Chapter 57
Warning 18+
Grey's POV
Without second thoughts, without wasting any time, I jumped out of the sofa and ended the call with Cairo. I just grabbed my keys and wallet before rushing out of the unit, counting almost every second, counting almost every breath I took.
The more I step on the gas, the more I can feel my heart beating wildly. I could feel my hands getting weaker and weaker every minute, but I would still grip tightly on the steering wheel as I maneuvered it.
I could feel myself crying— I know I would be crying any minute now. But unlike in the past days when I was crying from guilt and sadness, this time, I'm crying out of fear that I might lose them.
I could handle not being in a relationship with Code, but still having the slightest chance and hope we would come across each other's path again. The road? The streets? The mall? The grocery? Gym? 7/11? Hospital? There are a lot of places we can bump into here in Manila.
But Canada? A different country? That's a different story...
"No... no..." Tears started pouring down my cheeks as the thought of losing him— them forever flooded my mind.
I aggressively wiped my tears with my trembling hands while my lips quivered. This time, I could no longer hold on to the steering wheel properly, my left hand crawled on my chin, up on my lips as I bit down on my index finger.
Shaky breaths would escape my lips as I maneuvered the car. Gladly, there was not much traffic or stops and I was able to drive in the fastest way I could.
I just hope they're still there.
A shaky breath escaped my lips, "Please..." 'wag muna kayong umalis.
I could hear my tires screeching on the ground the moment I parked a few meters away from their house. When I saw someone packing luggage inside their white Alphard, I took that as a sign that they still hadn't left.
I jumped out of my car, screaming the moment my feet hit the ground. "Code?! Chiara?!" I shouted like a madman outside, which immediately caught the attention of the person who was arranging things inside the vehicle.
"U-Uh, nasa loob pa po sila sir, sino po sila?" tanong nito.
Una kong napansin na pamilyar sa akin ang mukha ng lalaking ito. Hindi ko lang matandaan kung saan at kailan ko siya nakita.
Nang tumigil ako sa gilid niya ay agad akong napatungo at itinukod ang mga kamay ko sa magkabila kong tuhod habang naghahabol ng hininga.
"A-Andiyan... pa... po... s-sila?" Hinihingal kong turan.
Nag-hum ang lalaki sa harapan ko, "Oo, saglit, tatawagin ko—" Paalis na sana ito nang pigilan ko siya.
"B-Baka pwedeng... pumasok nalang po ako? Kakausapin ko si Code." Pigil ko rito na may halong pagsusumamo sa boses.
Nang tingalain ko ito ay taka ako nitong pinagmasdan ng ilang segundo bago tumango at inalalayan pa ako papasok ng gate.
"Esme, alalayan mo nga muna si Sir papasok. Hinahanap si Sir Code." ani nito. Nang makita ako ng babae ay agad namilog ang mga mata nito.
"S-Sir Grey...!!" May pagkataranta sa boses niya. Agad ako nitong hinawakan sa braso at inalalayan papasok ng bahay.
"Sheila! Si Sir Grey! Tawagin mo si Sir Code!!" sigaw nito. Pina-upo muna ako nito sa sofa. Sandali siyang umalis at iniwan akong nagpapahid ng pawis sa sala. Maya-maya ay bumalik ito na may dala ng tubig sa baso.
"Nasa taas lang po sir Sir Code— ay, andiyan na pala." Agad akong napalingon sa gawi ng hagdan kung saan nagmula ang mga yabag ng paa.
Nang magtagpo ang mga mata namin ni Code ay agad kumalabog ang dibdib ko. Nagparte ang mga labi ko at animo'y kinapos ako ng hininga.
Sa isang iglap ay bumagsak ang ekspresyon ni Code. Nakita ko kung paano dumilim ang mukha niya at nanlisik ang mga mata. Dali-dali itong bumaba ng hagdan sa puntong nag e-echo sa buong bahay ang yabag ng paa niya.
Nakalimutan kong huminga nang tumigil siya sa harap ko, dalawang dangkal ang layo sa akin. Kahit alam kong galit siya, kahit alam kong masama ang loob niya sa akin ay sinubukan kong magsalita.
"C-Code—"
Before I could even call out his name, he grabbed my hand and dragged me out of his living room, enabling me to walk properly on both my feet, where I ended up losing my balance.
The water fell from my hand, the glass shattering on the tiled floor where he just dragged me like a worthless rag. I felt a few glass pieces pierce through my skin, which I brushed off as his grip on my wrist was so tight that it was the only pain I could focus on.
"Code—! Sandali!! Aray!!" Napasigaw ako nang bigla niya akong itapon sa pintuan, dahilan para mauntog ako sa kahoy na pinto.
Agad akong napasapo sa ulo ko at hinimas-himas ang parte na tumama sa kahoy. "Ang kapal ng mukha mo! You don't have the right to come here—"
"Code! Magpapaliwanag lang ako!!!" Pigil ko agad sa kaniya. Alam kong maririnig kami ng mga kasambahay niya at kahit ang anak niya ay baka narinig na rin ang sigaw ko pero kailangan kong sabihin sa kaniya ang totoo. Kailangan ko siyang makinig at maliwanagan.
I slowly crawled closer to him. With my shaky hands, I slowly reach for his sandals, "Makinig ka sa'kin, please..." Nanginig ang boses ko habang utay-utay kong inilapit ang mukha ko sa paa niya.
"Magpapaliwanag ako. Makinig ka. 'Wag... 'Wag niyo 'kong iwan." Sunod-sunod na umagos ang mga luha ko na kanina lang ay wala sa mga mata ko.
Nang mag-angat ako ng ulo sa kaniya ay masama pa rin ang tingin niya sa akin subalit hindi na kasing galit ng kanina.
Humikbi ako bago iginapang ang kamay sa may binti niya, "H-Hindi ko idinamay si Chiara, Code. Hindi siya kasama sa plano ko." Utay-utay akong umiling habang ang mga luha ay sunod-sunod na umagos sa pisnge ko.
"Maniwala ka sa'kin, please, hindi ko idadamay yung anak mo. Simula palang, sinabi ko na sarili ko na hindi ko siya idadamay dahil alam kong... inosente si Chiara, inosente yung bata." Nabasag ang boses ko. Napahikbi ako bago itinungo ang ulo ko. Ang mga luha ko ay pumatak sa sahig habang sunod-sunod na pag-iyak ang kumawala sa labi ko.
"Hindi k-ko kayang gawin yun kay Chiara. Hindi ko kailanman... sasaktan ang anak mo. Hindi siya kasama sa plano, Code. Maniwala ka, please." Pagmamaka-awa ko sa kaniya.
Muli akong nag-angat ng ulo at nakitang namumula na at kumikinan ang mga mata nito.
Humikbi ako at napalunok ng laway, "At... tungkol sa pagganti, t-totoo ang mga sinabi ni Louis. Balak kong... sirain ang reputasyon mo sa harap mismo ng tatay mo. Binalak kong... siraan ka sa mata ng tatay mo para hindi sa'yo ibigay yung CEO position, kasi—..." Natigilan ako.
Nakita ko kung gaano kalalim ang tingin sa akin ni Code. Pero hindi lang iyon, nakita ko ang dahan-dahan na pag-agos ng luha sa pisnge niya.
"Kasi ano? Anong dahilan mo?" Matigas niyang tanong.
Muli akong napalunok ng laway, "Kasi... Kasi ang daya. Ang daya mo. Ang daya mo kung... kung makukuha mo yung pangarap mong posisyon tapos ako... tapos ako nasira yung pangarap kong bumuo ng pamilya." Muling nabasag ang boses ko bago tumungo.
Humigpit ang kapit ko sa binti ni Code, "Ikaw lang naman ang nakikita kong kasama sa pagtanda, eh. Wala ng iba. Ikaw lang. Ikaw ang gusto kong kasamang tumanda, magpakasal at bumuo ng pamilya. Code, kung hindi ikaw... ayoko." Nag-angat ako ng ulo habang ang mga luha ay nag-unahan na umagos sa pisnge ko.
"Pero anong ginawa mo dati? Sinira mo yung plano, sinira mo tayo, at kasama na dun ang pagsira mo sa mga pangarap ko. Kaya bakit... bakit ko hahayaan na makuha yung pangarap mong posisyon? Bakit ko hahayaan na... magtagumpay ka sa buhay habang ako itong nabubuhay sa galit at lungkot. Ikaw, magiging m-masaya ka, t-tapos ako... mag-isa." Nanginig ang mga labi ko. Ang kamay kong mahigpit na nakakapit sa binti niya ay utay-utay bumitaw hanggang sa agad ko itong naitakip sa mukha ko.
Sunod-sunod ang paghikbi na kumawala sa labi ko. Ang mga luha ko ay tila ba nanggagaling sa gripo at walang patid sa pagbuhos.
I pressed my bum against the back of my calves as I kneeled in front of Code. I lowered my head to the point that I was almost leaning on the floor.
"A-Alam kong mali, alam kong... ang sama kong tao para pagplanuhan ang pagbagsak mo pero, Code... Code nasaktan lang ako dati. Nasaktan lang ako. I suffered so much when you left. I suffered and lost my will to live. Alam kong mali na maghiganti pero... pero... pero ang daya kasi talaga. Sobrang daya!"
Hindi ko sinasadyang suntukin ang binti niya na nasa harapan ko lang. Sunod-sunod ang paghagulgol na lumabas sa labi ko sa puntong nag e-echo ito sa buong bahay.
Walang kibo si Code sa harap ko. Wala siyang imik o kahit anong ingay habang ako itong nagkakalat sa loob ng bahay niya.
Maya-maya ay nakita kong humakbang ang mga paa niya papalapit sa akin. Nang alisin ko ang kamay sa mukha ko at tiningala siya ay nakita kong dahan-dahan siyang lumuluhod sa lebel ko.
May mga natuyong luha sa pisnge niya subalit may mga bagong luha na umagos mula sa gilid ng mata niya.
He slowly reached for my cheek to wipe the tear on it which caught me off-guard. "I never wanted that position..." he faintly smiled.
He sniffled, and then his hand travelled to the back of my head, which hit the wooden door, and gently caressed it. "I came back... for you. I flew back here in hopes of seeing you again," he softly said.
My eyes grew wide. My lips parted while he caressed my head. "It was never the position, it was never the power or money that I wanted. It has always been you, Grey. Wala ng iba." he gave me a faint smile.
My lips quivered, I tried to return the smile, but I was so guilty of everything that I've done that I couldn't bring myself to raise at least one side of my lips.
I lowered my head and sobbed. I could feel my shoulders shaking as I gasped for air.
"Hey..." I felt Code held my shoulder, "I'm sorry," he apologized.
I immediately shook my head, "W-Wala kang kasalanan. A-Ako ang may k-kasalanan. Kasalanan ko 't-tong lahat!" Umiiyak kong sagot sa kaniya.
"Hey, hey, shhh ~~" I jolted up when he slowly wrapped his arms around me. He sat on the floor next to me as he pulled me closer to his chest.
"May kasalanan din ako, kasalanan ko kung bakit mo plinanong maghiganti—"
"Pero nagpaliwanag ka na. Naayos at napag-usapan na natin ang tungkol sa nangyari dati. Mali ko na hindi sinabi sa'yo ang plano ko noon." Namamaos kong turan.
Agad ko siyang kinapitan sa braso, "Pero Code, maniwala ka, wala na yun. Matagal ko nang napagdesisyunan na hindi ituloy ang plano. Noong... noong nagkikita tayo tuwing gabi, umayaw ako sa kasunduan natin dahil... dahil may kakaiba na akong nararamdaman! Simula noon, kinalimutan ko na yung plano!"
Kahit hindi niya tinatanong, alam kong kailangan ko pa rin magpaliwanag. Natatakot ako na baka kulang pa ang lahat ng sinasabi ko at sa may makalimutan pa akong detalye. Kung sakali man na magka-ayos kami ngayong araw, ayaw ko nang maulit ang ganitong pangyayari. Sasabihin ko na lahat ng na-aalala ko.
Code slowly nods as he cups my cheek with his hand. He smiled even though tears streamed down his cheeks.
I gripped his hand tightly and pressed it harder against my cheek, "Ask me, ask me whatever you wanna know. Sasagutin ko, ayusin lang natin 'to, 'wag niyo lang akong iwan, please." Pagmamaka-awa ko sa kaniya.
Marahan akong inilayo ni Code mula sa dibdib niya at sinapo ang magkabila kong balikat.
He took a deep breath, "May... May kasabwat ka ba sa plano mo? Bukod kila... Louis?" Nangangapa niya tanong.
Inalis ko ang palad niya sa pisnge ko at sinapo iy9on gamit ang magkabila kong kamay. "Si Cairo, sinabi ko sa kaniya ang plano ko at... at tutol siya noong una. Pinilit ko lang siya na... na suportahan ako pero... pero labas siya rito, wala siyang... wala siyang kinalaman sa nangyari." Kinakapos na ako ng hininga mula sa kakaiyak.
Umagos ang luha sa pisnge ni Code bago tumango, "I know, I understand. Pero... si Anthony? Yung... tungkol kay Anthony? May... nangyari raw sa inyo?"
Natigilan ako sa tanong niya.
Isa iyon sa mga bagay na nagawa ko nang kalimutan dahil hindi ko inisip na magiging importante pa iyon. Pero kung ikabubuti namin ni Code, ipapaliwanag ko iyon.
I slowly nod, "I-I... I thought there was something going on between you two, so... I... I planned on... snatching him from you. We had sex— but it was one-night stand at wala ng nangyari pagkatapos. Hindi na rin kami... nagka-usap o kahit anong contact sa isa't-isa." Pag-amin ko. Nakakahiyang aminin na nagawa ko yun para lang maghiganti. Nabaliw na nga siguro ako noong mga oras na yun.
A saw a small smile grew on his lip before he slowly nods. "Pero wala," sagot niya at nahawa ako ng ngiti niya at kahit umiiyak ay napangirit ako bago tumango.
"Akala ko lang—"
"Nagselos ka," Putol niya sa akin.
Sinamaan ko siya ng tingin. Talagang may gana pa akong samaan siya ng tingin.
Bumungisngis siya bago sinuklay ang ilang hibla ng buhok sa noo ko, "Ikaw? May... gusto ka pang itanong? May gusto kang malaman?" tanong niya pabalik.
Binasa ko ang labi ko at bumunot ng isang malalim na buntong-hininga lalo pa at barado ang ilong ko.
"Yung... Yung lalaki sa labas? Yung nag-aayos ng gamit niyo sa sasakyan? Si... Si Kuya Top na ba yun? Bakit... Bakit gusto mong iwasan ko siya at hindi magpakita sa kaniya?" tanong ko rito.
Nakita kong namilog ang mga mata ni Code, dumungaw ito sa labas na sinundan ko rin ng tingin.
"Grey, listen to me," he caught my attention.
He gently reach for my cheeks, "Siya... ang nagsumbong kay Dad noong college na nakikipagkita ako sa'yo. He was the one who snitched on me and told Dad that we were dating. And now... I'm afraid he might do the same thing. I wanted... I wanted to protect you." he explained as a tear streamed down his cheek.
I pursed my lips and slowly nodded before wiping his tears with my thumb, "But we can't hide this forever, right? We eventually have to tell your Dad the truth." I replied.
He pursed his lips before nibbling on his lower lip as he slowly nodded. I gave him a smile and rubbed my thumb against his cheeks, "Promise me we'll do this together this time, okay?" I said. He reached for my hand as he pressed it harder against his cheek.
"Code, promise me," I demanded. He looked straight at me in the eyes before nodding. "I promise," he gave me a smile.
He brought me to his room to rest. He also saw the bruises from the broken glass pieces from a while ago and apologized non-stop while treating my wounds.
After putting on creams on my wounds, I realized I was still wearing my scrubs from yesterday. I decided to take a shower and change into the pair of clothes he lent me and reapplied the ointments on my wounds.
When I went out of the bathroom, he was dragging two humongous luggage inside the room.
"Aalis talaga sana kayo?" Nag-aalinlangan kong tanong. Nag-angat siya ng tingin mula sa mga maleta bago ngumiti at tumango.
"Sasabihin ko na sana kay Dad na hindi ko na tatanggapin ang posisyon at magtatrabaho nalang bilang abogado ng kumpanya." sagot niya bago naupo sa kama.
Inilapag ko ang towel na hawak ko sa kalapit kong bangko bago naglakad papunta sa kaniya at tinabihan siya sa kama.
"Anong... balak mo ngayon?" tanong ko rito. Nilingon niya ako, nagtagpo ang mga mata namin bago siya ngumiti, "Sa tingin mo? Tanggapin ko pa rin ba yung posisyon?" tanong niya at bahagya akong napangisi bago naglayo ng tingin.
Ipinatong ko ang palad ko sa hita niya, "Alam kong kaya mo pero... kung gusto mo," nilingon ko siya pabalik, "Take it. I know you've worked so hard and deserved that position." I added and a smile grew on his lips.
He chuckled before pressing both his palms on the bed, leaning backward as he reclined his body, "Kaya ko naman yun, sus, sisiw sa'kin." Pagyayabang niya na ikina-irap ko.
"Edi kunin mo. Mabuti na rin na... maipagmalaki kong CEO ang fiance ko." ani ko at agad namilog ang mata niya.
"F-Fiance?" he stuttered.
I chuckled and stood up from the bed before walking towards the scrub I was wearing. I pulled out the small ring box from the pocket and showed it to him.
"I was... supposed to propose..." I look up at the ceiling.
Monday, Tuesday, Wednesday— ah! "Kagabi. I had everything settled. Nabayaran ko na yung venue, catering, lights and sounds, even the designers. Ikaw nalang ang kulang—"
Namilog ang mga mata ko nang biglang itapon ni Code ang sarili sa akin. Agad nitong naibalot ang malalaki niyang braso sa balikat ko habang nakabaon ang mukha sa balikat ko.
"I do! I do, Grey! I do!!" he chanted, which made me chuckle.
When he pulled away from the hug, he looked like he was about to cry already. "Wala pa akong tanong, at 'yes' dapat ang sagot hindi 'I do'." Pang-aasar ko sa kaniya.
Ngumuso ito, "Doon na rin papunta yun, eh." ani niya na ikinabungisngis ko.
"So... is it a yes? Sayang naman yung singsing, oh." Pinagmasdan ko ito sa kahon.
Narinig ko itong humagikhik bago kinuha sa kamay ko ang kahon na ikinagulat ko pa. "Akin na nga, baka isangla mo pa." Napatawa ako nang isuot niya ito mag-isa.
"Aba," Pinagmasdan nito ang singsing sa daliri niya. "Sukat na sukat, ah? Paano mo nalaman sukat ko?" tanong niya at nagkibit-balikat ako.
"Tansya? I always hold your hands and intertwine our fingers together, I just know it." I replied, and he stuck his tongue out, which made me chuckle.
"Hindi dapat ganito yun, eh. Sa isang garden dapat, magarbo, maraming ilaw, maraming pagkain, hindi sa kwarto mo." Nanghihinayang kong turan.
Malayong-malayo ito sa wedding proposal na pinlano at in-imagine ko. Ang gusto ko ay ang daigin ang proposal ni Yago kay Hades sa Palawan. Pero ang ending ko ay ang proposal lang sa kwarto ni Code. Ni-hindi nga manlang ako nakaluhod, bigla nalang niyang inagaw.
Napa-igtad ako nang biglang gumapang ang mga braso ni Code sa beywang ko at hinigit ako palapit sa kaniya habang lumalapit ang mukha sa pisnge ko. Akala ko noong una ay hahalikan niya ako kaya laking pagtataka ko nang lumampas ang labi niya sa labi ko at dumiretso sa tenga ko.
"May singsing din akong nakahanda para sa'yo," bulong niya, namilog ang mga mata ko at bumilis ang kaboog ng dibdib sa sobrang pagkasabik, "Talaga? Nasaan?" tanong ko habang sinusubukan na lingunin ang mukha niya.
Narinig ko itong humagikhik, "Nasa condo ko. Dun mo lang pwede kunin."
Gulat na gulat si Chiara nang makita akong lumabas ng kwarto ng ama niya. Noong una ay nagtaka pa ako kung paanong hindi niya narinig ang mga sigaw at pag-iyak ko kanina. Pero nang matanaw ang kwarto niya na buhay ang TV, nagkalat ang mga laruan at may mga tatlo o apat na kasambahay ang lumabas mula roon ay napagtanto ko na baka nilibang ng mga ito ang bata.
Nang alukin ako ni Code ng almusal ay tiningnan ko lang ito sa mata na agad naman niyang naintindihan. Nang si Chiara ang mag-alok ay agad akong tumanggi para sabihin na busog pa ako.
"Daddy, I thought we were gonna go back to Canada?" Chiara asked while eating. Code glanced at me while munching on his pineapple.
Code put down his fork, "Gusto mo pa ba?" Nandiri ang mukha ni Code, napahagikhik ang anak nito bago umiling, "No po. Wala doon si Daddy Grey, eh." sagot niya bago ako nilingon habang may malawak na ngiti sa labi.
"Plus, I don't wanna go back there po, Lolo Collin is always mad at me. He don't care po sa'kin. Dito, everyone loves me!" Kahit bahagyang lumungkot ang boses niya ay nanatili ang ngiti sa labi niya.
Nagkatinginan kami ni Code. Nakita kong gumuhit ang lungkot sa mga mata niya. Hinawakan ko ang kamay niya sa ilalim ng lamesa at bahagyang siyang nginitian.
Pagkatapos kumain ay nagpaalam ito sa anak na may pupuntahan lang kami. Nagpumilit pang sumama si Chiara pero nakipagkasundo rito si Code na lalabas kaming tatlo sa susunod kaya naman napapayag nito ang anak na manatili nalang sa bahay.
Hindi ko alam kung ano bang aasahan ko sa segundong pumasok kami sa unit ni Code. Tahimik lang kami habang naglalakad papasok ng elevator. Habang nasa loob ay walang umiimik sa aming dalawa lalo pa at may kasabay pa kaming tatlong lalaki sa loob.
Napahagikhik ako bigla na naka-agaw ng atensyon ni Code at ibang lalaki sa loob.
"Bakit?" bulong ni Code,
Napatakip ako sa bibig ko bago umiling at lumapit sa kaniya para bumulong. "Hindi nanaman ako pumasok sa trabaho, shit." Bulong ko na nasundan ng hagikhik ni Code.
"Sabihin mo may sakit ka." Bulong niya na ikinahagikhik ko lalo bago muling lumapit sa kaniya, "Magkakasakit palang." Bulong ko pabalik na ikinahagikhik namin.
Nang bumukas ang pintuan ng elevator ay lumabas na ang tatlong lalaki. Pero bago pa man sumara ang pinto ay lumingon pabalik ang isa sa kanila bago nag-thumbs up.
Natigilan kami ni Code at natahimik ng ilang segundo bago maya-maya ay napahagalpak ng tawa. Habang naglalakad sa hallway ay nagpaalam ako kay Bianca na hindi ako makakapasok ngayon dahil nangingilalim ang lagnat ko at hindi halos ako makabangon. Nagsabi pa ito na bibisita sa akin pero nagpalusot ako na pinuntahan na ako ni Mom sa condo at may kasama na ako kaya huwag na siyang mag-alala.
"I told Bianca I'm sick and she won't have to worry—"
My eyes grew wide when Code pinned me on the wall, grabbing me by my nape as he aggressively pressed his lips against mine.
My hand immediately went numb, and I dropped my phone on the floor as I held Code's face, closing my eyes as I moved along with his kiss.
A moan escaped my lips when he ground on me, rubbing our bulges together, which sent shivers down my spine since the sweatpants he lent me were so thin.
He grabbed my waist, guiding me towards the sofa without breaking the kiss. When he pushed me towards the sofa and began taking off his shirt, I immediately stopped him.
"Sa kama tayo, please," I was panting, catching some air after the intense kiss.
He smirked and stopped on his tracks, "Mauna ka, gusto ko pag-akyat ko, ready ka na." Malalim ang mga tingin niya sa akin, yung tipong hinuhubaran na niya ako gamit ang mga mata niya.
I bit my lower lip and nodded. He planted a soft kiss on my forehead before pulling me up from the sofa. I rushed towards the stairs, not spending another glance at him because I'm afraid if I do, I might beg him to fuck me right here, right now.
When I entered the bedroom, I immediately took off my clothes just like Code wanted. But when I glanced at his closet, I suddenly had an idea. I'm scared to admit it, but I really like this play during sex. I'm just afraid to tell this to the guys I've fucked before.
I grabbed as many neckties and belts as I could see from the closet. I crawled onto the bed and tied up both my heels on the edge of the bed. I soon blindfolded myself and lastly, handcuffed myself with Code's belt.
I was waiting there for around 2 minutes. I could feel the cold air of the airconditioner brushing against my skin as my dick throbbed in the air.
I heard the door open, followed by Code's mutter, "Tangina..."
He just cursed but it made my dick twitch. He closed the door and I heard his footsteps getting closer and closer until I felt the side of the bed move.
"Is this what you want? Hmm? Is this... a kink?" I flinched when his finger brushed against the skin on my leg.
I bit my lower lip, hummed, and nodded like an obedient pet.
I heard him chuckle before I felt him leave my side, "May kulang." There was a ruffling sound around the place and I couldn't figure out what it was.
"I need you to shut up." He grabbed my jaw, forcing it open as he shoved in a piece of cloth.
"What else do you want aside from being helpless under me? Hmm?" he seductively said behind my ears.
I spit out the piece of cloth from my mouth which made him chuckle as he roam his hand around my body.
"Hurt me, punish me, I deserve it," I whimpered.
Maybe the blindfold was a bad idea. I badly want to see his face now.
He chuckled, "Punish you? Why?" he asked. The tone of his voice changed, yet it still turned me on.
I bit my lower lip, "I deserve it. Please, punish me, hurt me, hit me, destroy me." I begged like a slut.
He chuckled before picking up the cloth that was on my chest before he shoved it back in my mouth. He left my side, but I heard him unzipping his pants.
"I can't do that, Grey. Hindi kita kayang saktan gaya ng iniisip mo." His voices sounded... calm unlike a while ago.
"But I can hurt you with something else," he added, which sent shivers down my spine. I felt like my insides cheered and went wild from excitement.
I heard noises around, and my head shifted in a different direction whenever I would hear a sound coming from that corner.
Soon after, I felt Code's presence near me. The mattress around my leg area sank, followed by Code's hand gripping my thigh. "Just so you know, the camera's on. So you can watch after how I fucked you good."
A whimper escaped my lips as his touch started to edge me. He's teasing me by just touching me in different places.
"Please~" I spoke with a shaky breath, "Fuck me, hurt me, use me, Code!~" I demanded.
He didn't reply and just chuckled. I really want him to hit me and leave bruises around my body. I want that kind of pain coming from him. But he kept on saying 'no' and didn't want to do it to me, which disappointed me.
But I didn't think he'd actually hurt me in a different way. I didn't think this would come up in his mind.
"Fuck!! Code!!~ Ughh!!"
The gag he put on my mouth had already loosened after I screamed and shouted several times. My blindfold already fell on my neck which gives me access to watch Code as he rummages me.
"Tangina~!! Code!!~" I arched my back and tried to squirm under him as he pounded deep and hard inside me.
His dick grith is already big, and now, he decided to wear a textured penis sleeve that adds girth to it, spreading my anus wider that it felt like it was ripping into half.
"Code!!~ aahh~~ Fuck! Shit~~" I arched my back as tear streamed down my cheeks.
I badly want to hold him, I badly want to dig my nails into his skin but my hands are tied above my head.
He leaned forward towards me as he pounded deep and hard inside me.
He smirked, "Masakit?" he asked hoarsely, I bit my lower lip and nodded.
"Masarap? Ganiyan ang gusto mo diba? Yung nasasarapan ka sa sakit." Malalim at mas lalong mapang-akit ang boses niya.
Nagbalik ako ng tingin sa kaniya, kahit mahirap ay hinawakan ko siya sa mukha, "Masarap~~" Hinihingal kong sagot, mas lumawak ang ngisi sa labi niya bago mas binilisan ang bawat galaw at mas ibinaon pa ito.
Hindi ko na nabilang kung pailang beses akong nilabasan. Kung ilang beses niya akong kinagat at pinalo sa puwetan at hita. Nagising nalang ako ng bandang hapon na at balot na balot ng kumot.
Hindi ko magawang bumangon sa kama dahil pakiramdam ko'y umaapoy ang butas ko. Mahapdi rin ang ilang parte ng balat ko habang ang hita ko naman ay parang nalumpo na yata.
"Code?" Paos kong tawag. Nilingon ko ang mga damit na nagkalat sa sahig at nakita ang t-shirt at short na suot ni Code kanina.
Kumawala ang isang buntong-hininga sa labi ko bago tumingala sa kisame. Ilang minuto akong natahimik habang pilit inaalala ang mga nangyari kanina. Agad nag-init ang magkabila kong pisnge. Hindi gaanong malinaw sa ala-ala ko ang mga nangyari kanina lalo pa at malabo naman talaga ang mata ko. Pero ang sarap at sakit na ipinadama sa akin kanina ni Code ay parang namemorya na ng katawan ko.
Biglang bumukas ang pinto ng kwarto na agad kong nilingon. Nakita kong naka-robe si Code at malawak ang ngiti nang makita ako.
"Hey, how are you feeling?" he softly asked as he sat next to me.
I faintly smiled, "Sore, I feel... sore everywhere." I replied and he chuckled before planting a kiss on my forehead.
"I didn't know you have that kink. I'll research more about it so I can satisfy you more," he said, which made me giggle.
"You should've hit me more and degraded me. I like it more that way." I replied, and he squinted his eyes before bopping my nose.
"I can hit you, but not too hard. But I don't think I can degrade you, I don't want to hurt your feelings," he replied, and I rolled my eyes.
"It won't hurt my feelings if you call me a slut and your personal cum-dumpster—"
"What the fuck..." he rubbed his hand on his face which made me cackle.
"Then you can choke me while you pound deep and hard—"
"Okay, that's enough. Baka hindi ako makapagpigil at gawin 'yang mga 'yan sa'yo ngayon." Putol niya sa akin na ikinahagalpak ko ng tawa.
He stood up from the bed and planted another kiss on my forehead, "Magpahinga ka muna. Paggising mo, andito na ulit ako," ani niya na ikina-kunot ng noo ko.
"Bakit? Aalis ka? Saan ka pupunta?" Taka kong tanong.
He stood up straight and placed both his hands on his waist before letting out a sigh, "Dad... is here in the Philippines. He arrived this afternoon, and he wants to see me."
—----
a/n: at this point, hindi ko alam kung ilang 1-2 chapters pa HAHAHAHA, natatawa ako sa kink ni Grey, jusko. Ang tahi-tahimik na tao at mukhang anghel pero jusko, ang mga kagustuhan sa buhay, nakakakilabot
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co