Chapter 45
Grey's POV
Code gently circles his index finger around my shoulder blades. I could feel his hot breath brushing against my scalp before he inhaled my scent for the nth time, which made me chuckle.
"Ilang beses mo na akong inaamoy. Amoy pawis 'yan." Natatawa kong turan habang nakayapos sa katawan niya, nakapatong ang pisnge ko sa dibdib niya at bahagya pa itong idiniin.
Napatawa si Code, "Ang bango mo." ani niya bago muli akong inamoy. Hindi ko alam kung inaamoy lang ba niya ang ulo ko o hinahalikan na rin.
Napahagikhik ako bago mas idiniin ang pisnge ko sa dibidb niya, "Hindi ba mabaho?" Nag-aalinlangan kong tanong.
"Ha?" Inamoy nito ulit ang buhok ko, "Hindi naman, ah? Bakit magiging mabaho?" Taka niyang tanong, bahagya akong napanguso bago inabot ang buhok ko at kinapa iyon.
"Hindi ba... natalsikan ng tamod kanina?" tanong ko, narinig kong nasamid si Code, napa-ubo bago humagikhik.
"Talaga, patingin nga?" Inalis nito ang kamay ko, muli ko itong binalot sa katawan niya habang siya itong inuusisa ang buhok ko.
Ilang segundo ko siyang pinakiramdam na para akong kinukutuhan, maya-maya ay humagikhik ito, muling binalot ang braso sa katawan ko bago ako hinalikan sa ulo.
"Wala naman, guni-guni mo lang yun." ani niya bago mas hinigpitan ang yakap sa'kin at mas hinigit ako palapit sa katawan niya.
Natahimik kami, pa-simple kong inamoy ang dibdib niya, hindi iyon mabango dahil balot na balot din siya ng pawis kanina. Pero hindi rin ito mabaho at sakto lang ang amoy. Amoy... Code lang, ganun. Masarap siyang amuyin para sa'kin.
"Nagugutom ka na ba?" tanong niya bigla, ini-angat ko ang ulo ko mula sa pagkaka-unan sa dibidb niya bago siya nilingon.
Bahagya akong napangiti bago mas ibinalot ang binti ko sa binti niya na nasa ilalim ng kumot. Halos pumatong na rin ako sa kaniya at mas hinigpitan ang yakap sa katawan niya "I don't wanna leave this position." I mumbled, shy with what I just said.
Code chuckled before caressing the skin on my arm where his hand was pressed against. "You want to cuddle more?" he softly asked. I nodded before hiding my face on his chest, which made him chuckle, his chest shaking a bit.
"So you like cuddling now?" he asked, teasing me.
I hummed before punching the skin on his side, making him jolt up, "I don't like it." I said in the same teasing voice he used.
He chuckled, his chest won't stop from shaking which gave me a slight headache. "Kaya pala kulang nalang kagatin mo yung dibdib ko habang naka-unan ka. Ayaw mo pala, huh?" Pang-aasar niya lalo, napanguso ako bago nalingunan ang utong niyang ilang pulgada lang ang layo sa mukha ko.
Dahan-dahan akong gumalaw at inilapit ang mukha ko doon, nang bigla ko iyong isubo ay agad siyang napadaing at ini-arko ang likod niya.
"Ah~ Grey!~" Ungol niya na ikinahagikhik ko bago agad inalis ang bibig ko doon.
Kahit nahihirapan at masakit ang balakang ay lumayo ako sa kaniya at naupo sa kama.
"Gutom na ako!" Pabiro ko itong hinampas sa tiyan. Napatawa siya bago bumangon na rin at naupo sa kama.
Sinamaan ko ito ng tingin, "Ibili mo 'ko ng Chowking." Ngumuso ako.
Bumungisngis si Code bago ako hinalikan bigla sa labi na ikinagulat ko. "What's that for?" I confusedly asked before brushing my finger against my lips.
Code smiled and shook his head, "I'm just happy," he said, and my brows furrowed.
"Happy about what?" I confusedly asked.
He tilted his head slightly and smiled. "Us, I'm happy about us," he softly said.
My brows furrowed, my lips twitched, I scoffed, and faced my side before playfully pushing him away as my hand pressed against his chest.
He chuckled, he leaned closer to me to steal another kiss while I tried to dodge it and playfully push him away. The next seconds, we're already laughing on the bed, my back pressed against the soft mattress as he has already hovered on top of me, pinning my arms on both sides of my head as he slowly leans closer to me, threatening to kiss me.
I squirmed under him, laughing as I tried to avoid him. "Code...! Ano ba!? Gutom na ako!" Nagpumiglas ako sa ilalim niya.
Humagikhik ito, naramdaman ko na ang labi niyang dumampi sa leeg ko na medyo ikinakiliti ko.
"Sige na, isa lang..." Malalim ang paghinga niya na naramdaman ko sa leeg ko. Agad namilog ang mata ko bago mas sinubukan na kumawala sa kaniya, "Isa pa?! Code, pagod na 'ko! Magpahinga na muna tayo!" sigaw ko na may halong paghingi ng saklolo.
Biglang humagalpak ng tawa si Code na ikinapagtaka ko, "Bakit?!" Kunot-noo kong tanong.
Humagikhik ito, ibinaon ang mukha sa leeg ko na medyo ikinakiliti ko pa. "I didn't mean sex, Grey. I just wanted a kiss." he said, laughing.
I scoffed before rolling my eyes, playfully hitting his dick when my knee, "Sige na, humalik ka na. Tapos um-order ka na! Gutom na ako!!" Pagmamaktol ko sa ilalim niya.
Muli itong tumawa bago inalis ang pagkakasubsob sa leeg ko at inilapit nito ang mukha sa mukha ko. Umiwas ako ng tingin at hinintay na dumampi ang labi niya sa labi ko.
"Look at me." He ordered, and I swallowed the lump in my throat before facing him.
I'm afraid that if we locked eyes, it won't just be a kiss that we'll be doing.
I felt my lips quiver a bit because of how intensely he looked at me. He brushed his lips against mine as they finally made contact with each other.
He was edging me, just brushing his lips against mine and not kissing them.
"Code..." I breathed up, my chest rising up and down.
"Hmm?" he hummed, a smile crept on his lips.
"Just kiss me, please," I begged. Not just that he was edging, but I'm really hungry and wanted to eat.
He chuckled before finally pressing it against my lips, sucking my lower lip as I slightly bite his upper lip.
He pulled away, and I chased his face. I was disappointed when he sat up on the bed, letting go of my arms.
He wiped the side of his lips, "Sige na, o-order na ako." ani nito bago tuluyang bumaba ng kama at kinuha ang towel na nakasabit sa bangko bago iyon itinapis sa beywang niya.
Napabuntong-hininga ako at pinanood siyang pumasok ng banyo. Nang sumara na ang pinto ay agad akong napahiga sa kama. Kinapa ko ang kumot at ipinatong iyon sa parteng gitna ko lalo pa at wala pa rin akong saplot.
I lay down on the bed, staring at the white ceiling above me as I rest my hand on my stomach.
I can't believe it. After years and years of building my walls, I voluntarily just... opened the gates for Code. After years of convincing myself that I don't love him anymore and I hate him to the bones, I finally realized that... I am actually in love with him. My love for him is so strong that I cannot bring myself to hate him.
I realized I was just... making a fool out of myself if I said I hate him.
Maybe I did. I got mad and angry at him. I despised him for using me before. I suffered a lot throughout the years and have lost myself a thousand times. But now that he seemed like... he has changed, I'm not scared to risk it again. I'm not afraid to risk myself and my sanity if that means I'll get to be with him again.
And... if things go downhill for the second time, I don't care anymore. He made me look like a fool again, and... I'll deal with the pain like I dealt with it before.
Now, I just really want to... enjoy the moment we're together.
I glanced at the bathroom door when Code came out wearing the same towel around his waist. He said he has already ordered our food, and we'll just have to wait.
Since I was having a hard time standing on my own two feet, I asked Code to help me walk towards the bathroom. He even offered to help me shower, but I just pushed him away, afraid we might go for another round in the bathroom.
After I showered and changed into much comfortable clothes, I prepared a set of clothes for him. When I came out of the bathroom, I told him to shower while we waited for the food. And when he finished showering, the food came just in time.
We sat in silence as I devoured the food he ordered. It's past lunchtime, and this is my first meal of the day. When we met at the grocery's parking lot today, I hadn't eaten anything yet since I was planning to eat at the store. But Code and I met, and while I was waiting for him in my condo, I couldn't bring myself to do anything and just waited. And after we talked, we proceed on fucking with an empty stomach— of course, it's important for me to have an empty stomach before having sex.
"Hello? Chiara? Yes, anak, I'm eating my lunch palang, I'm at the office, nagkaroon ng emergency, eh." Agad akong napa-angat ng tingin kay Code nang magsalita ito.
Bahagyang namilog ang mata ko habang nakikinig sa usapan nila, "I'm sorry, anak if hindi nakapagpaalam si Daddy sa'yo. Don't worry, inaasikaso ko na yung trip natin sa China." ani ni Code bago ako tiningnan.
Narinig ko ang tili ni Chiara sa kabilang linya bago napangisi nang bahagya at sumubo ng pagkain, "Yes, yes, kasama natin si Doc Grey, don't worry. Kailangan lang tapusin ni Daddy ang work niya. Don't worry, pag-uwi ko, mag mo-movie night tayo." Nakangiti nitong turan bago sumubo ng ulam.
Nagbaba ako ng tingin sa pagkain ko at tahimik na nakinig sa usapan nila. Ilang beses humagikhik si Code sa harap ko habang kausap ang anak. Hindi ko gaanong naririnig ang sinasabi ni Chiara dahil hindi naman ito naka-loud speaker pero sa tuwing titili at tatawa ito ay naririnig ko.
Nagpaalam na si Code sa anak at ibinaba ang cellphone niya sa lamesa, napabungsingis ako, "Office, huh?" Nag-angat ako ng tingin sa kaniya na may nakakalokong ngiti sa labi.
Napatawa siya at umiling habang nakatingin sa pinggan niya, "What do you want me to tell her? That I was actually doing her Doc Grey and not paperworks?" he arched a brow, I almost choked on my food before I kicked his feet under the table.
"Fucker," I mumbled before taking a sip of my drink.
Code chuckled before slightly shaking his head, "About what you said... a while ago," he brought up.
My brows furrowed before lifting my head and confusedly looking at him, "Which one?" I asked.
Code lifted his head, "About... you wishing Chiara was our kid. Gusto mo ba? Na... maging... tatay rin ni Chiara?" tanong nito. Doon ay natigilan ako. Nagparte ang mga labi ko bago nag-ayos ng upo.
"Paano?" Naguguluhan kong tanong. Ngumuso si Code bago pinaglaruan ang kutsara sa pinggan.
"Adoption? You can adopt Chiara so you're her father by law while I'm her... biological father," he explained, and my lips parted.
I like the idea. Of course, little by little, we will build the family we planned to have before. But for some reason, I have a lot of questions. Code and I haven't really settled our situation and defined our relationship to each other. We just simply... just got into good terms.
I have a lot of questions. I have a lot of concerns.
One is... "Paano yung... nanay ni Chiara? Hindi ba't... kailangan ng consent niya kung ganun?" I asked, swallowing the food in my mouth.
Code's eyes widened, his lips parted, before he avoided my eyes.
See. Everything is not yet settled. Code and I just finally... got in good terms, but that does not mean everything is back to how it used to be. It does not mean that everything is in good condition and everything is okay.
I forced a smile, let out a chuckle before looking down on my food. "It's fine, huwag na muna natin isipin yun. Hindi naman ako gumagawa ng labag sa batas kung... makakasama ko si Chiara at aasta pangalawang ama niya, diba?" tanong ko sa kaniya.
Agad naman siyang tumango, "Hindi naman," bahagya itong napangiti. "Hindi ka naman makukulong." Natatawa niyang turan bago nagpatuloy sa pagkain.
Nang maubos namin ang mga in-order niya ay inimpis na namin ito at nilinis ang lamesa. Habang nagpapahinga ako sa sofa at nanonood ng series na hindi ko pa rin matapos-tapos ay naka-upo sa tabi ko si Code at nagbo-book ng ticket.
"Kailan ka mag fi-file ng leave sa trabaho?" tanong niya, nilingon ko siya at bahagyang nginuya ang labi ko.
"Actually nakapag-file na ako, December 21 to January 4 ang leave ko. Na-approved na rin siya kaya... pwede ka nang mag-book ng flight." sagot ko at agad siyang tumango.
"Then... aalis tayo ng 21, then... hanggang 27 lang tayo sa China. May gusto ko pa bang puntahan?" tanong niya at bahagyang napakunot ang noo ko.
"Bakit ako ang tinatanong mo? Hindi ba't dapat ay ang anak mo?" tanong ko sa kaniya at napahagikhik siya bago tumango.
Makalipas ang ilang oras at ilang episodes ay natapos siya sa pagbo-book ng flights at hotel namin. Tinatanong-tanong din niya ako kung saan daw ba magandang pumunta sa China pero ako itong tawa lang ang naisasagot sa kaniya.
"Akala ko ba half-Chinese ka?! Bakit wala kang alam na pasyalan sa China?!" Napahagalpak ako ng tawa sa reaksyon niyang gulat na gulat at naguguluhan.
Sinapo ko ang tiyan ko habang itinapon ang ulo sa kakatawa.
"I already told you! It has been more than a decade since I last stepped my feet on China! Hindi na ako pamilyar sa lugar. Kahit ang magsalita ng Mandarin hindi na ako maalam!" Nahihirapan kong sagot sa kaniya dahil kinakapos na ako ng hininga kakatawa.
Ngumuso lang si Code bago muling sumandal sa sofa at nakatutuok sa cellphone niya para maghanap ng pasyalan sa Beijing.
Nang sumapit ang alas sais ng hapon ay nagpaalam na ito. Gusto ko pa sana siyang ihatid sa bahay niya pero nagkaroon kami bigla ng kasunduan.
Hindi kami magpapansinsang dalawa lalo na sa ospital, iyon ang requets ko. Habang ang sa kaniya naman ay hangga't maaari ay hindi ako pupunta sa bahay nila o di naman kaya ay hindi kami magpapansinan kapag nasa paligid ang driver niya na si Kuya Top.
Noong una ay ayaw kong pumayag lalo na sa hindi ko pagpunta ng bahay niya. Pero ang sabi niya ay hindi lang ako pwedeng pumunta kapag may araw pa. Pero kung lampas alas syete na ng gabi ay pwede naman na raw akong bumisita.
Hindi ko pa rin maintidihan kung bakit. Ilang beses ko siyang tinanong kung bakit pero paiba-iba ang sinasabi niya na hindi naman nasasagot ang tanong ko.
Sa huli ay pumayag nalang ako sa gusto niya at nagpaalam na. Nang makaratig siya sa bahay nila ay nag-message pa ito at nag-send ng picture nilang mag-ama na naonood ng Disney movie.
Agad gumuhit ang ngiti sa labi ko bago kinunan ng picture ang TV at ang hapunan kong nasa mangkok.
To: Nicodemus Ace
I'm watching too. Enjoy!
From: Nicodemus Ace
You too, enjoy watching, 'wag kang magpakapuyat, may trabaho ka pa.
You reacted to Nicodemus Ace Costa's message.
To: Nicodemus Ace
Kayo rin, may pasok si Chiara bukas, huwag kayong magpakapuyat, masama sa health 'yan.
Nicodemus Ace Costa reacted to your message.
From: Nicodemus Ace
Opo, Doc Grey 😚😚😚
A sigh escaped my lips before placing down my phone on the sofa and continuing to watch the series while eating. After two episodes, I finally finished my food and called it a night. I turned off my TV and washed the dishes I used before heading to the bedroom to brush my teeth and tuck myself in bed.
I am scrolling through my social media when Code sent me a message.
Nicodemus Ace Costa sent a photo.
From: Nicodemus Ace
She's asleep na po, ikaw rin, matulog ka na.
To: Nicodemus Ace
Matutulog na nga po, ito na nga, eh.
You sent a photo to Nicodemus Ace Costa
Nicodemus Ace Costa reacted to your photo.
From: Nicodemus Costa
Make sure to cover the hickey on your neck, mahahalata ka nila Louis, baka maiingit yun.
I burst out laughing after reading his message. I reacted with a 'haha' reaction to his message before replying.
To: Nicodemus Ace
Of course
To: Nicodemus Ace
I'll sleep na, goodnight Code
From: Nicodemus Ace
Goodnight Grey
Instead of covering up the hickey and using a bunch of concealer the next day, I decided to wear a turtleneck instead. It won't be too suspicious since the weather in Manila is really cold right now, and it would save me much more time since if I try to cover the hickey all over my neck, it would take me about an hour to do so.
Louis and Bianca didn't suspect a thing. They didn't notice how I would walk like a pregnant penguin inside the hospital and struggle to sit down during our lunch break.
Code would check up on me and ask me about my day. I would reply to him with the same thing for the next day, since nothing surprising or extra happened in the hospital.
I was surprised when one night he called me and said he was at the parking lot of the hospital. I immediately rushed to his location, making sure no one would see us.
"What are you doing here?!" I whispered-shouted at him.
He just chuckled before pulling out something from his car, "Just wanted to see you. It's been three days since I last saw you," he said, and a scoff escaped my lips. I was surprised when he handed me a bouquet of green carnations.
"Do you know what green carnation means?" he asked. I lifted my head and looked at him, surprisedly, before shaking my head.
He smiled, "May letter sa loob, basahin mo nalang." ani niya at napasinghal ako bago napa-irap at pabiro siyang hinampas sa dibdib.
He told me we'll be having dinner at a fancy restaurant. But before we left the parking lot, I asked him if he wanted to just eat or want to do something else. He immediately understood what I meant, and instead of us driving to the restaurant where he had booked us a reservation, we drove to his condo unit.
I woke up with a heavy feeling on my chest, as usual. Code has his arms wrapped around my chest, his cheek resting on one of my mounds. I reached for my phone carefully on the bedside table, avoiding waking up Code beside me.
But with just my minimal movement, Code opened his eyes.
"Morning," he said in a hoarse voice. A smile grew on my lips before I brushed the few strands of hair from his eyes.
"Aalis na ako, may shift pa ako mamayang 6 AM." ani ko sa kaniya, kailangan ko na rin magmadali lalo pa at alas quatro na ng madaling araw.
Tumango si Code bago bumangon ng kama, nagulat ako nang bigla itong magsuot ng damit niya na nakakalat sa sahig.
"Sasama ka? Uuwi na ako," Naguguluhan kong tanong, nilingon ako nito at ngumiti. "Ihahatid lang kita. At isa pa, hindi ka pa kumakain, kakain muna tayo." sagot niya at nagparte ang labi o bago tumango.
Dumaan muna kami sa 24/7 na KFC malapit sa Rockwell, dahil sa gutom ay medyo naparami ang kain ko kaya naman busog at bundat ako nang lumabas kami ng food chain. Inihatid pa niya ako hanggang sa makarating ako sa baba ng condo, hinintay niya muna akong makapasok sa loob bago umalis.
December 20 na ngayon at bukas ay simula na ng leave ko. May mga inaasikaso akong papeles sa clinic ko nang may mag page sa akin sa ER dahil sa batang nagsusuka't-tae. Agad kong isinuot ang coat ko at kinuha ang stethoscope bago humaripas ng takbo palabas ng clinic.
May nakita akong kurtinang nakasara na, inakala ko na iyon ang batang pasyente kaya naman laking gulat ko nang makita na si Code ang nakahiga sa kama.
"Anong nangyari—" Agad akong natigilan nang biglang pumasok ang isang nurse.
Agad gumuhit ang malaking ngiti sa labi ni Code nang makita ako, "Ikaw ang gagamot sa akin?" Masaya nitong tanong.
Napabuntong-hininga ako bago umirap, "Nasaan yung batang nagsusuka't-tae?" tanong ko sa nurse.
"Andito po doc, yung pang-apat na kurtina." Sagot ng nurse at napabuntong-hininga ako bago tumango.
Nagbalik ako ng tingin kay Code na mukhang dismayado, "I'm a Pedia, bakit kita gagamutin? Matanda ka na." Masungit kong turan dito bago umalis at iniwan na siya.
Inasikaso ko na ang batang nagsusuka't-tae. Agad ko itong kinuhaan ng stool sample at ipinadala sa lab para ipa-test. Niresetahan ko rin ng gamot ang bata bago sinabihan na bumalik sa mga kasunod na araw para sa results ng test niya. Ibinilin ko na rin iyon kay Louis lalo pa at wala ako simula bukas.
Pagkatapos kong kausapin si Louis ay nagdamali akong pumunta ng ER para puntahan si Code kung saan ko siya iniwan kanina. Pero laking pagkadismaya ko nang makita na wala na siya rito. Hindi ko naman magawang magtanong sa nurse dahil ayaw ko siyang maghinala. Agad nalang akong bumalik sa clinic ko para tawagan ito.
[Oh? Napatawag ka—]
"Nasaan ka na? Anong nangyari sa'yo kanina?" Alala kong tanong rito, narinig ko itong tumawa bago nasundan ng pagbuntong-hininga niya.
[Matapos mo 'kong sungitan kanina, nag-aalala ka—]
"Siyempre susungitan kita kasi biglang pumasok yung nurse. Ano ngang nangyari sa'yo?!" Nanggigil kong turan dito. Napasapo na ako sa noo ko bago naupo sa swivel chair ko.
Humagikhik ito, [Wala, nasugatan lang ng bakal sa site sa Rockwell, maliit lang naman, nagpaturok lang ako ng anti-tetano.] sagot niya at agad nahulog ang panga ko.
"Hindi ka kasi nag-iingat! Tandang-tanda mo na, lagi ka pang nasusugatan! Ang clumsy-clumsy mo! At isa pa, may mas malapit na ospital sa Rockwell, bakit nakarating ka ng Binondo?" tanong ko rito.
Muli siyang bumuntong-hininga, [I just wanted to see you, that's all.] The sudden drop in his tone of voice made me feel guilty for shouting at him.
I let out a sigh before massaging my forehead, "Okay, fine, I get it. You just wanted to see me. Pero sana sa susunod, kung masaktan ka o may mangyari man sa'yo na masama na concern sa health mo, 'wag ka nang pumunta pa ng Binondo. Baka naman... nabaril ka na sa balikat tapos nagawa mo pang magmaneho papunta ng Binondo para lang makita ako." Saway ko rito at narinig ko siyang humagikhik.
[Opo, mag-iingat na next time.] ani niya na parang bata.
Nag-hum ako bago tumango, "I'm sorry for shouting at you, too. Nag-alala lang ako." I felt guilty for shouting at him. He sounded so defeated after I shouted at the call that I felt a slight pinch in my chest.
He chuckled, [Yieee, hindi ako matiis!] Pang-aasar nito.
Napa-irap ako bago tumayo mula sa bangko, "Sige, pakiramdaman mo sarili mo, mag-iingat ka, bye." Hindi ko na siya hinintay sumagot pa at pinatay na ang tawag.
Ilang oras pa akong tumagal sa ospital, sinigurado ko rin na nasa maayos na lagay lahat ng pasyente ko at nakapag-paalam ako sa kanilang lahat na hindi ako makakapasok sa mga susunod na araw. Nagpaalam din ako kila Louis at Bianca na ang alam ay kasama ko ang magulang ko na mag celebrate ng holiday.
Nang dumating ako sa condo ko para maligo at kunin ang luggage at duffel bag ko na noong isang araw ko pa na inimpake bago nag-drive papunta sa condo ni Code dahil napagkasunduan namin na doon kami tutulog ngayong gabi kasama ang anak niya lalo pa at 4 AM bukas ang flight namin.
Nadatnan ko na ang mag-ama sa condo, tuwang-tuwa si Chiara nang makita ako at nagtatalon papunta sa akin para salubungin ako.
"I'm so excited na po, Doc Grey! I'm so excited!!!" Nagtatalon ito pabalik ng sofa. Napahagikhik ako bago napa-iling at nilingon si Code sa tabi ko na pinagmamasdan din ang anak.
"Sa tingin ko hindi siya makakatulog ngayong gabi." ani niya habang naka-cross ang mga braso.
Pinanood ko rin si Chiara na nasa sofa at nanood ng TV, "Mukha nga, puyat tayo ngayong gabi." ani ko bago nilingon si Code. Bigla namang gumuhit ang ngisi sa labi niya kaya agad ko siyang siniko, "Kasi magbabantay ng anak mo—"
"Wala akong ibang sinasabi!" Depensa agad niya habang nakataas ang magkabilang kamay.
Napa-irap ako bago naglibot ng tingin sa kwarto, "Ipinalinis mo ba 'to? Yung kwarto? Yung kama? Tandaan mo kasama natin ang anak mo. Binaboy natin yun unit kagabi." tanong ko sa kaniya.
Humagikhik ito bago tumango, "Opo, pina-deep clean ko kaninang umaga. Relax ka lang, magpahinga ka muna habang nagluluto ako ng hapunan." ani niya at tumango lang ako.
Si Code na ang nag-asikaso ng luggage at bag ko. Inilagay niya iyon sa isang tabi kasama ang mga gamit nilang mag-ama. Tinabihan ko si Chiara na nanonood ng movie sa sala. Maya-maya ay nagtawag na si Code para mag-hapunan.
Pagkatapos kumain ay ako na ang naglinis ng lamesa at naghugas ng pinggan habang naliligo si Code. Tama ang hinala ko na hindi makakatulog si Chiara dahil habang nakahiga na sa kama ay paulit-ulit nitong sinasabi na excited na siya.
Pagsapit ng 1:30 ay bumangon na kami ni Code at naghanda na sa pag-alis. Kasunod niyang binihisan ang anak na ngayon palang inaantok. Ibinaba muna ni Code ang mga luggage namin sa baba habang inaayusan ko ng buhok si Chiara. Hindi ako maalam magpuyod ng buhok ng bata kaya nakaharap ako sa iPad niya habang inaayos ang buhok nito. Sakto naman na pagkadala ni Code ng lahat ng gamit sa sasakyan ay may dalawa ng puyod si Chiara sa ulo.
Buhat-buhat ko ang bata nang bumaba kami ng condo. Nakatulog na ito sa balikat ko at dahan-dahan kong isinakay sa likod ng sasakyan.
Nang makarating kami sa NAIA ay hindi kami ganun katagal na naghintay at nakasakay din ng eroplano. Pagkatake-off na pagkatake-off ng eroplano ay pare-parehas kaming tatlo na nakatulog.
Halos 9 AM na nang makalapag kami ng China, hirapan namin gisingin si Chiara at kailangan kong buhatin habang naglalakad sa airport at si Code ang may dala ng mga luggage namin.
Dumiretso kami sa hotel kung saan nag-book si Code at bago pa man maglibot-libot ay ginugol namin ang buong umaga at hapon namin para matulog.
Gabi na nang kumain kami at namasyal. Sa tuwing kakausapin ako ng mga local dito sa Mandarin ay nagagawa ko naman sumagot subalit hirapan. Hindi rin kami gaanong nakapaglibot dahil pagod pa rin kami kaya ipinagpatuloy namin ang pamamasyal sa mga sumunod na araw.
Wala pang pasko ay puno na ang hotel room namin ng mga laruan at pinamili ni Chira. Nakapamili na rin ako ng mga pasalubong sa kaibigan ko at ilang gamit para sa akin.
Naging biruan na rin namin ni Code ang pagiging half-Chinese ko pero ilang beses kaming naligaw sa Beijing dahil hindi ko mabasa nang maayos ang mga signboard. Ilang beses kaming nagbangayan ni Code sa kalsada na parang matandang mag-asawa.
Nang sumapit ang 24 ay pumunta kami sa Universal Beijing Resort. Tuwang-tuwa si Chiara doon at halos mawala sa paningin namin ni Code ng ilang beses. Habol kami nang habol ni Code dito dahil sa kalikutan niya.
Wala pa kaming isang oras doon ay may isang paper bag na dala na si Code na pinamili ng anak. Nang mas tumagal ay ilang pagkain ang natikman namin at ilang shows din ang pinuntahan namin. Sulit ang buong araw na ginugol namin doon dahil kahit pagod na pagod na ay may gana pa rin akong maglibot.
We took hundreds of pictures with different mascots and establishments. Even at my age, 32, I didn't get disappointed and I kept on getting surprised and surprised with everything in the place.
"First time mo ba rito?" tanong sa akin ni Code habang kumakain kami sa isang tabi.
Umiling ako, "I've been here when I was a kid, pero sobrang tagal na nun. Mga 200...— hindi ko na tanda." sagot ko at utay-utay tumango si Code.
Akala ko ay doon kami magce-celebrate ng pasko. Pero bago pa man mag alas dose ay pumunta kami sa isang Chinese restaurant na maski ako ay ikinamangha.
Hindi mapakali si Chiara nang ihain na ang mga pagkain na in-order ng ama. Nagsimula na kaming kumain at nalingat na sa oras.
Maya-maya ay nagsigawan ang mga staff ng restaurant sa baba. Doon lang namin napagtanto na alas dose na pala.
Nang umingay ang mga fireworks sa labas ay agad kaming napatayo para dumungaw sa balcony ng restaurant. Si Chiara ay walang patid sa kakatalon habang nagpapakuha ng picture at video sa ama.
Nakatayo lang ako sa may gilid, dalawang metro ang layo sa kanila habang pinapanood ang mag-ama.
I feel... fulfilled. I feel... contented with this. For some reason, I feel... happy with our setup. I'm happy with how things are with us right now.
Maybe letting go of the pain that once almost killed me was the best thing I could do. Opening my heart for the same man who once hurt me might be... for good.
I jolted up when Code suddenly wrapped his arms around me, my eyes immediately grew wide as I faced him, a smile flashing on his lips.
"Merry Christmas, Grey," he softly said. A smile grew on my lips before I tiptoed so I could kiss him on the lips.
His eyes grew wide, which made me giggle. "Merry Christmas, Code," I replied, and I saw how his cheeks turned a light shade of red.
I chuckled and looked up at the sky as the fireworks continued. Chiara is a meter away from us, jumping as she points at every fireworks that explode in the sky.
Suddenly, I had to urge to ask Code something. It might ruin our night. But I'm also hoping he could answer it honestly so that I could finally have my questions answered.
Maybe... this was also for the best. So I could finally let go of some baggage I was carrying for the past years.
I faced Code, who also seemed amused by the fireworks. A small smile crept on my lips before I called his name, "Code?"
He immediately looked at me, smiling as he raised both his brows, "Yes?" he asked softly.
I swallowed a lump in my throat before pursing my lips, "Can I ask you a question?" I asked.
His lips parted, he immediately fixed his posture before nodding, "Of course, Grey, anything, you can ask me anything," he replied, his expression gone serious and concerned.
I bit my lower lip. I was surprised when he suddenly reached for both my hands, facing our bodies against one another.
"Problema? May problema tayo?" Malumanay niyang tanong at agad akong umiling.
I lowered my head and took a deep breath. The moment I lifted my head and locked eyes with him, I felt like my stomach dropped.
I have to ask him. I need to ask him about it. In that way, I could finally move on and live in peace and start fresh with him.
I took a deep breath and gripped his hand tightly, "Code, mi... minahal mo ba ako dati? Kahit kaunti? O totoo yung sinabi mo na... ginamit mo lang ako para sa katawan ko at para mas makilala ang sarili mo? Niloko mo lang ba talaga ako? Code?"
—-------
a/n: see you next week heheheheh, follow mme on Tiktok dominous_wp and Facebook @Dominous WP
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co