahit hindi naman mabigat ang pakiramdam ng hangin sa silid ay parang may bumabagabag na agad sa kin.
"So... it's been months since the hospital in Binondo ended," he started, and I immediately nodded, "Yes, sir, that's right," I replied, my voice a bit shaky as I still don't know where this conversation is going.
Bumunot ito ng isang malalim na buntong-hininga, "Ang sabi ko sa'yo noon, pagkatapos ng project sa Binondo ay ipapasa ko na sa'yo ang posisyon." ani niya at doon ay bahagyang nagparte ang labi ko.
Wala akong ibang magawa o masabi at hinintay lang ang kasunod niyang sasabihin.
Inayos nito ang suot na salamin, "Your Dad called me the other night and told me na huwag ko raw munang ibigay sa'yo ang posisyon. You know why?" he asked and my brows furrowed a bit.
Why? I don't know. Maybe he wants me to prove myself more, that I'm deserving of that position?
I slowly shook my head, "No sir, hindi ko po alam." Nag-aalinlangan kong sagot.
Bahagyang humagikhik si Mr. Villanueva bago umalis sa pagkakasandal sa bangko at ipinatong ang magkabilang siko sa lamesa, "Your Dad wanted to pass down the position to you by himself." ani niya at bahagyang napakunot ang noo ko.
"What does that mean, sir?" I confusedly asked, slightly tilting my head.
Mr. Villanueva chuckled, "Gusto niyang siya mismo ang magpapasa sa'yo ng posisyon. Hindi ko lang alam kung kailan pero siya na mismo ang nagsabi na uuwi siya ng Pilipinas para sa araw na yun."
—---------
a/n: wala ako ma-say dun, bahala na 'yan HAHAHAH
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co